De populatie grijze zeehonden langs de Zweedse kust is inmiddels uitgegroeid tot meer dan 65.000 dieren. In de jaren zeventig waren dat er naar schatting slechts zo’n 2.000. De sterke groei heeft ervoor gezorgd dat de discussie over de gevolgen van de zeehondenpopulatie voor de visserij opnieuw hoog op de agenda staat.

Zweedse onderzoekers gaan de komende jaren onderzoeken of gerichte jacht op zeehonden een bijdrage kan leveren aan het verminderen van de problemen. Het onderzoek wordt uitgevoerd door de Sveriges lantbruksuniversitet (SLU) en staat onder leiding van zeehondenonderzoeker Sara Königson. Het project loopt van mei 2026 tot mei 2029 en wordt gefinancierd door het Zweedse Naturvårdsverket.

Schade aan netten en vangsten

Voor beroepsvissers vormen grijze zeehonden volgens de onderzoekers al langere tijd een probleem. De dieren kunnen hun netten beschadigen en gevangen vis opeten of verwonden. Daardoor kunnen vissers te maken krijgen met zowel verlies van vangst als schade aan hun vistuig.

Volgens Königson neemt de problematiek toe naarmate de zeehondenpopulatie groeit. Tegelijkertijd kunnen zeehonden volgens de onderzoekers ook druk uitoefenen op kwetsbare visbestanden.

De onderzoekers benadrukken daarbij dat zeehonden niet als enige oorzaak van de achteruitgang van visbestanden worden gezien. Het onderzoek richt zich juist op de vraag of de predatiedruk van zeehonden een aanvullende factor is die het herstel van bepaalde visbestanden bemoeilijkt.

Geen algemene jacht

Het Zweedse onderzoek gaat niet uit van een algemene vermindering van de zeehondenpopulatie. Het gaat om gerichte jacht op specifieke locaties waar zeehonden zich ophouden bij kwetsbare visbestanden of aanzienlijke schade aan de visserij veroorzaken.

Onderzoekers willen onder meer bekijken of gerichte jacht leidt tot minder schade voor vissers en of de druk op visbestanden daardoor afneemt. Ook wordt onderzocht hoe zeehonden reageren op de jacht en of zij bepaalde gebieden daarna minder vaak bezoeken.

Een onderdeel van het onderzoek vindt plaats langs de noordelijke Zweedse kust. Daar wordt onder meer gekeken naar gebieden bij riviermondingen waar vissen trekken. De Zweedse publieke omroep SVT volgde onlangs een van de deelnemers aan het onderzoeksproject tijdens de jacht.

Ook relevant voor Denemarken

De Zweedse ontwikkeling is ook interessant voor andere landen rond de Oostzee. De problemen die Zweedse kustvissers ervaren met zeehonden zijn namelijk vergelijkbaar met de klachten van vissers in Denemarken.

Als het onderzoek de komende jaren aantoonbare effecten laat zien, kan dat nieuwe informatie opleveren voor de discussie over het beheer van grijze zeehonden in de Oostzee.

Tegelijkertijd blijft de bescherming van de soort een belangrijk onderdeel van het debat. De grijze zeehond was in de jaren zeventig sterk in aantal teruggelopen, maar heeft zich sindsdien opmerkelijk hersteld. Het Zweedse onderzoek zoekt daarom naar een evenwicht tussen natuurbescherming, gezonde visbestanden en een levensvatbare kustvisserij.

Het onderzoek moet uiteindelijk duidelijk maken waar en wanneer gerichte jacht daadwerkelijk effect heeft, en of deze vorm van populatiebeheer een bruikbaar instrument kan zijn binnen het Zweedse beleid voor de grijze zeehond.

Het bericht Zweden onderzoekt gerichte zeehondenjacht verscheen eerst op Visserij.nl.

Het referendum gaat nadrukkelijk niet over een direct EU-lidmaatschap. Kiezers beslissen uitsluitend of de onderhandelingen, die in 2013 werden opgeschort, opnieuw moeten worden geopend. Mocht een meerderheid daarmee instemmen, dan volgt na afloop van de onderhandelingen een tweede referendum over een eventueel lidmaatschap.

Minister van Buitenlandse Zaken Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir benadrukte dat IJsland de soevereine zeggenschap over zijn visgronden en visquota wil behouden. Volgens de regering zijn visserij, energie, landbouw en veiligheid de belangrijkste onderwerpen waarover Reykjavík een duidelijke nationale positie zal innemen tijdens eventuele gesprekken met de EU.

De visserijsector vormt een van de pijlers van de IJslandse economie. Visproducten zijn goed voor een aanzienlijk deel van de exportinkomsten en bieden werk aan duizenden mensen, vooral in kustgemeenschappen buiten de hoofdstad Reykjavík. Juist daarom ligt deelname aan het Gemeenschappelijk Visserijbeleid van de Europese Unie politiek gevoelig. Veel IJslanders vrezen dat een EU-lidmaatschap de nationale invloed op het beheer van de visbestanden zal beperken.

Hoewel IJsland geen lid is van de Europese Unie, is het land via de Europese Economische Ruimte (EER) al nauw verbonden met de interne markt. Daardoor profiteert het van vrij verkeer van goederen, diensten, kapitaal en personen, terwijl het buiten het gezamenlijke visserij- en landbouwbeleid van de EU blijft.

Naast economische argumenten speelt ook de veranderde geopolitieke situatie een rol in het debat. De oorlog in Oekraïne en de groeiende strategische betekenis van het Noordpoolgebied hebben de discussie over nauwere samenwerking met Europa nieuw leven ingeblazen. Voorstanders stellen dat EU-lidmaatschap de politieke en economische positie van IJsland kan versterken, terwijl tegenstanders vrezen dat dit ten koste gaat van de nationale soevereiniteit.

Recente peilingen wijzen erop dat een kleine meerderheid van de IJslanders voorstander is van het hervatten van de onderhandelingen, terwijl de steun voor daadwerkelijk EU-lidmaatschap minder groot is. Veel kiezers willen eerst weten welke voorwaarden Brussel bereid is te accepteren voordat zij een definitieve keuze maken.

Bron: European Times.

Het bericht IJsland zet visserij centraal in debat over EU-toetreding verscheen eerst op Visserij.nl.

Volgens MID hebben de CO₂-heffingen niet alleen gevolgen gehad voor vissers, maar ook voor de Deense vismeel- en visolie-industrie. Door veranderde aanlandingspatronen en een afname van de activiteiten in Deense havens werden minder grondstoffen aangevoerd naar de verwerkende industrie. De economische impact strekte zich daarmee uit tot bedrijven die afhankelijk zijn van de aanvoer van vis.

De organisatie stelt dat de terugbetalingsregeling eenvoudig en efficiënt moet worden uitgevoerd. Daarbij pleit MID voor volledige compensatie voor alle bedrijven die daarvoor in aanmerking komen, ongeacht hun nationaliteit. Ook vraagt de branchevereniging om een zo beperkt mogelijke administratieve last, met een praktische en toegankelijke wijze van bewijsvoering.

Daarnaast roept MID de Deense overheid op om bij de uitvoering van de regeling rekening te houden met de bredere gevolgen van de CO₂-heffing voor de gehele visserijketen. Volgens de organisatie verdienen ook de verwerkende bedrijven, zoals producenten van vismeel en visolie, aandacht bij de verdere uitwerking van het beleid.

Lees hier de volledige reactie van MID: MID høringssvar til høring vedr refusion af CO2-afgifter til virksomheder der udøver fiskeri samt vejledning

Het bericht Marine Ingredients Denmark pleit voor eenvoudige terugbetaling CO₂-heffing visserij verscheen eerst op Visserij.nl.

IJmuiden voert de ranglijst aan met 30,8 miljoen euro, gevolgd door Urk met 27,5 miljoen euro. Scheveningen sluit de top drie, ver voor kleinere afslagen als Harlingen, Den Oever, Vlissingen, Stellendam en Lauwersoog.

De omzet van visafslag Scheveningen is in de eerste helft van 2026 fors teruggelopen. De haven staat met 7,5 miljoen euro in de eerste zes maanden van dit jaar op de derde plaats onder de Nederlandse visafslagen.

Opvallend is dat de daling niet wordt veroorzaakt door een kleiner aanbod. Het totale volume op de acht grote visafslagen bleef nagenoeg stabiel op 16,4 tegenover 16,5 miljoen kilo ten opzichte van het eerste halfjaar van 2025. Harlingen, IJmuiden, Urk en Den Oever zagen het aanbod zelfs stijgen. De omzetdaling wijst dus vooral op lagere prijzen per kilo vis.

Een belangrijke oorzaak van de landelijke terugval ligt bij de garnalenprijzen. De gemiddelde prijs zakte van 11,42 naar 6,20 euro per kilo, terwijl de aanvoer juist ongeveer dertig procent hoger uitviel dan vorig jaar, vooral in Harlingen en Den Oever. Per saldo leverde dat op de NOVA-afslagen alsnog vier miljoen euro minder omzet op garnalen op.

Ook de brandstofprijzen speelden een rol. In het voorjaar bleven meer, vooral grotere, kotters aan de kant vanwege de hogere kosten voor gasolie. Voor de sector is inmiddels een compensatieregeling per liter gasolie gepubliceerd om vissersvaartuigen tegemoet te komen.

Tegenover de somberte staat een opvallende uitschieter bij schelvis. In Urk werd in de eerste helft van 2026 al 1.752 ton schelvis aangevoerd, tegenover 858 ton over heel 2025. Op 28 juli stond de teller daar zelfs al op 3.495 ton.

Lees ook: Dieptepunt omzet afslagen

Het bericht Omzetdaling Nederlandse visafslagen zet door verscheen eerst op Visserij.nl.

Ook aan Eurokotters was begin jaren negentig geen gebrek. De vier Zeeuwse vissersplaatsen beschikten samen over ongeveer vijftien 24 meter lange kotters. Daarnaast stonden in Breskens nog tal van garnalenkotters geregistreerd. Inclusief de acht Eurokotters uit Kortgene en de garnalen- en Eurokotters uit Yerseke bestond de Zuidvloot uit bijna zeventig vissersvaartuigen.

Van die indrukwekkende vloot resteert nog maar één Eurokotter: de VLI-27 van de familie De Nooyer. De familie exploiteert tevens de 40 meter lange boomkorkotter VLI-25. Hoewel deze kotter nog altijd vanuit Vlissingen opereert, wordt de vangst al geruime tijd in IJmuiden aangevoerd.

Tholen en Breskens spelen inmiddels nog slechts een bescheiden rol in de zeevisserij. In Tholen zorgen de TH-16, die voornamelijk op harder vist in de monding van het Haringvliet, en twee mosselkotters nog voor enige bedrijvigheid. Breskens telt nog enkele snelle polyester vaartuigen, waarvan sommige vanuit Belgische havens op zeebaars vissen.

Ook in Kortgene is de vloot vrijwel verdwenen. Daar zijn alleen de garnalenkotter KG-9 en een mesheftenvisser overgebleven. Arnemuiden en Vlissingen beschikken samen nog over vier grote boomkorkotters. Drie daarvan varen onder Arnemuidse vlag: de ARM-20 van de familie H. Marijs en de ARM-22 en ARM-24 van de familie B. Marijs. Jarenlang voerden deze kotters hun vangsten aan in Scheveningen, maar sinds 2025 kiezen de eigenaren afwisselend voor de visafslagen van IJmuiden en Vlissingen.

Periode van ongekende schaalvergroting

In de jaren zeventig en tachtig maakte de Zeeuwse boomkorvisserij een spectaculaire ontwikkeling door. De introductie van boomkorkotters met motorvermogens tussen de 1.000 en 1.750 pk was destijds al indrukwekkend. Nog geen tien jaar later verschenen vanuit Vlissingen, Breskens en Arnemuiden kotters tot 46 meter lang met hoofdmotoren van meer dan 4.000 pk.

Arnemuiden telde in 1990 maar liefst zes boomkorkotters met een vermogen van 4.000 pk of meer. De toenmalige ARM-17 en de nog altijd actieve ARM-22 beschikten over 3.000 pk. Bij de ARM-22 werd het motorvermogen na de eeuwwisseling teruggebracht naar 1.500 pk om de brandstofkosten te beperken.

Grootste boomkorkotter van Nederland

Vlissingen was bovendien de thuishaven van de ARM-18 van de familie Meulmeester. Deze door Padmos gebouwde kotter was met een lengte van 45,50 meter, een breedte van 10 meter en een inhoud van 634 GT jarenlang de grootste boomkorkotter van de Nederlandse vloot. De meeste andere boomkorkotters waren maximaal negen meter breed. De imposante ARM-18 werd in 2023 uit de vaart genomen en vervolgens gesaneerd.

Ook Tholen beschikte in de jaren negentig nog over een levendige Eurokottervloot die afwisselend op platvis, rondvis en garnalen viste. De TH-43 was jarenlang de enige in Tholen geregistreerde boomkorkotter. Deze kotter landde wekelijks aan in Scheveningen en voer vaak met Scheveningse bemanningsleden.

Breskens verloor complete boomkorvloot

In 1990 was Breskens nog de thuishaven van vier grote, zwaar uitgeruste boomkorkotters. De BR-43 van Jaap Albregtse was met 2.400 pk de lichtst gemotoriseerde van het viertal. De BR-14 en BR-57 van de familie Fenijn, gebouwd in respectievelijk 1987 en 1986, behoorden met hun lengte van bijna 46 meter en hoofdmotoren van 4.460 pk tot de krachtigste kotters van Nederland.

De BR-14 werd in 2019 verkocht. De vangsten in de zuidelijke Noordzee, gecombineerd met de sterk gestegen kosten voor onder meer brandstof, maakten verdere exploitatie niet langer rendabel. De kotter voer daarna nog korte tijd als KW-14, maar belandde uiteindelijk eveneens in de saneringsregeling.

Bron: Schuttevaer.nl

Het bericht Zeeuwse kottervloot van zeventig naar enkele vissersvaartuigen verscheen eerst op Visserij.nl.

Volgens het regionale ministerie van Landbouw, Water, Veeteelt en Visserij zijn de subsidies bedoeld om de economische gevolgen van de verplichte biologische rustperiodes op te vangen. Tijdens deze perioden mogen vissers tijdelijk niet uitvaren, zodat visbestanden zich kunnen herstellen en soorten de kans krijgen zich voort te planten.

Regionaal minister Miguel Barrachina benadrukt dat de steun van groot belang is voor de continuïteit van de visserijsector. “Deze subsidies zijn essentieel om de economische levensvatbaarheid van onze visserijbedrijven en de professionals op zee tijdens de biologische rustperiodes te waarborgen,” aldus Barrachina.

Hij wijst erop dat de Valenciaanse visserijsector zich inzet voor duurzame visserij en daarom recht heeft op een stevige ondersteuning vanuit de overheid. Volgens de minister vormen de compensaties een erkenning van de inspanningen van vissers om ervoor te zorgen dat de Middellandse Zee ook in de toekomst een bron van werkgelegenheid, economische waarde en gezonde visbestanden blijft.

Bron: Industriaspesqueras

#Mediterráneo | La Comunidad Valenciana @GVAagricultura inicia el pago de las ayudas por las vedas temporales de 2025: 3,2 millones a distribuir entre 216 buques. https://t.co/7ZkFa4l2Ez pic.twitter.com/Cssucq3cmi

— Industrias Pesqueras (@IPesqueras) August 3, 2026

Het bericht Valencia keert 3,2 miljoen euro uit aan vissers voor tijdelijke visserijsluitingen verscheen eerst op Visserij.nl.

Het schip Beitir NK loste dinsdag 2.200 ton blauwe wijting in de haven van Neskaupstaður. Woensdagochtend arriveerde ook Bjarni Ólafsson AK met een lading van 1.400 ton. Samen met Börkur NK brachten de drie schepen de totale vangst voor juli op 10.100 ton.

Volgens Hafþór Eiríksson, bedrijfsleider van de vismeelfabriek van Síldarvinnslan, verloopt het seizoen voorspoedig. Hij spreekt van kwalitatief goede aanvoer, wat zich volgens hem vertaalt in hoogwaardige eindproducten.

Grote vangsten in zeven trekken

Kapitein Ólafur Gunnar Guðnason van de Beitir kijkt tevreden terug op de laatste reis. De volledige vangst werd in zeven trekken binnengehaald. Per trek varieerde de opbrengst van 200 tot 500 ton, terwijl de netten tussen de negen en twintig uur in het water waren.

De visserij begon in het gebied Rósagarðurinn en werd vervolgens voortgezet op de nabijgelegen visgrond Þórsbanki. De kwaliteit van de blauwe wijting was volgens de kapitein opnieuw uitstekend.

Opvallend was de aanwezigheid van grote scholen makreel. Hoewel de makreel zich dicht onder het wateroppervlak ophield en de blauwe wijting op dieptes van 300 tot 400 meter werd gevangen, verwacht de bemanning binnenkort over te schakelen op de makreelvisserij.

Bjarni Ólafsson terug in de vaart

Voor de Bjarni Ólafsson was het de eerste reis van het jaar op blauwe wijting. Het schip had ruim twee jaar stilgelegen in de haven van Neskaupstaður en stond zelfs te koop.

Het schip is opnieuw in de vaart genomen nadat Barði NK buiten gebruik raakte door een brand die zich in juni aan boord voordeed. Volgens kapitein Þorkell Pétursson vergde het enige tijd om alle systemen na lang stilliggen weer operationeel te krijgen.

Ondanks slecht weer, waardoor de bemanning zelfs een etmaal niet kon vissen, wist ook de Bjarni Ólafsson de vangst in zeven trekken binnen te halen. De kapitein verwacht dat het schip voorlopig actief blijft in de visserij op blauwe wijting.

Met een gezamenlijke vangst van ruim 10.000 ton kunnen de schepen van Síldarvinnslan terugkijken op een bijzonder succesvolle maand, terwijl de blik inmiddels voorzichtig wordt gericht op het naderende makreelseizoen.

Bron: Síldarvinnslan

Het bericht Drie IJslandse vissersschepen lossen 10.000 ton blauwe wijting in juli verscheen eerst op Visserij.nl.

De extra visdagen maken deel uit van het Europese en Spaanse beleid om duurzamere visserijtechnieken te stimuleren. Schepen die investeren in vistuig met een kleinere ecologische voetafdruk worden daarvoor beloond met extra mogelijkheden om te vissen.

Bij de traditionele bodemtrawl slepen de visborden voortdurend over de zeebodem om het net open te houden. De nieuwe zwevende visborden bewegen daarentegen grotendeels boven de bodem, waardoor de verstoring van de zeebodem aanzienlijk afneemt terwijl het net effectief blijft vissen. Volgens het Spaanse ministerie kan deze techniek bovendien het dieselverbruik met maximaal 30 procent verminderen.

Van de 2.454 extra visdagen profiteren 301 trawlers. Daarmee is ongeveer 3 procent van het totale aantal visdagen dat Spanje voor 2026 beschikbaar heeft, verdeeld. De belangstelling voor de regeling groeit sterk: in 2025 maakten nog 192 schepen gebruik van de techniek, terwijl dat aantal inmiddels is gestegen naar 301, een toename van 57 procent. Inmiddels vist ongeveer 55 procent van de mediterrane bodemtrawlvloot met zwevende of semi-pelagische visborden.

Het ministerie meldt dat nog niet alle beschikbare visdagen zijn toegewezen. Na deze eerste verdeling blijft circa 7 procent van de Spaanse visdagen beschikbaar. Deze zullen later worden ingezet als aanvullende stimulans voor de mediterrane bodemtrawlvisserij. Vanaf oktober wordt daarnaast een optimalisatiemechanisme toegepast om de resterende visdagen zo efficiënt mogelijk te verdelen.

Met deze maatregel onderstreept Spanje zijn inzet voor een duurzamere bodemvisserij. Door vissers te belonen die investeren in innovatieve vistechnieken, wil het land zowel de impact op de zeebodem beperken als het brandstofverbruik en de operationele kosten van de vloot terugdringen.

#Arrastre | El @gobmapa reparte 2454 días adicionales de pesca al arrastre de fondo del Mediterráneo por el uso de puertas voladorashttps://t.co/MTiEdDYZEo pic.twitter.com/QpUMFDGs9S

— Industrias Pesqueras (@IPesqueras) July 31, 2026

Het bericht Zwevende visborden leveren Spaanse vissers extra visdagen op verscheen eerst op Visserij.nl.

De steunmaatregel valt onder het Tijdelijk Staatssteunkader voor de Crisis in het Midden-Oosten (METSAF), dat de Europese Commissie op 29 april 2026 heeft vastgesteld. Dit tijdelijke kader biedt lidstaten de mogelijkheid om bedrijven te ondersteunen die worden geraakt door de economische gevolgen van de crisis.

De financiële steun wordt verstrekt in de vorm van directe subsidies. Landbouwbedrijven kunnen een tegemoetkoming ontvangen voor de gestegen kosten van brandstof en stikstofmeststoffen, terwijl visserij- en aquacultuurbedrijven worden gecompenseerd voor hogere brandstofkosten. De subsidie bedraagt maximaal 85 procent van de geraamde extra kosten, met een plafond van €50.000 per onderneming.

Volgens de Europese Commissie voldoet de Zweedse regeling aan de Europese staatssteunregels. Bij de beoordeling is onder meer gekeken naar artikel 107, lid 3, onder c, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), dat onder voorwaarden staatssteun toestaat ter bevordering van bepaalde economische activiteiten.

De Commissie concludeert dat de regeling noodzakelijk, passend en evenredig is om de getroffen sectoren tijdelijk te ondersteunen. Daarnaast is vastgesteld dat de maatregel de concurrentie en het handelsverkeer binnen de Europese Unie niet onevenredig verstoort en daarmee verenigbaar is met de interne markt.

Lees hier het persbericht van 28 juli, 2026 door de Europese Commissie

Het bericht EU geeft groen licht voor Zweedse steun aan landbouw, visserij en aquacultuur verscheen eerst op Visserij.nl.

Sinds juni 2026 hebben drie verschillende scheepsontwerpen een zogenoemde Approval in Principle (AiP) gekregen van internationale classificatiebureaus. Zo’n goedkeuring betekent dat een ontwerp op basis van de huidige technische veiligheidsnormen uitvoerbaar lijkt. Het is echter nadrukkelijk geen bouwvergunning en geeft ook geen toestemming om een schip daadwerkelijk in de vaart te brengen.

De meest recente goedkeuring werd op 16 juli verleend door het American Bureau of Shipping (ABS) voor een containerschip van 15.000 TEU. Het ontwerp is ontwikkeld door Samsung Heavy Industries, het Korea Atomic Energy Research Institute en het Korea Research Institute of Ships and Ocean Engineering. Het schip zou worden uitgerust met twee gesmoltenzout reactoren volgens het MARINA-concept.

Een maand eerder verleende Lloyd’s Register een vergelijkbare goedkeuring aan een ontwerp voor een autotransportschip met een capaciteit van 7.000 voertuigen. Ook dit schip maakt gebruik van een gesmoltenzoutreactor. Daarnaast gaf ABS in juni groen licht aan een reactorconcept van het MIT Maritime Consortium dat werkt met een synthetische warmteoverdrachtsvloeistof onder vrijwel atmosferische druk.

Techniek loopt voor op regelgeving

Hoewel de technische ontwikkeling van kernvoortstuwing zichtbaar versnelt, blijft de internationale regelgeving achter. De huidige veiligheidsregels voor nucleaire koopvaardijschepen dateren grotendeels uit 1981 en zijn geschreven voor drukwaterreactoren, terwijl de nieuwste ontwerpen gebruikmaken van geheel andere reactortechnologieën, zoals gesmoltenzout reactoren en Small Modular Reactors (SMR’s).

De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) werkt inmiddels aan een volledige herziening van deze regels. De verwachting is echter dat een nieuwe internationale veiligheidscode pas rond 2030 gereed zal zijn.

Tot die tijd blijft voor elk nucleair schip een afzonderlijke overeenkomst nodig tussen de vlaggenstaat en ieder land waarvan een haven wordt aangedaan. Juist dat vormt volgens deskundigen een van de grootste praktische belemmeringen voor commerciële inzet.

Verzekeringen blijven een struikelblok

Naast regelgeving vormt ook de aansprakelijkheid een groot vraagstuk. Er bestaat nog altijd geen internationaal verdrag dat de aansprakelijkheid voor schade door nucleair aangedreven schepen regelt. Daardoor moeten verzekeraars en P&I-clubs voor elk project afzonderlijke afspraken maken over de dekking.

Voor reders betekent dit extra onzekerheid bij de financiering van nieuwe schepen, waardoor investeringsbeslissingen worden uitgesteld.

Eerste stappen in de Verenigde Staten

Ook overheden bereiden zich voorzichtig voor op een mogelijke toekomst met nucleaire koopvaardij. Zo tekenden de Amerikaanse Maritime Administration (MARAD) en de Port of Long Beach onlangs een samenwerkingsovereenkomst om de toepassing van Small Modular Reactors in de scheepvaart en havens te onderzoeken. Ook de U.S. Coast Guard, het Department of Energy en de Nuclear Regulatory Commission nemen aan dit traject deel.

De overeenkomst biedt echter geen toestemming voor nucleair aangedreven schepen, maar richt zich uitsluitend op onderzoek naar veiligheid en toekomstige regelgeving.

Historische lessen

De geschiedenis laat zien dat commerciële kernschepen al eerder zijn ontwikkeld, maar zelden een blijvend succes werden. De Amerikaanse NS Savannah, de Duitse NS Otto Hahn en de Japanse NS Mutsu kregen allemaal te maken met economische, politieke of maatschappelijke problemen. Alleen de Russische Sevmorput, die in 1988 in de vaart kwam, is nog steeds als commercieel nucleair vrachtschip actief.

Nog geen bouwcontracten

Ondanks de drie recente technische goedkeuringen beschikt geen van de ontwerpen over een bouwcontract, een geplande kiellegging of een vlaggenstaat die bereid is een exploitatievergunning af te geven.

De recente AiP’s tonen vooral aan dat de techniek zich snel ontwikkelt. De grootste uitdaging ligt voorlopig niet langer bij de reactoren zelf, maar bij het actualiseren van internationale regelgeving, het regelen van aansprakelijkheid en het verkrijgen van toegang tot havens. Pas wanneer ook die vraagstukken zijn opgelost, kan nucleaire koopvaardij daadwerkelijk een commercieel alternatief worden. (Bron: Breadbulk nieuws)

Video van de Amerikaanse NS Savannah. Waarom werd dit schip uit de havens geweerd?

Het bericht Drie nucleaire scheepsontwerpen goedgekeurd maar regelgeving blijft achter verscheen eerst op Visserij.nl.