‘Het is natuurlijk heel goed dat de regering onze vissers wil helpen’, zegt BBB-Senator Andrea van Langen-Visbeek. ‘De manier waarop verdient alleen geen schoonheidsprijs. De vissers kregen middenin de zomervakantie twee weken om steun aan te vragen. Dat was natuurlijk veel te kort. Als BBB-fractie in de Eerste Kamer hebben we hier vragen over gesteld. De minister heeft vervolgens een tweede periode ingesteld, waarin vissers die in de problemen zijn gekomen steun kunnen aanvragen.’

‘In totaal is 13,5 miljoen beschikbaar voor onze vissers’, zegt Van Langen-Visbeek. ‘We horen binnenkort van de minister of dat geld allemaal is besteed. Mocht er nog wat over zijn, dan willen we graag dat het restant ook naar de visserijsector gaat. Deze hulp was zeer welkom, maar de problemen zijn nog lang niet voorbij helaas.  Bron: BBB

Het bericht BBB Eerste Kamer helpt vissers uit de brand verscheen eerst op Visserij.nl.

De Antarctische krillvisserij van The QRILL Company kan doorgaan naar een nieuwe certificering volgens de duurzaamheidsstandaard van de Marine Stewardship Council (MSC). Dat volgt uit een uitgebreid, onafhankelijk herbeoordelingsproces. Wel moet de visserij aan aanvullende voorwaarden voldoen om de ecologische waarborgen verder te versterken.

De herbeoordeling kreeg extra aandacht nadat twee milieuorganisaties, de Antarctic and Southern Ocean Coalition (ASOC) en WWF-UK, bezwaar hadden gemaakt tegen het oorspronkelijke advies om de visserij opnieuw te certificeren. Naar aanleiding daarvan voerde toezichthouder Assurance Services International (ASI) een onafhankelijk onderzoek uit. De conclusie is dat de visserij kan doorgaan naar certificering, mits aan aanvullende voorwaarden wordt voldaan.

Extra aandacht voor bescherming van het ecosysteem

Antarctische krill vormt de grootste hoeveelheid biomassa op deze aarde. De kleine kreeftachtigen spelen een cruciale rol in het ecosysteem van de Zuidelijke Oceaan en zijn een belangrijke voedselbron voor onder meer walvissen, pinguïns en zeevogels. Een zorgvuldig beheer van het krillbestand is daarom van groot belang.

De visserij van The QRILL Company werd in 2010 voor het eerst MSC-gecertificeerd. De huidige beoordeling is de vierde herbeoordeling. Het onafhankelijke certificeringsbureau LRQA onderzocht onder meer of het krillbestand duurzaam wordt beheerd, de gevolgen voor het bredere mariene ecosysteem voldoende worden beperkt en er sprake is van effectief visserijbeheer.

In het conceptrapport van februari 2026 wees LRQA op verschillende voorzorgsmaatregelen. Zo gelden vangstlimieten die de toegestane vangst beperken tot ongeveer 1 procent van de geschatte totale krillbiomassa. Daarnaast moeten tijdens alle visreizen wetenschappelijke waarnemers aan boord zijn.

Deze maatregelen zijn vastgesteld door de Commission for the Conservation of Antarctic Marine Living Resources (CCAMLR), de internationale organisatie die verantwoordelijk is voor de bescherming van het Antarctische zeeleven en het beheer van de visserij in de Zuidelijke Oceaan.

Aanvullende voorwaarden voor de visserij

Naast de wettelijke maatregelen investeert The QRILL Company vrijwillig in wetenschappelijk onderzoek en monitoring om meer inzicht te krijgen in de biologie van krill en het functioneren van het ecosysteem. Ook maakt de visserij gebruik van technieken die bijvangst beperken en neemt de sector deel aan een vrijwillig initiatief om tijdens het broedseizoen niet te vissen in gebieden rond pinguïnkolonies.

Naar aanleiding van het onderzoek door ASI zijn aanvullende voorwaarden aan de certificering verbonden. Deze hebben vooral betrekking op het beheer van de visserij op lokaal niveau. Zo moet worden voorkomen dat op bepaalde krillrijke locaties intensief wordt gevist, waardoor de voedselvoorziening van dieren die van krill afhankelijk zijn onder druk kan komen te staan. Met name de bescherming van baleinwalvissen krijgt daarbij aandacht.

De aanvullende voorwaarden zijn mede het resultaat van de inbreng van WWF-UK en ASOC. Hun bezwaren hebben geleid tot extra aandacht voor de ecologische gevolgen van de visserij. Ook moet de visserij een bestaande voorwaarde oplossen door samen met CCAMLR een beheerplan overeen te komen. Daarin moet worden vastgelegd hoe de vangstniveaus worden aangepast wanneer de omvang van het krillbestand verandert of de risico’s voor andere zeedieren toenemen.

Het stellen van voorwaarden is een gebruikelijk onderdeel van het MSC-certificeringsproces. De visserij moet deze binnen de vastgestelde termijnen realiseren om de certificering te behouden. Volgens The QRILL Company toont de beoordeling aan dat visserij in het kwetsbare Antarctische ecosysteem mogelijk is, mits deze gepaard gaat met onafhankelijk toezicht, een voorzorgs gerichte aanpak en duidelijke verantwoordingsmechanismen.

De nieuwe MSC-certificering is nog niet definitief afgerond. De visserij moet eerst aan de gestelde voorwaarden voldoen binnen de daarvoor vastgestelde termijnen.

Lees hier het persbericht door MSC

Het bericht Antarctische krillvisserij op weg naar verlenging MSC-certificaat verscheen eerst op Visserij.nl.

De nieuwe 84 meter lange Berlin (NC 107) van de Deutsche Fischfang-Union (DFFU) is in 2024 in de vaart gekomen. Het moderne vissersschip vertrekt vanuit Tromsø om op kabeljauw te vissen. De bemanning staat voor een reis van zes weken op zee, waarin de mannen hard moeten werken en dag en nacht ploegendiensten draaien.

De vissers krijgen slechts een bescheiden basissalaris, maar ontvangen daarnaast een percentage van de opbrengst van de verkochte vis. Dat betekent: hoe meer ze vangen, hoe meer ze verdienen. De gevangen vis wordt direct aan boord verwerkt, verpakt en ingevroren.

Aan boord bevindt zich ook wetenschappelijk waarnemer Tim Schorr. Het is zijn taak om vast te leggen welke vissen de bemanning uit zee haalt. Maar hij wordt ziek en moet dan zo snel mogelijk van boord. Het probleem is dat de dichtstbijzijnde haven nog twee dagen varen is. Kijk onder de documentaire Deep-sea fishing in the Arctic Ocean door Deutsche Welle (DW).

Het bericht Documentaire: Diepzeevissen in de Noordelijke IJszee verscheen eerst op Visserij.nl.

De Noorse haringvloot heeft inmiddels 83% van het totale quotum van 334.500 ton Noorse voorjaars haring opgevist. Daarmee resteert nog slechts 56.900 ton voor de rest van het jaar. Volgens Norges Sildesalgslag hebben in week 44 in totaal 59 schepen gezamenlijk 35.300 ton haring aangevoerd. Daarvan kwam maar liefst 33.000 ton uit Altafjorden.

Aanvankelijk werd er zowel in Kvænangen als in Altafjorden gevist. Doordat de haring in Kvænangen steeds moeilijker te vinden was, verplaatsten de schepen hun activiteiten naar Altafjorden. De ringzegenvisserij was goed voor 24.400 ton, terwijl de kustvloot 10.900 ton aanvoerde. De individuele vangsten varieerden van 7 tot 1.450 ton. Het vissersschip Kings Bay noteerde met 1.450 ton de grootste vangst. Ook het gemiddelde gewicht van de haring verschilde per gebied. In Altafjorden bedroeg dit 269 gram, tegenover 308 gram in Kvænangen.

Minder vangsten verwacht

Verschillende schepen hebben hun individuele quotum inmiddels volledig benut. Daarom wordt verwacht dat de wekelijkse aanvoer de komende periode zal afnemen. Norges Sildesalgslag verwacht daarnaast dat een deel van de vangsten, dankzij bestaande flexibiliteitsregelingen, ten laste zal worden gebracht van het quotum voor volgend jaar. Ook kleinere kust vissersschepen, die gebruikmaken van transportschepen, zullen naar verwachting aansluiten bij de visserij in het noorden van Noorwegen.

Makreelvisserij blijft doorgaan

Naast de haringvisserij ging ook de makreelvisserij door. Deze leverde in week 44 ongeveer 4.800 ton op. Zes schepen uit Shetland en Schotland voerden gezamenlijk 3.100 ton aan. Daarnaast vingen vier grotere Noorse kustvissersschepen 430 ton makreel in Britse wateren, ten oosten van Shetland. Verder werd 670 ton aangevoerd door 44 kleinere kustvissersschepen die actief waren tussen Rogaland en Øygarden.

De aanvoer van Noordzeeharing kwam uit op 120 ton. Tot slot vingen vier schepen gezamenlijk 100 ton horsmakreel in de Noorse fjorden. (Bron: Norges Sildesalgslag)

Het bericht Noorse haringvloot heeft al 83% van jaarquotum opgevist verscheen eerst op Visserij.nl.

De organisatie is bovendien kritisch over het ontbreken van een herziening van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) in het werkprogramma van de Europese Commissie voor 2027. Europêche vraagt de Raad daarom om de Commissie te verzoeken een effectbeoordeling uit te voeren voor een gerichte herziening van het GVB.

Tim Heddema, vicevoorzitter van Europêche, stelt dat het huidige wettelijke kader onvoldoende resultaten heeft opgeleverd voor de sector. „De visserijsector werd voorgehouden dat naleving van de Europese regels de visserijbedrijven in staat zou stellen zich te ontwikkelen. Ondanks de inspanningen van visserijbedrijven en overheden is die belofte niet waargemaakt.”

Meer Europese steun voor vlootvernieuwing

Over de onderhandelingen rond het nieuwe meerjarig financieel kader is Europêche positief over de inzet van de Raad voor vlootmodernisering, opvolging binnen de sector en rechtszekerheid. Wel vindt de organisatie dat de financiële middelen voor de visserij omhoog moeten.

Europêche pleit voor een verplicht visserijhoofdstuk in de nationale plannen en vraagt de lidstaten om aan te sluiten bij het voorstel van het Europees Parlement: 7,29 miljard euro tegen huidige prijzen. De lidstaten houden vooralsnog rekening met een bedrag van 4 miljard euro.

Ook bij de herziening van het Europees Fonds voor Maritieme Zaken, Visserij en Aquacultuur (EMFAF) 2021-2027 dringt Europêche aan op voortgang. De organisatie verwelkomt het voornemen van de Raad om nog dit jaar een standpunt vast te stellen. De aangepaste regels moeten vervolgens zo snel mogelijk toepasbaar worden.

Volgens Europêche moeten belemmeringen voor investeringen in vlootvernieuwing, veiligheid, arbeidsomstandigheden en energie-efficiëntie worden weggenomen. Daarnaast moet de toegang tot Europese subsidies eenvoudiger worden, onder meer via versnelde procedures. Ook vraagt de organisatie om steun voor vissers die worden getroffen door het niet verlengen van visserijovereenkomsten met derde landen.

Visserijmogelijkheden en quota

Met het oog op de vaststelling van de vangstmogelijkheden voor 2027 vraagt Europêche om een pragmatische benadering. De organisatie spreekt waardering uit voor de werkzaamheden van de Raad rond de Oostzee, maar wil dat dezelfde benadering wordt toegepast op de Atlantische visserij.

Wijzigingen in wetenschappelijke referentiewaarden moeten volgens Europêche zorgvuldig worden beoordeeld. Abrupte quotumverlagingen die kunnen leiden tot onnodige sluitingen moeten worden voorkomen. Als voorbeeld noemt de organisatie de koolvis in de Noordzee. Ook voor kabeljauw vraagt Europêche om stabiele en werkbare vangstmogelijkheden die bijdragen aan herstel van de bestanden, zonder onnodige beperkingen.

Voor de Middellandse Zee steunt Europêche het standpunt van de Raad binnen de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee (GFCM). De organisatie vindt dat het aantal toegestane visdagen rekening moet houden met technische aanpassingen en verbeteringen aan vistuig. Een vermindering van de visserijinspanning mag volgens Europêche niet uitsluitend worden gebaseerd op het meest kwetsbare visbestand.

De organisatie herhaalt daarom haar oproep om uit te gaan van gemiddeld minimaal 180 visdagen per vaartuig per jaar, overeenkomstig het standpunt van het Europees Parlement.

Aandacht voor internationale visserijafspraken

Ook de externe dimensie van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid kwam aan bod. Europêche wil eenvoudigere regels voor de Europese externe vissersvloot, maatregelen om onderbrekingen van visserijovereenkomsten te voorkomen en een tijdige omzetting van besluiten van regionale visserijorganisaties in Europese wetgeving.

De organisatie uit daarbij ernstige zorgen over de geplande onderhandelingen over de visserijovereenkomst tussen de EU en Mauritanië. Volgens Europêche ontbreekt het nog steeds aan oplossingen. Daarnaast moet de uitvoering van het internationale BBNJ-verdrag over biodiversiteit in gebieden buiten de nationale rechtsmacht prioriteit krijgen, met respect voor de bevoegdheden van regionale visserijorganisaties.

In de onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk, Noorwegen en andere kuststaten moet de EU volgens Europêche haar bestaande visserijrechten nadrukkelijk verdedigen.

De organisatie verwelkomt de vangstafspraken voor kleine pelagische soorten voor 2027, maar benadrukt dat eerlijke verdelingsafspraken noodzakelijk blijven. Landen die eenzijdig meer vissen dan afgesproken, mogen daardoor geen aanspraak kunnen maken op grotere quota-aandelen.

Daarnaast wijst Europêche op een nog openstaande hoeveelheid van 5.000 ton kabeljauw die Noorwegen sinds 2021 aan de EU verschuldigd zou zijn. Ook wil de organisatie dat de Europese vloot opnieuw toegang krijgt tot Noorse wateren voor de visserij op Atlanto-Scandische haring. Verder vraagt zij om zekerheid over de Europese visserijrechten rond Spitsbergen op basis van het Spitsbergenverdrag.

Strengere bescherming tegen oneerlijke import

Op handelsgebied vraagt Europêche om concrete maatregelen ter bescherming van Europese visserijproducten. De organisatie verwijst naar de oproep van de Raad in oktober 2026 om kwetsbare visserijproducten beter te beschermen.

Volgens Europêche zijn daarvoor strengere regels nodig, waarbij preferenties uitsluitend gelden voor producten van vaartuigen die onder de vlag van een EU-lidstaat varen. Ook moet belastingvrije markttoegang gepaard gaan met lagere quota. Daarnaast is een effectieve controle op importstromen noodzakelijk, zodat beschermingsmaatregelen tijdig kunnen worden ingezet.

Alleen met dergelijke voorwaarden kan de Europese vloot volgens de organisatie op eerlijke voorwaarden concurreren met visserijen uit derde landen.

Binnen de Internationale Commissie voor de Instandhouding van Atlantische Tonijnen (ICCAT) pleit Europêche daarnaast voor het opheffen van het moratorium op visaggregatievoorzieningen (FAD’s). Volgens de organisatie ontbreekt daarvoor een wetenschappelijke rechtvaardiging wanneer vangstlimieten van kracht zijn. Bovendien zouden sommige niet-EU-vloten zich niet aan het moratorium houden.

Visserijcontrole moet uitvoerbaar blijven

Tot slot vraagt Europêche aandacht voor de praktische uitvoering van de Europese controleverordening. De organisatie staat open voor elektronische monitoring op afstand (REM), waaronder cameratoezicht aan boord via gesloten-circuittelevisie (CCTV), maar stelt nadrukkelijk voorwaarden aan de invoering.

De systemen moeten technisch uitvoerbaar zijn, gebaseerd op risicobeoordeling en afgestemd op de verschillende typen vissersvaartuigen. Europêche wil daarom uitgebreid overleg met visserijbedrijven, fabrikanten van apparatuur en maritieme veiligheidsinstanties.

Ook moeten gelijkwaardige alternatieve systemen worden erkend en de kosten van verplicht gestelde apparatuur volledig met publieke middelen worden gefinancierd. De organisatie benadrukt daarbij dat cameratoezicht de structurele tekortkomingen van de aanlandplicht niet zal oplossen.

Met haar oproep aan de lidstaten vraagt Europêche om een concretere Europese koers voor de visserij: met uitvoerbaar beleid, voldoende investeringsmogelijkheden, stabiele visserijrechten en regelgeving die rekening houdt met de dagelijkse praktijk aan boord van vissersvaartuigen. Bron: Europêche

Het bericht Europêche wil af van loze beloften: tijd voor concrete actie verscheen eerst op Visserij.nl.

De gevangen hoeveelheid komt overeen met ongeveer 7.000 volwassen palingen. De vissen zijn op weg naar zee, maar worden tijdens hun trektocht gehinderd door de waterkrachtcentrale in de Neder-Rijn. Door de palingen vóór de centrale te vangen en stroomafwaarts weer vrij te laten, kunnen ze hun reis richting de Atlantische Oceaan vervolgen.

Lange trektocht naar de Sargassozee

Volwassen palingen, ook wel schieralen genoemd, trekken ieder najaar vanuit de Nederlandse binnenwateren naar de Sargassozee. Dat gebied ligt op ongeveer 5.000 kilometer afstand, in de Atlantische Oceaan bij de kust van Mexico. Daar planten de palingen zich voort.

Onderweg moeten de vissen verschillende obstakels passeren, waaronder gemalen, stuwen en waterkrachtcentrales. Vooral waterkrachtcentrales vormen een risico. Veel palingen overleven de passage niet, waardoor hun voortplantingscyclus wordt verstoord.

Paling Over De Dijk

Het overzetten van de palingen gebeurt binnen het programma ‘Paling Over De Dijk’ (PODD). Beroepsvissers vangen de vissen op locaties waar zij gevaarlijke obstakels tegenkomen en zetten ze vervolgens veilig aan de andere kant uit. Het programma bestaat sinds 2011 en is gericht op het ondersteunen van het herstel van de Europese palingstand.

Stichting DUPAN voert het programma jaarlijks uit op ongeveer twintig locaties in Nederland. Daarbij wordt samengewerkt met waterbeheerders en nutsbedrijven. Voor dertien locaties ontvangt het programma financiële steun van het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN), mede gefinancierd door de Europese Unie.

De locaties zijn geselecteerd op basis van de lijst met belangrijkste knelpunten voor de migratie van schieraal, opgesteld door Wageningen Marine Research (WMR) in 2024.

Lees hier het persbericht door Stichting DUPAN met foto’s.

Het bericht Recordhoeveelheid paling overgezet bij waterkrachtcentrale Maurik verscheen eerst op Visserij.nl.

Rotsblokken van maximaal twee ton kunnen bij contact met vistuig grote schade veroorzaken. Netten kunnen achter de stenen blijven haken, met gevaarlijke situaties voor schepen en bemanningen tot gevolg.

De Britse vissersorganisatie National Federation of Fishermen’s Organisations (NFFO) heeft eerder al gewaarschuwd dat dergelijke acties vissers en hun schepen ernstig in gevaar kunnen brengen.

De zorgen zijn niet nieuw. In 2021 voerde Greenpeace een vergelijkbare actie uit bij de Offshore Brighton Marine Conservation Zone. Destijds waarschuwde de Britse NFFO dat het dumpen van rotsblokken op visgronden onverantwoorde risico’s met zich meebrengt.

Locaties niet onafhankelijk gecontroleerd

Greenpeace heeft de coördinaten van de gemelde dumplocaties doorgegeven aan de Britse kustwacht (HM Coastguard). Vervolgens heeft de Marine Management Organisation (MMO), de Britse overheidsinstantie voor het beheer van de Engelse wateren, negen locaties openbaar gemaakt.

Opvallend is dat de MMO nadrukkelijk aangeeft dat niet alle opgegeven locaties onafhankelijk zijn gecontroleerd. De gepubliceerde coördinaten zijn afkomstig van Greenpeace zelf. Voor vissers betekent dit dat er onzekerheid bestaat over de exacte ligging van de obstakels op de zeebodem. Dat maakt het extra belangrijk dat vissers rekening houden met de gepubliceerde waarschuwingen.

Britse overheid onderzoekt mogelijke overtreding

Ook de Britse overheid is niet te spreken over de actie. De MMO noemt het optreden van Greenpeace teleurstellend en stelt dat het niet overtuigd is dat deze werkwijze noodzakelijk of effectief is voor de bescherming van het mariene milieu.

Daarnaast onderzoekt de MMO of Greenpeace mogelijk illegaal heeft gehandeld. Voor het storten van materialen op de zeebodem is namelijk een vergunning vereist. De Britse overheid benadrukt dat zij zelf al werkt aan een programma om visserijactiviteiten in de veertig offshore natuurgebieden (MPA ’s) in Engelse wateren te reguleren.

Ook relevant voor Nederlandse vissers

Hoewel de rotsblokken in Engelse wateren zijn gestort, ligt het gebied in de internationale vaar- en visserijcontext van de Noordzee. Nederlandse vissers die in de Zuidelijke Noordzee actief zijn, moeten daarom alert zijn op de gemelde locaties en de mogelijke risico’s voor hun vistuig.

De Marine Management Organisation heeft de volgende 9 posities op hun website doorgegeven.

1. 52 50.1889N 002 55.6531E
2. 52 52.01N 002 53.27E
3. 52 54.02N 002 50.57E
4. 52 55.084N 002 49.04E
5. 52 56.879N 002 46.339E
6. 52 57.3N 002 52.4E
7. 52 55.3N 002 51.6E
8. 52 51.3N 002 49.2E
9. 52 49.1N 002 47.4E

Het bericht Nieuwe Greenpeace-actie op Noordzee onverantwoord voor veiligheid vissers verscheen eerst op Visserij.nl.

Tijdens de derde Rusland-Afrika-top, die op 28 en 29 oktober in Moskou plaatsvond, staat voedselzekerheid hoog op de agenda. De visserij vormt daarbij een belangrijk onderdeel van de samenwerking.

Rusland heeft inmiddels intergouvernementele visserijovereenkomsten gesloten met acht Afrikaanse landen. Daaronder bevinden zich Marokko, Mauritanië, Senegal, Guinee-Bissau, Sierra Leone en Namibië.

Russische vissers actief voor de kust van Marokko en Mauritanië

Vooral de wateren van Marokko en Mauritanië zijn van belang voor de Russische vissersvloot.

In de Marokkaanse wateren vissen Russische schepen onder meer op horsmakreel, sardine en ansjovis. Het Russische vangstquotum voor 2026 bedraagt hier 54.000 ton. Volgens de Russische autoriteiten zou de jaarlijkse vangst bij gunstige visserijomstandigheden kunnen oplopen tot 100.000 ton.

Voor de kust van Mauritanië gelden geen vaste vangstquota voor de Russische vloot. De visserij vindt daar plaats op basis van commerciële contracten. De belangrijkste doelsoorten zijn sardinella, makreel en horsmakreel.

Onderzoek naar visbestanden

Naast commerciële visvangst investeert Rusland ook in wetenschappelijk onderzoek in Afrikaanse wateren. De Russische visserijorganisatie Rosrybolovstvo heeft onlangs een omvangrijke Afrikaanse onderzoek expeditie afgerond. Twee Russische onderzoeksschepen van het Atlantische onderzoeksinstituut VNIRO namen hieraan deel. Ook wetenschappers uit verschillende Afrikaanse landen waren aan boord betrokken bij het onderzoek. Volgens Rusland heeft de expeditie waardevolle gegevens opgeleverd over de omvang en toestand van de visbestanden.

Op 26 oktober is het Russische onderzoeksschip Atlantida begonnen aan een nieuw onderzoek voor de kust van Marokko. Gedurende 45 dagen worden de bestanden van sardine, makreel, horsmakreel en ansjovis onderzocht. De resultaten moeten bijdragen aan het vaststellen van wetenschappelijk onderbouwde vangstmogelijkheden.

Meer Afrikaanse landen tonen belangstelling

Rusland wil de samenwerking met Afrikaanse landen verder uitbreiden. Tijdens het Internationale Visserijforum van 2026 sprak het hoofd van Rosrybolovstvo, Ilja Sj estakov, met vertegenwoordigers van Sierra Leone, Guinee-Bissau, Madagaskar, Mozambique, Mauritanië en Ivoorkust.

Sierra Leone heeft belangstelling getoond voor de inzet van Russische vissersschepen in zijn wateren, onder meer voor de tonijnvisserij. Daarnaast wordt gesproken over nieuwe samenwerkingsovereenkomsten met Zuid-Afrika, Equatoriaal-Guinea, Ghana en Ivoorkust.

Strategisch belang

De Russische activiteiten in Afrika hebben niet uitsluitend een commercieel doel. Volgens de Russische autoriteiten moet de samenwerking ook bijdragen aan het versterken van de Russische internationale positie op zee. Door afspraken te maken over visserij, wetenschappelijk onderzoek en opleiding bouwt Rusland zijn aanwezigheid in Afrikaanse kustwateren verder uit.

De ontwikkelingen onderstrepen het groeiende internationale belang van de Afrikaanse visgronden. Voor de internationale visserijsector betekent dit dat Rusland nadrukkelijker inzet op toegang tot de visbestanden voor de Afrikaanse westkust.

Lees ook: Rusland wil bijna 100.000 ton vis vangen in Marokkaanse wateren

Het bericht Rusland versterkt positie in visrijke wateren voor West-Afrika verscheen eerst op Visserij.nl.

Europêche en de European Bottom Fisheries Alliance (EBFA) reageren op een nieuw rapport van de Europese Rekenkamer (ECA) over beschermde zeegebieden (Marine Protected Areas, MPA’s). De organisaties onderschrijven de noodzaak van een betere bescherming van het mariene milieu, maar waarschuwen ervoor dat de rol en de inspanningen van de visserijsector onvoldoende worden erkend.

De Europese Unie heeft als doel om in 2030 30 procent van de zeegebieden te beschermen. Daarvan moet 10 procent onder strikte bescherming vallen. Volgens Europêche en EBFA mag het succes van deze gebieden echter niet uitsluitend worden afgemeten aan het aantal vierkante kilometers of aan de activiteiten die er worden verboden. Doorslaggevend moet zijn of de natuur er daadwerkelijk op vooruitgaat.

Bestaande maatregelen onvoldoende erkend

De visserijorganisaties vinden dat het rapport te weinig rekening houdt met bestaande Europese en internationale regelgeving. Zo dragen onder meer meerjarenplannen, technische visserijmaatregelen, de vernieuwde controleverordening en regels voor de visserij al bij aan de bescherming van het mariene ecosysteem.

Ook buiten officieel aangewezen beschermde zeegebieden gelden volgens de organisaties talrijke maatregelen om kwetsbare habitats en biodiversiteit te beschermen. Deze gebieden en maatregelen zouden daarom ook moeten worden erkend als zogenoemde Other Effective Area-based Conservation Measures (OECM’s).

Kritiek op beeldvorming rond bodemvisserij

Daarnaast plaatsen Europêche en EBFA vraagtekens bij de manier waarop bodemvisserij in het rapport wordt beschreven. Volgens de organisaties wordt onvoldoende rekening gehouden met de ontwikkelingen die de sector de afgelopen decennia heeft doorgemaakt, zoals selectiever vistuig, technische innovaties en maatregelen om kwetsbare natuurgebieden te beschermen.

Ook wijzen zij erop dat visserijactiviteit niet automatisch gelijkstaat aan ecologische schade. Dat er binnen een Natura 2000-gebied wordt gevist, betekent volgens hen niet vanzelfsprekend dat de natuurdoelen van dat gebied in gevaar komen. Daarvoor zijn locatie specifieke wetenschappelijke onderzoeken nodig.

De organisaties vinden bovendien dat vergelijkingen tussen visserijactiviteiten binnen en buiten beschermde gebieden weinig zeggen wanneer onvoldoende rekening wordt gehouden met de verschillen tussen die gebieden. Veel Natura 2000-gebieden zijn juist aangewezen vanwege hun rijke biodiversiteit en historisch belangrijke visgronden.

Vissers moeten aan tafel zitten

Een ander belangrijk punt van kritiek is de beperkte betrokkenheid van de visserijsector bij de totstandkoming van het rapport. Volgens Europêche en EBFA ontbreekt in de beschreven consultaties een duidelijke vertegenwoordiging van visserijorganisaties.

Dat vinden zij een gemiste kans. Vissers beschikken volgens de organisaties over tientallen jaren praktijkervaring en kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van effectieve en uitvoerbare beschermingsmaatregelen.

EBFA-voorzitter Iván López benadrukt dat ambitieuze Europese beschermingsdoelen niet ten koste mogen gaan van de erkenning van wat de sector al heeft bereikt. Hij pleit voor een aanpak waarbij vissers vanaf het begin worden betrokken en waarbij de ecologische, sociale en economische gevolgen van maatregelen zorgvuldig worden onderzocht.

Niet alleen de visserij onder de loep

Tot slot wijzen de organisaties erop dat de zee door veel meer factoren wordt belast dan alleen de visserij. Onder andere vervuiling, klimaatverandering, scheepvaart, offshore-energie, toerisme, landbouw en industrie hebben invloed op het mariene ecosysteem.

Volgens Europêche en EBFA moeten al deze factoren met dezelfde wetenschappelijke zorgvuldigheid worden beoordeeld. De organisaties pleiten daarom voor een omslag van een beleid dat vooral gericht is op het sluiten van visgebieden naar een aanpak waarin innovatie, beperking van milieueffecten en aantoonbare natuurwinst centraal staan.

Hun boodschap is duidelijk: bescherm de zee op basis van wat daadwerkelijk werkt, erken de bestaande inspanningen van de visserij en zorg ervoor dat natuurherstel en een economisch gezonde visserijsector naast elkaar kunnen bestaan.

Lees hier het bericht op Europêche

Het bericht Europese visserijorganisaties kritisch op aanpak beschermde zeegebieden verscheen eerst op Visserij.nl.

Dat staat te lezen in de Visie Maritieme Sector Stellendam, die het Delta Maritime Cluster afgelopen donderdag presenteerde tijdens een avond met de gemeenteraad van Goeree-Overflakkee. De visie beschrijft de kansen en uitdagingen voor de sector en wat nodig is om de maritieme bedrijvigheid verder te versterken.

Belangrijke economische pijler

Het maritieme cluster is een belangrijke motor voor de eilandelijke economie. Samen met toeleveranciers en dienstverleners biedt de sector werk aan ongeveer 1.570 mensen in onder meer de visserij, scheepsbouw, jachtbouw en watersportindustrie.

De sector staat tegelijkertijd voor uitdagingen. Zo blijft de bereikbaarheid via het Slijkgat een zorg, staat de visserij onder druk en is het lastig voldoende vakmensen te vinden. Ook vraagt de verduurzaming om innovatie.

Wethouder Henk van Putten (Landbouw, visserij en maritieme sector) benadrukt het belang van de gezamenlijke visie: “Met deze visie wordt een stevig fundament gelegd om het maritieme cluster van Stellendam te behouden en te versterken als motor van de regionale economie.”

Hij waardeert vooral de samenwerking tussen ondernemers, onderwijs en overheid. “De ondernemers hebben zelf het voortouw genomen bij het opstellen van deze visie. Dat zorgt voor draagvlak en zie je terug in de voortvarendheid waarmee zij zich hebben verenigd in het Delta Maritime Cluster en de acties die al zijn opgepakt.”

Visie richt zich op vijf speerpunten:

1. Bereikbaarheid, ruimte en veiligheid: aandacht voor de vaargeul Slijkgat, wegen en infrastructuur.
2. Innovatie en verduurzaming: vernieuwing stimuleren binnen de visserij en maritieme maakindustrie.
3. Onderwijs en arbeidsmarkt: meer vakmensen aantrekken, opleidingen beter laten aansluiten op de sector en investeren in een leven lang ontwikkelen.
4. Samenwerking en belangenbehartiging: gezamenlijk optrekken richting gemeente, provincie en Rijk.
5. Profilering en branding: de maritieme kennis, bedrijvigheid en bijzondere ligging van Stellendam nationaal en internationaal sterker uitdragen.

Samenwerking krijgt vorm

De samenwerking tussen maritieme bedrijven kreeg vorig jaar een formele basis met de oprichting van de vereniging Delta Maritime Cluster. Programmamanager Karin Struijk ontwikkelde samen met ondernemers, onderwijs en overheden de visie en begeleidt inmiddels de uitvoering van de actiepunten.

Voorzitter Leen IJzelenberg is positief over de gezamenlijke koers: “Met deze visie weten we waar onze kansen liggen en welke knelpunten we moeten aanpakken. Met 29 aangesloten partijen, een actief bestuur en een programmamanager vertalen we die koers naar concrete acties.”

Ook de steun van de gemeente Goeree-Overflakkee is volgens hem van grote waarde. “Samen versterken we de maritieme sector en creëren we ruimte voor een toekomstbestendige ontwikkeling.”   Bron: gemeente Goeree-Overflakkee

Het bericht Stellendam werkt aan een sterke maritieme toekomst verscheen eerst op Visserij.nl.