Commissaris voor Visserij en Oceanen, Costas Kadis, benadrukte: “De mensen die voedsel op onze tafels brengen verdienen onze volledige steun wanneer een crisis buiten hun controle hun bestaansmiddelen bedreigt. De Europese Unie staat aan hun zijde.”

De noodsteun kan bestaan uit twee vormen: financiële compensatie voor gederfde inkomsten en extra kosten door de marktverstoring, waaronder hogere energiekosten, en opslagsteun voor producentenorganisaties die tijdelijk producten van hun leden opslaan om marktprijzen te stabiliseren.

De steun wordt gefinancierd uit bestaande EMFAF-toewijzingen van de lidstaten onder het nationale programma 2021–2027, waarbij de EU een deel van de kosten meefinanciert. Ongeveer €760 miljoen van de oorspronkelijke €1,3 miljard is nog direct beschikbaar.

De crisis legt ook de kwetsbaarheid van de sector bloot, die sterk afhankelijk is van fossiele brandstoffen. De Commissie benadrukt dat het versnellen van de energietransitie essentieel is voor de lange termijn veerkracht en winstgevendheid van de visserij- en aquacultuursector in de EU.

De noodsteun is tijdelijk en geldt voor uitgaven tot eind 2026. Binnenkort zullen aanvullende steunmaatregelen in de vorm van staatssteun worden aangeboden om de meest kwetsbare sectoren te ondersteunen, zoals de primaire productie van vis(producten).

Klik hier voor meer informatie op de website van de Europese Commissie

Belangrijk dat @EU_Commission crisissteun biedt aan vissers vanwege de hoge brandstofprijzen. Maar wanneer kunnen we weer het gesprek voeren over toelaten van andere vistechnieken? Bij #pulsvisserij wordt minder brandstof verbruikt, veel duurzamer dus!
https://t.co/B8TmCZW9K7 pic.twitter.com/5e2lCfS1ge

— Bert-Jan Ruissen (SGP EP) (@hjaruissen) April 17, 2026

Het bericht EU activeert noodsteun voor visserij en aquacultuur door conflict in Midden-Oosten verscheen eerst op Visserij.nl.

Het akkoord tussen Marokko en Rusland werd in oktober 2025 gesloten en geldt voor vier jaar. Het geeft de Russische vloot opnieuw toegang tot specifieke zones binnen de exclusieve economische zone van Marokko in de Atlantische Oceaan.

Volgens de overeenkomst mag Rusland jaarlijks tussen de 90.000 en 100.000 ton vis vangen, vooral kleine pelagische soorten zoals sardines, makreel en ansjovis. Deze vissoorten zijn van groot belang voor de voeding en de verwerkende industrie, waaronder conserven en diepvriesproducten.

In het eerste jaar mogen maximaal tien Russische schepen actief zijn. Voor de daaropvolgende jaren wordt het aantal vaartuigen vastgesteld door een gezamenlijke Marokkaans-Russische commissie die toezicht houdt op de uitvoering van het akkoord. Deze commissie komt jaarlijks bijeen om afspraken te controleren en, indien nodig, quota aan te passen. Rusland stelde in februari 2026 officieel zijn vertegenwoordigers voor dit overlegorgaan aan.

Het nieuwe akkoord vervangt de vorige overeenkomst, die op 31 december 2024 afliep. Naast aangepaste viszones bevat het ook biologische rustperiodes om de visbestanden beter te beschermen. De lagere quota zijn een reactie op zorgen over de afnemende sardinebestanden voor de Marokkaanse Atlantische kust. Ter vergelijking: het akkoord uit 2020 stond Rusland nog toe tot 140.000 ton kleine pelagische vis te vangen over vier jaar, eveneens met maximaal tien trawlers.

Een deel van de nieuwe afspraken is gebaseerd op wetenschappelijke inzichten uit de Russische “Grote Afrikaanse Expeditie”, die in augustus 2024 begon. Tussen 2024 en 2025 werd onderzoek gedaan in Marokkaanse wateren, onder meer naar het herstel van visbestanden tijdens de paaiperiodes van belangrijke pelagische soorten. [Bron Nieuws Marokko]

Het bericht Rusland hervat visserij in Marokkaanse wateren verscheen eerst op Visserij.nl.

De visserijsector in de Europese Unie staat onder zware druk: veel schepen varen met verlies of blijven aan de wal. “De visserij is zeer brandstofintensief en kan deze kostenstijging niet zomaar opvangen. Zonder snelle steun dreigen bedrijven om te vallen en banen verloren te gaan,” aldus Smit.

Smit vervolgt: “Gelukkig heeft Commissaris Costas Kadis de ernst van de situatie onderkend en de mogelijkheid van noodsteun via het Europees Fonds voor Maritieme Zaken, Visserij en Aquacultuur (EMFAF) en andere instrumenten aangekondigd. Verschillende lidstaten hebben al direct actie ondernomen met gerichte brandstofaccijnskortingen en financiële steun. Ondertussen blijven Nederlandse vissers in de kou staan vanwege de houding van het minderheidskabinet. Dit brengt de voedselzekerheid en leveringszekerheid van gezonde verse vis uit Noordzee en oceaan in gevaar”

Smit wijst op het gevaar van een ongelijk speelveld op de Europese interne markt. Visserijbedrijven in lidstaten zonder noodmaatregelen worden oneerlijk benadeeld ten opzichte van concurrenten die wel steun ontvangen.

In een schriftelijke vraag aan de Commissie stelt Sander Smit daarom de volgende concrete vragen:

• Zal de Commissie lidstaten die nog geen noodmaatregelen hebben genomen, nadrukkelijk aanmoedigen om onmiddellijke steun te verlenen, zoals compensatie van brandstofkosten, om een gelijk speelveld te garanderen?
• Wanneer zorgt de Commissie voor een snelle activering en flexibele inzet van het EMFAF en de staatssteunregels, zodat deze nationale inspanningen op Europees niveau kunnen aanvullen?
• Naast de lange termijnplannen voor verduurzaming: welke concrete, technologisch neutrale maatregelen neemt de Commissie nú om het brandstofverbruik en de operationele kosten sector breed te verlagen? Denk daarbij aan het versneld goedkeuren van innovaties zoals pulsvisserij en andere brandstof besparende technieken.

Sander Smit: “We kunnen niet wachten tot de brandstofprijzen weer dalen of tot de energietransitie is voltooid. Vissers hebben nú perspectief en steun nodig. Europa moet zorgen voor een gelijk speelveld en mag lidstaten niet aan hun lot overlaten. Snelle, praktische maatregelen zijn essentieel om deze vitale sector overeind te houden.”

Deze vragen werden medeondertekend door Bert-Jan Ruissen en Ton Diepeveen [Bron: BBB Europa]

EU moet snel en gecoördineerd optreden tegen brandstofcrisis in de visserij.

We kunnen niet wachten tot de brandstofprijzen weer dalen of tot de energietransitie is voltooid. Vissers hebben nú perspectief en steun nodig. Europa moet zorgen voor een gelijk speelveld en mag… pic.twitter.com/qbzjBnUKdB

— BBB Europa (@BBB_EUropa) April 13, 2026

Het bericht EU moet snel en gecoördineerd optreden tegen brandstofcrisis in de visserij verscheen eerst op Visserij.nl.

Door Dirk Kraak (EMK).

Het draait de laatste jaren puur om geld bij het groeiende aantal waddenclubjes. Maar de natuur is niet gebaat bij zakkenvullers. Er zijn inmiddels honderden miljoenen in een bodemloze put gestort, terwijl men in koor blijft roepen dat de staat van het Wad achteruitgaat, zoals ook afgelopen week weer.

Het onafhankelijke onderzoek van Investico, “De natuur schiet met het Waddenfonds niets op“, legt de pijnlijke waarheid bloot: bijna 600 miljoen euro is “verjubeld” zonder dat de natuur er aantoonbaar beter van is geworden.

Meten met twee maten

Opvallend is waarover al die clubjes zonder noemenswaardige achterban zwijgen. Over de 20.000 tot 25.000 voertuigen die dagelijks over de Afsluitdijk rijden, horen we jullie niet. Dit wegverkeer jaagt jaarlijks naar schatting tientallen miljoenen kilo’s CO2 de lucht in, om nog maar te zwijgen over de tonnen aan stikstof die direct neerslaan in het kwetsbare Waddengebied.

Maar blijkbaar telt deze vervuiling niet mee in jullie rekensommen. Zelfs de komst van een windpark in dit Werelderfgoed gebied – nota bene midden in de vliegroute van trekvogels – leidde nauwelijks tot protest. Nadat er geld was toegekend voor diverse ‘speelprojecten’, was dit blijkbaar geen probleem meer.

Miljoenen in de modder

Kijk naar de miljoenen kostende vismigratierivier, inclusief bezoekerscentra waar nauwelijks iemand komt. Of de eindeloze stroom geld naar instellingen als het NIOZ, de Waddenvereniging en Natuurmonumenten voor hun zeegrasprojecten. Al jarenlang worden er miljoenen in de bodem van de Waddenzee gestoken om zeegras te herstellen, maar de resultaten zijn bedroevend. Het is een schoolvoorbeeld van projecten die op papier prachtig lijken voor de subsidieaanvraag, maar in de praktijk simpelweg mislukken.

Het onderzoek van Investico bevestigt dat het geld voor ecologie vaak slecht wordt besteed aan “kortademige herstelprojecten” in plaats van aan wat de natuur echt nodig heeft.

Ook de vijf jaar durende renovatie van de Afsluitdijk, waarbij 70.000 enorme betonblokken zijn gedumpt, roept vragen op. Welke schade heeft dit toegebracht aan de natuur? Vanuit de zogenaamde waakhonden bleef het ijzingwekkend stil.

Visser als zondebok

Terwijl de uitstoot van het asfalt dendert en miljoenen verdampen in de modder, is in jullie ogen het echte probleem die paar overgebleven vissers. De visserij op het wad is sterk gereguleerd, beperkt tot vijf maanden per jaar en maximaal drie tot vier dagen per week. Zelfs de handmatige kokkelvisser, die op een bijna mensonterende manier met een harkje de bodem bewerkt, wordt door jullie het leven zuur gemaakt.

Nog pijnlijker is dat de garnalenvisserij al met de helft is weggesaneerd. De visserijdruk is dus met 50% afgenomen. Met 50%!

Grote gebieden zijn inmiddels gesloten voor de visserij en de mechanische mossel- en kokkelvisserij is verboden. Alles ‘voor de vogeltjes.’ Maar wordt er ook geëvalueerd nadat de visserij is weggepest? Nee. Weg is weg, en of de natuur er daadwerkelijk op vooruit is gegaan, blijft in nevelen gehuld.

Lucratieve industrie

Als Waddenvereniging en gelieerde clubjes teren jullie op een constante stroom middelen van het Waddenfonds, de Postcodeloterij, de overheid en een handjevol donateurs of leden.

Nu de pot van het Waddenfonds (gevuld met gasbaten) leeg begint te raken, beginnen de ‘kuikens’ weer te piepen om vers geld. Gasboringen worden nu tegengehouden, maar de vraag is: blijven jullie dat doen zodra er weer een nieuwe zak geld op tafel komt? Van de oorspronkelijke 800 miljoen euro is het merendeel opgesoupeerd. Vissers zijn uitgekocht of weg geprocedeerd, en miljoenen zijn gestoken in projecten die – zoals de zeegrasexperimenten – vaak bij voorbaat al gedoemd waren.

Ondertussen worden exclusieve gebieden afgebakend waar de burger, die nota bene meebetaalt aan deze onzin, wordt geweerd. Buitendijkse gebieden worden afgesloten, onbewoonde eilandjes zijn no go zones, in steeds meer vage Natura 2000-gebieden mag niet meer gevist worden. De mens wordt zo zachtjesaan verdreven uit de natuur, waar we allemaal doodgewoon onderdeel van zijn.

Conclusie

Het Waddengebied is simpelweg een grote grabbelton geworden voor ecologen en natuur ‘deskundigen’ die vooral uitblinken in het maken van rapporten die niemand leest. Mijn broek zakt er luidruchtig van af: de natuur wordt hier niet mee geholpen, dat bewijst ook de onderzoeksjournalistiek. Sterker: alle waddenclubjes zijn juist een gevaar voor het Wad en voor de mensen die er wonen, werken en hun vrije tijd doorbrengen.

Met vriendelijke groet,

Dirk Kraak, visserman

Het bericht Waddenindustrie natuurbescherming of bodemloze put? verscheen eerst op Visserij.nl.

In Ierland hebben vissers inmiddels zes weken geen specifieke brandstofsubsidie ontvangen. Het energiepakket van de regering van 250 miljoen euro, dat op 24 maart werd aangekondigd, richtte zich op transporteurs en accijnsverlagingen voor diesel en benzine, maar liet brandstof voor vissers buiten beschouwing. Michael Desmond, voorzitter van de National Inshore Fishermen’s Association (NIFA), waarschuwt dat veel schepen zich het vissen niet meer kunnen veroorloven en dat kustgemeenschappen dreigen te veranderen in “spooksteden”.

John Lynch van de Irish South and East Fish Producers Organisation (ISEFPO) meldt dat de operationele kosten nu hoger zijn dan de potentiële winst. Op EU-niveau pleitte minister Timmy Dooley voor noodmaatregelen, maar concrete brandstofhulp is nog niet aangekondigd. De spanning in Ierland loopt op nu het land wordt geconfronteerd met grootschalige brandstofprotesten door transporteurs en boeren die snelwegen in het land blokkeren.

Ook in het Verenigd Koninkrijk ontbreekt een sectorspecifiek steunpakket. Minister van Financiën Rachel Reeves kondigde op 10 april geen maatregelen voor vissers aan, ondanks druk van brancheorganisaties. Mike Cohen van de National Federation of Fishermen’s Organisations (NFFO), waarschuwt dat de hoge brandstofkosten schepen gedwongen worden tot stilliggen, met gevolgen voor bemanning en de bredere toeleveringsketen.

Frankrijk bood sneller gerichte steun: in april werd 5 miljoen euro aan brandstofsubsidies uitgekeerd als onderdeel van een pakket van 70 miljoen euro voor brandstofafhankelijke sectoren. Daarnaast werd een korting van 0,20 euro per liter en uitstel van financiële verplichtingen geïntroduceerd. Toch stopten vissers in Bretagne op 1 april hun werkzaamheden, waarbij grotere schepen binnen 24 uur al stil kwamen te liggen. Voor veel schepen bedragen de brandstofkosten nu meer dan de helft van de omzet. Op 7 april blokkeerden Franse vissers zes havens op Corsica, terwijl transportbedrijven in steden als Parijs, Toulouse en Bordeaux protesteerden.

Franse vissers eisen gerichte steun die wordt gekoppeld aan brandstofprijzen boven 0,70 euro per liter, per schip. Het huidige steunbedrag van 5 miljoen euro wordt als onvoldoende ervaren, hoewel staatssecretaris Catherine Chabaud beloofde de sector minder afhankelijk van fossiele brandstoffen te maken.

In Spanje is de reactie van de overheid het meest uitgebreid. Een fonds van 25 miljoen euro voor de commerciële vloot, verdeeld op basis van scheepsactiviteit en brandstofverbruik, blijft van kracht, naast een korting van 20 cent per liter, een verlaagde btw op energie tot 10 procent en een opgeschorte belasting op verse vis tot 30 juni.

Italië reserveerde 100 miljoen euro voor ondersteuning aan transport en visserij, terwijl Griekenland een steunpakket van meerdere miljoenen euro’s afrondde. Volgens de brandstofcrisis-enquête van de Mediterranean Advisory Council van 2 april zijn de prijzen voor marine diesel op de Griekse eilanden met 80 tot 85 procent gestegen, de hoogste stijging van alle onderzochte EU-lidstaten.

De brandstofcrisis legt toenemende druk op vissers en hun gemeenschappen, terwijl hoge olieprijzen en geopolitieke spanningen de situatie blijven verergeren.

Het bericht Brandstofcrisis houdt Europese vissers voor de kant verscheen eerst op Visserij.nl.

Het onderzoeksproject ‘Sealab TX 36’, gepresenteerd tijdens de laatste bijeenkomst van het Visserij Innovatie Netwerk (VIN), loopt drie jaar. Ervaren partners uit de visserij, zoals Padmos en HFK Engineering, werken mee. Wageningen Universiteit zorgt voor de wetenschappelijke verwerking van alle verzamelde data.

Het project start volgend jaar zomer. Tot die tijd worden gegevens verzameld over de huidige vispraktijken, zodat er een goed vergelijk mogelijk is. Het schip wordt ook aangepast voor dit onderzoeksproject.

Innovatie direct op zee testen
De TX 36 wordt ingericht als een laboratorium op zee, waar nieuwe vistechnieken direct getest worden op effectiviteit. Metingen worden gekoppeld aan datalogging, waardoor het rendement meteen inzichtelijk is.

Een voorbeeld van een te testen innovatie is de combinatie van de sumwing met kettingmat. Op basis van eerdere tests in Brixham wordt het vistuig aangepast voor de Noordzee. Van der Vis en zijn partners benutten kennis uit Schotse wateren om nieuwe visgebieden in de noordwestelijke Noordzee te verkennen. Dit helpt de visserijdruk te spreiden, zeker nu de zuidelijke Noordzee steeds drukker wordt door windparken. Ook onderzoeksgegevens van het schip Tridens worden gebruikt om het project te ondersteunen.

Technische aanpassingen
De TX 36 krijgt een aangepaste lier voor diepere visgebieden, tot wel 140 meter. Het schip krijgt een hybride lieraandrijving met accu, waardoor energie vrijkomt bij het vieren van de lijnen en gebruikt wordt bij het binnenhalen van de netten. Dit bespaart brandstof en maakt een zware hulpmotor overbodig.

Daarnaast wordt getest hoe de tikkers van Bart Geeraert werken in combinatie met de sumwing. Dit alternatief voor wekkerkettingen moet leiden tot een betere selectiviteit, meer grote tong, minder bodemberoering en brandstofbesparing.

Financiering en samenwerking
‘Sealab TX 36’ is een van de door RVO gehonoreerde projecten in de subsidieregeling Innovatieve projecten in de visserij. De maximale subsidie per project is 1 miljoen euro, waarvan 70% uit het EMFAF komt en de Nederlandse overheid de rest bijdraagt. De projectpartners financieren een kwart van de totale kosten.

Lees hier het volledige verhaal op Visserijnieuws.nl.

Het bericht TX 36 start driejarig onderzoeksproject op Noordzee verscheen eerst op Visserij.nl.

De omgevingsvergunning voor de kwekerij werd al in 2024 vernietigd omdat het project in strijd zou zijn met de bestemmingsvoorschriften van de haven. De Raad voor Vergunningsbetwistingen oordeelde dat tanks voor viskweek niet passen in een gebied met alleen activiteiten voor een zeehaven. Columbi Salmon probeerde het via een cassatieberoep te redden, maar zonder succes.

De Noorse onderneming had gehoopt de grootste bovengrondse zalmkwekerij van Europa te realiseren, met drie miljoen zalmen per jaar en een investering van ongeveer 400 miljoen euro. Het project zou minstens 200 banen opleveren en het transport van zalm uit Noorwegen overbodig maken.

Al snel kwam er protest van milieu- en dierenrechtenorganisaties tegen de plannen, onder meer GAIA, Animal Rights, Sea First Foundation, Climaxi, Bite Back, Sea Shepherd, de West-Vlaamse Milieufederatie, de Bond Beter Leefmilieu, Greenpeace, Natuurpunt en WWF-België dienden bezwaar in.

Het is nog onduidelijk of Columbi Salmon het project elders zal voortzetten. Frankrijk, met name Boulogne-sur-Mer, biedt mogelijkheden, omdat aquacultuur daar wel is toegestaan.

Het bericht Noorse zalmkwekerij in haven Oostende definitief afgeblazen verscheen eerst op Visserij.nl.

In de afgelopen 25 jaar hebben vissers al ruim 8,5 miljoen kilo afval uit de Noordzee verwijderd. Met de nieuwe samenwerking willen KIMO/VNKG en de Vissersbond de betrokkenheid van vissers vergroten, het bewustzijn over schone zeeën versterken en recycling stimuleren.

“Schone zeeën zijn essentieel voor de natuur en de toekomst van de visserij,” zegt Arend-Jan van der Vlugt van KIMO/VNKG. Voorzitter Johan Nooitgedagt van de Vissersbond voegt toe: “Vissers zetten zich vrijwillig in voor een schoner milieu. Met deze samenwerking bouwen we dat verder uit.”

Lees hier het persbericht door de Nederlandse Vissersbond

Het bericht KIMO/VNKG en Nederlandse Vissersbond bundelen krachten met Fishing for Litter verscheen eerst op Visserij.nl.

De Annie Hillina is uitgerust met een van de meest brandstofefficiënte motoren in haar klasse, de Wartsila 32. Het ontwerp van het vaartuig is geoptimaliseerd voor lager brandstofverbruik, verminderde emissies en geluidsreductie. Voor het koelen en invriezen van de vangst worden milieuvriendelijke koelmiddelen gebruikt.

Het schip biedt plaats aan maximaal 60 bemanningsleden in ruime, comfortabele verblijven en beschikt over faciliteiten zoals een sauna en een fitnessruimte. De Annie Hillina zal wereldwijd actief zijn, met visserij in Europese, Zuid-Pacifische en West-Afrikaanse wateren, gericht op pelagische soorten zoals haring, sardines, makreel, horsmakreel en blauwe wijting. Alle vangst wordt aan boord ingevroren en is uitsluitend bestemd voor menselijke consumptie.

Mehmet Gazioğlu, algemeen directeur van Tersan Shipyard, benadrukte de langdurige samenwerking met Parlevliet & Van der Plas: “De aflevering van de Annie Hillina markeert het vierde schip dat we voor deze visionaire partner hebben gebouwd. In het jaar dat P&P haar 75-jarig jubileum viert, onderstreept dit project onze gedeelde waarden van uitmuntendheid, innovatie en verantwoordelijkheid voor de toekomst van de maritieme sector.”

Dirk-Jan Parlevliet, CEO van Parlevliet & Van der Plas, voegde toe: “We zijn zeer tevreden met de langdurige samenwerking met Tersan Shipyard. Het nieuwe vaartuig voldoet aan de hoogste standaarden op het gebied van duurzaamheid, efficiëntie en bemanningswelzijn. Onze gezamenlijke ervaring heeft opnieuw geleid tot een uitstekend schip.”

De Annie Hillina vertrok op 3 april vanuit Turkije en vaart momenteel voor de kust van Portugal op weg naar IJmuiden. De verwachte aankomstdatum is 15 april 2026.

Het bericht Tersan levert nieuwe pelagische vriestrawler KW170 Annie Hillina af aan P&P verscheen eerst op Visserij.nl.

In de video, die vier weken geleden werd uitgebracht, komt naar voren hoe vissers uit onder andere Volendam en Urk onder druk staan en hoe hun tradities, vrijheid en levensonderhoud op zee worden bedreigd. Het nummer benadrukt de generatie-overstijgende gevolgen van deze veranderingen en toont de diepe verbondenheid van vissers met de zee.

Volgens de makers is de video intens, emotioneel en strijdvaardig, met een duidelijke boodschap: de Nederlandse visserij en maritieme tradities verdienen bescherming. Inmiddels is de video online te bekijken en roept hij reacties op van zowel sympathisanten van de visserij als critici van het energiebeleid op zee. Lees meer op de website Groot Waterland, kijk onder de video.

Het bericht Protestlied over windmolens, de Noordzee en Nederlandse visserij verscheen eerst op Visserij.nl.