Sommigen suggereren dat de haaien per ongeluk werden gevangen door vissers en vervolgens terug in zee werden gegooid. De BFPO spreekt die hypothese echter tegen. Volgens Emiel Brouckaert van de organisatie komt de vangst van gevlekte gladde haaien op Belgische vissersvaartuigen zelden of nooit voor.

“De Belgische vissers gebruiken geen visserijtechnieken waarmee deze soort gemakkelijk wordt gevangen. Bovendien waren er, voor zover bekend, geen Belgische vissers actief in de omgeving op het moment dat de haaien vermoedelijk zijn gestorven”, aldus Brouckaert. Volgens de organisatie kan daarom met grote zekerheid worden gesteld dat Belgische vissers niet verantwoordelijk zijn voor de aangespoelde dieren.

Uit onderzoek van het Instituut voor Landbouw-, Visserij- en Voedingsonderzoek (ILVO) blijkt dat het voornamelijk gaat om volwassen vrouwtjes van de gevlekte gladde haai. Veel van de dieren droegen bovendien ongeboren jongen. De exacte doodsoorzaak wordt momenteel verder onderzocht.

Wetenschappers bekijken verschillende mogelijke verklaringen. Zo wordt onderzocht of zich voor de Westkust een nieuw kraamkamergebied heeft gevormd. In dergelijke ondiepe kustzones trekken drachtige haaien naartoe om hun jongen ter wereld te brengen. Een andere hypothese is dat de dieren onderweg waren naar de Scheldedelta, die in 2025 officieel werd erkend als kraamkamergebied voor deze haaiensoort.

De komende dagen moet verder onderzoek meer duidelijkheid brengen over wat precies heeft geleid tot het aanspoelen van de haaien.

Het bericht Rederscentrale reageert op aangespoelde haaien voor Belgische kust verscheen eerst op Visserij.nl.

Het tussentijds rapport over dit ILVO-onderzoek van verschillende PFAS-verbindingen in niet-commerciële stalen van Noordzeegarnaal uit Belgische en Zeeuwse kustwateren levert echter nieuwe inzichten op.

Op enkele locaties werden concentraties gemeten die de voedselveiligheidsnormen overschrijden. Concentraties aan PFAS-verbindingen variëren sterk per locatie met toenemende contaminatieniveaus van west naar oost. De hoogste waarden zijn met andere woorden gemeten in stalen afkomstig uit Nederlandse wateren, nabij de monding van de Westerschelde. Lagere contaminatieniveaus worden waargenomen in de stalen uit zones richting de Panne alsook verder dan de 3-mijlszone.

Er zijn aanwijzingen dat het algemeen PFAS-vervuilingsniveau in de Noordzeegarnalen gedaald is in de voorbije twee decennia. In 2000 kondigde 3M de uitfasering van PFOS aan, een maatregel die later ook werd gevolgd door een strengere wetgeving rond PFAS.

Op basis van deze resultaten adviseren de onderzoekers om commerciële visserijactiviteiten in de monding van de Westerschelde te beperken, zodat de veiligheidsnormen gewaarborgd blijven. De onderzoekers pleiten voor verdere monitoring.

Lees het rapport: Aanwezigheid van PFAS in Noordzee garnalen langs de Belgische kust

Lees ook op Omroep Zeeland: PFAS-garnalen in eerder ‘veilig’ verklaarde monding Westerschelde

Het bericht PFAS in Noordzeegarnalen in monding van Westerschelde verscheen eerst op Visserij.nl.

Het betreft onder meer resten van walrussen en wervels van oer walvissen. De vindplaats ligt voor de kust van Zeebrugge, langs de vaargeul ‘Het Scheur’. De afgelopen vijfentwintig jaar waren er al meerder vondsten door beroeps vissers.

Recent sloeg het VLIZ samen met het Natuurhistorisch Museum Rotterdam (NMR) de handen in elkaar om twee gezamenlijke proefvaartochten met de RV Simon Stevin te doen.

Dat resulteerde in enkele opmerkelijke vondsten. De vindplaats blijkt een kolonie walrussen te herbergen met resten van minstens 50 tot 100 dieren, goed voor ongeveer de helft van alle vondsten van walrusskeletdelen in de Noordzee.

Daarnaast zijn er ook nog resten van andere zeezoogdieren gevonden. Naast de resten van walrussen troffen onderzoekers ook botfragmenten aan van een wild paard, oeros of steppenwisent en van een ree. Ook werd er een fossiele naaldboomkegel gevonden en heel wat schelp materiaal verzameld.

‘Het Scheur’ is een bijzondere plaats omdat er een opeenvolging van oude bodemlagen van verschillende leeftijd dicht onder de zeebodem is. Gerichte boringen zullen in de nabije toekomst meer zicht moeten geven op de geologische opbouw en uitgestrektheid van deze lagen.

>>> Lees hier het persbericht van het VLIZ <<<

Het bericht Fossielenkerkhof voor Belgische kust ontdekt verscheen eerst op Visserij.nl.

Ook zijn de havens hiermee veiliger en vlotter te bereiken en wordt de ruimte op de Noordzee zo efficiënt mogelijk gebruikt.

Nieuwe routes in de Noordzee

De Noordzee is een van de drukst bevaren én meest benutte zeeën ter wereld. Voor bepaalde vaargebieden langs de Belgische en Nederlandse Noordzeekust waren nog geen vaste routes. Om de doorstroom van scheepvaart in deze gebieden te verbeteren, passen Nederland en België de scheepvaartroutes samen aan. De nieuwe routes vullen gebieden zonder routering op, waardoor een onafgebroken routeringsstelsel van Frankrijk tot aan Duitsland ontstaat.

De nieuwe routes helpen schepen bij de navigatie, wat de veiligheid op zee verhoogt en de kans op milieuverontreiniging verkleint. Bovendien verbetert de doorstroming, omdat activiteiten die de scheepvaart verhinderen verboden zijn op de nieuwe routes.

Dit kunt u verwachten van de nieuwe routes:

Aanbevolen scheepvaartroutes rond de windparken en vaarmogelijkheden door Nederlandse windparken;

Scheiding van inkomend en uitgaand verkeer nabij voorzorg gebieden en de verkeers scheidingstelsels;

Voorzorg gebieden (precautionary area) in drukke gebieden;

Organisatie en optimalisatie van het verkeer rond het beloodingsgebieden en aansluitende routes;

Aanpassing van ankergebied.

Nieuwe regels voor varen in windparken

Naast het vastleggen van de nieuwe routes, hebben België en Nederland afspraken gemaakt over de doorvaart van windparken:

Kleine schepen (<24m) mogen onder voorwaarden door Nederlandse windparken varen.

Alle Belgische windparken zijn gesloten voor alle doorvaart.

In het Nederlandse windenergiegebied Borssele is een scheepvaartcorridor opgenomen waarin schepen kleiner dan 45m mogen varen.

>>> Klik hier voor meer informatie <<<

Het bericht Nieuwe scheepvaartroutes langs Nederlandse en Belgische kust verscheen eerst op Visserij.nl.

Dit exemplaar is maar liefst 2,5 cm groter dan het laatst bekende wereldrecord. In afwachting van de officiële bevestiging door het Guinness World Records boek is het exemplaar vanaf 1 september te bezichtigen in het NAVIGO-Nationaal Visserijmuseum in Oostduinkerke, waar het wordt opgenomen in de tijdelijke expo “Oesterpassie”.

De waarneming gebeurde op het strand van Knokke-Heist, ter hoogte van het Zwin. Alice en Clémentine, de dochters van Marc & Susan Lechat, toeristen uit Luxemburg, troffen er op 26 augustus een langgerekte lege oesterschelp van 38 cm lang. De vinders beseften dat dit een uitzonderlijke vondst was en namen meteen contact op met het Natuurcentrum van het Zwin, en met het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ). Bij dit laatste instituut werd het vermoeden bevestigd dat het hier om een uitzonderlijk groot, nooit eerder gezien exemplaar van de Japanse oester (met de toepasselijke wetenschappelijke naam Crassostrea gigas) gaat.

De Japanse oester werd in de jaren 1960 vanuit het Verre Oosten ingevoerd in Nederland. De kweek van de autochtone Europese Platte oester had het immers moeilijk na de strenge winter van 1963 en ten gevolge het optreden van de Bonamia-parasiet. Om aan de marktvraag te voldoen werd geëxperimenteerd met diverse uitheemse soorten, waarvan de Japanse oester de meest succesvolle bleek. Intussen neemt de Japanse oester of ‘creuse’ (vaak ook onder de marktnamen “Bretoense” of “Zeeuwse” oester) zowat 95% van de marktvraag voor haar rekening. Het voorkomen van de Japanse oester bleef echter niet beperkt tot de kweekbedden in Zeeland.

Geleidelijk aan veroverde de soort de kusten van de Noordzee om zich begin de jaren 1990 ook ten volle aan onze kust te vestigen. ”De gevonden schelp is een stuk groter dan de grootste exemplaren bekend van onze contreien, en kan – op basis van de groeiringen – geschat worden op een leeftijd van wel 25 jaar. Dit komt wonderwel overeen met de periode van vestiging aan onze kust. We hebben hier met andere woorden te doen met een echte “oma-oester”, aldus Jan Seys, marien bioloog en woordvoerder van het VLIZ. Normaliter worden Japanse oesters in onze contreien slechts 8-15 cm groot.

Zeer waarschijnlijk gaat het bovendien om de grootste Japanse oester ooit waargenomen. Het Nederlandse natuurcentrum Ecomare meldt in maart 2014 op zijn website de vondst van een 35,5 cm grote Japanse oester door marien biologe Christine Dittlefsen in de Deense Waddenzee, een vondst die in het Guinness Book of Records werd opgenomen.  Het levende dier belandde vervolgens in het Deense Waddenbezoekerscentrum Vadehavscentret, waar het vorige winter overleed.

Intussen is deze Japanse oester of ‘creuse’ een algemene verschijning aan onze kust en begroeit ze heel wat hard substraat (havenmuren, strandhoofden, sluisdeuren, boeien, schelpenbanken) tot op maximaal 15-40 meter diep. Als jong oestertje hecht ze zich met de onderste schelp vast aan deze ondergrond om hier vervolgens tot wel dertig jaar oud te worden. Ze kan ook uitgestrekte riffen vormen van op en door elkaar groeiende schelpen.

Daarbij is het kwestie het contact met het bovenliggende water niet te verliezen, want daaruit filtert de oester haar voedsel, microscopisch klein plantaardig plankton en andere organische deeltjes. Bij dit filteren kan één vierkante meter oesterbed bijna 700 liter zeewater per uur verwerken. De soort heeft ook nood aan relatief zachte temperaturen; om zich te kunnen voortplanten is een watertemperatuur van minimum 18°C gedurende minstens 4-8 weken nodig.

Japanse oesters zijn tweeslachtig, er zijn met andere woorden mannetjes en wijfjes. Ze beginnen hun leven als mannetje, om bij gunstige temperatuur en voedselomstandigheden van geslacht te veranderen. Eén wijfjesoester kan wel 100 miljoen eitjes vrijmaken, die in het water bevrucht geraken. De hieruit voortkomende mini-larfjes drijven 2-4 weken mee met de stroming en ontwikkelen een eerste schelpje, waarna ze zinken en zich gaan settelen.

Het bericht Japanse oester van 38 cm gevonden op Belgische kust verscheen eerst op Visserij.nl.

Tijdens het Kustforum worden ieder jaar thema’s behandeld die de toekomst van de kust kunnen bepalen. De mogelijke komst van het energie-atol stond bovenaan de agenda, en net daarom voerde de werkgroep protest.

De werkgroep vreest onder meer lichtvervuiling, problemen met de stroming en verzanding en het verdwijnen van marien erfgoed. “Wij zijn vooral tegen de plaats waar het atol zou komen. Het is precies alsof er een Atlantic Wall zou komen voor onze kust”, aldus voorzitter Dany Vanlandeghem.

Staatssecretaris Tommelein probeerde te sussen. “Ik begrijp de ongerustheid. Het enigste waar ik op aandring, is dat er correcte informatie wordt gegeven. Een muur van twaalf meter voor de kust, die komt er niet”, aldus Tommelein.

Ook de Vlaamse ministers Joke Schauvliege en Ben Weyts mochten hun mening geven. “Wij hebben een voorzichtig positief advies gegeven, maar met enkele heel belangrijke voorwaarden. Zo moet er gekeken worden naar de impact voor de biodiversiteit en de visserij”, aldus Schauvliege.

Weyts toonde zich een koele minnaar. “Het creëren van een draagvlak is het allerbelangrijkste”, zei hij. “We moeten ook kijken naar de mariene toegang. We investeren bakken geld in het baggeren van de doorgang naar Gent en Antwerpen. Dan kan het niet zijn dat we iets bouwen, waardoor we nog meer moeten baggeren”, aldus Weyts.

Het bericht Protest energie-atol voor Belgische kust verscheen eerst op Visserij.nl.