Uit de bevindingen blijkt dat de capaciteit van de EU-vloot in de loop der tijd is afgenomen, wat wijst op een krimp in zowel grootte als vermogen van de vloot. Toch is het onevenwicht tussen de beschikbare visserijcapaciteit en de werkelijk beschikbare visbestanden nog niet volledig opgelost. Dit structurele probleem gaat vaak gepaard met economische uitdagingen, zoals stijgende operationele kosten, marktvolatiliteit en druk op visbestanden.

Daarnaast identificeert de studie een reeks factoren die de lange termijn levensvatbaarheid van de sector bedreigen. Klimaatverandering, verlies van biodiversiteit, een verouderende vloot en een vergrijzend personeelsbestand worden genoemd als belangrijke obstakels voor veerkracht en concurrentievermogen. De auteurs benadrukken dat modernisering van schepen, verbeterde werkomstandigheden en een versnelling van de energietransitie cruciaal zijn om deze uitdagingen aan te pakken.

De studie bekijkt ook internationale voorbeelden en alternatieve manieren om visserijcapaciteit te meten, met het oog op effectiever vlootbeheer binnen de EU.

Volgende stappen
Het rapport zal een rol spelen bij de evaluatie van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) en zal discussies ondersteunen tussen lidstaten en belanghebbenden over hoe de vlootcapaciteit beter kan aansluiten op de beschikbare visserijmogelijkheden, terwijl economische, sociale en ecologische duurzaamheid wordt bevorderd.

Achtergrond
Het Gemeenschappelijk Visserijbeleid reguleert de visserij in de EU en streeft naar een duurzame balans tussen vlootcapaciteit en beschikbare visbestanden. De studie werd uitgevoerd door externe experts in opdracht van het Europees Agentschap voor Klimaat, Infrastructuur en Milieu (CINEA), gebaseerd op data-analyse, casestudy’s en consultaties met belanghebbenden. De conclusies in het rapport zijn die van de auteurs en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Europese Commissie.  [Klik hier voor link naar de studie]

Het bericht Nieuwe studie schetst uitdagingen voor Europese vissersvloot verscheen eerst op Visserij.nl.

Naar de mening van de sector hanteert het rapport een te simplistische, bevooroordeelde benadering. Het is niet gebaseerd op het advies van deskundigen en wetenschappers, noch geeft het een eerlijk beeld van de grote uitdaging om de Europese vissersvloot koolstofvrij te maken, aangezien het geen rekening houdt met het werk, de inspanningen en prestaties van de afgelopen decennia.

Europêche waarschuwt voor de gevolgen voor de Europese burgers van de voortschrijdende radicalisering van milieubelangengroepen die in de Europese arena aanwezig zijn. Velen van hen streven het enige doel na om de Europese visserij te decimeren of zelfs uit te roeien, waarbij ze ten onrechte hun cruciale bijdrage aan voedselzekerheid ontkennen en ongeacht hun prestaties op het gebied van duurzaamheid.

Europêche verwelkomt en steunt de inspanningen om decarbonisatie van de sector te realiseren. Daarin heeft de Europese vloot voortdurend geïnvesteerd in technologieën om het energieverbruik te verminderen, een verbeterd ontwerp en een efficiënter gebruik van schepen, verbeterde afvalbeheerplannen, slimmere inkoop van duurzame materialen en voorraden om onze industrie koolstofvrij te maken. Europese schepen installeren bijvoorbeeld steeds vaker dieselelektrische motoren, efficiënte schroef- en koelsystemen en nemen deel aan de visserij op zwerfvuil en aan regelingen voor de circulaire economie.

Een volledige decarbonisatie is echter een ernstige uitdaging die tijd, onderzoek, financiering, innovatie, digitalisering, opleiding en haveninfrastructuren vereist om technologieën en emissiearme energiebronnen commercieel beschikbaar, kostenefficiënt en veilig te maken.

Javier Garat, president van Europêche: “De sector heeft zijn uitstoot sinds 1990 al aanzienlijk verminderd. Volgens de gegevens die de EU in overeenstemming met de Overeenkomst van Kyoto heeft gerapporteerd, heeft de sector de uitstoot van broeikasgassen met bijna de helft verminderd ten opzichte van die van 1990, het referentiejaar voor overeenkomsten inzake klimaatverandering. De vloot heeft ook het vermogen van de motoren met gemiddeld 59% verminderd in vergelijking met datzelfde jaar. Evenzo hebben nieuwe technologieën een voortdurende ontwikkeling van de energie-efficiëntie mogelijk gemaakt (evenredige verhouding van brandstof die wordt gebruikt om te vissen)”.

In dit verband benadrukt Europêche dat 1990 het referentiejaar is dat op internationaal niveau is gedefinieerd om de broeikasgasreductie van staten te meten en niet 2005, zoals onlangs door de Europese Commissie is gekozen bij de goedkeuring van haar mondiale decarbonisatie strategie; gemakshalve gezien de realiteit van de inspanningen die in het verleden door veel economische sectoren zijn geleverd.

Garat vervolgde: “De sector bereidt zich al jaren voor op het koolstofvrij maken ervan binnen de beschikbare regelgevings- en technologische mogelijkheden in een context van wereldwijde pandemieën en crisis. We wachten niet op ngo’s om deze weg in te slaan. Integendeel, het is triest om te zien dat veel milieu-Ngo’s, in plaats van samen met de sector realistische oplossingen voor te stellen, er de voorkeur aan geven miljoenen euro’s te investeren in campagnes om vistuig zoals bodemtrawlvisserij te demoniseren en de verkeerde voordelen van beschermde mariene gebieden te “verkopen”.

Europêche herinnert eraan dat het juist de milieu-ngo-gemeenschap was die pleitte tegen innovatief vistuig zoals de Nederlandse pulsvisserij. Een koolstofvriendelijkere vismethode, ondersteund door de wetenschap, die uiteindelijk in Europa werd verboden vanwege de druk die Ngo’s op Europese beleidsmakers uitoefenden.

Daarnaast wijst de sector ook op de voortdurende inkrimping van een verouderende Europese vloot, die momenteel 65.000 actieve schepen telt (75% met <12 meter), tegenover 81.600 in 2018 en 103.800 in 1996. In die zin is het verrassend dat het rapport van Oceana deze trend (somber voor de vloot) omzet in een aanval bij het meten van de broeikasgasemissies van de verschillende landen en soorten schepen. Hoewel grootte zeker geen absolute maatstaf is voor de koolstofvoetafdruk van een schip, is het vermeldenswaardig dat brandstof gerelateerde innovaties vaak grotere schepen vereisen, waardoor de capaciteit van de vloot toeneemt, wat op dit moment een regelgevende onmogelijkheid is.

Volgens Europêche is visserij een wereldwijde activiteit en zal de voortdurende afname van de Europese vloot ertoe leiden dat vis een luxe voedselproduct wordt voor bevoorrechte bevolkingsgroepen.

De levering van dit gezonde eiwit voor de rest van de bevolking zal worden overgelaten aan niet-Europese landen met lagere duurzaamheid eisen, zoals China, die hun capaciteit voortdurend vergroten en het gat vullen dat is achtergelaten door een krimpende Europese vloot.

Persbericht Europêche 01-02-2023

Het bericht Oceana verslag over koolstofvrij maken Europese visserij slaat plank mis verscheen eerst op Visserij.nl.

Deze prognose houdt geen rekening met de financiële steun en nationale staatssteun van de EU die zou kunnen worden verleend en die de sociaaleconomische gevolgen van de aanhoudende stijging van de energieprijzen en de inflatie zou moeten verzachten.

De resultaten in dit verslag tonen ook aan dat de doelstellingen van duurzame visserij en energietransitie elkaar wederzijds versterken en noodzakelijk zijn om de sociaaleconomische levensvatbaarheid van de visserijsector in de EU op lange termijn te waarborgen.

Vloten beïnvloed door externe factoren sinds 2020

Naast prognoses voor 2022 blikt het rapport ook terug op 2020 toen de sector werd getroffen door de COVID-19-pandemie. De tegenwind veroorzaakt door de COVID-19-pandemie en andere externe factoren, zoals het vertrek van het VK uit de EU, had meer invloed op sommige vlootsegmenten dan op andere.

In de nasleep van de militaire agressie van Rusland in Oekraïne stegen brandstofprijzen in de loop van 2022 aanzienlijk, met bijna het dubbele van de prijzen van 2021 in de piek in juli 2022, wat leidde tot een daaropvolgende stijging van de operationele kosten.

Steun van de EU

De EU heeft vanaf het begin van de Russische agressie en net als ten tijde van de COVID-pandemie onmiddellijk gereageerd om de sector te ondersteunen door:

• Een crisismechanisme waarmee specifieke steun kan worden verleend in het kader van het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur (EFMZVA);
• Een nieuwe tijdelijke crisisregeling staatssteun en
• Een wijziging van het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMZV) om specifieke steun te bieden.

Al deze instrumenten moeten de sector helpen deze moeilijke periode te overwinnen.

Duurzaamheid en energietransitie

Er zijn economische aanwijzingen dat vlootsegmenten die afhankelijk zijn van duurzaam geëxploiteerde visbestanden en die erin geslaagd zijn hun energie-efficiëntie te verhogen of hun intensiteit van het brandstofverbruik in voorgaande jaren te verlagen, veerkrachtiger zijn.

De trends tonen aan dat brandstofprijzen een belangrijke aanjager zijn van de economische prestaties van de sector en dat de sterke afhankelijkheid van fossiele brandstoffen een structurele zwakte is in de veerkracht en economische duurzaamheid van de sector.

Het jaarlijkse brandstofverbruik van de Europese vissersvloot bedraagt bijna 2 miljard liter. Daarom is het belangrijk om de energietransitie van de sector te stimuleren om de toekomst en een eerlijk inkomen voor de vissers veilig te stellen en de impact op het milieu te verminderen.

Achtergrond

De jaarlijkse economische verslagen over de Europese vissersvloot geven een overzicht van de structuur en de economische prestaties van de 22 vissersvloten van de EU-kuststaten. Het is het resultaat van gecombineerd werk van economische deskundigen van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) en de Europese Commissie.

Voor meer informatie

Economisch jaarverslag 2022 over de vissersvloot van de EU

Bron: Europese Commissie

Het bericht Economisch jaarverslag 2022 over Europese vissersvloot verscheen eerst op Visserij.nl.

In een reactie op het rapport zei Europees commissaris voor Milieu, Oceanen en Visserij, Virginijus Sinkevičius: “Dit rapport toont aan dat duurzaamheid loont. Ook in tijden van crisis moeten onze vissersvloten op het pad van duurzaamheid blijven. Het bouwt veerkracht op en versnelt het economisch herstel. ”

In 2018 boekte de Europese vissersvloot een nettowinst van € 800 miljoen. Dit betekent een aanzienlijke vooruitgang, aangezien de EU-vloot in 2008 amper break-even draaide. De aanhoudend sterke prestatie was het resultaat van een hogere gemiddelde visprijs, lage brandstofprijzen en de verbeterde toestand van enkele belangrijke bestanden. Deze trend zette zich door in 2019.

Tegelijkertijd toont het rapport verschillen in prestaties tussen vlootcategorieën en visserijregio’s. De grootschalige en verre vlootsegmenten lieten betere economische prestaties zien dan de kleinschalige kustvlootsegmenten.

Bovendien vertoonden de vlootsegmenten die actief zijn in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan, waar de meeste beviste bestanden op een duurzaam niveau worden beheerd, hogere economische prestaties dan de vlootsegmenten die actief zijn in de Middellandse Zee, waar tal van bestanden nog steeds kampen met overbevissing of overexploitatie.

De COVID-19-uitbraak in 2020 heeft de positieve trends van de afgelopen jaren echter onderbroken. Volgens prognoses zijn de economische prestaties van de EU-vloten in 2020 afgenomen als gevolg van de gevolgen van de COVID-19-pandemie en de daaruit voortvloeiende afname van de vraag en verstoringen in de toeleveringsketen. Projecties wijzen op een afname van 17% van de aangevoerde waarde, 19% van de werkgelegenheid en 29% van de nettowinst in vergelijking met 2019.

Het rapport geeft een uitgebreid overzicht van de meest recente informatie die beschikbaar is over de structuur en economische prestaties van de vissersvloten van de Europese lidstaten. Het bestrijkt de periode 2008-2020 en bevat informatie over de vangstcapaciteit, inspanning, werkgelegenheid, aanlandingen, inkomsten en kosten van de EU-vloot.

Het laatste jaar van de gerapporteerde gegevens door de lidstaten is 2018, met voorlopige gegevens voor 2019. Daarom zijn de nu uitgebrachte schattingen voor 2019 en 2020 slechts projecties en kunnen ze geenszins als voorspellingen worden beschouwd.

Ondanks de impact van COVID-19 blijkt uit prognoses dat de Europese vissersvloot 2020 zou eindigen met een redelijke winstgevendheid. Dit duidt op een sterke veerkracht van de EU-vloot, die het resultaat is van de inspanningen die de sector in voorgaande jaren heeft geleverd om de maximale duurzaamheidsopbrengst (MSY) -doelstelling van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) te halen, in combinatie met lage brandstofprijzen.

Bovendien toont het rapport aan dat de economische prestaties en salarissen van vissers en vrouwen in de EU verbeteren waar vloten afhankelijk zijn van bestanden die duurzaam worden beoogd en de neiging hebben te stagneren waar vloten afhankelijk zijn van bestanden die overbevist of overbevist blijven.

De jaarlijkse economische verslagen over de Europese vissersvloot geven een overzicht van de structuur en economische prestaties van de 22 vissersvloten van de Europese kustlanden. Het is het resultaat van gecombineerd werk van economische experts van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij (WTECV) en de Europese Commissie. [Nieuwsbericht Europese Commissie 07/01/2021]

Download hier het Rapport

Het bericht Europees rapport over veerkracht van vissersvloot tijdens COVID-19-pandemie verscheen eerst op Visserij.nl.

In vergelijking met 2008 daalde het aantal schepen met 4%, het totale bruto tonnage met 17% en het motorvermogen met 10%.

Dit blijkt uit cijfers die het statistisch bureau Eurostat donderdag publiceerde. De Europese vissersvloot is divers. Spanje heeft het hoogste bruto tonnage, Frankrijk de meeste pk’s en Griekenland de meeste schepen.

De meerderheid van de Europese vissersvloot is niet meer dan 10 meter lang en er is een klein aantal schepen met een lengte van meer dan 40 meter. De gemiddelde grootte van een Europees vissersschip in 2018 was 19 bruto ton en het gemiddelde motorvermogen was 75 kilowatt.

Gemeten naar bruto tonnage had Spanje verreweg de grootste vissersvloot van de lidstaten (21% van het EU-totaal). De vloten van het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, de op een na grootste, waren bijna de helft van die in Spanje.

Gemeten naar motorvermogen was de grootste vloot echter die in Frankrijk (16% van het EU-totaal), gevolgd door Italië (15%) en Spanje (13%).

Gemeten naar het aantal schepen lag de grootste vloot van de EU in Griekenland (18% van alle schepen), gevolgd door Italië (15%) en Spanje (11%). Griekse schepen waren echter gemiddeld klein, met een gemiddelde grootte van 5 bruto ton en een gemiddeld motorvermogen van 29 kilowatt in 2018.

Europese vangsten in 2018 geschat op 5,3 miljoen ton levend gewicht

De totale EU-vangst in 2018 was naar schatting 5,3 miljoen ton levend gewicht, vergelijkbaar met die in 2017. Onder de lidstaten waren er hogere vangstniveaus in Frankrijk (voorlopig + 11%), Nederland en Duitsland (beide + 14%) maar lagere niveaus in het Verenigd Koninkrijk (-4%) en Denemarken (naar schatting -13%). De vissersvloten van Spanje, Denemarken, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Nederland hebben in 2018 ongeveer twee derde van alle vangsten in de EU gevangen.

Voor meer informatie over de beschikbare statistieken in dit gebied, bekijk het overzicht dat hier toegankelijk is . Zie voor meer informatie het artikel statistieken uitgelegd Visserijstatistieken en de publicatie Landbouw-, bosbouw- en visserijstatistieken – editie 2019 .  [Nieuwsbericht Eurostat 30/01/2020]

Het bericht Europese vissersvloot wordt kleiner verscheen eerst op Visserij.nl.