“Er zijn ongeveer 26 ngo’s die zich in Brussel uitsluitend bezighouden met het lobbyen tegen de visserij,” zegt hij in gesprek met NieuwRechts. “En ze worden rijkelijk betaald door zowel overheden als grote multinationals die hun invloed laten gelden op het beleid in Brussel.”

Vorige maand legde De Telegraaf een groot lobbyschandaal in Brussel bloot. Er kwam naar buiten dat er meerdere contracten in omloop waren waarin ngo’s in ruil voor Europees subsidiegeld het beleid van de Europese Commissie, met name rondom het klimaatbeleid van de Green Deal, aanprezen en ervoor lobbyden bij politici en de media. Dit werd onder andere in verband gebracht met PvdA/GL-voorman Frans Timmermans, die toentertijd Eurocommissaris was en een van de grondleggers van de Green Deal……

Lees hier het interview verder op NieuwRechts.

Het bericht Interview met Job Schot: Invloed van ngo’s op afbraak van de visserij verscheen eerst op Visserij.nl.

Vissers zitten verstrengeld in een greep van wet- en regelgeving waardoor gezonde niet gemanipuleerde Noordzeevis, straks niet meer kan worden aangevoerd wat voedselzekerheid in de weg staat.

Job waarschuwt voor de negatieve gezondheidseffecten van ingevoerde Aziatische kweekvisproducten vol met pesticiden en antibiotica en zonder het gezonde Omega 3.

Veel meer onderwerpen over de visserij worden besproken. Hans Polet van het ILVO spreekt ook in de uitzending. Beluister het eerste item in de uitzending van woensdag 7 februari 2024 hieronder.

Het bericht Job Schot bij blckbx today over visserij onder vuur verscheen eerst op Visserij.nl.

Door Willem den Heijer.

Verlies van visgrond was een gevaar voor het voortbestaan van de vissersvloot en heeft bij de huidige grootschalige uitrol grote gevolgen voor het zeemilieu, inclusief de visbestanden.

Geleidelijk aan verschenen de eerste speculaties over de nadelige effecten van windmolens op het mariene milieu en Dirk Kraak kwam erachter dat windparken zelfs zonder een MER-procedure (Milieu Effect Rapportage) geplaatst zijn en worden.

Deze en andere onderwerpen, zoals de idiote Europese aanlandplicht en het verbod op pulsvisserij zijn door de mannen van EMK herhaaldelijk naar buiten gebracht, zowel via sociale media (Twitter en Facebook) als in persberichten, tijdens demonstraties en in gesprekken met journalisten.

Ja, en wat heeft EMK daarmee bereikt? Die vraag hoor ik vaak genoeg gesteld worden. Ik zie het als een pluim voor EMK. Het betekent namelijk dat de aanhang veel verwacht van de actiegroep. Niet dat EMK de illusie zou hebben de uitrol van windmolenparken af te kunnen stoppen. Zo realistisch zijn vissers ook wel.

Bovendien is EMK geen belangenorganisatie en zit dus nauwelijks of veel minder aan tafel bij het ministerie van LNV dan de voormannen van de twee visserijorganisaties, die overigens niet te benijden zijn. De actiegroep komt daarentegen wel op voor de belangen van de visser. Dat staat buiten kijf.

EMK is ook maar nauwelijks in staat om het huidige visserijbeleid om te draaien. Als vissers denken van wel dan moeten zij hun verwachtingspatroon bijstellen. EMK kan door vaker de publiciteit op te zoeken de zaak wel beïnvloeden. De aandacht voor de visserij in de pers en via breed gedeelde berichten op social media is sinds 2017 enorm toegenomen.

Feit: voor die tijd stelde die aandacht voor de situatie van de visserijsector weinig voor, terwijl toen echt al wel duidelijk was dat de visserij het extreem moeilijk zou gaan krijgen. Kortom, EMK heeft het onderwerp visserij in mediakringen flink op de kaart helpen zetten.

Het saneren en slopen van een fiks deel van de boomkorvloot is ook niet stilletjes verlopen. Nogal wat burgers zijn op de hoogte van wat er daadwerkelijk speelt en uiten hun afkeuring. Dat is mooi meegenomen, want waar het om gaat is om onder andere sympathie te verkrijgen bij het publiek in de hoop dat mensen bij een volgende verkiezingsronde op de juiste politieke partij stemmen en niet op partijen die ons land, de economie en de natuur de das om doen. Want vergis je niet: de uitrol van windparken op zee, zal gepaard gaan met onherstelbare natuurschade, zoveel is wel duidelijk. Zelfs de media krijgen daar langzaamaan oor en oog voor.

Aanvankelijk ging de aandacht uit naar de kottervloot en geleidelijk aan kwamen ook de garnalenvissers en kleinschalige IJsselmeervissers in beeld. Dat werd duidelijk tijdens de demonstratie op 14 augustus 2021. Daar lieten we een duidelijk signaal achter.

Ik hoor weleens dat EMK moet aansluiten bij de boeren. Maar hoe zie je dat dan? Bij een demonstratie in je oliegoed op een tractor stappen? Of hadden we een paar boeren mee moeten nemen tijdens het vlootprotest in 2021? Natuurlijk zijn er diverse evenementen geweest, zoals de Boeren lunch in Amsterdam, waar boeren en vissers gezamenlijk optrokken, en ook bij een aantal boerendemonstraties waren vissers aanwezig en klommen ook vissers op het podium om te speechen.

Uiteraard maken visserij en landbouw gezamenlijk deel uit van de Primaire Sector en beide segmenten produceren voedsel. We hebben ook veel gemeen. Namelijk het feit dat we de dupe zijn van een krankzinnig agrarisch beleid. Maar beide segmenten verschillen ook behoorlijk. Boeren verliezen zonder compensatie geen grond aan windmolenparken en alles wat leeft in en moet groeien op hun landbouwgrond ondervindt geen impact door gigantische elektrische kabels. Maar zeer warme contacten zijn er weldegelijk. Daar hoeven bezoekers van deze pagina zich geen zorgen over te maken.

Wat vissers en boeren heel sterk gemeen hebben, is de ergernis. Ergernis over het gezeik van politieke partijen die de hele primaire sector geen blik waardig keuren. Ergernis over de leugens die milieuorganisaties te pas en te onpas verspreiden en de burger opzadelen met een schuldgevoel of in elk geval een slecht humeur, wat dan weer leidt tot angst en depressies.

Boeren en vissers zijn het unaniem eens over de Groene Leugen. Laat dat duidelijk zijn. En ook hier zullen weer bezoekers zijn die vinden dat er een einde moet komen aan overbevissing. Maar die is er al heel lang niet in de Noordzee. Wel onder bevissing van beschikbare quota. Als activisten tegen overbevissing zijn, moeten ze verhuizen naar China, Turkije, Taiwan, Zuid-Korea of mogelijk zelfs Italië (Italianen weten nu ook de West-Afrikaanse wateren te bevissen) en daar dan gaan demonstreren. Dan zijn ze goed bezig!

Bron: EMK-vissers via Facebook

Het bericht Wat doet en bereikt EMK-vissers als vissersactiegroep? verscheen eerst op Visserij.nl.

Ze willen in 2030 120 gigawatt aan windenergie produceren en minstens 300 gigawatt in 2050. Dat komt neer op 30.000 windturbines. En er zou snelheid gemaakt moeten worden.

Hoe wenselijk is dat en tegen welke problemen lopen we dan aan? Een gesprek met visser Job Schot van Eendracht Maakt Kracht (EMK) en met emeritus-hoogleraar windenergie Gerard van Bussel in het programma Dit is de Dag van de NPO. Luister hier of klik de twitter link onder.

#Terugluisteren. Visser Job Schot ‘is on fire’ in een debat over #windmolens op zee in ‘Dit is de Dag’. https://t.co/tfXQSxQcyT

— EMK-vissers (@EMKvissers) April 25, 2023

Het bericht De Noordzee een gigantisch windmolenpark? verscheen eerst op Visserij.nl.

Job Schot uit het Zeeuwse Tholen weet niet anders dan te leven op het water. Zijn vader, opa en overgrootvader waren ook visser. En zijn zoon (Job Junior) en kleinzoon (Jobje) lopen ook al warm voor een leven als visserman. Maar de toekomst van zijn bedrijf wordt nu ernstig bedreigd door de brexit. Schot is bang dat hij na brexit niet meer in Britse wateren mag vissen.

Schip te koop

“Wij varen onder Belgische vlag en daarom mogen we binnen de Engelse 12-mijlszone vissen. Er moet wel een wonder gebeuren als we dat na brexit nog steeds mogen”, vertelt Schot.

Maar die Britse wateren zijn voor hem wel uiterst belangrijk. 80 procent van zijn vis vangt hij daar en daarom nam hij een moeilijk besluit: “Als we uit die 12-mijlszone gewipt worden is het bestaansrecht van ons bedrijf een eind weg. En misschien wel voor de muziek uitlopend dacht ik: ik zet mijn schip maar te koop. Want straks zijn er ook collega’s van me die ook hun schip te koop zetten.”

Lees hier verder en/ of kijk hieronder de reportage door Eén vandaag.

Het bericht Eén vandaag met Job Schot en Pim Visser over Brexit verscheen eerst op Visserij.nl.

Bij dit evenement waren zowel wetenschappers als beleidsmakers (windindustrie, NGO’s en de Europese Commissie) en vissers aanwezig.

De Nederlandse visser Job Schot van Eendracht Maakt Kracht (EMK) is zeer kritisch over windmolenparken op zee: “We zien nu al dat de visstanden afnemen op de plekken waar windmolenparken komen. Bovendien staan die windmolenparken ook nog eens op de beste visgronden. De visserij en windmolenparken op zee kunnen dus niet naast elkaar bestaan. Ook in de toekomst wil ik kunnen blijven vissen”.

Schot wordt hierin bevestigd door de Franse visserijsector. Olivier Becquet van Coopérative Artisan Pêcheurs Associés: “We kunnen niet met deze ontwikkeling doorgaan. Er moet eerst goed onderzoek gedaan worden naar het feit of alle vissoorten en schelpen zich wel kunnen blijven voortplanten, ze gezond blijven en of er genoeg voedsel aanwezig blijft.”

Gilles Dickson, CEO van WindEurope is een stuk positiever over deze ontwikkeling: “De sleutel is dat we met elkaar in dialoog blijven en samenwerken. Er zijn goede voorbeelden bekend waar beide sectoren productief hebben samengewerkt en daar moeten we op verder bouwen.”

Europarlementariër Peter van Dalen (ChristenUnie) vindt het evenement een goede eerste aftrap om in gesprek te gaan met de verschillende sectoren: “Het is me echt duidelijk geworden dat er meer onderzoek moet plaatsvinden, met name op het gebied van exploitatie en sloop van windmolenparken, oftewel de gevolgen voor op de lange termijn. Ook moeten we meer weten over het effect van elektromagnetische velden op het maritieme zeeleven”.

Van Dalen vindt de bijeenkomst een geslaagde eerste aftrap, maar zegt nog wel veel diepgaande gesprekken te moeten voeren de komende tijd met alle belanghebbenden. Bovendien wil hij werkbezoeken gaan brengen aan Wales, Ierland en Denemarken, omdat men daar al meer ervaring heeft met windmolenparken op zee en de impact voor de visserij.

Achtergrondinformatie

Europarlementariër Peter van Dalen (ChristenUnie) leidde op woensdag 22 januari het evenement dat werd georganiseerd in samenwerking met Europêche, VisNed, EMK en Collectif Pêcheurs Artisans (de Franse kleinschalige visserij).

Aanleiding voor het evenement was de benoeming van Peter van Dalen tot rapporteur voor het rapport Impact van windparken op zee en duurzame energiesystemen op de visserijsector. Dit evenement was de aftrap voor zijn ambitie om in gesprek te gaan met allerlei belanghebbenden. Tijdens het evenement werd er daarom van gedachten gewisseld met een wetenschappelijk panel, een beleidspanel en een visserijpanel.

Dit rapporteur schap houdt in dat Van Dalen een eigen initiatief rapport van het Europees Parlement gaat trekken. Er mogen elke 2,5 jaar, enkel zes van zulke eigen initiatief rapporten opgezet worden. Binnen het Europees Parlement kunnen parlementariërs extra invloed krijgen om het beleid op een bepaald thema te beïnvloeden. Het is Van Dalens wens om het INI-rapport in de tweede helft van dit jaar te kunnen presenteren.

Het bericht Enorme belangstelling voor evenement windmolens en visserij in het Europees Parlement verscheen eerst op Visserij.nl.

Een familie die voor haar inkomen grotendeels afhankelijk is van visgronden onder de Engelse kust. Wat betekent de BREXIT voor hun leven en het familiebedrijf nu en de toekomst?

Een film door Hiske Ridder, Montage Boris Cremers Oktober 2019 www.conpuls.nl

Het bericht Korte documentaire: ‘In ons bloed’ verscheen eerst op Visserij.nl.

Die boeren en vissers die dag en nacht klaar staan om te zorgen voor een gezond stukje Nederlands voedsel. Daar wordt mee omgegaan door de politiek alsof we criminelen zijn.

Politici en ngo’s die geen enkel benul hebben wat er daadwerkelijk speelt, die nog nooit bij een boer zijn wezen kijken, die nog nooit een weekje zijn mee geweest op zee om te ervaren hoe het vissersleven er in de praktijk eruitziet. Of die echt een week op de boerderij meedraaien, melken, maaien, rooien etc. In deze maakt de minister een gunstige uitzondering, dat zij in haar geprezen. Doch veel beleidsmakers komen op werkbezoek in hun zondagse kleren, maar hebben geen enkel idee wat er werkelijk speelt.

We kwamen als vissers een paar jaar geleden in Brussel en spraken na afloop met een mevrouw die verantwoordelijk was voor nieuwe regels en wetten voor de visserij. Deze vrouw sprak voor het eerst met ons als echte vissers, nog nooit van gehoord, hoe kun je dan beleidsregels maken in vredesnaam?

Op een visserij-event twee jaar geleden, een jonge vrouw van een ngo, die de visserij de oren waste en er geen spaan van heel liet, stelde ik de vraag – want ze was in verwachting -wat ga je straks je kindje te eten geven? Toch gezond voedsel mag ik hopen? Ze knikte bevestigend, maar ik zeg: jij bent de mensen die zorgen voor dat lekkere gezonde visje, dat voedsel voor jou en je kindje, te vuur en te zwaard aan het bestrijden. Ze schrok.

Waar kom je vandaan? Uit Limburg uit de mijnstreek. Op zich niks mis mee, maar heb je weleens water gezien anders dan uit de kraan? Heb je weleens vis gezien of een visser gezien of gesproken? Niets van dat alles, en jij neemt ons de maat? Een schande.

Brussel is geografisch een goede 100 km van ons vandaan, maar ik kan u verzekeren dat ze verder van ons vandaan staan dan de maan, en daar heb je met goed geluk nog licht van.

We hebben in de agrarische sector en visserij al zoveel ingeleverd de laatste decennia, meer dan de helft van de schepen is in de shredder verdwenen, er is geïnnoveerd, innovaties die CO2 en stikstofuitstoot bespaarden zijn zelf weer verboden.

Natura 2000-gebieden, aanlandplicht, windmolenparken een Brexit die boven ons hoofd hangt, controles, controles en nog eens controles dat beheerst ons leven. Big brother is watching us. George Orwell had in zijn stoutste dromen niet kunnen dromen dat dit bewaarheid zou worden.

De minister hoeft zich niet te verontschuldigen dat de controles achterbleven, nee integendeel, er is wekelijks controle op de vis die we aanvoeren op maat en hoeveelheid. Is de vis een gram te licht qua gewicht, dan worden ze vernietigd, dat integendeel wat er in de zuidelijke Europese landen

gebeurt. Ik zag verleden week in Portugal vis op de markt liggen die zo groot als een postzegel was. Waar praten we hier dan over? Controles waar ik en mijn collega’s mee te maken krijgen op zee; de Hollandse Barend Biesheuvel, politie en douaneschepen die ook visserij controletaken uitvoeren. De Engelse, Belgische en Franse marine die met meerdere schepen constant controles uitvoeren en zeker niet vooraf aangekondigd. Laten we hier in Nederland en België niet Roomser zijn dan de paus.

Nederland die de modernste visserijvloot en agrarische sector ter wereld heeft, wordt door haar eigen regering de nek omgedraaid. We moeten straks ons voedsel in het buitenland halen, we moeten aan de kweekvis. Alles moet liefst van veraf komen, per vliegtuig, boot of vrachtwagen, dat is milieuvriendelijk en dan is het nog gekweekt, zowel vis als groenten etc., op een manier die hier strengs verboden is, maar dat is de-ver-van-mijn-bed-show die onze politici en beleidsmakers niet deert. Wat we niet hebben dat importeren we, dat doen we ook met energie, en waarmee die opgewekt is zal ons een zorg zijn.

Politici denken altijd alles te kunnen oplossen, maar het zijn zij die de problemen veroorzaken en de gewone man kan het weer bekopen met in het slechtste geval einde bedrijf.

Ik roep de politiek op om bij zichzelf te rade te gaan. Waar zijn we nu eigenlijk mee bezig? De boeren en vissers een complex aanpraten of het nu gaat om stikstof of CO-2 of overbevissing, bla bla bla. Stop met die kolder!!

Stop visserlui en boeren om elkaar met de vinger aan te wijzen en elkaar de zwarte piet toe te spelen, dat krijgen we al genoeg van buitenaf. Ieder vist op zijn getij over zoute en zoete stromen, mijn vriend al vaar/vis je me voorbij, ook ik zal er komen. We hebben elkaar keihard nodig!

Iedereen die hier staat wil ik een hart onder de riem steken en dat is de belofte; dat zaaien en oogsten, koude en hitte, zomer en winter niet zullen ophouden tot het einde der tijden.

Dat houdt Brussel, dat houdt Den Haag, dat houdt niemand tegen. EEN is er die boven alles staat.

We waren van oudsher visser, We zijn visser en We zullen visser blijven! Hetzelfde geldt ook voor de boeren. [Bron]

Het bericht Toespraak Job Schot op het Malieveld, 1 oktober verscheen eerst op Visserij.nl.

Nederlandse en Belgische Noordzee-, Waddenzee-, en Kanaalvissers vrezen verdrijving door de bouw van liefst 100 windmolenparken en het uitroepen van zeereservaten. De Europese aanlandplicht voor babyvis betekent bovendien de doodsteek voor de sector. In Nederland werken zo’n 11.000 mensen in de visserijsector.

RAMP

EMK-voorzitter Job Schot: “Op 1 januari 2019 moeten wij van de EU alle ondermaatse vis en niet-commerciële soorten voor vernietiging dood aan land brengen. Terwijl babyvisjes in grote hoeveelheden nu nog levend overboord gaan of voedsel zijn voor ander zeeleven. Dat is een natuurlijke kringloop. De aanlandplicht wordt een ecologische ramp als ondermaatse vis niet meer kan opgroeien om voor nakomelingen te zorgen. In Brussel is de aanlandplicht er bovendien doorheen gejast zonder wetenschappelijk advies. Dat is toch van de gekke.”

WASSEN NEUS

“Als gevolg van de windmolenambities is de Zuidelijke Noordzee verloren,” zei de Helderse visser Dirk Kraak na recent overleg met overheden. “Tijdens deze ‘RVO-briefing’ weigerde de overheid ook maar een millimeter in te binden. Inspraak bleek opnieuw een wassen neus.”

VOEDSELPRODUCTIE OPGEOFFERD

Vissers hebben er genoeg van. Hun toekomst, die van hun kinderen en hun visserijgemeenschappen staan op het spel. Vissers worden door de ‘Energietransitie’ genadeloos aan de kant gezet. Net als de boeren betalen zij de prijs voor de ‘duurzame samenleving’. “Maar wat voor toekomst is dat, als je de Nederlandse voedselproductie opoffert?,” zegt Zeeuwse visser Job Schot.

GROTE VERBIJSTERING

Er heerst grote verbijstering in de visserijgemeenschap. Afgelopen decennia werkten vissers en visserijorganisaties met wetenschappers, ngo’s en overheden aan het gezond maken van de Noordzee. Na een sanering die in de jaren negentig 50% van de vloot kostte, strenge visserijquota en baanbrekende innovaties zoals de pulsvisserij, is de Noordzee nu supergezond. Overbevissing behoort tot het verleden. Bijna 70% van de vangst zit binnen Maximaal Duurzame Oogst, een graadmeter voor duurzame visserij.

MILIEUORGANISATIES ZWIJGEN

Wat vissers vooral steekt is dat natuur- en milieuorganisaties blijven zwijgen. Honderd windmolenparken op de Noordzee betekent niet alleen het einde van de visserij, ook het zeemilieu ondervindt ernstige schade. Uit internationaal onderzoek van o.a. Wageningen Marine Research blijkt dat vogels, zeezoogdieren, vissen en vleermuizen slachtoffer worden van windmolens door gehoorschade tijdens de bouw, botsingen, elektromagnetische straling en veranderende zeestromen. “Vissen worden bovendien verdreven van hun traditionele (ondiepe) paaigronden en kunnen niet uitwijken als alles vol staat met molens,” zegt de Texelse visser Koos Boersen.

BREXIT & PULSVISSERIJ

De aanlandplicht en windmolenparken zijn niet de enige actuele bedreigingen voor vissers. Met Brexit dreigt er verlies van Britse visgronden, pulsvissers hangt door vuil Frans spel een verbod boven het hoofd en ook de door ngo’s als aflaat verkregen zee reservaten ontnemen vissers van hun visgebieden.

De protestmars in Amsterdam op zaterdag 2 juni is van 11.00 uur tot 14.00 uur. Vissers en sympathisanten verzamelen achter het Centraal Station waar enkele viskotters liggen. In visserijhavens in noord-, midden-, en Zuid-Nederland vertrekken bussen naar de hoofdstad.

Meer Info: emkvissers@gmail.com  Ook voor interview aanvragen. [Bron: EMK]

Het bericht Landelijke visserijdemonstratie in Amsterdam op 2 juni verscheen eerst op Visserij.nl.

Door Michel Verschoor

Ook is er volop onbegrip over grootschalige zandwinning in Vibeg-gebieden, waar visserij juist geweerd wordt. Vissers zijn het meten met twee maten zat. Koepelorganisaties eisen inclusiviteit.

De bouw van windmolens voor de Noordzeekust mag definitief doorgaan. Dit was misschien wel het belangrijkste zee nieuws op 6 december. Het beroep van onder meer de Coöperatie Kottervisserij Nederland werd door de Raad van State van tafel geveegd.

Noordzeevissers voerden aan dat het windpark van 126 windmolens – net als bij eerder gerealiseerde windparken – opnieuw een deel van hun beste visgronden afsnoept. Volgens het ministerie is het verlies minimaal. Visser Ben Scholten reageerde direct via Twitter: “Bedroevende uitkomst voor de visserij. Wederom verlies van visrijke gebieden. Vissers werken hier keihard om duurzaam voedsel te produceren!”

Ruimtebeslag op zee

De visserij, met 281 grote en kleine kotters en een bescheiden 0,4 procent van het Bruto Nationaal Product, krijgt nauwelijks een voet aan de grond in de discussie over ruimtebeslag op zee. Terwijl de groei doorzet.

De Rijksoverheid wil dat in 2020 14 procent van alle gebruikte energie in Nederland uit duurzame bronnen komt. In 2023 moet dit 16 procent zijn. In 2015 werd 357 megawatt (MW) opgewekt door windmolens in zee. In 2023 staat er voor de kust voor minimaal 4.450 MW vermogen aan windmolens. Die voorzien dan jaarlijks een geschatte vijf miljoen huishoudens van elektriciteit. Er zijn nu vier actieve windparken op zee met in totaal 289 windmolens, nog tamelijk bescheiden, maar in de media worden voortdurend nieuwe plannen gelanceerd voor nog meer windparken.

Noordzeevissers raken er geëmotioneerd door. Job Schot, voorzitter van de Nederlands-Belgische vissersactiegroep EMK, filmde afgelopen zomer aan boord van zijn Z-201 een horizon vol stilstaande windmolens in het Amalia Windpark. “Stop deze idioterie”, zegt Schot in het filmpje dat 34.000 keer werd gezien. In de begeleidende tekst schrijft hij: “Zie hier de nutteloosheid van windmolens op zee. Rendement nul procent. Ze staan op de beste visgronden van de visserman. Weg visgebied. Ze werken als stoorzenders voor al wat zwemt en beweegt in zee: vissen, walvissen, bruinvissen en dolfijnen raken gedesoriënteerd en spoelen aan op de kust.”

Heien van stalen buizen

Wie denkt dat die verklaring uit de lucht is gegrepen, heeft het mis. Het was in 2006 notabene TNO-medewerker Wim Verboom die de aanleg van windmolenparken in VARA’s Vroege Vogels onder vuur nam. Het heien van de stalen buizen van de windmolens in de zeebodem was het kernprobleem, volgens Verboom. Dat heien zou onder water een geluidsniveau van 262 decibel bereiken. Ruim 1.500 klappen waren er toen nog nodig. Verboom: “Vissen die in de onmiddellijke omgeving zwemmen, zijn direct dood.” Recente onderzoeken nuanceren mogelijke onderwaterschade, maar dat ook de bouw en exploitatie van windparken op zee invloed heeft op het zeeleven is evident.

Ondanks dat overheden de offshore industrie tot milieuvriendelijke innovatie aanspoorde – en ondanks dat er regelgeving kwam voor een heistop tijdens trekperioden van bruinvissen – steekt het vissers nog altijd. Waar onderzoeksinstellingen bij recente strandingen van walvisachtigen tal van mogelijke overige oorzaken aanwijzen, zoals bij de recente potvisstranding bij Domburg, wijst het vissersinstinct nog altijd dezelfde schuldige aan: windparken op zee en hun geluidsoverlast en navigatieruis. Het steekt vissers dat zij er alles aan (moeten) doen om duurzamer te vissen, en uit visgebieden worden geweerd, terwijl voor andere offshore sectoren blijkbaar andere regels gelden.

Zeereservaten

De pijn ziet natuurlijk dieper. Niet alleen verlies van visgrond dicht bij huis is aan de orde; ook verder weg raken Nederlandse vissers mogelijk visgronden kwijt als gevolg van Brexit. De komst van zee reservaten op onder meer de Doggersbank, zal het aantal visgronden verder inperken. “Vissers mogen straks die gebieden niet meer in, terwijl energieproducenten er wel een batterij-eiland voor de Doggersbank op de tekentafel hebben liggen”, zegt Schot. “Snapt u het nog?”

Vergelijkbaar onbegrip kwam recent naar boven toen garnalenvissers zandzuigers in Unesco Wereld Erfgoed De Waddenzee zagen liggen. In een zeegebied dat op dat moment uit natuurbeschermingsoverwegingen was afgesloten voor de garnalenvisserij. Garnalenvisser Michiel Broere twittert op 25 oktober: “Kan iemand uitleggen waarom garnalenvissers uit #vibeg moeten blijven, terwijl zes grote zandzuigers 24/7 los gaan?” Zijn bericht zorgde online voor de nodige discussie.

All inclusive oplossing

Van een vissersstrijd tegen windmolens, verzet Pim Visser van Visserijorganisatie VisNed de bakens liever richting een All Inclusive-oplossing, is te lezen in de Nieuwsbrief van 1 december. Het gaat de organisatie om “een gelijkwaardige plek voor de visserij. Visser vindt dat overkoepelend beleid nodig is waarin de vele belangen worden meegenomen, nu allerlei Noordzeeprojecten en visies en wensen over elkaar heen buitelen. “We moeten niet langer kijken naar het inpassen van Wind op Zee in het bestaande gebruik, we moeten het gehele gebruik van de Noordzee opnieuw inrichten.”

Eind november kreeg een initiatief om Noordzeebeleid te realiseren een vervolg op het kantoor van VNO-NCW. Met diverse ministeries, bestuurders van de windsector, havenbedrijven, waterbouwers, TenneT, Natuurbeschermers en de Visserij werd eraan verder gewerkt. Wens van de vissers: windparken moeten op plekken komen waar de visserij het minst hinder ondervindt en zo zijn ontworpen dat doorvaart en medegebruik mogelijk is. VisNed houdt daarbij de deur open naar andere kansen en initiatieven. Niet alleen voor zeewierbouw ­– waar het NIOZ mee experimenteert – maar ook voor viskweek, schelpdierkweek en kreeftenvisserij. Eerder deden Nederlandse VVD-fracties in visserijgemeenten daar al een schepje bovenop: “Sta visserij in offshore windparken toe,” luidde de actieleuze.

Ecologisch onderzoek

Begin december mengde ook Wageningen Marine Research zich in de discussie over ruimtelijke ontwikkeling op zee, door te wijzen op Windenergie Op Zee Ecologisch programma (Wozep). Het gaat hierbij om een vijfjarig onderzoeksprogramma dat is opgestart om de kennisleemtes rond de ecologische effecten van windenergie op zee te onderzoeken. Of dit de Noordzeevissers geruststelt is de vraag. Die zien door het in beton gegoten Energieakkoord – met bijbehorende miljardenfinanciering – het ruimtebeslag op zee er niet plots door afnemen. [Bron: Maritiem Nederland]

Het bericht Visserij in de tang van offshore wind en zandwinning verscheen eerst op Visserij.nl.