Door Cees Meeldijk.

Maar door voortdurende druk kwamen onze vissers klem te zitten tussen regelgeving, procedures en NGO-campagnes. Wie de recente antwoorden op WOO-stukken van Rijkswaterstaat leest, kan zich moeilijk aan de indruk onttrekken dat er achter de schermen intensief is samengewerkt tussen overheid en natuurorganisaties, met als uitkomst dat vissers richting “vrijwillige” sanering werden geduwd. Het resultaat? Een derde van de garnalenvloot naar de schroot.

Wat schuurt, is dat het blijkbaar nooit genoeg is. Ondanks alle inspanningen klinkt vanuit de ngo’s nog steeds dezelfde boodschap: het moet minder, het moet strenger, het moet verder ingeperkt worden. In de recente uitzending van Nieuwsuur horen we opnieuw diezelfde lijn, zonder erkenning van wat er al is bereikt, zonder oog voor de impact op gemeenschappen. Het lijkt Natuurmonumenten | GNR en de Waddenvereniging weinig te interesseren dat onze waddengemeenschappen kapotgaan.

Want daar gaat het óók over. Visserij is niet alleen een economische sector. Het is cultuur. Identiteit. De leefbaarheid van dorpen rond het Waddengebied. Generaties vakmanschap. Een manier van leven die onlosmakelijk verbonden is met ons gebied.

Juist daarom hoort onze eigen lokale visserij die culturele bescherming te krijgen. Het is cultureel erfgoed; onze visserij is onderdeel van wat het Waddengebied uniek maakt. Sterker nog: zonder die gemeenschap verliest het gebied een stuk van zijn ziel.

Tegelijkertijd leven we in een tijd waarin voedselzekerheid en strategische Europese voedselautonomie belangrijker zijn dan ooit. Willen we echt afhankelijker worden van import uit derde landen, terwijl we hier duurzaam, lokaal en verantwoord voedsel produceren?

Wanneer stopt de ‘salamitactiek’, waarbij er telkens weer een stuk van de visserij afgaat?

Wij gaan hier niet meer op wachten. Ons is jaren geleden al beloofd dat onze visserij beschermd zou worden. Dat is de overheid niet nagekomen; het wordt tijd om dat recht te zetten. Onze lokale visserij willen wij UNESCO-werelderfgoed maken.

Onze vissers verdienen dat.

Cees Meeldijk, Gemeenteraadslid Onafhankelijk Hollands Kroon, Voorzitter Stichting Onderzoek Maritieme Vermisten, Beleidsmedewerker BoerBurgerBeweging, oud-visserman.

Mijn #blog voor EMK-vissers

Wij gaan niet meer wachten. Wij nemen zelf initiatief. Onze vissers verdienen bescherming. Zeker nu! Onze lokale visserij cultuur hoort bij het wadden UNESCO werelderfgoed.

Lees het hele artikel hier https://t.co/hu3awggcyK pic.twitter.com/RMNHwrBe6Y

— Cees Meeldijk (@CeesMeeldijk) March 18, 2026

Het bericht Onze vissers verdienen geen afbraak, maar erkenning verscheen eerst op Visserij.nl.

Niet-gouvernementele en andere maatschappelijke organisaties versterken de deelname van burgers aan de democratische beleidsvorming van de EU door middel van een permanente dialoog, die transparant moet zijn. Om publieke besluitvormers ter verantwoording te roepen, moeten burgers weten aan wie en voor welk doel EU-middelen worden toegekend, maar ook hoe ze worden gebruikt en of de ontvangers de EU-waarden respecteren. De publieke belangstelling voor het opschalen van de transparantievereisten voor ngo’s is toegenomen sinds het “Qatargate”-schandaal in 2022.

“Transparantie is van cruciaal belang om een geloofwaardige deelname van ngo’s aan de beleidsvorming van de EU te waarborgen”, aldus Laima Andrikienė, het ERK-lid dat verantwoordelijk is voor het verslag. “Hoewel er enige vooruitgang is geboekt sinds onze laatste controle, blijft het beeld van de EU-financiering voor ngo’s wazig, aangezien de informatie over EU-financiering – met inbegrip van lobbyactiviteiten – niet betrouwbaar of transparant is.”

Ngo’s kregen tussen 2021 en 2023 € 7,4 miljard toegekend in het kader van de belangrijkste interne beleidsmaatregelen van de EU, zoals cohesie, onderzoek, migratie en milieu, waarvan € 4,8 miljard werd toegekend door de Commissie en € 2,6 miljard door de lidstaten. Deze cijfers moeten echter met de nodige voorzichtigheid worden genomen, aangezien er geen betrouwbaar overzicht is van het EU-geld dat aan ngo’s is betaald, waarschuwen de controleurs. De informatie wordt op gefragmenteerde wijze gepubliceerd, wat de transparantie belemmert, de analyse belemmert om te zien of EU-middelen te veel op een klein aantal ngo’s zijn geconcentreerd en het inzicht in de rol van de ngo’s in het Europees beleid beperkt.

Hoewel de Commissie vooruitgang heeft geboekt met het verzamelen van informatie over EU-financiering aan ngo’s, zijn er nog steeds tekortkomingen in de manier waarop informatie wordt vrijgegeven. Bovendien houden de lidstaten geen toezicht op of rapporteren ze niet over de EU-financiering die aan ngo’s is verleend, en de verwachte verbeteringen in de regelgeving zullen hen niet verplichten om verslag uit te brengen over betalingen.

In de EU-landen verschilt de definitie van wat een ngo is en wordt deze zelden vastgelegd in de nationale wetgeving. In 2024 definieerde de EU een ngo in wezen als onafhankelijk van de overheid en een non-profitorganisatie. Hoewel dit een stap in de goede richting is, kan de definitie alleen niet garanderen dat ngo’s correct worden geclassificeerd in het financiële transparantiesysteem van de EU. Dit komt omdat entiteiten zichzelf als ngo’s verklaren en de Commissie belangrijke aspecten van hun status niet controleert, waaronder of een regering aanzienlijke invloed uitoefent op hun bestuursorganen of dat een ngo de commerciële belangen van haar leden nastreeft. Zo werd een groot onderzoeksinstituut gecategoriseerd als een ngo, terwijl het bestuursorgaan uitsluitend bestond uit vertegenwoordigers van de regering.

De Commissie heeft de informatie waarover zij beschikte over de belangenbehartigingsactiviteiten van ngo’s die met EU-subsidies werden gefinancierd, niet duidelijk bekendgemaakt. Ook heeft de Commissie pas tijdens de controle richtlijnen uitgevaardigd dat subsidieovereenkomsten de ontvangers niet mogen verplichten om bij de EU-instellingen te lobbyen. Bovendien gaan EU-fondsbeheerders niet proactief op zoek naar mogelijke schendingen van EU-waarden door ngo’s, zoals de rechtsstaat en de mensenrechten, maar baseren ze zich voornamelijk op eigen verklaringen. Er ontbreekt ook een controle op financieringsbronnen die nuttige informatie kunnen verschaffen over wie achter de ngo’s staat.

Achtergrondinformatie

De EU-begroting financiert activiteiten, ongeacht of deze worden uitgevoerd door ngo’s of andere soorten entiteiten. Ngo’s zijn divers in termen van omvang of werkterreinen, die kunnen variëren van sociale inclusie tot milieubescherming en onderzoek. Zij kunnen EU-subsidies ontvangen om een project uit te voeren, net als elke andere ontvanger, of gewoon omdat zij ngo’s zijn, om een aanzienlijk deel van hun exploitatiekosten te dekken. Tussen 2021 en 2023 hebben meer dan 12 000 ngo’s EU-subsidies ontvangen. In de afgelopen tien jaar is een aanzienlijk deel van de directe financiering van de Commissie naar een klein aantal Ngo’s gegaan.

Bij de controle worden EU-programma’s zoals het Europees Sociaal Fonds Plus, Horizon Europa, AMIF en LIFE onderzocht, en wordt gekeken naar de situatie in de verschillende lidstaten. Dit volgt op de oproep van het Europees Parlement tot meer transparantie in de EU-financiering, met inbegrip van ngo’s, en hun belangrijke rol in de democratische beleidsvorming. Het verslag komt tegen de achtergrond van de onlangs toegenomen publieke en politieke belangstelling voor EU-financiering voor ngo’s.

Speciaal verslag nr. 11/2025, “Transparantie van EU-financiering voor ngo’s: ondanks vooruitgang is het overzicht nog steeds niet betrouwbaar”, is beschikbaar op de website van de ERK. Het volgt op het controleverslag van de ERK van 2018 over de EU-financiering die in het kader van het beleid inzake extern optreden aan ngo’s is verleend, en het speciaal verslag van 2024 over het transparantieregister van de EU.

Gerelateerde links

• Speciaal verslag nr. 11/2025: Transparantie van EU-financiering voor ngo’s – Ondanks de vooruitgang is het overzicht nog steeds niet betrouwbaar
• Belangrijkste feiten en bevindingen

Bron: Europese Rekenkamer

De EU-Rekenkamer bewijst het: de financiering van NGO’s door de Europese Commissie is niet of onvoldoende transparant!
“Informatie over aan ngo’s toegekende EU-middelen versnipperd en onbetrouwbaar” concludeert de Rekenkamer.

⁦@sandersmitwzn⁩ https://t.co/goIvTrev6X

— BBB Europa (@BBB_EUropa) April 7, 2025

Het bericht Europese Rekenkamer: Financiering ngo’s te ondoorzichtig verscheen eerst op Visserij.nl.

Waar gaat het geld naartoe?
Jaarlijks verstrekt het ministerie van Economische Zaken en Klimaat (EZK) aanzienlijke bedragen aan NGO’s, belangenorganisaties en goede doelen. Welke organisaties precies profiteren en hoeveel belastinggeld hiermee gemoeid is, blijft echter onduidelijk. Daarom vraagt Vermeer de minister om een volledig subsidieoverzicht voor de periode 2021-2025. “We willen precies weten wie ons belastinggeld ontvangt, hoeveel er rondgaat en welke subsidies per direct kunnen worden stopgezet,” stelt Vermeer.

Hoge subsidies, onduidelijke criteria
BBB wil ook helderheid over de criteria die gelden voor subsidieaanvragen door NGO’s en belangenorganisaties. Welke thema’s en sectoren krijgen de meeste steun? Zijn er specifieke programma’s gericht op klimaat, milieu of energie die vooral door activistische clubs worden benut? Daarnaast wil Vermeer weten hoeveel geld wordt toegekend aan projecten die meer dan €100.000 ontvangen en vraagt hij om een overzicht waarin wordt uitgesplitst welke bedragen naar welke projecten gaan, inclusief doel en looptijd.

Een overheid die keuzes maakt
Volgens BBB moet de overheid kritisch kijken naar de besteding van publieke middelen. “Nederlanders betalen zich scheel aan belastingen en heffingen, en ondertussen gaat er miljoenen euro’s naar organisaties die vaak een eenzijdige politieke of activistische agenda hebben,” aldus Vermeer. BBB wil weten of er de komende jaren wijzigingen worden verwacht in de toewijzing van subsidies en roept op tot een fundamentele herziening van de financiering van NGO’s en lobbyclubs.

Transparantie en verantwoordelijkheid
BBB zal zich in de Tweede Kamer blijven inzetten voor een overheid die open en transparant is over de besteding van belastinggeld. “Het is tijd om de sluiproute van publieke financiering naar activistische clubs te stoppen. Wij willen een overheid die verantwoordelijkheid neemt en keuzes maakt in het belang van de Nederlandse burger, niet in het belang van lobbyisten en NGO’s met een verborgen agenda,” besluit Vermeer.

Nieuwsbericht BBB – 21-02-2025

Het bericht Stop de geldstroom naar NGO’s en lobbyclubs verscheen eerst op Visserij.nl.

De beweringen, die in een recent journalistiek onderzoek aan het licht kwamen, roepen kritische vragen op over transparantie, verantwoordingsplicht en democratische integriteit in de beleidsvormingsprocessen van de EU.

De beschuldigingen zijn bijzonder verontrustend gezien hun mogelijke implicaties voor industrieën zoals de visserij, die al te maken hebben met enorme regelgevende en economische druk.

Beleidsmaatregelen die verband houden met de Green Deal, waaronder de wet op het natuurherstel, hebben ingrijpende gevolgen voor de Europese visserijgemeenschappen. Hiervoor zijn drastische maatregelen nodig, zoals verdere sluitingen van traditionele visgronden. Als er inderdaad overheidsmiddelen zouden zijn gebruikt om campagnes te ondersteunen die gericht zijn op het beïnvloeden van het beleid in deze sector, hadden dergelijke acties de integriteit en onpartijdigheid van de besluitvorming binnen de EU in gevaar kunnen brengen.

Europêche wijst bijvoorbeeld op het toenemende aantal door ngo’s geleide campagnes tegen bodemvisserij, een legale, gecertificeerde en goed gereguleerde vismethode in Europa. Veel van deze campagnes lijken te pleiten voor een volledig verbod op de praktijk in plaats van mogelijkheden voor verbetering of samenwerking met de visserijsector na te streven. Bovendien lijken soortgelijke lobby-initiatieven financiële steun van de Commissie te hebben ontvangen, zoals de ngo “Blue Manifesto 2024” of campagnes waarin kritiek wordt geuit op de quotasystemen van geselecteerde lidstaten.

Europêche roept de Commissie op onmiddellijk opheldering te verschaffen over de vraag of overheidsmiddelen zijn gebruikt voor de financiering van ngo’s die belast zijn met het beïnvloeden van de goedkeuring van de Green Deal. Dit omvat het identificeren van de betrokken organisaties, hun specifieke doelstellingen en de bedragen aan financiering die ze hebben ontvangen. Duidelijke informatie is essentieel om het vertrouwen in het beleidsvormingsproces te herstellen.

In het licht van de ernst van de beschuldigingen roept Europêche de Commissie en het Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) ook op om een onafhankelijk onderzoek in te stellen. Dit onderzoek moet de feiten vaststellen, bepalen of er schendingen van de democratische beginselen hebben plaatsgevonden en corrigerende maatregelen voorstellen om soortgelijke problemen in de toekomst te voorkomen.

Totdat deze verduidelijkingen zijn verstrekt en de situatie is opgelost, beveelt Europêche aan om alle beslissingen die door deze vermeende praktijken kunnen worden beïnvloed, op te schorten. Door door te gaan met het uitvoeren van beleid dat is aangenomen onder een mogelijk gecompromitteerd systeem, bestaat het risico dat praktijken worden onderschreven die EU-instellingen, met name de Commissie, regelmatig bekritiseren wanneer ze in andere staten of instellingen worden waargenomen.

Javier Garat, voorzitter van Europêche, benadrukte de ernst van de situatie en verklaarde: “Deze beschuldigingen zouden, indien ze gegrond zouden zijn, een ernstige schending van de democratische beginselen en een verraad aan het vertrouwen dat in het Europese milieubeleid van de vorige zittingsperiode is gesteld. Onze vissers, die nu al voor enorme uitdagingen staan om zich aan te passen aan het Green Deal-beleid, verdienen besluitvormingsprocessen die transparant, onpartijdig en controleerbaar zijn.”

De visserijsector, die een aanzienlijke bijdrage levert aan de voedselzekerheid en de kusteconomieën van Europa, kan niet de dupe worden van beleid dat wordt gevormd door radicale milieu voorstellen die worden gepusht door geheime lobby-inspanningen.

Europêche herhaalt zijn steun voor ecologische duurzaamheid, maar benadrukt dat de beleidsvorming evenwichtig en empirisch onderbouwd moet zijn en rekening moet houden met de sociaaleconomische realiteit waarmee de Europese gemeenschappen worden geconfronteerd. Als stem van de Europese visserijsector eist Europêche dat de Commissie volledige transparantie en onafhankelijkheid waarborgt in haar betrekkingen met ngo’s en andere belanghebbenden.

Persbericht Europêche, Brussels, 28 January 2025

Het bericht Europêche eist opheldering in financierings schandaal Ngo’s verscheen eerst op Visserij.nl.

Hij vertelt dat je geen visser meer kunt zijn zonder jurist. Maar ook dat ze hem er niet onder krijgen: Schilder is ‘liever dood dan slaaf’! Een uitstervend ras van echte mensen, in een wereld waar de (groene) leugen regeert.

Help Interessante Tijden groeien naar 100 procent via deze doneerlink.

Bron: YouTube

Het bericht De laatste Mohikaan van het Markermeer verscheen eerst op Visserij.nl.

De gevolgen blijven niet beperkt tot die Belgische vissers. De uitspraak van de bestuursrechter zorgt er mogelijk voor dat de garnalenvissers niet hoeven te rekenen op de natuurwetvergunning waar ze op hopen. De Waddenvereniging, Wereld Natuur Fonds Nederland, Natuurmonumenten en Stichting de Noordzee hebben bezwaar gemaakt tegen deze vergunning.

Lees hier verder en Luister ook naar de radioreportage over de uitspraak van de rechtbank in Groningen

Het is voor de ngo’s nooit genoeg. De visserij moet en zal verdwijnen, maar 30.000 windmolens is duurzaam ?. Ik zit niet op de stoel vd rechter, maar het lijkt me dat onze Nederlandse #garnalenvissers beschermd worden door onderstaande uitspraak. https://t.co/UXzWCgeClR

— Anja Keuter (@AnjaKeuter) June 1, 2023

Het bericht Rechtbank zet vergunningen garnalenvissers nog verder onder druk verscheen eerst op Visserij.nl.

De vissersvrouw liet het er niet bij zitten. Ze ging telefonisch verhaal halen bij de ngo’s en deed daar verslag van op Twitter.

1. Vertel, wat doet een oorlogsverklaring van natuur- en milieuorganisaties met een vissersgezin?

Hillegonda Dijkman: Spanningen zijn al langer voelbaar. Vorig jaar signaleerde ik bij onze jongste zoon al aanhoudende somberheid. Hij wil visser worden, staat al van jongs af aan in de stuurhut en is er iedere vakantie bij. Onze oudste doet dit jaar VWO-examen en wil verder studeren, maar wil graag eerst nog een paar jaar met zijn vader het water op. Dochterlief, die ook graag meevaart, wil naar de zeevaartschool. Aan de keukentafel gaat het nu bijna nergens anders over dan over de dreiging van die natuur- en milieuorganisaties. De stemming is bedrukt. Het beeld dat bij vele organisaties heerst, dat de garnalenvisserij de Waddenzee kapot maakt, is er een waar nauwelijks tegenop te boksen is.

Alle garnalenvissers zitten met de handen in het haar. Soms heb ik het idee dat vissers zich te makkelijk laten imponeren door bestuurders en onderzoekers. De doorsnee visser vist en is niet getraind in het verkopen van verhalen, analyseren en beoordelen van wetenschappelijke publicaties en hoe politiek de hazen lopen. Mensen die eerlijk werk doen worden nu te makkelijk weggezet als milieucriminelen. Dat maakt mij verdrietig en boos.”

2. Vorige week deed je op Twitter verslag van je belcontacten met ngo-vertegenwoordigers; wat kreeg je zoal te horen?

,,Mijn bel-actie was uit boosheid. Dat de Waddenvereniging zich bemoeit met wat er op de Wadden speelt is tot daaraantoe, maar Sportvisserij Nederland en het Zuid-Hollands Landschap? Die organisaties heb ik als eerste gebeld.

Bij Sportvisserij Nederland werd uitgelegd dat de club niet tegen de garnalenvisserij is, maar wel vragen stelt bij bodemvisserij. Ook meldde de sportvissersclub onderdeel te zijn van een coalitie die wel vaker gezamenlijk optrekt, waarmee de spreker zichzelf een beetje klemzette.

Veel sprekers konden niet goed uitleggen waarom besloten is zich zo hard uit te spreken tegen de garnalenvisserij. Vaak werd verwezen naar onderzoeken waar stellingnames op gebaseerd zijn, terwijl veel onderzoek conclusies elkaar juist tegenspreken.

Erik de Waal, directeur van Natuur en Milieufederatie Groningen, zei samengevat: ‘Wij ondersteunen de Waddenvereniging en Natuurmonumenten in vertrouwen. Garnalenvisserij verbieden is nu de gemakkelijkste weg om iets te doen aan de kapotte Waddenzee. Gewoon omdat het kan. Windturbinekabels zijn lastiger te bestrijden.’

Dat naar elkaar wijzen zag ik ook bij It Fryske Gea en bij de Friese Natuur en Milieufederatie. Ook werd duidelijk dat niemand zich expert waant, maar wel een mening heeft over natuur en natuurherstel en wat zij noemen ‘de kwalijke rol van vissers’.

Wat vooral opviel was het gebrek aan basiskennis en het dedain richting de visserij. Ik krijg echt het idee dat medewerkers van natuur- en milieuorganisaties in een cocon leven.”

3.Wat moet er gebeuren?

,,Er moet veel gebeuren, vooral op het gebied van informatie en educatie. Er is in de samenleving veel schade aangericht door indoctrinatie. Iedereen heeft de mond vol van biologische landbouw en van duurzame kleinschalige low impact visserij, maar gaan we daarmee iedereen van voldoende voeding voorzien? Natuurlijk niet. Puur en onbewerkt en low impact zijn niet weggelegd voor iedereen, want onbetaalbaar en onvoldoende voorradig.

Het voedselsysteem is na de Tweede Wereldoorlog zo ingericht dat er voor iedereen genoeg en betaalbaar eten is. Gaan we dat nu tot de grond toe afbreken, om er vervolgens achter te komen dat wat was opgebouwd zo slecht niet was?

Wat is er in vredesnaam aan de hand in Nederland? Je ziet een brede beweging die voedselmakers in boeren- en vissersgemeenschappen keihard aanvalt. Ik snap dat niet.

Wat de garnalenvisserij betreft denk ik dat we zullen moeten knokken voor ons bestaansrecht. Als vissersgezinnen zullen we moeten werken aan ons zelfbewustzijn. We doen ertoe als vissers en kunnen met elkaar wel degelijk het verschil maken. Laten we beter voor onszelf opkomen. Niet reactief, maar proactief. Wat denken natuur- en milieuorganisaties wel niet, dat zij onze manier van leven en werken kunnen cancelen? Dat laat ik niet gebeuren. Dat laten wij niet gebeuren.”

Tekst: Michel Verschoor

Beeld: Hillegonda Dijkman en Visserijnieuws

Dit artikel verscheen afgelopen vrijdag in de papieren editie van Visserijnieuws

De gezamenlijke natuurorganisaties die het handhavingsverzoek indienen zijn: de Waddenvereniging –Natuurmonumenten -Vogelbescherming Nederland -Sportvisserij Nederland -Het Groninger Landschap -It Fryske Gea -Stichting WAD -Stichting De Noordzee -Zuid Hollands Landschap -Het Zeeuwse Landschap -Natuur en Milieufederatie Zuid-Holland -Friese Milieu Federatie -Natuur en Milieufederatie Groningen -Landschap Noord-Holland -Greenpeace Nederland.

Het bericht Wat doet een oorlogsverklaring van 15 ngo’s met een vissersgezin? verscheen eerst op Visserij.nl.

In 2020 heeft de Europese Commissie deskundigengroepen opgericht om criteria op te stellen om ecologisch duurzame economische activiteiten voor elke sector te categoriseren. De deskundigengroep voor de visserij omvatte echter geen belanghebbenden uit de visserijsector, maar alleen vertegenwoordigers van ngo’s.

Als gevolg hiervan deed de groep onrealistische aanbevelingen aan de Europese Commissie, die nu werkt aan een nieuw wetsvoorstel.

Javier Garat, voorzitter van Europêche, zegt hierover: “Deze onevenwichtige situatie heeft geleid tot aanzienlijk gemis van kennis en expertise van het platform over de visserijrealiteit. Ook deze ernstige tekortkoming in de samenstelling van het platform zet vraagtekens bij de legitimiteit en validiteit van het werk van de deskundigengroep voor de visserij.” De heer Garat vervolgt: “Wij stellen met bezorgdheid vast dat de Europese Commissie onze oproep heeft genegeerd om de ledenlijst van de deskundigengroep opnieuw open te stellen voor vertegenwoordigers van de sector (d.w.z. eigenaren van vissersvaartuigen, producentenorganisaties, vakbonden, gespecialiseerde financiële diensten, visverwerkende bedrijven en detailhandelaren [1]. Helaas zijn de debatten en discussies die binnen het platform worden gehouden niet openbaar gemaakt“.

De sector herhaalt dat de Europese Commissie de relevante EU-adviesraden [2] die gespecialiseerd zijn in visserij moet raadplegen, alvorens resultaten van “deskundigen” aan het publiek of als aanbeveling aan de Europese Commissie voor te leggen.

Esben Sverdrup-Jensen, president van EAPO, merkte op: “Europese vissers zijn wereldleiders op het gebied van duurzaamheid en we zijn meer dan geïnteresseerd in het documenteren en bewijzen van feiten. Maar het effect van gebrek aan deskundigheid kan worden gelezen in de paragrafen in het verslag en de bijlage over visserij met onwerkbare criteria en onhaalbare doelen die veel verder gaan dan de bestaande EU-wetgeving, internationaal overeengekomen normen en de visserijrealiteit. Deze omvatten 100% waarnemers aan boord, no-take zones, geen teruggooi en afwijzing per definitie van bodemtrawlvisserij als een duurzame activiteit. Als gevolg hiervan zal de overgrote meerderheid van de visserijsector in de EU niet in staat zijn om aan de criteria te voldoen, met name kleinschalige ambachtelijke vaartuigen“.

Europêche en EAPO concludeerden unaniem: “Het is nogal vreemd dat de ngo’s die deelnemen aan de deskundigengroep (en de Europese Commissie in dit stadium) terughoudend zijn om de huidige basisverordening van het GVB te hervormen [3], terwijl ngo’s in de taxonomie voorstellen om volledig nieuwe normen in te voeren op basis van wetenschap die in hun straatje past. Tot het punt dat sommige van de studies waarnaar als wetenschappelijke basis wordt verwezen, in werkelijkheid rapporten zijn die zijn uitgevoerd door dezelfde Ngo’s die deelnemen aan de expertgroep (bijv. Birdlife, Bycatch Mitigation FACT-SHEETS 2014). Is het niet bevooroordeeld dat een lid van het platform zijn eigen studie citeert om de aanbevolen beleidscriteria te onderbouwen? Is dit geen belangenverstrengeling? We kunnen alleen maar concluderen dat de voorgestelde criteria een “verlanglijstje” zijn van ngo-claims die zonder succes hebben geprobeerd ze op te nemen in andere EU-wetgevingshandelingen (bijv. visserijcontroleverordening, meerjarige beheersplannen) en nu, nogmaals, binnen het kader van de taxonomie zonder enig echt debat“.

Tot slot zetten Europêche en EAPO vraagtekens bij de controleerbaarheid van de voorgestelde criteria. Met name gezien het feit dat de instanties die wetenschappelijk advies aan de EU verstrekken, niet het detailniveau verstrekken voor de informatie die vereist is op grond van de screeningcriteria.

Hoewel de sector waardering heeft voor de tijdige updates over de stand van zaken met betrekking tot de taxonomie, begrijpt zij niet hoe en waarom het directoraat financiële zaken (DG FISMA) op geen enkel moment om vertegenwoordiging van belanghebbenden uit de waardeketen van de visserij heeft verzocht.  [Bron: Europêche]

[1] Europêche response to the European call for feedback by the Platform on Sustainable Finance on the draft report on preliminary recommendations for technical screening criteria for the EU taxonomy EP(21)33

[2] https://oceans-and-fisheries.ec.europa.eu/fisheries/scientific-input/advisory-councils_en

[3] https://www.birdlife.org/wp-content/uploads/2022/03/2022-02_CFP-joint-NGO-PR.pdf

Op deze manier wordt de visserij in heel Europa afgeserveerd door haar Europese vertegenwoordigers op schaamteloze wijze buitenspel te zetten in het stakeholder proces. https://t.co/gBhI9Hty7r

— Pim Visser (@PimVisser_dh) September 20, 2022

Het bericht Gebrek aan transparantie en expertise bij Europese taxonomienormen visserij verscheen eerst op Visserij.nl.

Een speelveld waar generaties lang op voort werd geborduurd. Een speelveld waar men aan de vaste wal totaal geen belang of weet van had. Er kraaide geen haan naar onze Noord- en Waddenzee.

HET GROENE TRANSITIEVERKEER

In de diepte van de zee bevinden zich enorme schatten. Olie en gasvelden werden gevonden en geëxploiteerd. Dat ging gepaard met de bouw van honderden platforms. Gaandeweg veranderde het speelveld van weleer.

De zee was niet meer van koopvaarders, slepers, vissers en bergers. De ontwikkelingen stapelden zich op. Natuur en milieu eisten ook hun rol in die zee van weleer.

Elk zichzelf respecterende klimaat- en natuuractivist richtte een clubje op om zeggenschap te krijgen over de Noordzee en de Waddenzee. En van die clubs komen er nog steeds meer bij. De zee waar nooit geen haan naar kraaide is toch ook hun zee? Die zee met stormen en woeste golven is toch niet alleen van onverschrokken kerels? De zee die is en wordt volgebouwd met platforms en windmolens is ook hun zee?

Die zee van weleer is nu de zee van het groene transitie- en energieverkeer. Opgeëist door: het Wereld Natuur Fonds, Greenpeace, BLOOM, Stichting de Noordzee, De Rijke Noordzee, De Waddenvereniging, Oceana Europe, Ocean Conservancy, etc., etc.

De zee van weleer is nu speelbal van het lucratieve ngo-beheer. Al deze ngo’s hebben hun eigen kijk en inbreng in het Noordzee- en Waddenzeebeleid. Al deze ngo’s leven bij toekennen van miljoenensubsidies. Al deze ngo’s creëren hun eigen doemscenario. De ene dumpt daarom ongestraft stenen omdat ze vinden dat daar specifiek niet gevist mag worden. Een andere club voelt zich geroepen oesterbanken en koraalriffen te beschermen die er nooit zijn geweest. Weer een andere club zet vol in op het terugbrengen van vissoorten die ooit in de Noordzee hebben rondgezwommen. Ook zijn er clubs die natuur- en milieu als hun ultieme speerpunt zien. Er vaart nu zelfs een gesubsidieerde patrouille-zeilboot rond die Natura 2000-gebieden controleert…

Het zou na honderden jaren zeevoedseloogst nu plots een doodzonde zijn als een garnalenschip er zou gaan vissen. Dan zijn we nog tien of twintig jaar verder voordat ‘natuurherstel’ plaatsvindt. Wat al deze Ngo’s gemeen hebben en wat hen verbindt is tegenstander DE VISSERIJ.

De visserij die ondanks goede voorzorg, o.b.v. visquota, maandelijkse controles op zee, 24/7 digitale monitoring op afstand een zee vol goed beheerde vis- en garnalenbestanden, volgens ngo’s toch kans ziet hele vissoorten uit te roeien… De visserij die ondanks de niet bestaande oesterbanken en koraalriffen toch kans ziet deze weg te vagen. De visserij die al vele jaren in kwetsbare gebieden vist zonder deze te beschadigen, ziet kans deze gebieden tot een woestenij om te toveren. De visserij die ondanks een inkrimping van zo’n 70% toch kans ziet verantwoordelijk te zijn voor verhoogde CO2- uitstoot en een verstoorde biodiversiteit…

Gelooft u dat ngo-frame nog?

Er is een organisatie waarvan een medewerker onlangs een opmerkelijke uitspraak deed. Stichting de Rijke Noordzee. Leest u maar aandachtig mee. Deze overheidsorganisatie ‘beschermt, is duurzaam en science based (dat klinkt zo lekker), oplossingsgericht en gepassioneerd over kraamkamers, oesterbanken en natuurlijke riffen. En ze hebben een droom. Om tussen de windmolenparken die nooit bestaande oesterbanken, kraamkamers en natuurlijke riffen te laten terugkeren. Nogmaals, het gaat om een droom.

Hun uitspraak: wanneer windmolens of gas- en olieplatforms geen dienst meer doen, hoeven die niet te worden afgebroken. Zij versterken namelijk de natuur.

Nu lijkt de zee van weleer al op een groot industrieterrein met alle windmolenparken maar wat ze zeggen is: laat de oude molens maar staan, dat is goed voor de natuur en bouw gewoon nieuwe windmolens eromheen of op een andere plaats.

Hoe gek wil je het hebben? Is dit beschermend? Is dit duurzaam? Is dit oplossingsgericht?

Het is natuurlijk wel gepassioneerd, dat moet je ze nageven. Als de windmolens na twintig, dertig jaar de geest geven moet je nieuwe ruimte zoeken voor nieuwe molens. Dat is in krap 100 jaar dan drie keer zoveel ruimtegebruik vergeleken met de oppervlakte die de windindustrie nu gebruikt. Zou er daar niemand rondlopen die zichzelf afvraagt ‘dit kan toch helemaal niet’? Of hebben de medewerkers een flinke duit geld ontvangen van een energiebedrijf om zulke onzinnige uitspraken te doen?

En zo wordt de zee van weleer misbruikt door het ngo-beheer.

DE TOEKOMST VAN DE ZEE VAN WELEER

De zee van weleer is verworden tot speelbal van het energietransitie-verkeer. In beginsel waren de klimaatakkoorden de aanjager van groene stroom. Nu zet onafhankelijkheid van fossiele brandstoffen de nieuwe toon. Weer zijn er nieuwe akkoorden getekend en nog meer windmolenparken worden berekend en ingepland. Oh ja, we hebben ook nog zoiets als ‘de visserij’ die in alles al decennia de onderliggende partij is. Geen compensatie voor het verlies van de beste visserijgronden. Geen brandstofcompensatie in tijden van energiecrisis (i.t.t. al onze buurlanden) en weer een nieuwe sanering voor de boeg.

Nog even en het lijkt net alsof vissers nooit bestonden. De zee van weleer? Die is niet meer.

Door Jan Steven Korf (UK 136)

Het bericht Jan Steven Korf UK 136: De zee van weleer is niet meer verscheen eerst op Visserij.nl.

Deze – altijd linkse – organisaties krijgen daarnaast geld van particulieren, zoals van de Postcodeloterij. Ze praten mee met de overheid, maar voeren ook rechtszaken tegen de staat. Zo wordt de macht bij de staat gekocht – met geld van de staat. Handjeklap in Holland. Zie video hieronder.

Milieugroepjes spreken namens niemand maar zitten wel bij Remkes aan tafel. Waarom eigenlijk? Eerst voeren ze actie. Dan zitten ze met politici rond de tafel. Als ze hun zin niet krijgen dreigen ze met de rechter. Die geeft hen vaak hun zin. Zo bepalen ze wat er in dit land gebeurt. Ze worden veelal betaald door de overheid, of door de Postcodeloterij.

Maar namens wie spreken ze? Niet namens de burgers van Nederland.

https://www.wyniasweek.nl/milieugroepjes-spreken-namens-niemand-maar-zitten-wel-bij-remkes-aan-tafel-waarom-eigenlijk/

https://www.wyniasweek.nl/klimaatzaak-van-de-eeuw-is-ontaard-in-een-machtsstrijd-die-niets-doet-voor-het-klimaat-maar-het-milieu-en-de-burger-schaadt/

https://www.wyniasweek.nl/rutte-kaag-en-hoekstra-willen-ook-de-rest-europa-van-de-stikstof-af/

Milieudefensie, Greenpeace, OxfamNovib, FNV, Grootouders voor Klimaat, Extinsion Rebellion, Code Rood, de Goede Zaak, Fraday for Future, Urgenda, Natuur & Milieu, Milieu Defensie, Vogelbescherming, Natuurmonumenten, Vlinderstichting, Natuur en Milieu Federatie, Zoogdierenvereniging, Wakker Dier en ik zal er nog wel aan aantal gemist hebben.

Met vriendelijke groet,

Pieter Boonstra

Het bericht Miljoenen euro’s naar allerlei clubjes verscheen eerst op Visserij.nl.