De mediaberichten waren gebaseerd op resultaten van het burgerwetenschapsproject SeaWatch, waarbij metingen werden verricht in de eerste tien meter van de zee vanaf het strand. Volgens ILVO is dat onderzoeksgebied te beperkt om uitspraken te doen over de totale garnalenpopulatie.

Het onderzoeksinstituut wijst erop dat het al jarenlang de toestand van vis- en schaaldierbestanden volgt in zowel ondiepe als diepere delen van de Belgische kustwateren. Jaarlijks worden op 33 vaste locaties monsters genomen om de ontwikkeling van commercieel belangrijke soorten, waaronder de grijze garnaal, in kaart te brengen.

Uit die langlopende metingen blijkt volgens ILVO geen structurele achteruitgang van de garnalenstand. Wel schommelen de aantallen van jaar tot jaar. Jaren met veel garnalen worden afgewisseld door jaren waarin minder exemplaren worden aangetroffen.

Onderzoeker Bartel Vertongen, gespecialiseerd in garnalen, benadrukt dat de oorzaken van deze natuurlijke schommelingen nog niet volledig bekend zijn. Volgens hem is het daarom te vroeg om de verschillen uitsluitend toe te schrijven aan klimaatverandering. Factoren zoals de beschikbaarheid van voedsel spelen eveneens een belangrijke rol bij de voortplanting van de grijze garnaal.

ILVO onderstreept dat SeaWatch een bijdrage levert aan het inzicht in wat zich afspeelt op het strand en in de directe kustzone. Tegelijkertijd waarschuwt het instituut dat de resultaten niet representatief zijn voor soorten die zich over een veel groter zeegebied verspreiden en gedurende het jaar sterk migreren. Daarom kunnen de bevindingen uit het strandonderzoek volgens ILVO niet zonder meer worden vertaald naar de toestand van de volledige garnalenpopulatie in de Noordzee.

Lees hier het complete persbericht van ILVO

Het bericht ILVO: Strandonderzoek geeft geen beeld van totale garnalenstand verscheen eerst op Visserij.nl.

De jaarlijkse vangstadviezen van ICES zijn dinsdag gepresenteerd aan de Nederlandse visserijsector door Wageningen Marine Research.

Voor tong adviseert ICES een totale vangst van 24.638 ton. Dat is 98 procent meer dan het huidige vangstadvies. Tong is een van de belangrijkste doelsoorten voor de Nederlandse kottervloot, die ongeveer driekwart van het Noordzeequotum beheert.

De afgelopen jaren is het tongquotum echter bij lange na niet volledig benut. Alleen in 2024 lag het beschikbare quotum uitzonderlijk laag. In 2025 brachten Nederlandse vissers slechts 4.226 ton tong aan land. Volgens Wageningen Marine Research is de sterke afname van de kottervloot hiervan de belangrijkste oorzaak. Ook dit jaar wordt verwacht dat het beschikbare quotum niet volledig wordt benut.

Het tongbestand bevindt zich inmiddels op een gezond en duurzaam niveau. De biologen verwachten bovendien dat de populatie de komende jaren verder zal groeien.

Ook het scholbestand verkeert in goede staat en ligt ruim boven het gewenste niveau. Voor 2027 adviseert ICES een maximale vangst van ruim 160.000 ton. Net als bij tong wordt ook het scholquotum de laatste jaren slechts beperkt benut. In de afgelopen drie jaar is gemiddeld ongeveer 30 procent van de beschikbare quota opgevist.

Het haringbestand is de afgelopen jaren weliswaar iets afgenomen, maar blijft ruim boven het streefniveau en blijkt bovendien groter dan eerder werd ingeschat. Daarom adviseert ICES een vangst van bijna 429.000 ton, ruim 20 procent meer dan het huidige quotum.

Ook voor de meeste bijvangstsoorten zijn de vooruitzichten positief. ICES adviseert hogere vangsten voor onder meer tarbot en griet.

Voor wijting valt het advies juist lager uit. Dat komt doordat ICES de rekenmethode heeft aangepast, ondanks dat het bestand groot blijft. In de praktijk ligt de daadwerkelijke vangst al geruime tijd ruim onder het geadviseerde niveau.

Later dit jaar publiceert ICES ook de vangstadviezen voor onder meer kabeljauw, Noorse kreeft, makreel, horsmakreel en blauwe wijting.

De definitieve vangstquota voor 2027 worden eind 2026 vastgesteld door de EU-visserijministers, die zich daarbij onder meer baseren op de adviezen van ICES.

Lees hier de adviezen, ook voor andere soorten in de verschillende gebieden

Het bericht ICES: advies voor tongvangst in Noordzee bijna verdubbeld verscheen eerst op Visserij.nl.

Ter gelegenheid daarvan heeft de organisatie de film Small but Mighty uitgebracht, waarin vissers, verwerkers en ketenpartners uit onder meer Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Denemarken en Zweden vertellen over hun gezamenlijke inzet voor een duurzame toekomst van de haringvisserij.

De film verschijnt op het moment dat het haringseizoen 2026 van start is gegaan. In verschillende Noord-Europese landen wordt dit traditioneel gevierd. In Nederland staat daarbij Vlaggetjesdag centraal, het evenement dat de komst van de nieuwe haring – de Hollandse Nieuwe – markeert. Ook in het Verenigd Koninkrijk maken rookhuizen zich op om de nieuwe vangst te verwerken tot de bekende gerookte haring, beter bekend als kippers.

Volgens George Clark, programmadirecteur van MSC UK & Ireland, laat de Noordzeeharingvisserij zien wat mogelijk is wanneer landen, vissers en bedrijven samenwerken aan een gemeenschappelijk doel. „In een tijd waarin klimaatverandering en de groeiende vraag naar visserijproducten steeds meer druk leggen op de sector, is internationale samenwerking essentieel om gezonde visbestanden en duurzame visvoorziening voor toekomstige generaties veilig te stellen.”

Internationale samenwerking

Sinds 2019 werken meerdere landen samen onder één MSC-certificaat voor de Noordzeeharingvisserij. Die samenwerking kreeg eind 2025 een vervolg toen Noorwegen, de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk overeenstemming bereikten over een nieuwe langetermijnstrategie voor het beheer van de haringbestanden in de Noordzee. Daarbij werd voor het eerst ook een gezamenlijk lange termijnbeheerplan voor Noordzeeharing vastgesteld.

Naast Nederland zijn ook landen als Polen, Frankrijk, Duitsland, Litouwen, Noord-Ierland en Noorwegen betrokken bij MSC-gecertificeerde haringvisserijen.

Om de haringbestanden gezond te houden maken vissers gebruik van moderne technologieën zoals geavanceerde sonarapparatuur, en nauwkeurige registratiesystemen voor de vangst. Deze maatregelen helpen niet alleen bij het beschermen van de visbestanden, maar beperken ook de hoeveelheid ongewenste bijvangst.

De Schotse schipper Adam Wiseman benadrukt in de film het belang van verantwoord vissen. „Haring is misschien klein, maar groots van smaak. Bovendien is het een gezonde vis die volop voorkomt in de Noordzee. Voor ons staat duurzaamheid voorop. We willen ervoor zorgen dat er ook in de toekomst voldoende vis blijft.”

Noordzeeharing blijft een geliefd product bij consumenten. Grote supermarktketens verkopen de vis in uiteenlopende vormen, van ingeblikte haring en gemarineerde filets tot traditioneel gerookte producten. Daarmee onderstrepen zij volgens MSC de veelzijdigheid van deze duurzame vissoort.

Met de jubileumfilm Small but Mighty wil de organisatie aandacht vragen voor het belang van duurzaam visserijbeheer en de rol die Noordzeeharing daarin speelt. Volgens MSC is de vis een voorbeeld van hoe internationale samenwerking kan bijdragen aan gezonde zeeën én een toekomstbestendige visserijsector.

De film is via de volgende link te zien : Small but Mighty – North Sea herring. Of kijk onder.

Het bericht Film Small but Mighty markeert 20 jaar duurzame Noordzeeharingvisserij verscheen eerst op Visserij.nl.

Dat blijkt uit een grootschalig doctoraatsonderzoek van Tuan Anh Bui, uitgevoerd bij het Instituut voor Landbouw-, Visserij- en Voedingsonderzoek (ILVO), de Universiteit Gent en Wageningen Universiteit. De resultaten bevestigen dat tong (Solea solea) de zogenoemde temperatuur-grootteregel (TSR) volgt, een bekend biologisch principe bij koudbloedige dieren.

Voor het onderzoek werden de groeipatronen van tongpopulaties in de Noordzee, de Ierse Zee en de Golf van Biskaje over een periode van meer dan zestig jaar (1958-2019) geanalyseerd. Daarbij maakten de onderzoekers gebruik van 2.154 otolieten, kleine gehoorsteentjes uit het binnenoor van vissen. Net als jaarringen in bomen leggen deze jaarlijks groeilagen vast, waardoor wetenschappers de groei van vissen doorheen hun leven kunnen reconstrueren.

Jonge tong groeit sneller, oudere tong trager

Uit de analyses blijkt dat de groei van tong sinds de jaren 1970 in alle onderzochte zeegebieden is veranderd. De effecten verschillen echter naargelang de leeftijd van de vis. Jonge tongen groeien sneller bij hogere temperaturen, terwijl oudere exemplaren net trager groeien.

De grootste verandering werd vastgesteld bij éénjarige tongen. Bij een stijging van de zee temperatuur met 1°C zijn deze vissen gemiddeld 14 procent groter. Een tong die op éénjarige leeftijd 8 centimeter meet bij een watertemperatuur van 10°C, groeit tot ruim 9 centimeter bij 11°C. Vijfjarige tongen daarentegen vertonen gemiddeld een groeivertraging van 5 procent.

Eerder paaien en kleinere maximale grootte

Omdat otolieten geen informatie geven over de maximale lichaamsgrootte of de leeftijd waarop vissen voor het eerst paaien, ontwikkelde Bui aanvullend een wiskundig model. Vooral in de Noordzee, waar de opwarming tussen 1970 en 2020 het sterkst was (+0,9°C), werden duidelijke effecten zichtbaar.

Volgens de modelberekeningen blijven de grootste tongen gemiddeld 5,5 procent kleiner per graad temperatuurstijging. Tegelijkertijd bereiken ze gemiddeld 5,5 procent sneller de paaileeftijd. Vergelijkingen tussen generaties uit 1980 en 2000 tonen aan dat een temperatuurstijging van gemiddeld 9,1°C naar 10,2°C gepaard ging met tongen die ongeveer 4 centimeter kleiner bleven en drie maanden vroeger paaiden.

Visserijgegevens ondersteunen bevindingen

De onderzoeksresultaten worden ondersteund door langlopende visserijgegevens van de International Council for the Exploration of the Sea (ICES). Die tonen aan dat het gewicht van tongen sinds de jaren 1980 in vrijwel alle leeftijdsklassen afneemt. Vooral oudere vissen vertonen een duidelijke daling in gewicht. De trend is het sterkst zichtbaar in de Noordzee, het Oostelijk Engels Kanaal en de Keltische Zee.

Mogelijke gevolgen voor Belgische visserij

De bevindingen zijn relevant voor de Belgische visserijsector. Tong blijft immers de economisch belangrijkste vissoort voor de Belgische vloot. In 2025 vertegenwoordigde de aanvoer van tong een waarde van 35,7 miljoen euro, goed voor 40 procent van de totale aanvoerwaarde. De aanvoer steeg met 7 procent tot ongeveer 2.000 ton, waarmee tong de tweede belangrijkste soort is qua volume, na inktvis.

Volgens de onderzoekers kan verdere opwarming van de zeeën de opbrengsten van de tongvisserij onder druk zetten. Kleinere vissen leveren immers minder gewicht en economische waarde op, terwijl de soort tegelijkertijd haar levenscyclus aanpast aan veranderende klimaatomstandigheden.

Met deze studie is aangetoond dat klimaatverandering niet alleen de verspreiding van vissoorten beïnvloedt, maar ook hun groei, voortplanting en uiteindelijke grootte. Dat kan op termijn belangrijke gevolgen hebben voor zowel mariene ecosystemen als de visserijsector.

Lees hier het persbericht van 15/06/2026 door ILVO

Het bericht Studie: Tong groeit sneller, maar blijft kleiner door warmere zee verscheen eerst op Visserij.nl.

Volgens een woordvoerster van de Kustwacht vond het ongeluk plaats rond 04.00 uur. De zwaar beschadigde kotter wordt momenteel door de UK24 Anna naar de haven van Harlingen gesleept.

Over de oorzaak van de aanvaring is nog niets bekend. De maritieme politie is een onderzoek gestart naar de toedracht van het ongeval.

De UK22 Stella Polaris is een circa 30 meter lange flyshooter. Het betrokken containerschip, de Singapore Express, heeft een lengte van ongeveer 400 meter en was onderweg van Rotterdam naar Hamburg.

Foto’s die inmiddels via WhatsApp circuleren tonen de enorme schade aan de kotter. Daarop is te zien dat de stuurhut vrijwel volledig is platgedrukt door de impact.

Het bericht Zware aanvaring tussen kotter UK22 en containerschip op Noordzee verscheen eerst op Visserij.nl.

Het advies komt van ICES en volgt het huidige beheerplan dat is afgesproken tussen de EU, het VK en Noorwegen.

Bestand boven kritische drempel
Volgens ICES wordt het bestand duurzaam bevist en ligt het nu boven het voorzorgs niveau voor paaibiomassa van 1,0 miljoen ton.

Volgens onderzoeker Gjert Dingsør weerspiegelt het advies voor een hogere quota een opwaartse bijstelling van het bestand. Dit is gebaseerd op verbeterde onderzoeksresultaten, waaronder akoestische monitoring. De visserijdruk in het advies is vastgesteld op F = 0,23 binnen het afgesproken beheerkader.

Haring in de Oostzee blijft zorgelijk
ICES benadrukt opnieuw dat de westelijke Oostzeeharing onder kritische niveaus blijft en dat er een nul vangst advies geldt.

Dit bestand wordt als bijvangst gevangen in delen van de Noordzeeharingvisserij, voornamelijk in Noorse wateren. De geschatte vangsten daalden tot 1.250 ton in 2025, wat mogelijk het gevolg is van verbeterde bemonstering en monitoring.

Forse verlaging aanbevolen voor sprot
Daarentegen adviseert ICES een aanzienlijke vermindering van de sprotvangsten in het Skagerrak, Kattegat en de Noordzee.

De aanbevolen vangst voor de periode van 1 juli 2026 tot 30 juni 2027 bedraagt 82.822 ton. Dit is een daling van 65% ten opzichte van het vorige advies.

De wijziging volgt op een grote herziening van beoordelingsmethoden en gegevens in 2025. Het verwachte Noorse quotum ligt rond de 6.750 ton, wat een kleiner aandeel van het bestand weerspiegelt. (Bron: Fishbreak)

Het bericht Wetenschappers adviseren hogere Noordzee haringquota voor 2027 verscheen eerst op Visserij.nl.

Voor de uitvoering van de plannen is een investeringspakket van 1,7 miljard euro beschikbaar gesteld. Dit geld wordt gebruikt om de veiligheid op zee te waarborgen en om de omstandigheden voor de nieuwe windenergiegebieden te onderzoeken. Ook de visserij en de versterking van de natuur op zee profiteren van het budget.

Belangrijke besluiten van de ministerraad zijn onder meer:

• Veiligheid op zee vergroten: Extra noodsleepboten worden aangeschaft die 24/7 beschikbaar zijn, en er komen extra sensoren om de activiteiten op de Noordzee beter te monitoren.
• Uitbreiding windenergiegebieden: Nieuwe zones bieden ruimte voor circa 21 GW aan windturbines, bovenop de reeds aangewezen locaties. Hiermee wordt de doelstelling van 40 GW-windenergie uit het coalitieakkoord haalbaar.
• Bescherming van visserij en natuur: In bepaalde gebieden worden geen windturbines geplaatst of worden windparken zó ingericht dat rekening wordt gehouden met visserij en natuurwaarden.
• Uitbreiding zandwinning: De reserveringszone voor zandwinning wordt vergroot, zodat dit zand kan worden ingezet voor bescherming tegen overstromingen.

De herindeling van de Noordzee is een belangrijke stap richting een duurzame energietoekomst, terwijl de belangen van verschillende sectoren en de ecologie van het gebied behouden blijven.

Meer informatie is hier beschikbaar op de website van de Rijksoverheid.

Het bericht Kabinet maakt plannen voor herindeling Noordzee bekend verscheen eerst op Visserij.nl.

Het prospect ligt ongeveer 1,6 kilometer ten oosten van het Snorre-veld en circa 200 kilometer ten noordwesten van Bergen.

Volgens voorlopige schattingen bedraagt de omvang van de vondst tussen de 25 miljoen en 89 miljoen vaten winbare olie-equivalenten. De boring werd uitgevoerd met het booreiland Deepsea Atlantic.

Equinor is van plan de vondst snel te ontwikkelen via een “tie-back” (koppeling) aan de bestaande infrastructuur van het Snorre A-platform. Door gebruik te maken van reeds aanwezige faciliteiten kan de productie naar verwachting binnen twee tot drie jaar starten.

Equinor is de operator van de licentie, terwijl ook Petoro, Harbour Energy, INPEX Idemitsu en Vår Energi belangen bezitten.

Klik hier voor het bericht van het Noorse Offshore Directorate (NOD)

Het bericht Equinor doet olievondst in Noordzee verscheen eerst op Visserij.nl.

Het resultaat: het huidige patroon kan op grote schaal veranderen. De studie benadrukt benaderingen om potentiële risico’s voor het milieu in een vroeg stadium te minimaliseren. Het werk werd onlangs gepubliceerd in Communications Earth & Environment van The Nature.

Offshore windturbines veranderen de lucht en oceaanstromingen. De rotors winnen windenergie en beïnvloeden de stromen aan het oppervlak, terwijl de turbinepilaren onder water als obstakels fungeren en de getijdenstromen vertragen. Deze wake-structuren, bekend als wake-effecten, interageren met elkaar en bepalen de complexe fysieke impact van offshore windparken. Een onderzoeksgroep onder leiding van geofysicus Dr. Nils Christiansen van het Hereon Institute of Coastal Systems – Analysis and Modeling heeft nu voor het eerst de effecten van beide fenomenen samen geanalyseerd en hun omvang berekend voor het scenario tot 2050.

De studie toont aan dat de interactie van wake-effecten leidt tot verminderingen van pieksnelheden en veranderingen in stromingsfrequenties in de Duitse Bocht. “Onze simulaties schetsen een nieuw, fijn gestructureerd stromingspatroon dat niet alleen zichtbaar is binnen de windparken, maar zich ook kan verspreiden over de Noordzee met de oppervlaktesnelheden die tot wel 20 procent vertragen in een expansiescenario voor 2050,” zegt Christiansen.

Dit kan leiden tot grootschalige veranderingen in sedimenttransport of het mengen van zeewater. Deze factoren vormen ook het mariene ecosysteem. Daarnaast hebben de veranderingen in het stroompatroon ook gevolgen voor de nauwkeurigheid van stroomvoorspellingen, die bijvoorbeeld relevant zijn voor scheepvaart, maar ook voor rampenbeheer, milieubescherming en visserij.

Lees hier het persbericht van Helmholtz-Zentrum Hereon

Het bericht Windparken veranderen stroming en temperatuur in de Noordzee verscheen eerst op Visserij.nl.

Hij stelt dat de capaciteit van zeewindmolens steeds lager wordt door overschotten en netcongestie. Van 2017 tot 2024 daalde de benutting van zeewindmolens van 44% naar 37%. Zelfs op winderige dagen wordt slechts 12 gigawatt van de 13,6 gigawatt gemiddelde vraag gedekt, waardoor veel windmolens stil moeten staan. Dit leidt tot onderbenutting en hogere stroomprijzen.

In 2024 wekten zeewindmolens slechts 3% van het totale energieverbruik op. Van Andel concludeert dat windmolens niet essentieel zijn voor het verminderen van fossiele importafhankelijkheid. Ook prominente critici, zoals de CEO van BlackRock, wijzen erop dat het afhankelijk zijn van windenergie problematisch is.

Clintel waarschuwt, net als Van Andel, al sinds haar oprichting voor de nadelen en beperkingen van windturbines, waaronder ook de gezondheidsgevaren van windturbines op het land. Lees hier het complete artikel “Extra windmolens zijn niet nodig en schaden vooral de Noordzee”

Het bericht Extra windmolens niet nodig ze schaden vooral de Noordzee verscheen eerst op Visserij.nl.