De EU maakt elk jaar in december afspraken over hoeveel vis de verschillende lidstaten het komende jaar mogen vangen in Europese zeeën, de zogenoemde visquota. Met derde landen (landen buiten de EU) sluit de EU afzonderlijke akkoorden over vangstmogelijkheden en ook over bijvoorbeeld toegang tot elkaars wateren.

Voor de Nederlandse visserijsector zijn onder andere tong, makreel, zeebaars, haring en horsmakreel belangrijke visbestanden. Een aantal visbestanden is dusdanig gezond dat de vangstmogelijkheden voor komend jaar toenemen. Voorbeelden hiervan zijn tong en zeebaars. Tegelijkertijd is een aantal visbestanden naar beneden bijgesteld, bijvoorbeeld bij haring, kabeljauw en makreel.

Staatssecretaris Jean Rummenie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN): Het teruglopen van pelagische bestanden zal onze vissers flink raken. Tegelijkertijd ben ik wel tevreden dat er een akkoord ligt over de vangstmogelijkheden van 2026. Ook laten een aantal visbestanden, zoals tong en zeebaars, een flinke plus zien. Ook al waren het zware discussies, hebben we het belang van Nederland in Europa voorop weten te zetten. Dat maakt dat we toch trots mogen zijn op dit resultaat.

Pelagische bestanden

Dit jaar heeft de pelagische sector te maken met zorgelijke dalingen van een aantal bestanden zoals makreel en blauwe wijting. Op makreel is er met de betrokken kuststaten (Verenigd Koninkrijk, Noorwegen, Faeröer en IJsland) nog geen akkoord bevonden over de quota voor 2026. De Raad heeft besloten een tijdelijk quotum vast te stellen voor dit bestand op basis van het wetenschappelijk advies. Hiermee kunnen de Europese vissers wel vissen in het nieuwe jaar.

Een ander belangrijk punt deze Raad waar de staatssecretaris zich voor heeft ingezet is het niet toekennen van de zogeheten Haagse preferenties, waardoor Ierse vissers meer vis mochten vangen ten koste van de andere EU-landen. In het licht van de dalende pelagische bestanden zou dit de andere Europese vissers extra hard raken. Daarom hebben verschillende landen, waaronder Nederland, een streep door deze preferenties gezet.

Haring

Er is een akkoord gesloten op een nieuwe verdeelsleutel voor Noordzee haring tussen de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk en Noorwegen. Komend jaar mag er 20% minder haring in de Noordzee en het Skagerrak worden gevangen. Deze daling had nog groter kunnen zijn, maar door nieuwe lange termijnafspraken tussen de verschillende landen kan deze daling gedempt worden.

Tongvisserij

Het quotum voor tong gaat volgend jaar met 25% omhoog ten opzichte van 2025 voor de Nederlandse vissers. In 2024 werd deze sector nog met een forse afname geconfronteerd, met grote financiële gevolgen voor deze vissers. In 2025 mocht er al fors meer op tong worden gevist en dat bestand gaat op basis van het wetenschappelijk advies nu ook voor 2026 weer omhoog.

Zeebaars

Er is een compromis gesloten tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie over zeebaars. Voor de commerciële vloot mag er aanzienlijk meer vis worden gevangen. Tegelijkertijd mag de recreatieve zeevisserij door dit akkoord per dag 3 stuks vis in plaats van de huidige 2 per dag mee naar huis nemen. Hierdoor kan elk vorm van visserij profiteren van een hogere vangstlimiet.

Kabeljauw

Het quotum voor Noordzeekabeljauw gaat met 44% omlaag. Dat is nodig omdat dit bestand in een zorgelijke staat verkeert. Tegelijkertijd worden de regels van de real time closures (RTC) voor kabeljauw aangescherpt. Met deze regels kunnen bepaalde gebieden tijdelijk gesloten worden als er teveel ondermaatse vis wordt gevangen.

Systematiek van visquota

De Europese visserijministers en de Europese Commissie beslissen ieder jaar in december over de totale vangsthoeveelheden voor het komende jaar. De EU-inzet – en die van Nederland – is dat de vangstmogelijkheden zijn gebaseerd op meerjarige beheerplannen en wetenschappelijk advies van ICES (Internationale Council for the Exploration of the Sea). Die beoordeelt hoeveel vis van een bestand kan worden gevangen zonder het uit te putten. Op basis daarvan wordt per bestand de zogeheten Total Allowable Catch (TAC) onderhandeld. Vervolgens wordt vastgesteld hoeveel een lidstaat daarvan mag vangen, het quotum. De uitkomsten van de onderhandelingen worden vastgesteld door de Europese Raad van Visserijministers. De quota voor de individuele vissers worden vervolgens met een vaste verdeelsleutel afgeleid van de totale vangsthoeveelheden. De uitkomsten van de onderhandelingen voor Nederland worden omgezet in nationale regelgeving. Deze wordt gepubliceerd vóór 1 januari. Vanaf de start van het nieuwe jaar kunnen vissers dan gebruikmaken van de nieuwe vangstmogelijkheden. Bron: Rijksoverheid

Lees ook: Vlaamse vissers mogen meer vissoorten vangen in de Noordzee, minder in westelijke wateren

Het bericht Akkoord vangstmogelijkheden visserij in 2026 verscheen eerst op Visserij.nl.

De beslissing maakt een effectievere afweging tussen milieu en sociaaleconomische realiteit bij het vaststellen van de totaal toegestane vangsten (TAC’s). Voor belangrijke soorten zoals kabeljauw en westelijke haring zullen de herziene maatregelen helpen om een minimaal niveau van activiteit te behouden en de levensvatbaarheid van de overgebleven vloot te waarborgen, terwijl tegelijkertijd de heropbouw van de visbestanden wordt ondersteund.

Hoewel de overeenkomst beperkte verlichting biedt voor sommige visserijen door verhoogde mogelijkheden voor sprot en centrale Oostzee-haring, benadrukt Europêche dat de algehele situatie in de Oostzee extreem moeilijk blijft voor de visserijgemeenschappen.

Vissers hebben al aanzienlijke reducties en beperkende maatregelen doorgevoerd om het herstel van visbestanden mogelijk te maken, maar hun levensonderhoud wordt steeds meer bedreigd door externe druk. Kenn Skau Fischer van Europêche zegt hierover: “We verwelkomen de inspanningen van de Raad om een betere balans te vinden tussen milieu en het sociaaleconomisch overleven van Oostzeevissers. Dit resultaat biedt wat ademruimte voor veel Oostzee vissers die momenteel worstelen om te overleven. Vissers hebben al het zware werk van drastische verminderingen en sluitingen gedragen, maar het ecosysteem blijft in een fragiele staat door factoren die ver buiten het visserijbeheer liggen. Het is tijd dat de EU daadkrachtig optreedt tegen alle grote stressfactoren in de Oostzee, waaronder nutriëntvervuiling, chemische verontreinigende stoffen, klimaatverandering en de impact van zeehonden en aalscholvers, en tegelijkertijd zorgt voor een inclusieve bestuursstructuur die de visserijsector volledig bij de besluitvorming betrekt.”

De visserijsector heeft verantwoordelijkheid en veerkracht getoond onder het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB), door ongekende reducties door te voeren ter ondersteuning van het herstel van visbestanden. Echter, zonder bredere milieumaatregelen en druk van roofdieren aan te pakken die deze inspanningen ondermijnen, lopen dergelijke offers het risico tevergeefs te zijn.

Europêche herhaalt daarom haar oproep aan de EU om effectieve beheersmaatregelen voor zeehonden en aalscholvers in te voeren, zoals door verschillende lidstaten is verzocht, en om sociaaleconomische mitigerende maatregelen te treffen voor de getroffen visserijgemeenschappen, inclusief financiële steun, flexibele tijdelijke stopzettingsregelingen, compensatiesystemen en overgangssteun.

Bron: Europêche

Het bericht Europêche tevreden met vangstmogelijkheden Oostzee 2026 verscheen eerst op Visserij.nl.

Het akkoord, dat de totaal toegestane vangsten (TAC’s) en nationale quota voor 2026 bepaalt, is grotendeels in lijn met het wetenschappelijk advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES). Dit betekent dat de maximale hoeveelheden vis die elke EU-lidstaat mag vangen, per visbestand zijn vastgesteld, op basis van wetenschappelijke gegevens.

De EU-ministers van Visserij hebben een evenwicht proberen te vinden tussen milieu- en sociaaleconomische overwegingen. De nadruk ligt op het waarborgen van duurzame visserij, terwijl tegelijkertijd het levensonderhoud van mensen die werkzaam zijn in de visserijsector wordt ondersteund.

Met dit akkoord zet de EU een belangrijke stap in de richting van een duurzame toekomst voor de Oostzeevissers.

De quota/ wijzigingen in de Oostzee voor 2026 zijn:

Kabeljauw in het westelijke deel van de Oostzee: 266 ton bijvangst (ongewijzigd)

Kabeljauw in het oostelijke deel van de Oostzee: 430 ton bijvangst (ongewijzigd)

Haring in het westelijke deel van de Oostzee: 788 ton voor bijvangst* (ongewijzigd)

Haring in de centrale Oostzee: 96.463 ton (+15 procent)

Haring in de Golf van Riga: 34.367 ton (-17,5 procent)

Haring in de Botnische Golf: 39.108 ton (-41 procent)

Sprot: 201.975 ton (+45 procent)

Schol: 10.973 ton (-3 procent)

Zalm: 25.537 stuks (-27 procent)

Zalm in de Finse Golf: 10.232 (+1 procent)

Het bericht Politiek akkoord vangstmogelijkheden Oostzee voor 2026 verscheen eerst op Visserij.nl.

De EU maakt elk jaar in december afspraken over hoeveel vis de verschillende lidstaten het komende jaar mogen vangen in Europese zeeën, de zogenoemde visquota. Met derde landen (landen buiten de EU) sluit de EU afzonderlijke akkoorden over vangstmogelijkheden en ook over bijvoorbeeld toegang tot elkaars wateren.

Voor de Nederlandse visserijsector zijn onder andere tong, haring en horsmakreel belangrijke visbestanden. Een aantal visbestanden zijn dusdanig gezond dat de vangstmogelijkheden voor komend jaar toenemen. Voorbeelden hiervan zijn tong, schol en zeeduivel. Voor een aantal andere visbestanden nemen de vangstmogelijkheden af. Hierdoor verlopen de onderhandelingen over de pelagische bestanden, zoals makreel en haring, steeds moeizamer. Voor aal blijft de gesloten periode gelijk aan dit jaar.

Staatssecretaris Jean Rummenie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN): “Ik ben tevreden dat er dit jaar tijdig een akkoord is bereikt over de vangstmogelijkheden voor 2025. Het afgelopen jaar zijn met name onze tongvissers hard geraakt door de hoeveelheid vis die zij mochten vangen. Gelukkig zijn de vooruitzichten voor het komende jaar positiever. Ik blijf er belang aan hechten dat bij het vaststellen van de vangstmogelijkheden naast de wetenschappelijke adviezen ook de sociaal economische gevolgen worden meegenomen. Dit heb ik de afgelopen tijd ook onder de aandacht gebracht in Brussel en zal ik komend jaar blijven doen. Ook zagen we dat er op een laat moment in het onderhandelingsproces nog gewijzigde wetenschappelijke adviezen kwamen. Ik heb er daarom op aangedrongen om het adviesproces te verbeteren.”

Tongvisserij

Op 6 december is een akkoord bereikt over visbestanden die het EU met het VK deelt. In dit akkoord is afgesproken dat voor het komende jaar er voor de Nederlandse tongvisserij een toename van 172% geldt ten opzichte van 2024. Dit jaar kon de tongvisserij 60% minder vangen dan het jaar daarvoor, wat een grote negatieve impact heeft gehad op de sector en hun verdienvermogen. Hoewel de nieuwe vangstmogelijkheden de pijn van afgelopen jaar niet wegneemt, geven de vangstmogelijkheden voor komend jaar de tongvisserij gelukkig weer wat meer ruimte.

Lees ook: Vlaamse vissers mogen volgend jaar meer tong en pladijs vangen in de Noordzee, maar minder in het Kanaal

Systematiek van visquota

De Europese visserijministers en de Europese Commissie beslissen ieder jaar in december over de totale vangsthoeveelheden voor het komende jaar. De EU-inzet – en die van Nederland – is dat de vangstmogelijkheden zijn gebaseerd op meerjarige beheerplannen en wetenschappelijk advies van ICES (Internationale Council for the Exploration of the Sea). Die beoordeelt hoeveel vis van een bestand kan worden gevangen zonder het uit te putten. Op basis daarvan wordt per bestand de zogeheten Total Allowable Catch (TAC) onderhandeld. Vervolgens wordt vastgesteld hoeveel een lidstaat daarvan mag vangen, het quotum. De uitkomsten van de onderhandelingen worden vastgesteld door de Europese Raad van Visserijministers. De quota voor de individuele vissers worden vervolgens met een vaste verdeelsleutel afgeleid van de totale vangsthoeveelheden. De uitkomsten van de onderhandelingen voor Nederland worden omgezet in nationale regelgeving. Deze wordt gepubliceerd vóór 1 januari. Vanaf de start van het nieuwe jaar kunnen vissers dan gebruikmaken van de nieuwe vangstmogelijkheden.

Nieuwsbericht Rijksoverheid 11-12-2024

De lidstaten van de Europese Unie hebben een akkoord gesloten over de vangstmogelijkheden voor de zeevisserij in 2025. Meer weten? https://t.co/ew2XagJDAD pic.twitter.com/O4ta8MFWiz

— Jean Rummenie (@stasLVVN) December 11, 2024

Het bericht Akkoord vangstmogelijkheden zeevisserij in 2025 verscheen eerst op Visserij.nl.

In het document worden de zorgen en standpunten van het EAPO belicht over verschillende belangrijke kwesties in verband met de toekomst van de Europese visserij, duurzaamheid en internationaal bestuur.

Overzicht van vangstmogelijkheden en duurzaamheid

De EAPO erkent de inspanningen van de Commissie om een overzicht te geven van de toestand van visbestanden en de vooruitgang die is geboekt op het gebied van duurzame visserij in Europa. EAPO benadrukt echter dat duurzaamheid niet alleen moet worden gedefinieerd door ecologische maatstaven, maar ook sociale en economische indicatoren moet omvatten.

De organisatie waardeert het dat de Commissie zich richt op het terugdringen van visserijsterfte en het vergroten van biomassa van de bestanden, maar uit haar bezorgdheid over de stagnatie van de visbestanden in regio’s als de Oostzee, de Keltische Zee en de Grote Noordzee. EAPO wijst ook op de mogelijke negatieve impact van offshore windparken op deze bestanden, zoals benadrukt in een recent Nature-artikel, en roept op tot zorgvuldige overweging van dergelijke ontwikkelingen.

Zorgen over ICES-advies en gegevenskwaliteit

EAPO heeft zijn bezorgdheid geuit over de kwaliteit van het advies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES). Hoewel EAPO de ICES prijst voor zijn voortdurende inspanningen om de gegevensverzameling te verbeteren en nauwkeurig advies te verstrekken, merkt EAPO-discrepanties op tussen wetenschappelijke gegevens en observaties van vissers.

De organisatie pleit voor meer transparantie en kwaliteitsborging in het ICES-advies, met name over het gebruik van nieuwe modellen voor bestanden met weinig data. EAPO stelt dat de prioriteit moet liggen bij het verbeteren van de gegevenskwaliteit in plaats van te vertrouwen op voorzorg modellen die mogelijk niet de werkelijke toestand van de visbestanden weerspiegelen.

Vangstcapaciteit en sociaaleconomische indicatoren

Het EAPO is ingenomen met de werkzaamheden van de Commissie op het gebied van sociaaleconomische indicatoren, die van cruciaal belang zijn voor de beoordeling van de duurzaamheid van de visserijsector. De organisatie maakt zich echter zorgen over het toenemende aantal vlootsegmenten dat in de verslagen van de lidstaten over het evenwicht tussen vangstcapaciteit en -mogelijkheden als “onevenwichtig” wordt aangemerkt. EAPO stelt voor om de principes die zijn gebruikt om dit evenwicht te bepalen opnieuw te bekijken en pleit voor een flexibelere benadering van capaciteitsplafonds, met name in het licht van de overgang van de industrie naar alternatieve brandstoffen en energie-efficiëntere praktijken.

Internationaal bestuur en onderhandelingen over kuststaten

Het EAPO steunt de inspanningen van de Commissie om de internationale oceaan governance te versterken en een gelijk speelveld voor EU-vissers te waarborgen. De organisatie benadrukt het belang van het aanpakken van unilaterale acties van andere kuststaten, zoals het instellen van buitensporige quota, die kunnen leiden tot overbevissing. EAPO uit ook zijn bezorgdheid over de recente acties van het VK, waaronder het verbod op zandspiering en het verlenen van toegang tot hun wateren aan Noorse vaartuigen, wat volgens EAPO de handels- en samenwerkingsovereenkomst (TCA) tussen de EU en het VK ondermijnt.

Conclusie

De reactie van het EAPO op de raadpleging van de Commissie weerspiegelt de toezegging van de organisatie om ervoor te zorgen dat de toekomst van de EU-visserij wordt geleid door een evenwichtige benadering van duurzaamheid, waarbij ecologische, sociale en economische factoren worden geïntegreerd. Nu de onderhandelingen over de vangstmogelijkheden voor 2025 naderen, dringt EAPO er bij de Commissie op aan deze factoren in overweging te nemen en een zinvolle dialoog met belanghebbenden aan te gaan om de complexe uitdagingen waarmee de visserijsector wordt geconfronteerd, aan te pakken.

Download de reactie van EAPO door hier te klikken

Het bericht Reactie EAPO over status vangstmogelijkheden 2025 verscheen eerst op Visserij.nl.

Tijdens het vierde jaar dat het VK als onafhankelijke kuststaat opereert, heeft het sinds vorig jaar een toename van ongeveer 61.000 ton (9%) en ongeveer £ 53 miljoen (6%) aan vangstmogelijkheden veiliggesteld, na discussies in drie belangrijke onderhandelingsfora: de onderhandelingen over het VK, de EU, het VK-de EU en Noorwegen en de kuststaat. Dit brengt de totale vangstmogelijkheden voor de Britse vloot in 2024 op ongeveer 752.000 ton, ter waarde van ongeveer £ 973 miljoen.

Sinds het vertrek uit de EU heeft het VK nu een groter aandeel in veel van de quota die tijdens deze onderhandelingen zijn vastgesteld, onder meer voor westelijke makreel en Noordzeeharing. Het VK heeft in 2024 naar schatting £ 132 miljoen extra aan vangstmogelijkheden veiliggesteld dan het zou hebben ontvangen als het een EU-lidstaat was geweest.

Minister van Visserij Mark Spencer zei: “We zetten ons in om te onderhandelen over toegang tot hoogwaardige visbestanden die een duurzame en winstgevende Britse visserijsector zullen ondersteunen, zowel nu als in de toekomst. Door gebruik te maken van onze positie buiten de EU om onafhankelijk te onderhandelen in het belang van onze vissersvloot, hebben we een betere deal voor onze vissers bewerkstelligd en tegelijkertijd ons mariene milieu blijven beschermen”.

Het rapport: “Economic outcomes of annual negotiations for UK fishing opportunities in 2024” schetst het tonnage en de waarde van het totale Britse quotum voor 2024. Dit rapport werd gepubliceerd samen met een rapport waarin de duurzaamheid van de vangstbeperkingen van de visserij wordt beoordeeld die door het VK voor 2024 zijn onderhandeld.

Het VK hanteert een rigoureuze aanpak bij het beoordelen van de duurzaamheid van onderhandelde resultaten, met strengere rapportage dan andere kuststaten. Voor dit jaar werd 46% van de totaal toegestane vangsten (TAC’s) vastgesteld in overeenstemming met het wetenschappelijk advies, tegen 40% in 2023, waarmee dit de meest duurzame deal is sinds het VK de EU heeft verlaten.

Bron: Department for Environment, Food & Rural Affairs (DEFRA)

Het bericht Britse vangstmogelijkheden meer dan £ 970 miljoen voor 2024 verscheen eerst op Visserij.nl.

De EU maakt elk jaar in december afspraken hoeveel vis de verschillende lidstaten het komende jaar mogen vangen in Europese zeeën, de zogenoemde visquota. Met derde landen buiten de EU worden afzonderlijke akkoorden gesloten over deze vangstmogelijkheden als ook over bijvoorbeeld toegang tot elkaars wateren. Voor de Nederlandse visserijsector zijn onder andere tong, schol, haring en horsmakreel belangrijk.

Minister Piet Adema van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV): “Ik voel mee met de zorgen van de vissers over de uitkomst van de onderhandelingen. De beperking van de vangst van tong is van belang voor het behoud van de tong in de Noordzee. Maar het is een grote klap voor de Nederlandse vissers, hun families en de keten. Ik ben en blijf met de sector hierover in gesprek. Naast het wetenschappelijk advies voor behoud van gezonde visbestanden, moet ook oog zijn voor de sociaaleconomische impact voor de visserij. Samen met andere lidstaten zet ik me in richting de Europese Commissie om hier meer balans in te krijgen.”

Tongvisserij

Op 8 december zijn de onderhandelingen tussen de Europese Commissie en het Verenigd Koninkrijk afgerond. In dit akkoord is afgesproken dat er voor de tongvisserij een -60%  korting geldt ten opzichte van 2023. Dit is vastgesteld in lijn met het wetenschappelijk advies voor tong om te zorgen voor behoud van de tong in de Noordzee. Dit heeft grote negatieve gevolgen voor de Nederlandse sector. Vanuit Nederland is daarom, samen met Frankrijk, Italië, Denemarken en Portugal, de oproep gedaan om de sociaaleconomische effecten beter mee te wegen. Nederland zal samen met deze lidstaten de nieuwe Europese Commissie ook oproepen om dit op te pakken.

Palingvisserij

De aal populatie in Europa verkeert in kritieke toestand. Voor Nederland blijft de gesloten periode voor aal onveranderd ten opzichte van vorig jaar. Het gaat hierbij om de huidige gesloten periode van september tot en met november en drie extra maanden die Nederland binnen de gestelde voorwaarden zelf kan invullen. Daarnaast gelden er in 2024 gesloten periodes voor de vangst van glasaal. Nederland vangt zelf geen glasaal, maar voert dit wel aan voor uitzet in het kader van aal herstel en de kweek ten behoeve van consumptie.

Makreelvisserij

Als gevolg van het aflopen van het Toegangsakkoord van de EU met Noorwegen, kon Denemarken haar quotum niet opvissen in de Noorse wateren. Tijdens de Raad hebben de EU-lidstaten hier onderling nieuwe afspraken over gemaakt. Hiermee zijn de vangstmogelijkheden die niet benut konden worden weer beschikbaar. Dit is onder andere in het voordeel van Nederland, omdat Nederlandse vissers hierdoor meer makreel kunnen opvissen.

Systematiek visquota

De Europese visserijministers en de Europese Commissie beslissen ieder jaar in december over de totale vangsthoeveelheden voor het komende jaar. De EU-inzet, en die van Nederland, is dat de vangstmogelijkheden zijn gebaseerd op meerjarige beheerplannen en wetenschappelijk advies van ICES (International Council for the Exploration of the Sea). Die beoordeelt hoeveel vis van een bestand kan worden gevangen zonder het uit te putten. Op basis daarvan wordt per bestand de Total Allowable Catch (TAC) onderhandeld. En vervolgens wordt vastgesteld hoeveel een lidstaat daarvan mag vangen, de quota. De uitkomsten van de onderhandelingen worden vastgesteld door de Raad. De quota voor de individuele vissers worden vervolgens met een vaste verdeelsleutel afgeleid van de totale vangsthoeveelheden.

Nieuwsbericht Rijksoverheid

Het bericht Europees quota akkoord klap voor Nederlandse vissers verscheen eerst op Visserij.nl.

Het voorstel is gebaseerd op wetenschappelijk advies en heeft betrekking op visbestanden die uitsluitend door de EU worden beheerd in die zeegebieden.

Voor het eerst stelt de Commissie voor negen TAC’s vast te stellen voor twee tot drie jaar, bekend als „meerjarige TAC’s”, in plaats van ze jaarlijks opnieuw te evalueren op basis van advies van de wetenschappers van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES).

Naar aanleiding van het advies van de ICES stelt de Commissie voor 12 TAC’s vast te stellen op MSY (maximale duurzame opbrengst), d.w.z. de maximale hoeveelheid vis die vissers uit de zee kunnen halen zonder de regeneratie en de toekomstige productiviteit van het bestand in gevaar te brengen.

Dit zou leiden tot een verhoging van de vangstbeperkingen voor vijf bestanden: schartong, zeeduivel, heek, horsmakreel in Iberische wateren en schol in het Kattegat.

Lees hier verder op de website van de Europese Commissie

The Commission proposed fishing opportunities for the Atlantic, Kattegat and Skagerrak:

Catch limits for 18 fish stocks
Introduction of 9 multiannual catch limits
Continuation of measures to protect eels

Learn morehttps://t.co/4ELM6V0Xxg pic.twitter.com/kj251hYn86

— EU Maritime & Fish (@EU_MARE) October 25, 2023

Het bericht Voorstel vangstmogelijkheden 2024 voor Atlantische Oceaan, Kattegat en Skagerrak verscheen eerst op Visserij.nl.

De drie overeenkomsten zijn:

1 – Een mechanisme voor vrijwillige overdracht van vangstmogelijkheden tussen de EU en het VK

2 – Gemeenschappelijke richtlijnen voor de kennisgeving van beheersmaatregelen aan de andere partij

3 – Verbetering van het beheer van vier gedeelde bestanden (Tongschar, Witje [Schartong], Tarbot en Griet)

Virginijus Sinkevičius, commissaris voor Milieu, Oceanen en Visserij: „Deze overeenkomsten tonen aan dat de EU en het VK doeltreffend kunnen samenwerken in het kader van de handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en het VK. Deze overeenkomsten zullen het duurzame beheer van onze gedeelde visbestanden verbeteren en beide vloten ondersteunen. Het toont het succes aan van onze samenwerking om onze nieuwe visserijrelaties te normaliseren en vormt een sterke basis voor voortdurende samenwerking op het gebied van uitdagingen op het gebied van gedeeld beheer.”

De invoering van een mechanisme voor vrijwillige overdrachten van vangstmogelijkheden in de loop van het jaar tussen de EU en het VK zal vloten van beide zijden helpen de verdeling van hun vangstmogelijkheden aan hun specifieke operationele behoeften aan te passen. Dit mechanisme zal verschillende rondes van jaarlijkse overdrachten mogelijk maken op basis van voorstellen van de industrie. Het mechanisme is gebaseerd op de beginselen van het sinds 2021 geldende tussentijdse systeem voor de uitwisseling van quota, dat voor beide partijen goed werkt. Deze overeenkomst is uniek in de betrekkingen van de EU met externe visserijpartners en volgt de beginselen die intern worden toegepast voor quotaruil binnen de EU.

De partijen hebben ook belangrijke vooruitgang geboekt in het beheer van vier gedeelde bestanden: Tongschar, Witje [Schartong], Tarbot en Griet. De EU en het VK hebben een aanbeveling aangenomen met een nieuw kader voor de vaststelling van totaal toegestane vangsten (TAC’s) voor deze vier bestanden, na wetenschappelijk advies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) heeft verklaard dat de vorige beheers aanpak duurzaamheidsrisico’s met zich meebrengt. Dit kader omvat nieuwe TAC’s voor deze bestanden in het Kanaal en het Skagerrak, en de bijbehorende quota aandelen van de EU en het VK voor deze TAC’s.

De gezamenlijke richtlijnen voor kennisgevingen van beheersmaatregelen zijn een andere belangrijke mijlpaal. Zowel de EU als het VK moeten de andere partij nu in kennis stellen van alle beheersmaatregelen die zij nemen in hun respectieve wateren die gevolgen kunnen hebben voor de vaartuigen van de andere partij. Deze richtlijnen bieden duidelijkheid over dit proces, onder meer over termijnen voor kennisgevingen, gestandaardiseerde inhoud van kennisgevingen en over de betrokkenheid bij kennisgevingen.

Achtergrond

Na het vertrek van het VK uit de EU worden de meeste bestanden in de EU-wateren van het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan nu gedeeld met niet-EU-landen, met name het VK.

De handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en het VK bevat de visserijbetrekkingen tussen de EU en het VK nadat het VK de EU heeft verlaten, met inbegrip van de oprichting van een gemeenschappelijk Gespecialiseerd Comité voor de visserij (SCF) tussen de EU en het VK. De EU en het VK werken in het SCF samen aan duurzaam beheer van gedeelde visserijen en andere daarmee verband houdende beheers kwesties.

Bron: Europese commissie 8 August 2023

Het bericht EU en het VK sluiten drie akkoorden over visserijbeheer verscheen eerst op Visserij.nl.

De overeenkomst zal bijdragen tot het duurzame beheer van gezamenlijk beheerde visbestanden in de wateren van beide partijen en zal zorgen voor stabiliteit en voorspelbaarheid voor vloten en exploitanten. Zij is van toepassing op meer dan 74 bestanden en waarborgt vangstmogelijkheden van meer dan 350 000 ton voor de EU-vloot, die op basis van historische aanlandingsprijzen naar schatting ongeveer 1 miljard EUR waard zijn, gecorrigeerd voor inflatie.

De overeenkomst sluit het derde jaarlijkse overleg over vangstmogelijkheden tussen de EU en het VK in het kader van de handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en het VK (TCA). Het heeft betrekking op alle gedeelde en gezamenlijk beheerde visbestanden in de wateren van de EU en het VK, waarbij de totaal toegestane vangstbeperkingen (TAC’s) voor 2023 voor de gedeelde bestanden worden vastgesteld, evenals wederzijdse toegang tot de visserij op tonijn.

De overeenkomst is gebaseerd op het beste beschikbare wetenschappelijke advies over de toestand van de visbestanden, zoals verstrekt door de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES). Er wordt rekening gehouden met belangrijke duurzaamheids- en beheersbeginselen, zoals de maximale duurzame opbrengst (MDO) en de voorzorgsbenadering, die centraal staan in het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) van de EU en in het visserijhoofdstuk van het TCL.

Daarnaast hebben de partijen zich ertoe verbonden om in de loop van volgend jaar binnen de gespecialiseerde Commissie visserij EU-VK verschillende concrete werkstromen te ontwikkelen om het duurzame beheer van gedeelde visbestanden te verbeteren, waaronder een evaluatie van technische maatregelen om kwetsbare bestanden in zeebekkens te beschermen.

Volgende stappen

De overeengekomen vangstbeperkingen zullen door de Raad worden opgenomen in de verordening inzake vangstmogelijkheden voor 2023, waarover tijdens de recente Raad van EU-visserijministers politiek overeenstemming is bereikt.

De partijen zullen in de loop van 2023 in de loop van het jaar overleg plegen over drie andere gezamenlijk beheerde bestanden, waarvoor het wetenschappelijk advies niet overeenkomt met het kalenderjaar: sprot (Noordzee en het Kanaal) en zandspiering (Noordzee, alle oevers).

Achtergrond

Na het vertrek van het VK uit de EU worden de meeste bestanden in de EU-wateren van het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan nu gedeeld met niet-EU-landen, met name het VK.

De handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en het VK voorziet in gezamenlijk beheerde bestanden tussen de EU en het VK, waarvoor de partijen jaarlijks overleg plegen om vangstbeperkingen vast te stellen. De respectieve aandelen van de partijen in deze bestanden zijn vastgelegd in het TCL, dat ook voorziet in wederzijdse toegang voor de vloten van beide partijen tot de wateren van de andere partij. Het TCL voorziet ook in wederzijdse toegang tot quotavrije visbestanden op historische visserijniveaus.

De overeenkomst met het VK volgt op de recente overeenkomst met de kuststaten in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan over vangstbeperkingen voor makreel, blauwe wijting en Atlanto-Scandische haring voor 2023, evenals de trilaterale overeenkomst tussen de EU, het VK en Noorwegen met betrekking tot zes belangrijke visbestanden die door de drie partijen in de Noordzee worden gedeeld. Momenteel is bilateraal overleg met Noorwegen aan de gang.

Voor meer informatie

Schriftelijk verslag van het visserijoverleg tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie voor 2023

Persbericht Europese Commissie – 20 december 2022 – Brussel

Het bericht EU en VK bereiken akkoord over vangstmogelijkheden voor 2023 verscheen eerst op Visserij.nl.