De flyshoot activiteiten van het bedrijf zijn sinds 2010 stabiel gebleven, met slechts een beperkte uitbreiding in 2022 door de overname van één schip. Binnen de Nederlandse flyshoot vloot van 24 vergunningen zijn momenteel zeven schepen actief: vijf onder de Nederlandse vlag en twee onder de Franse vlag. De Franse flyshooters vissen volledig met Franse bemanning en voeren hun vangst aan in Boulogne.

Vissen in het Kanaal en de Noordzee
De flyshootvisserij richt zich voornamelijk op vissoorten zonder quota, zoals rode poon, inktvis en mul. Andere vissers uit Frankrijk, België en Engeland vissen op deze soorten met bodemtrawls, die ook gequoteerde soorten zoals heek, rog en zeeduivel vangen. Daarnaast richt de kleinschalige visserij in het Kanaal zich vooral op Sint Jacobsschelpen, die niet door flyshooters worden bevist. Volgens Cornelis Vrolijk kunnen deze vismethodes naast elkaar bestaan.

De flyshootmethode gebruikt minder brandstof dan bodemtrawls, omdat het vistuig niet over de zeebodem wordt gesleept. Franse vissers zijn echter grotendeels bij hun traditionele vismethodes gebleven, deels omdat bodemtrawls ’s nachts kunnen worden ingezet en effectiever zijn voor gequoteerde soorten. Onderzoek wijst uit dat bodemtrawls een groter aandeel hebben in de visserijdruk in het Kanaal dan flyshootschepen.

Duurzaam en gereguleerd
De flyshootvisserij van Cornelis Vrolijk valt onder Europese en regionale regelgeving en volgt afspraken zoals het zogenaamde Gentleman’s Agreement. Dit akkoord reguleert het maximale aantal visdagen en stelt eisen aan het vistuig. Initiatiefnemer Cornelis Vrolijk startte enkele jaren geleden een dialoog met Franse en Nederlandse vissers en visserijorganisaties om visserijdruk in het Kanaal te beperken. In 2024 tekenden Cornelis Vrolijk en de meeste andere Nederlandse flyshooters het akkoord met Franse en Belgische partners, ondanks dat enkele Engelse vissers niet zijn aangesloten.

Wetenschappelijke samenwerking
Sinds 2010 stelt het bedrijf schepen beschikbaar voor wetenschappelijk onderzoek en waarnemersreizen, in samenwerking met onder andere WMR, Good Fish Foundation en Wageningen University & Research. Deze onderzoeken leveren data over visbestanden, visserijdruk en natuurlijke factoren zoals klimaat. (Results of the flyshoot fishery sampling programme 2021-2023 – Wageningen University & Research).

Blik op de toekomst
Cornelis Vrolijk zet zich in voor een duurzame en transparante visserij, in samenwerking met internationale partners en wetenschap. Het bedrijf benadrukt dat flyshootvisserij zorgvuldig gereguleerd is en onderdeel van een maatschappelijk verantwoord visserijbeleid.

Meer informatie is beschikbaar op de website van Cornelis Vrolijk.

Het bericht Cornelis Vrolijk benadrukt verantwoorde flyshootvisserij sinds 2007 verscheen eerst op Visserij.nl.

De Noordzee is vrij, maar heeft grenzen

Windmolenparken, visgronden, natuurbescherming op de Noordzee komen vaak met elkaar in botsing. Wageningen Marine Research onderzoekt de ecologische impact en heeft daarmee een heel eigen rol in de Noordzeetransitie. Lees meer: “De Noordzee is vrij, hij is van iedereen – maar we lopen nu wel tegen de grenzen aan” – WUR(opent in nieuw venster) (verwijst naar een andere website)

We weten steeds meer over de Noordzee

Hoe de Noordzee van de toekomst eruit ziet, wordt voor een groot deel bepaald door de energietransitie van fossiele naar duurzame energie. Wageningen Marine Research onderzoekt welke invloed windparken op zee hebben op zeezoogdieren, vogels en vis. Lees meer: “We kunnen steeds meer monitoren. Daardoor komen we steeds meer te weten over de Noordzee.” – WUR(opent in nieuw venster) (verwijst naar een andere website)

De Noordzee is heel productief

De vissers zijn misschien wel de meest ‘klassieke’ gebruikers van de Noordzee. Het is ook de groep voor wie het verschil tussen hoe het was en hoe het zal zijn het grootst is. Zeker nu de ruimteclaim van windparken en natuurbescherming op de Noordzee toeneemt. Lees meer: “De Noordzee is één van de productiefste zeeën ter wereld” – WUR(opent in nieuw venster) (verwijst naar een andere website)

De potentie van de Noordzee is enorm

De Noordzee is een ‘antropogene zee’ geworden: een zee waarin de natuurlijke processen vrijwel allemaal beïnvloed worden door menselijke activiteiten. Met de natuurtransitie wordt geprobeerd de ecologische balans te herstellen. Lees meer: “De potentie van de Noordzee is enorm” – WUR

Nieuwsbericht Noordzeeloket 26 augustus 2024.

Het bericht De Noordzee in beweging verscheen eerst op Visserij.nl.

Het rapport gaat in op de kansen en uitdagingen op het gebied van passief vissen binnen windparken op zee, zowel als het gaat om operationele zaken, veiligheid, visserijtechnieken en economische haalbaarheid, als om ecologische aspecten. Een van de uitkomsten is dat op basis van het beperkte aantal testdagen passieve visserij binnen windparken technologisch haalbaar en veilig lijkt, maar dat deze vorm van visserij de huidige visserij economisch wel kan aanvullen, maar niet kan vervangen.

Nader onderzoek

Omdat er in 2023 wegens (weers)omstandigheden minder testdagen met het passieve vistuig staandwant konden worden uitgevoerd, worden er op dit moment aanvullende testen met staandwant uitgevoerd. Die vinden plaats in zowel windenergiegebied Borssele als Hollandse Kust (zuid). De resultaten hiervan worden halverwege 2025 verwacht. Daarnaast worden ook de mogelijkheden voor actieve visserij binnen windparken verkend, rekening houdend met ecologische kaders en ander gebruik.

Meer info

De experimenten werden uitgevoerd in opdracht van het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (voorheen LNV) door Wageningen Marine Research, in samenwerking met Wageningen Economic Research en MARIN, en in nauwe samenwerking met een groep betrokken vissers. Bron: Noordzeeloket.

Het rapport is te vinden op het Noordzeeloket:

Exploring co-use of offshore wind farms by passive fisheries in Borssele wind farm, the Netherlands (pdf, 6.8 MB)

Het bericht Rapport over experimenten met passieve visserij in windmolenpark verscheen eerst op Visserij.nl.

De nieuwe overeenkomst focust op het gezamenlijk uitvoeren van strategisch onderzoek naar de duurzame visserij van pelagische visbestanden, zoals haring, makreel en blauwe wijting. Binnen deze samenwerking zullen we data die aan boord van de vloot verzameld zijn, samen met gegevens uit wettelijke bemonsteringprogramma’s, gezamenlijk gebruiken om onder meer nauwkeurigere schattingen van de visbestanden te maken.

Deze overeenkomst benadrukt de gedeelde toewijding van beide partijen om op de lange termijn samen te werken aan de verbetering van het beheer van visbestanden, evenals de ontwikkeling van een ecosysteemgerichte benadering van visserijbeheer. In de nieuwe samenwerking versterken de partijen elkaar nog meer als sparringpartners, waardoor kennis van de zee ook beter haar weg vindt naar het onderzoek. Ook zullen beide organisaties intensiever samenwerken in de ontwikkeling van nieuwe technieken voor het gebruik van akoestische meetapparatuur in visonderzoek.

Namens de PFA geeft Chief Science Officer Niels Hintzen aan erg enthousiast te zijn met deze nieuwe overeenkomst: “Met deze stap kunnen we de gegevens van onze zelfbemonstering veel effectiever inzetten voor bestandsbeheer in internationale fora, zoals ICES. Een goede samenwerking met Wageningen Marine Research is hiervoor cruciaal, omdat het onderzoeksinstituut op dit terrein al decennia actief is. We kunnen nu veel effectiever alle verschillende bemonsteringen voorleggen, en beter beoordelen wat deze ons vertellen over de visstand en visserijdruk. Juist ook omdat er op jaarbasis honderdduizenden extra metingen beschikbaar komen.”

Tammo Bult, directeur van Wageningen Marine Research, is eveneens blij met de nieuwe intensieve samenwerking tussen de wetenschap en de praktijk: “Betrokkenheid van de visserij bij bestandsbeheer is van groot belang: voor betere informatie, voor het delen van informatie, voor beter begrip van de bestanden, en ook voor beter begrip van elkaar. Samen kom je heel veel verder. Deze overeenkomst laat zien dat de partijen dit inzien, hun verantwoordelijkheid nemen en samen een wezenlijk verschil willen maken.”

Sieto Verver, Hoofd Centrum voor Visserij Onderzoek, benadrukt het belang van data vanaf zee: “De jarenlange samenwerking tussen het instituut en de visserijsector, zowel projectmatig als vanuit EU-verplichtingen, wordt met deze overeenkomst versterkt. Dit biedt kansen voor nauwkeurigere gegevens over de visbestanden. Bestaande verplichtingen, zoals waarnemers op zee en het verzamelen van biologische gegevens, blijven onafhankelijk en in goede samenwerking met de schepen doorgaan. Deze gegevens worden aangevuld met extra metingen, wat het vloot brede inzicht vergroot.”

Persbericht zaterdag 8 juni 2024

Great news! This #WorldOceansDay, we’re thrilled to announce a new intensive research collaboration with @WURmarine.

We will work to improve the management of fish stocks, and the development of an ecosystem-based approach to fisheries management https://t.co/QJHCAEaN5Q pic.twitter.com/YXSGUnpF05

— Pelagic Freezer Trawler Association (@PFA_eu) June 8, 2024

Het bericht Intensieve samenwerking pelagische sector en Wageningen Marine Research verscheen eerst op Visserij.nl.

De nieuwe soort werd vorig jaar opgemerkt in de vangst tijdens de blauwe wijting survey, een survey die jaarlijks wordt uitgevoerd om de blauwe wijting bestanden in Europese wateren te peilen.

Onderzoeker Bram Couperus van WMR is blij verrast over de spontane ontdekking: “Het ontdekken van een nieuwe vissoort in het Noordoost Atlantische gebied is een zeldzame gebeurtenis. Het is nog niet eerder voorgekomen in de geschiedenis van ons instituut, opgericht in de jaren ‘50. Hij werd gevangen in een gebied waar toch veel gevist wordt, vooral door Nederlandse vissers. Je zou daarom verwachten dat de soort al eerder is gevangen. Als dit het geval is, dan is hij in elk geval aan de aandacht ontsnapt – tot vorig jaar.”…Lees hier verder op de website van Wageningen Marine Research.

RAADSEL ? Tijdens de blauwe wijting survey wordt ook wel eens een andere soort vis gevangen! Tussen de blauwe wijting op deze foto zit dan ook een ander exemplaar. Kun je hem vinden? En weet je om welke soort het gaat?#blauwewijtingsurvey #visserij pic.twitter.com/T7IYNK2HqH

— WUR Marine (@WURmarine) April 4, 2023

Het bericht Nieuwe vissoort ontdekt voor Ierse kust verscheen eerst op Visserij.nl.

Vanuit Europese regelgeving is bepaald dat alle gevangen vis, dus ook de niet-commercieel interessante roggen, mee naar de wal moet worden gebracht. Dit moet een impuls voor vissers zijn om selectiever te gaan vissen. Deze ‘aanlandplicht’ is echter voer voor discussie. Tegenstanders menen dat dit de visstand niet ten goede komt, omdat deze bijvangst tenslotte vaak als veevoer eindigt en dus niet zal bijdragen aan de populatie. De Europese Commissie heeft nu besloten voor roggen een uitzondering te maken op de aanlandplicht, mits onderzocht wordt wat de overlevingskansen zijn van de dieren.

Jurgen Batsleer legt bij Vroege Vogels uit hoe Wageningen Marine Research onderzoek doet naar de overlevingskansen van roggen en hoe hij kijkt naar de aanlandplicht. [Bon: WMR]

Beluister hier het fragment: Roggenonderzoek pleit voor veranderingen in visserij Noordzee, Vroege Vogels – 30 oktober 2022

De roggenpopulaties in de #Noordzee lijken tegenwoordig weer te groeien. Jurgen Batsleer legt bij @VroegeVogels uit hoe @WURmarine onderzoek doet naar de overlevingskansen van #roggen en hoe hij kijkt naar de #aanlandplicht? https://t.co/LHjM16qFe9 pic.twitter.com/mLxNcdbW75

— WUR Marine (@WURmarine) November 1, 2022

Het bericht Vroege Vogels over roggenonderzoek in de Noordzee verscheen eerst op Visserij.nl.

In dat jaar is er een verkennende studie (pdf, 4.8 MB) door Deltares uitgevoerd met de focus op ecosysteemeffecten als gevolg van grootschalige offshore windparken. Uit deze verkenning kwam naar voren dat toekomstige offshore windenergie scenario’s (2030 en 2050) naar alle waarschijnlijkheid leiden tot veranderingen in het functioneren van het Noordzee-systeem. Er was daarmee aanleiding voor nader onderzoek.

Vervolgonderzoek

Wozep heeft in 2019 het kennisinstituut Deltares (in samenwerking met Wageningen Marine Research en NIOZ) gevraagd te onderzoeken welke ecosysteem-veranderingen bij grootschalige uitrol van wind op zee eventueel zouden kunnen optreden, en hoe groot, waar en wanneer die veranderingen mogelijk zouden kunnen zijn. Ecosysteemveranderingen die zijn onderzocht zijn bijvoorbeeld veranderingen in stratificatie, hydrodynamica, fijn sediment, primaire productie en algenbloei.

Scenario’s windparken op zee

Voor het onderzoek is een hypothetisch opschalingscenario gebruikt dat gebaseerd is op de verwachtingen van de windsector voor 2050. Dat komt neer op ongeveer 60 GW voor de Nederlandse EEZ en meer dan 200 GW voor de internationale Noordzee. Er is gekozen voor dit zeer grootschalige scenario om eventuele effecten duidelijk naar voren te laten komen.

Resultaten

In het synthese rapport (pdf, 3.1 MB) is het duidelijk geworden dat de belangrijkste veranderingen optreden op het vlak van stratificatie (gelaagdheid van het zeewater). Een andere conclusie is dat de Noordzee niet overal hetzelfde reageert op grootschalige uitrol van windparken. In de zuidelijke Noordzee zijn verschillende gebieden te onderscheiden die verschillend reageren, dit komt bijvoorbeeld door verschil in waterdiepte of gelaagdheid van het zeewater. In het bottom-up rapport (pdf, 9.2 MB) is de technische onderbouwing van de modelruns gerapporteerd.

Naast modellering van de basale processen moet nader onderzoek worden gedaan hoe de ecosysteemveranderingen doorwerken via het voedselweb naar beschermde soorten. Een van de beoogde modelaanpakken hiervoor is met “Individual Based Models” van toppredatoren (zie hiervoor het top-down rapport geschreven door WMR (pdf, 499 kB)). Deltares heeft geen onderzoek gedaan naar de doorwerking in de voedselketen omdat hier momenteel nog onvoldoende kennis over is.

Toepassing resultaten

Omdat het Deltares modelinstrumentarium zich nog in een ontwikkelstadium bevindt moeten de resultaten met voorzichtigheid geïnterpreteerd worden. Met dit onderzoek is wel een belangrijke stap gezet in een ecosysteemeffecten-onderzoekstraject waarmee, naar verwachting in de toekomst, beleidsadvies kan worden gegeven over opschalingsniveaus en locaties van windparken op de Noordzee.

Toekomst:

In 2020 is belangrijke voortgang geboekt in het onderzoek. Wozep loopt, onder andere door dit onderzoek, internationaal voorop ten aanzien van onderzoek naar ecologische effecten van windparken op zee. Duidelijk is dat er nog veel vragen open staan. Wozep zal hier waarschijnlijk een deel van gaan oppakken. In het rapport ‘Vervolgonderzoek ecosysteemeffecten’ (pdf, 6.1 MB) heeft het NIOZ een uitwerking gemaakt voor vervolgonderzoek.

Op 19 april 2021 heeft Deltares in een Wozep-webinar een presentatie(verwijst naar een andere website) gehouden over het synthese-document. WMR heeft tijdens deze webinar het top-down rapport over IBM-modellering gepresenteerd (pdf, 2.2 MB).

2021

2021 – Synthesis Ecosystem effects of large upscaling of offshore wind on the North Sea (pdf, 3.1 MB)

2021 – Bottom-up potential ecosystem effects of large upscaling of offshore wind in the North Sea (pdf, 9.2 MB)

2021 – Top-down Individual-based modelling of seabird and marine mammal populations (pdf, 499 kB)

2021 – Recommendations for further work ecosystem effects (pdf, 6.1 MB)

2021 – Webinar ecosysteemeffecten – presentatie WMR – IBM Modellen (pdf, 2.2 MB)

2018

Assessment of system effects of large-scale implementation of offshore wind in the southern North Sea (pdf, 4.8 MB)

Bron: Noordzeeloket.nl

Het bericht Exacte gevolgen windmolens op zee nog onbekend verscheen eerst op Visserij.nl.

In 2019 verscheen het artikel ‘Public subsidies have supported the development of electric trawling in Europe’ van Le Manach en zijn collega’s in het wetenschappelijke tijdschrift Marine Policy.

Drie van de vier auteurs van dit artikel werken bij Bloom, de Franse NGO die met succes een felle anti-puls campagne voerde op basis van leugens en suggestieve frames. Het Europees Parlement is er niet in geslaagd door deze misleiding heen te prikken, ten koste van verduurzaming in de visserij, en dat is sterk te betreuren.

Misleidend onderzoek

In het in 2019 gepubliceerde artikel worden vergaande uitspraken gedaan over de zogenaamde ondeugdelijkheid van de manier waarop pulsvisserij is ontwikkeld. De lezer wordt door Le Manach en zijn collega’s bewust misleid ten aanzien van de impact van puls en ten aanzien van de verstrekte subsidies.

In een nieuw artikel van WMR worden deze uitspraken besproken en weerlegd als wetenschappelijk ondeugdelijk. Het is treurig dat in eerste instantie een dusdanig onderzoek wél gepubliceerd kon worden, met alle gevolgen van dien.

Klap in het gezicht van onderzoek en eenieder die zich inzet voor duurzame visserij

Beleid moet gemaakt worden op basis van feiten en voor feiten moeten we kunnen vertrouwen op onderzoek. Dat Bloom zo ver heeft kunnen gaan is niet alleen ten koste gegaan van innovatie in de visserij, maar is ook een klap in het gezicht van beleidsmedewerkers, politici en wetenschappers die wél integer hun werk doen, in het belang van objectieve kennisopbouw over de impact van menselijk handelen.

We moeten op Europees niveau lessen trekken uit het debacle rond de pulsvisserij, om innovaties gericht op verduurzaming van de visserij in Europa mogelijk te maken. Zie voor meer informatie en de publicatie, de website van WMR ‘Europa moet leren van het puls-debacle om visserij innovatie mogelijk te maken’.

[Nieuwsbrief VisNed 14 mei 2020]

Het bericht Misleiding in artikel over pulsvisserij ontkracht verscheen eerst op Visserij.nl.

Sinds 1969
Het is dit jaar de vijftigste keer dat de Nederlandse onderzoekers in deze Demersal Fish Survey het leven van de ondiepe wateren in de Waddenzee, langs de kust en in de Delta bemonsteren. In 1969 is het project gestart om aan te tonen hoe rijk aan soorten de Waddenzee was en waarom het dus een slecht idee was een dam naar Ameland aan te leggen en de Waddenzee in te polderen.

Een jaar later kwamen daar ook de Noordzeekust en de Zeeuwse delta bij. “Vanaf 1974 werd het een internationale aangelegenheid. Vanaf dat moment was deze survey vooral gericht op het onderzoeken van de aanwas van schol, tong en garnaal, dus commerciële soorten”, aldus Bolle. De gegevens over hoeveelheden jonge platvis bepalen samen met andere cijfers de vangstadviezen van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee. Op basis daarvan bepalen de Europese visserijministers uiteindelijk de totale hoeveelheid vis die vissers komend jaar uit zee mogen halen.”

Wekkerketting
Het is tijd om in actie te komen en het schommelende dek op te gaan. De netten aan beide zijden van het schip worden geprepareerd en uitgezet. “Het is gewoon een sleepnet waar garnalenvissers ook mee vissen”, zegt Bolle. “Met onderaan een wekkerketting die het leven op de bodem opschrikt, waardoor de vissen en andere beestjes in het net komen. Bovenin hebben we een CTD bevestigd. Die meet de diepte, temperatuur en zoutgehalte.” Na een kwartier vissen worden de netten opgehaald en boven het dek geopend.

Een bulk zeeleven klatert in de verzamelbak naar beneden. Van alles zit door elkaar: schelpen, garnalen, vissen, krabben, zeesterren. De vissen worden als eerste uit de massa gehaald en apart verzameld in manden of bekertjes. Veel grote zilverige vissen, “dat is wijting”, aldus Bolle. Een monsterlijk beestje komt tevoorschijn onder een stapel garnalen. “Een zeedonderpad”, zegt Bolle terwijl ze in sneltreinvaart de dieren sorteert; een botervisje, grondels, grote zeenaald, gewone zwemkrab, breedpootkrab. Ook aardig wat platvisjes, de belangrijkste aandachtsgroep van dit monitoringstraject.

Nulgroep
“Het meeste wat hier zit is schar, een soort die we in de Waddenzee bijna niet meer vangen. Kijk, deze kleine schol is waarschijnlijk uit de nulgroep, de nieuwe lichting van dit jaar. Straks gaan we alles opmeten, waarna het meeste weer in zee gaat. Per lengteklasse snijden we er vijf open en daarvan halen we de otolieten­­ eruit, de gehoorbeentjes. Daaraan kun je de leeftijd zien. Dat kunnen we dan koppelen aan de gegevens over de lengte van de vis. Want de lengte per leeftijdsklasse kan per jaar verschillen. Door van enkele vissen beide te bepalen, krijgen we een zogenoemde lengte-leeftijd-sleutel, waarmee we de leeftijd van de andere gevangen vissen kunnen schatten.”

Uit de lange reeks gegevens die dit onderzoek in vijftig jaar heeft verzameld, is bekend dat bepaalde jaargroepen van de platvissen niet meer te vinden zijn in Waddenzee. “Schol van plus twee heb ik in mijn tijd al niet meer gevangen in de Waddenzee”, zegt Bolle, duidend op vissen van twee jaar en ouder. “Daarna zagen we dat ook de eenjarigen wegtrokken. Vermoedelijk door de opwarming van het zeewater. En in de surveys van vorig jaar en dit jaar zien we dat zelfs die nulgroep, de visjes van dit jaar, al verder naar buiten zitten dan we gewend zijn.”

Mediterrane soort
En dat is niet de enige soort die reageert op de opwarming. Het trekt ook nieuwe soorten. “Ik heb nog geen cijfers, maar uit de trekken die ik zelf heb gedaan heb ik het idee dat we meer ans­jovis vangen dan ooit tevoren”, zegt Bolle. “En mul, een mediterrane soort die we enkele jaren geleden voor het eerst vingen. Nu wordt er zelfs op gevist. En hij is lekker trouwens.”

Terwijl Bolle binnen in het kleine provisorische lab plaatsneemt achter de computer, pakt haar collega buiten een meetlat en koptelefoon met microfoon. Per soort worden de individuen gemeten en de lengtes doorgegeven aan Bolle, die ze invoert in het systeem. Na meting wordt het grootste deel weer overboord gezet. Een deel zal zich weer levend en gezond op de bodem kunnen vestigen, maar een deel valt al direct ten prooi aan de grote groep meevliegende meeuwen, aalscholvers die zich als een staart achter de vissersboot heeft verzameld.

Epibenthos
De tweede trek van de dag wordt aan boord gehaald, deze geeft een heel ander beeld. Minder vis, veel meer zogenoemde epibenthos, ongewervelden die op of net onder de bodem leven. Vele honderden slangsterren liggen op een hoop. “We vangen heel erg veel slangsterren momenteel”, zegt Bolle. “De hypothese is dat als er geen strenge winter is geweest, er de zomer erna veel slangsterren zijn. En inderdaad, we zien er nu veel meer dan pakweg vijf jaar geleden.”

Door soortgroepen die niet direct met visserij te maken hebben ook te bemonsteren, krijgen de onderzoekers een veel completer beeld van het ecosysteem. “Doordat we ook al lang zo monitoren, hebben we een unieke tijdreeks aan gegevens. Die wordt dan ook ingezet om tal van andere vragen te beantwoorden”, zegt Bolle. Toch beantwoordt het eens per jaar bepalen van de vispopulatie op de zeebodem niet alle vragen, ook niet als het om gevolgen van klimaatverandering gaat. “Je ziet wel bepaalde trends en aan de hand daarvan kun je hypotheses opstellen, maar om het zeker te weten zul je toch gerichter onderzoek moeten doen.”

Deining over duurzame Visquota begint weer
De visserijministers van de EU-lidstaten onderhandelen in december weer over de vangstquota voor komend jaar. Uitgangspunt zijn de wetenschappelijke vangstadviezen van de International Council for the Exploration of the Sea (Ices), waarvoor onder andere de uitkomsten van de Demersal Fish Survey (DFS) worden gebruikt.

Niels Hintzen, senior onderzoeker visserijadvisering bij Wageningen Marine Research, is betrokken bij dit proces. “Het bepalen van de visstand doen we aan de hand van vangsten van de beroepsvisserij, die we analyseren op lengte, leeftijd, gewicht. Ook maken we gebruik van verschillende surveys, zoals de DFS, waarin we volgens een vast patroon de Noordzee bemonsteren. Al die gegevens samen verwerken we in een statistisch model dat een schatting geeft van de grootte van de populatie die op dat moment in de zee leeft.”

Dan wordt bepaald welk deel bevist kan worden om een optimaal duurzame vangst te behalen. Met andere woorden: een optimaal resultaat voor de vissers zonder dat het de populatie schaadt.

Recente gegevens en verwachtingen van de aanwas leiden tot vangst­adviezen.

Deze adviezen van vis­biologen worden niet een-op-een overgenomen. “De visserijraad betrekt ook adviezen erbij van de North Sea Advisory Council (NSAC), waarvan naast visserij-organisaties bijvoorbeeld het Wereld Natuur Fonds lid is”, zegt Hintzen. “Deze weegt ook sociaal-economische aspecten mee. Stel dat een populatie per jaar heel sterk fluctueert en je zou het quotum alleen op biologische gegevens baseren. Dan zou een deel van de vissersvloot in zwaar weer komen terwijl dat een jaar later een ander verhaal kan zijn.” (bron)

Het bericht Zelfs de mul voelt zich hier nu thuis verscheen eerst op Visserij.nl.

“De eerste en laatste keer dat ik een volledige week mee was, jaren geleden toen broer nog bij neef ‘de Bokser’ voer, beviel niet zo goed. Of beter: ronduit slecht. Het weer was ruw en ik moet beslist een paar kilo kwijt geraakt zijn tijdens die week.

Eigenlijk zou ik vorig jaar al met de UK-284 mee voor deze survey, maar door de slechte weersomstandigheden werd de survey uitgesteld en uiteindelijk afgelast. Nu gaat het toch echt gebeuren, hoewel ik dus niet helemaal op mijn gemak naar deze week toeleefde.

Uitgerust met mijn tas, een pleister achter het rechteroor en een flinke portie frisse tegenzin stap ik het busje in dat me komt ophalen en begroet de inzittenden met een “ai-ja,” dat beantwoord wordt met “euj” en “mogge.”

Het busje zit aardig vol, we varen deze week met zeven bemanningsleden buiten de opstappers om en daarnaast zit ook Hessel, de vader van schipper Wouter de Vries in de bus.

Een aantal van de inzittenden kende ik al, maar met de rest zal ik in de loop van de week bekend raken. Behalve Wouter varen ook zijn twee broers Albert en Evert, neef Hessel, andere neef Wouter alias Wollie, Henk en Robert, het enige niet-Urker bemanningslid, deze week mee.

Aangekomen in Harlingen is er al de nodige activiteit met aanrijdende busjes en bemanningen van andere kotters die zich gereed maken voor vertrek en her en der zijn er al een paar aan het uitvaren. Het blijft toch een mooi gezicht zo’n haven vol kotters en bedrijvigheid. Op de steiger naast de kotter staat WMR opstapper Menko Dijkstra, die vorige week nog met de UK-284 de survey heeft uitgevoerd, ons al op te wachten met de materialen die we nodig gaan hebben deze week.

Het kost me veel moeite de verleiding te weerstaan om, net als die fatale eerdere reis, -nog vóórdat de touwen losgaan- de week te beginnen met een trio van frikandel, kipcorn en bamischijf. Het bloed kruipt immers waar het niet gaan kan, maar door schade en schande ken ik inmiddels de beperkingen van mijn maag in combinatie met een verstoord evenwichtsorgaan.

Nadat Menko en ik de planning en volgorde van de eerste paar surveytrekken voor de volgende morgen met Wouter doorgenomen hebben begeef ik me maar naar mijn kooi. Een paar uur stomen later gaat de bel om iedereen te wekken en begint voor de bemanning de cyclus van halen, zetten, sorteren en rusten die grofweg iedere twee uur opnieuw begint en de hele week zal duren.

De eerste dag doen we eerst zoveel mogelijk van de aangewezen surveyposities aan. Als de bemanning klaar is met het halen van de netten en het sorteren van de vangst, installeren Menko en ik ons aan de leesband om alle tarbot en griet uit die trek te meten en te wegen.

Tussen de trekken door worden er de nodige gesprekken gevoerd en onherroepelijk komt het op de toekomst van de visserij en ook hier leven de zorgen over alle negatieve ontwikkelen waar de sector momenteel mee te maken heeft.

Wanneer het een keer over roggen gaat en de verschillende soorten die in de Noordzee voorkomen, vraagt Menko, die steeds meer praatjes begint te krijgen, gevat of ze daar nou roggebrood van maken.

Ondanks de goede sfeer en de plaagstootjes heen en weer krijgt het moreel toch nog een flinke deuk te verwerken wanneer blijkt dat er geen kroketten aan boord zijn terwijl het deze week Nationale Krokettendag was. Met de nodige mentale inspanning weet men zich gelukkig over deze tegenslag heen te zetten. Zelf kom ik na twee dagen tot de conclusie dat de pleisters hun werk doen. Gelukkig.

De laatste trek van de survey is ook meteen de laatste trek van deze week. Een krachtig briesje uit het westen in combinatie met onze zuidelijke koers richting Harlingen zorgt ervoor dat we flink slingeren. Van comfortabele uitrusten in de kooi is dan ook geen sprake.

Als we de eilanden gepasseerd zijn en we in rustiger vaarwater terechtkomen gaat nog één keer de bel en schuift de bemanning aan in de kombuis voor een ontbijt met patat en frikandellen, voordat ze het schip gaan schoonmaken. Eenmaal binnen wordt de vis op de vrachtwagen gezet en wachten nog de nodige klussen.

Dat visserman een zwaar beroep is weet ik natuurlijk wel, maar door weer eens een week mee te gaan krijg ik weer extra waardering voor onze achterban. Dat zouden meer mensen moeten doen. Vanaf hier dus nogmaals een bedankje richting de mannen aan boord voor deze mooie week. [Bron]

Video: Northsea Fishermen: UK64 Mattanja 2016

Het bericht Reisverslag David Ras (UK-64): Pleisters en kroketten verscheen eerst op Visserij.nl.