Volgens Europêche zijn praktische maatregelen voor de visserijsector noodzakelijk, maar kunnen deze niet in de plaats komen van aanpassingen van de bestaande wetgeving.

Kadis lichtte tijdens het gesprek toe welke maatregelen de Commissie binnen de huidige zittingsperiode wil uitwerken, waaronder overleg met de sector over de uitvoering van het visserijbeleid. Europêche verwelkomt die samenwerking, maar benadrukt dat vissers en visserijbedrijven snel concrete resultaten nodig hebben. Tegelijkertijd blijft volgens de organisatie onduidelijk hoe hardnekkige problemen, zoals de aanlandplicht, binnen de huidige regelgeving kunnen worden opgelost.

De organisatie wil daarom eerst meer duidelijkheid over de plannen van de Commissie voordat de sector opnieuw aan consultaties deelneemt.

Aandacht voor internationale visserijafspraken

Ook de internationale dimensie van het Europese visserijbeleid kwam aan bod. Europêche roept de Commissie op de verordening over duurzame visserij buiten de EU (Sustainable Management of External Fishing Fleets (SMEFF) te herzien, bestaande visserijovereenkomsten met derde landen nieuw leven in te blazen en protocollen tijdig te verlengen. Daarnaast moet de verwerking van maatregelen van regionale visserijorganisaties in Europese wetgeving sneller en eenvoudiger verlopen.

Bij de uitvoering van het BBNJ-akkoord over biodiversiteit op volle zee moet rekening worden gehouden met de bestaande internationale afspraken over visserijbeheer. Ook vindt Europêche dat transparantieverplichtingen over uiteindelijk belanghebbenden wereldwijd moeten gelden, in plaats van uitsluitend extra lasten op te leggen aan Europese bedrijven.

Een concreet aandachtspunt is het visserijprotocol tussen de EU en Mauritanië, dat op 14 november afloopt. Europêche vraagt Kadis zijn politieke invloed aan te wenden om het protocol met minimaal zes maanden te verlengen. Omdat de betrokken Europese vloot geen alternatieve visgronden beschikbaar heeft, is voortzetting van de toegang volgens de organisatie van groot belang zolang over een nieuwe overeenkomst wordt onderhandeld.

Als verlenging uitblijft, wil Europêche bovendien dat de financieringsregels worden aangepast, zodat getroffen visserijbedrijven aanspraak kunnen maken op compensatie.

Geschillen over vangstmogelijkheden

Bij de onderhandelingen met de kuststaten wil Europêche dat de EU haar bestaande vangstaandelen verdedigt en diplomatieke, handels- en marktmaatregelen inzet om tot een eerlijke en duurzame overeenkomst te komen. Eenzijdig vastgestelde quota mogen volgens de organisatie geen precedent scheppen.

Daarnaast moeten de geschillen over makreel, blauwe wijting en Atlantisch-Scandinavische haring (ASH) worden opgelost. Verder vraagt de organisatie om het volledige toegangsrecht van de EU-vloot tot de Noorse wateren voor de visserij op ASH te herstellen. Als die toegang niet terugkeert, moet de EU volgens Europêche worden gecompenseerd voor de toegang waarvoor zij heeft betaald.

Voor de Oostzee wijst de organisatie op het herstel van verschillende belangrijke bestanden, waaronder de centrale Oostzeeharing en sprot. Dat herstel weerspreekt volgens Europêche de beeldvorming dat de visstand in de Oostzee volledig is ingestort.

Voor de vangstmogelijkheden in 2027 moet de Commissie zich houden aan de wetenschappelijke adviezen van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES). Extreme voorzorgsmaatregelen die niet op wetenschappelijk bewijs zijn gebaseerd, moeten volgens de organisatie worden afgewezen.

Zorgen over Europese tonijnvloot

Europêche waarschuwt daarnaast voor de sterke krimp van de Europese Atlantische ringzegenvloot. Het aantal vaartuigen onder EU-vlag daalde van 21 in 2016 naar acht in 2025, een afname van 62 procent.

De organisatie wijst het FAD-moratorium aan als een belangrijke oorzaak van die terugval. Dit moratorium beperkt het gebruik van visaggregerende voorzieningen (Fish Aggregating Devices, FAD’s). Europêche pleit voor afschaffing ervan, omdat de biologische voordelen volgens de organisatie op basis van wetenschappelijk onderzoek beperkt zijn, terwijl de economische gevolgen aanzienlijk zijn.

Met het oog op de komende onderhandelingen binnen de Internationale Commissie voor de Instandhouding van Atlantische Tonijn (ICCAT) vraagt Europêche om een totaal toegestane vangst (TAC) voor geelvintonijn, een verhoging van de TAC voor grootoog tonijn, stabiele vangstmogelijkheden voor witte tonijn in de Noord-Atlantische Oceaan en een werkbare regeling voor het aanlanden van makreelhaai.

Mediterrane visserij en energietransitie

Voor de westelijke Middellandse Zee pleit Europêche voor een spoedige, gerichte herziening van het meerjarenplan, in lijn met de aanbevelingen van het Europees Parlement. De uitkomsten van de democratisch aangenomen resolutie moeten volgens de organisatie terugkomen in de besluiten van de Raad in december over de vangstmogelijkheden voor 2027.

Europêche wil voorkomen dat de vaststelling van de vangstmogelijkheden opnieuw verloopt zoals vorig jaar. Daarbij moet volgens de organisatie voldoende erkenning zijn voor de inspanningen die vissers al hebben geleverd om de visbestanden te beschermen. De sector heeft behoefte aan een werkbaar aantal visdagen.

Tot slot vraagt Europêche om meer ambitie bij de energietransitie van de visserijvloot. Technologische, financiële en wettelijke belemmeringen staan volgens de organisatie nog altijd een snelle verduurzaming in de weg. De Europese Commissie moet deze knelpunten aanpakken in haar routekaart voor de energietransitie, waaronder regels die het voor vaartuigen moeilijk maken om extra ruimte aan boord te creëren voor schonere technologieën.

Europêche benadrukt daarmee dat de Europese visserijsector niet alleen behoefte heeft aan overleg en uitvoeringsmaatregelen, maar ook aan concrete aanpassingen van het beleid en regelgeving die aansluiten bij de praktische en economische realiteit van de visserij.

Lees hier het persbericht door Europêche

Het bericht Europêche dringt aan op gerichte herziening van Europees visserijbeleid in 2027 verscheen eerst op Visserij.nl.

De Europese Commissie heeft met haar nieuwe Visie voor visserij en aquacultuur 2040 hoge verwachtingen gewekt, maar volgens vier Europese branche- en werknemersorganisaties onvoldoende concrete maatregelen gepresenteerd. Europêche, ETF, EFFAT en Copa-Cogeca dringen aan op een gerichte herziening van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB).

De visie schetst een beleidskader voor de komende vijftien jaar, gericht op de structurele uitdagingen van de visserij en aquacultuur en op het versterken van de duurzaamheid en het concurrentievermogen. Een concrete toezegging om het GVB aan te passen ontbreekt echter. Volgens de organisaties is dat een groot gemis, juist nu de Europese vissersvloot krimpt, banen verdwijnen en de aquacultuur stagneert.

Visserijbeleid loopt achter de werkelijkheid aan

De laatste ingrijpende hervorming van het GVB dateert uit 2013. Volgens de organisaties is een nieuwe hervorming inmiddels meer dan drie jaar over tijd, uitgaande van de gebruikelijke cyclus van tien jaar. Zonder aanpassing dreigt het huidige beleidskader tot 2040 van kracht te blijven.

Dat is volgens de sector niet langer houdbaar. Sinds 2013 is de werkelijkheid ingrijpend veranderd door onder meer klimaatverandering, de Brexit en geopolitieke en energiecrises. Ook de Europese voedselzekerheid, de verduurzaming van de vloot en de praktische uitvoerbaarheid van regelgeving vragen volgens de organisaties om een nieuwe aanpak.

De Commissie lijkt vooral in te zetten op een betere uitvoering van bestaande regels en aanvullende regelgeving. Volgens de organisaties is dat onvoldoende wanneer het onderliggende beleid zelf moet worden aangepast. Zij wijzen daarbij ook op de problemen rond de aanlandplicht.

‘Een visie zonder hervorming is dood’

Javier Garat, voorzitter van Europêche, spreekt van diepe teleurstelling en frustratie over het uitblijven van de noodzakelijke hervorming. ‘Een visie zonder herziening van het GVB is een dood en zonder concrete maatregelen een leeg gebaar’, stelt Garat.

Volgens hem kan het uitblijven van actie de maatschappelijke spanningen verder vergroten. Vissers voelen zich volgens de organisatie al lange tijd genegeerd en in de steek gelaten. Garat waarschuwt dat de frustratie verder zal toenemen als de Commissie haar koers niet wijzigt, wat volgens hem ook anti-Europese bewegingen in de kaart kan spelen.

Ook zorgen over werkgelegenheid en veiligheid

De werknemersorganisaties ETF en EFFAT vinden dat de sociale dimensie van de visserij en aquacultuur onvoldoende aandacht krijgt in de nieuwe visie.

Livia Spera, algemeen secretaris van ETF, verwelkomt de toezegging om de internationale veiligheid opleiding normen van STCW-F uiterlijk in het voorjaar van 2028 in de Europese wetgeving op te nemen. Volgens haar zijn de overige voorgestelde maatregelen echter onvoldoende om de arbeidsomstandigheden en veiligheid te verbeteren en banen in de visserij aantrekkelijker te maken.

Ook de situatie van werknemers in specifieke regio’s, waaronder het Middellandse Zeegebied, baart ETF zorgen. De organisatie mist concrete voorstellen om de achteruitgang in deze gebieden tegen te gaan.

Enrico Somaglia, algemeen secretaris van EFFAT, benadrukt dat goede arbeidsomstandigheden en banen noodzakelijk zijn voor een toekomstbestendige aquacultuur. Daarvoor is volgens hem een steviger wettelijk kader nodig, waarin economisch concurrentievermogen samengaat met sociale vooruitgang en ecologische duurzaamheid.

Aquacultuur wacht op minder regeldruk

Op het gebied van aquacultuur zien de organisaties wel een positief aanknopingspunt. De Commissie wil uiterlijk eind 2027 een voorstel presenteren om belemmeringen bij vergunningverlening en regelgeving aan te pakken.

De sector verwacht dat dit daadwerkelijk leidt tot minder administratieve lasten, meer samenhang in de regels en meer zekerheid voor investeringen en nieuwe projecten.

Tegelijkertijd betreuren de organisaties dat de Commissie geen duidelijke toezegging doet over de uitbreiding van verplichte consumenteninformatie naar bereide en verduurzaamde visserij- en aquacultuurproducten. De sector vraagt hier al langere tijd om.

Elli Tsiforou, algemeen secretaris van Copa-Cogeca, stelt dat producenten een betrouwbaar beleidskader nodig hebben om te kunnen investeren, concurrerend te blijven en de productie in Europa voort te zetten. De huidige ontwikkelingen maken volgens haar een herbeoordeling van het Europese beleid dringend noodzakelijk.

Europees Parlement moet druk opvoeren

Nu de Commissie geen concrete toezegging doet over een wettelijke hervorming, richten de organisaties hun aandacht op de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement.

Het Europees Parlement heeft aangegeven dat het zich het recht voorbehoudt om op grond van artikel 225 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie een wetgevend initiatiefverslag op te stellen als de Commissie uiterlijk eind 2026 geen concrete wetgevingsvoorstellen presenteert. Daarmee kan het Parlement de Commissie verzoeken passende voorstellen in te dienen.

Europêche, ETF, EFFAT en Copa-Cogeca blijven gezamenlijk aandringen op een gerichte herziening van het GVB. Die moet volgens hen zorgen voor een betere balans tussen ecologische, economische en sociale duurzaamheid, ruimte bieden voor vlootvernieuwing en investeringen, de regeldruk verminderen en werken in de visserij aantrekkelijker maken.

Hun boodschap aan Brussel is duidelijk: zonder daadwerkelijke hervorming dreigt de Europese visserij verder terrein te verliezen, terwijl juist een sterke en veerkrachtige Europese sector van belang is voor de voedselvoorziening en de werkgelegenheid.

Bron: Europêche

Het bericht Brussel presenteert toekomstvisie, maar laat hervorming visserijbeleid uit verscheen eerst op Visserij.nl.

De oproep komt van Europêche, de European Transport Workers’ Federation (ETF), de European Federation of Food, Agriculture and Tourism Trade Unions (EFFAT) en Copa-Cogeca. Zij willen dat de Europese Commissie zich nadrukkelijk vastlegt op een spoedige herziening van het GVB. De publicatie van de Europese visie op visserij en aquacultuur wordt op 20 oktober verwacht.

Werkgelegenheid onder druk

De organisaties waarschuwen dat de Europese visserijvloot structureel krimpt. Tussen 2013 en 2023 daalde de werkgelegenheid in de sector met 31 procent. Ook het aantal actieve vissersvaartuigen neemt af en nadert een historisch dieptepunt.

ETF-secretaris-generaal Livia Spera benadrukt dat de toekomst van de visserij niet alleen afhangt van milieubeleid en economische doelstellingen, maar ook van de mensen die in de sector werken en van de kustgemeenschappen die ervan afhankelijk zijn.

Volgens Spera moet een herziening van het GVB meer aandacht besteden aan de sociale aspecten van de visserij. Vernieuwing van de vloot, betere veiligheid op zee en modernisering van de arbeidsomstandigheden zijn volgens haar noodzakelijk om het beroep aantrekkelijk te houden en nieuwe generaties voor de visserij te interesseren.

De sector heeft volgens de vakbondsorganisatie behoefte aan een duidelijke langetermijnvisie die perspectief biedt op het behoud en de uitbreiding van Europese visserijbanen.

‘Zonder herziening dreigt de sector verder weg te zakken’

Ook Europêche-voorzitter Javier Garat vindt dat de Europese Commissie snel moet handelen. Volgens hem dreigt de Visie voor 2040 haar doel voorbij te schieten als deze niet wordt gekoppeld aan een aanpassing van het bestaande beleidskader.

Garat waarschuwt dat het uitblijven van hervormingen de Europese vissersvloten verder onder druk zal zetten en de sociale spanningen kan vergroten. Hij wijst daarbij op de demonstraties van de afgelopen jaren, die volgens hem laten zien dat voedselproducerende sectoren zich onvoldoende gehoord en gesteund voelen. Dat kan bovendien het wantrouwen tegenover de Europese Unie versterken.

De oproep volgt op eerdere verzoeken vanuit de Europese visserij- en seafoodketen, evenals vanuit de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement, om maatregelen te nemen. De organisaties willen dat de Commissie concrete voorstellen doet op basis van de problemen die bij de evaluatie van het huidige GVB zijn vastgesteld.

Voedselzekerheid en concurrentiekracht

Copa-Cogeca-secretaris-generaal Elli Tsiforou stelt dat Europa zijn voedselzekerheid niet kan versterken wanneer visserij, aquacultuur en de seafoodsector onvoldoende aandacht krijgen.

Een concurrerende en duurzame primaire sector heeft volgens haar de juiste voorwaarden nodig om te investeren, zich aan te passen aan veranderende omstandigheden en bij te dragen aan de Europese voedselproductie. Daarvoor is een beleidskader nodig dat aansluit bij de huidige uitdagingen en tegelijkertijd ruimte biedt voor duurzaamheid en concurrentiekracht op lange termijn.

EFFAT-secretaris-generaal Enrico Somaglia benadrukt daarnaast het belang van goede arbeidsvoorwaarden, sociale dialoog, opleiding en eerlijke concurrentie. Ook moet de Europese aquacultuurproductie worden versterkt. Volgens Somaglia kan de sector zo meer bijdragen aan kwalitatieve werkgelegenheid en economische ontwikkeling, met name in kwetsbare kustgebieden.

Oproep aan de Europese Commissie

De vier organisaties willen dat de Commissie in de Visie voor 2040 expliciet toezegt het GVB te herzien. Daarnaast moet de hervorming worden opgenomen in het werkprogramma voor 2027, voorzien van een duidelijke planning.

De beoogde herziening moet volgens de organisaties de ecologische, economische en sociale belangen beter met elkaar in evenwicht brengen. Ook vragen zij om meer mogelijkheden voor vlootvernieuwing en investeringen, minder administratieve belemmeringen en maatregelen die het werken in de visserij aantrekkelijker maken.

Het uiteindelijke doel is een Europese visserij- en visketen die concurrerend, veerkrachtig en duurzaam is en ook op lange termijn werkgelegenheid en perspectief biedt aan vissers en kustgemeenschappen.

Bron: European Transport Workers’ Federation (ETF)

Het bericht Druk voor herziening Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) neemt toe verscheen eerst op Visserij.nl.

De bemanningsleden Norman “Tam” Murray (40) en Murdo Morrison (23) worden sinds 13 oktober vermist, toen de Kilda spoorloos verdween. Ondanks dagenlange zoekoperaties door kustwacht, politie en vrijwilligers is er nog geen spoor van de twee mannen gevonden.

Vorige week woensdag (14 oktober) werd het lichaam van een derde bemanningslid, Douglas Craigie in hetzelfde kustgebied gevonden. Zijn overlijden heeft de urgentie van de zoektocht verder vergroot.

Volgens de politie wordt het nieuw geïdentificeerde gebied momenteel onderzocht door specialistische zoekteams. Zij proberen zowel de vermiste vissers als het wrak van de Kilda te lokaliseren.

De Marine Accident Investigation Branch heeft een duik-exclusiezone ingesteld tussen de Butt of Lewis en Port of Ness. Schepen mogen in het gebied wel varen, maar duiken is verboden zolang het onderzoek loopt.

Het bericht Schotse politie verlegt zoekactie naar vermiste bemanning vissersschip verscheen eerst op Visserij.nl.

Dertig producentenorganisaties uit twaalf landen kwamen bijeen om hun prioriteiten voor het komende jaar vast te stellen. De bijeenkomst werd georganiseerd door het Franse EAPO-lid Les Pêcheurs de Bretagne. Ook Europarlementariër Isabelle Le Callennec, lid van de visserijcommissie van het Europees Parlement, en vertegenwoordigers van het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij (DG MARE) waren bij de gesprekken betrokken.

Volgens EAPO-voorzitter Jean-Marie Robert is samenwerking tussen de verschillende vissersvloten essentieel. „EAPO vertegenwoordigt van de kleinste vaartuigen tot de grootste. Die eenheid is onze kracht nu belangrijke besluiten over de visserij worden genomen.”

Beschermd budget noodzakelijk

Een van de belangrijkste aandachtspunten is de Europese meerjarenbegroting voor 2028–2034. EAPO vreest dat de visserijsector binnen de voorgestelde nationale en regionale plannen moet concurreren met andere sectoren, waardoor financiering voor de visserij onder druk komt te staan.

De Europese Commissie stelt voor om 2 miljard euro voor de sector te reserveren. Volgens EAPO is dat bedrag onvoldoende. De organisatie steunt daarom het standpunt van de visserijcommissie van het Europees Parlement om de beschikbare financiering ten minste op hetzelfde niveau te houden als in de periode 2021–2027 onder het Europees Fonds voor Maritieme Zaken, Visserij en Aquacultuur (EMFAF).

De leden willen de politieke druk op nationale overheden opvoeren om ervoor te zorgen dat de visserijsector ook in de volgende begrotingsperiode over voldoende financiële middelen beschikt.

Daarnaast waarschuwt EAPO voor een te strikte toepassing van het Europese beginsel ‘do no significant harm’. Volgens de organisatie kan een dergelijke interpretatie de toegang tot financiering voor bedrijven in de visserijsector onnodig beperken.

Herziening visserijbeleid moet sneller

EAPO vindt dat de herziening van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid gericht en tijdig moet plaatsvinden. De organisatie verwelkomt de oproep van het Europees Parlement tot een ambitieuze hervorming, maar benadrukt dat de Europese Commissie nu concrete stappen moet zetten.

Onderwerpen die volgens de producentenorganisaties aandacht verdienen, zijn onder meer een grondige herziening van de aanlandplicht, het bevorderen van de verduurzaming en modernisering van de Europese vissersvloot en een betere beoordeling van de sociaaleconomische gevolgen van het beheer dat is gericht op het bereiken van de maximale duurzame opbrengst (MSY).

Ook moet de regelgeving eenvoudiger worden. EAPO wil bijdragen aan de evaluatie van de gemeenschappelijke marktordening voor visserijproducten en steunt de oproep van het Europees Parlement om onder meer de controleverordening en de regels voor het EMFAF tegen het licht te houden.

Volgens de organisatie staat een deel van de recent ingevoerde wetgeving juist haaks op het streven naar minder administratieve lasten en lagere kosten.

Toenemende druk op visgronden

Naast regelgeving en financiering maken de producentenorganisaties zich zorgen over de toenemende ruimtelijke druk op zee. Offshore windparken, kabelroutes en beschermde natuurgebieden nemen steeds meer ruimte in beslag in gebieden waar vissers al generaties lang actief zijn.

Daardoor dreigen vissers hun traditionele visgronden te verliezen. Anders dan boeren beschikken vissers niet over eigendomsrechten op hun visgronden en kunnen zij relatief eenvoudig uit bepaalde gebieden worden verdrongen.

Met het oog op de aangekondigde Europese Ocean Act roepen de EAPO-leden de Europese Commissie op om de visserij nadrukkelijk te erkennen als een legitieme bron van voedsel en als een belangrijke bijdrage aan de Europese voedselzekerheid.

Visserijmogelijkheden voor 2027

Ook de wetenschappelijke adviezen over de visbestanden en de vaststelling van de vangstmogelijkheden voor 2027 kwamen aan bod. EAPO onderschrijft het gebruik van wetenschappelijk advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES), maar signaleert problemen met de voorspelbaarheid en consistentie ervan.

De organisatie wijst onder meer op vertragingen tussen gegevensverzameling en advisering, het opnieuw uitbrengen van adviezen en grote jaarlijkse schommelingen. Dit zorgt volgens EAPO voor onzekerheid bij vissers en visserijbedrijven.

De organisatie pleit daarom voor betere lange termijn beheerplannen en een duidelijk kader waarin zowel natuurbeschermingsdoelen als sociaaleconomische belangen worden meegewogen.

Daarnaast moet de Europese Unie volgens EAPO haar visserijrechten blijven verdedigen in afspraken over de verdeling van visbestanden met kuststaten buiten de EU.

Makreel en demersale bestanden

Bij de pelagische visserij, waaronder de makreelvisserij, laten de adviezen voor 2027 over de hele linie hogere niveaus zien. Voor makreel ligt het advies 102 procent boven dat van vorig jaar, maar 11 procent onder de verwachte vangsten voor 2026.

Tim Heddema, voorzitter van de Northern Pelagic Working Group van EAPO, benadrukt dat een eerlijke verdeling van de vangstmogelijkheden tussen de betrokken kuststaten noodzakelijk is voor duurzaam beheer. Hoewel het makreelbestand boven het referentiepunt voor de ondergrens ligt, is de situatie volgens hem niet ideaal.

Voor demersale visbestanden in onder meer de Keltische Zee, het Kanaal en de Noordzee zijn volgens EAPO verdere gesprekken tussen de betrokken beheerders noodzakelijk. Daarbij gaat het onder andere om tong in het oostelijke deel van het Kanaal, kabeljauw in de noordelijke wateren en koolvis.

Positiever is de beoordeling van het zeebaarsbestand in de noordelijke wateren. EAPO ziet aanleiding om met het Verenigd Koninkrijk afspraken te maken over het beëindigen van het moratorium. Ook moet bij het vaststellen van quota meer rekening worden gehouden met klimaatverandering en de praktijk van gemengde visserijen, waarbij meerdere soorten tegelijk worden gevangen.

De volgende bijeenkomst van EAPO staat gepland in Vigo, Spanje, in aansluiting op de algemene ledenvergadering van juni 2027.

Persbericht EAPO 14 oktober 2026

Het bericht Europese visserijsector vraagt om minder regels en meer financiële zekerheid verscheen eerst op Visserij.nl.

De 70 meter lange Noorse vriestrawler Havstrand landde in augustus van dit jaar 787 ton koolvis in het Noorse Ålesund. De vis werd gevangen in de wateren rondom Shetland en vertegenwoordigt bijna 12 procent van het volledige Britse koolvisquotum in de Noordzee voor 2026.

Voor de vissers op Shetland is dit een harde klap. Zij kregen dit jaar te maken met een quotumvermindering van 25 procent voor koolvis, en voor 2027 dreigt nog eens een krimp van 20 procent.

Daniel Lawson, secretaris van de Shetland Fishermen’s Association (SFA), noemt de situatie een “wake-up call” voor de Britse en Schotse overheid. Volgens de SFA is de huidige visserijdeal tussen het Verenigd Koninkrijk en Noorwegen volledig uit balans. De Noorse vangst van koolvis in Britse wateren is tussen 2024 en 2025 al verdubbeld van 8.000 naar 16.000 ton. De SFA benadrukt dat de Noren de wet niet overtreden, maar dat de gemaakte overheidsafspraken simpelweg oneerlijk en onhoudbaar zijn voor de lokale gemeenschap.

legaal

Audun Maråk, de voorzitter van de Noorse visserijorganisatie Fiskebåt (namens de rederij van de Havstrand), via Shetland News krachtig en verbaasd gereageerd op de Britse kritiek. De Noren benadrukken dat ze zich strikt houden aan de visserijverdragen die officieel met het Verenigd Koninkrijk zijn gesloten.

Maråk zegt de felle kritiek op de grootte van de Noorse schepen niet te begrijpen. Hij wijst erop dat Britse schepen die in Noorse wateren vissen van een vergelijkbaar groot formaat zijn. Volgens de Noren is de samenwerking altijd goed geweest. Binnen de huidige afspraken mogen beide landen jaarlijks tot 30.000 ton witvis in elkaars wateren vangen.

Hoewel de afspraken op papier voor beide landen gelijk zijn, laten cijfers van de SFA echter zien dat de Noren in de praktijk veel effectiever gebruikmaken van de deal: in 2025 vingen Noorse schepen 22.581 ton witvis in Britse wateren, terwijl de Britten slechts 9.496 ton uit de Noorse wateren haalden. De Shetlandse vissers eisen daarom dat het VK de toegang voor de Noren bij de volgende onderhandelingen stevig aan banden legt.

Het bericht Noorse vissersschip vangt in één reis bijna helft van Shetlands koolvisquotum verscheen eerst op Visserij.nl.

Het schip liep op donderdag 1 oktober vast nabij de bekende rotsformatie Old Man of Hoy, voor de kust van de Orkney-eilanden in Schotland. Bij een grootschalige reddingsoperatie werden alle zeventien bemanningsleden met helikopters in veiligheid gebracht.

Inmiddels spoelen brokstukken van de Genesis aan op de westkust en verschillende stranden van Orkney. De nieuwste beelden laten zien dat de toestand van het gestrande vissersschip verder verslechtert en dat het vaartuig steeds verder uit elkaar valt.

De Genesis is eigendom van een Spaanse rederij en viste onder Britse vlag.

Het bericht Vastgelopen vissersschip Genesis breekt in stukken op Schotse kust verscheen eerst op Visserij.nl.

Met het besluit erkent het parlement dat vissers beschermd moeten worden tegen financiële schade wanneer offshore windparken uitbreiden naar traditionele visgronden. Als verlies of beperking van toegang tot deze gebieden niet kan worden voorkomen, moeten de getroffen visserijbedrijven daarvoor een passende vergoeding ontvangen.

De visserijsector waarschuwt al langer voor toenemende druk op de beschikbare ruimte op zee. Door de uitbreiding van offshore-energieprojecten en beschermingsmaatregelen voor de natuur dreigen steeds meer visgronden verloren te gaan of ontoegankelijk te worden.

Hoewel de parlementaire steun juridisch niet bindend is, spreekt de SFF van een belangrijke politieke erkenning. Volgens de organisatie moet de Schotse regering het principe nu samen met projectontwikkelaars omzetten in concrete afspraken over compensatie.

Eerlijke energietransitie

SFF-directeur Elspeth Macdonald noemt het besluit een belangrijk moment voor de sector. Volgens haar mag de visserij niet opdraaien voor de financiële gevolgen van de uitbreiding van windenergie op zee.

„De visserij vindt al generaties lang plaats in deze wateren. Onze sector ondersteunt banen en bedrijven in kustgemeenschappen door heel Schotland en levert bovendien een duurzame en voedzame voedselbron”, aldus Macdonald.

De organisatie benadrukt de overgang naar duurzame energie te steunen, maar stelt dat deze niet ten koste mag gaan van bestaande economische activiteiten.

„Waar de gevolgen voor de visserij kunnen worden voorkomen, moet dat gebeuren. Waar dat niet mogelijk is, moeten de getroffen bedrijven een passende vergoeding krijgen”, zegt Macdonald.

Vervolgstap bij de Schotse regering

De SFF wil dat er een compensatieregeling komt die eerlijk, transparant en praktisch uitvoerbaar is. Daarbij moet duidelijk worden vastgesteld wanneer vissers recht hebben op een vergoeding en hoe de financiële schade wordt berekend.

De steun van het parlement vormt volgens de organisatie een belangrijke eerste stap. De daadwerkelijke uitwerking van de compensatieregeling moet nu volgen, zodat vissers niet alleen erkenning krijgen voor de gevolgen van de energietransitie, maar ook daadwerkelijk worden beschermd tegen inkomensverlies.

Lees hier het bericht van de Scottish Fishermen’s Federation (SFF)

Het bericht Schots parlement steunt compensatie voor vissers door windparken op zee verscheen eerst op Visserij.nl.

De CO₂-heffing werd in 2020 ingevoerd om de Noorse vissersvloot te stimuleren over te stappen op klimaatvriendelijkere brandstoffen. Volgens Fiskebåt is die omschakeling voor een groot deel van de vloot echter nog lang niet mogelijk. Voor grote vissersschepen bestaat op dit moment volgens de organisatie geen volwaardig alternatief voor diesel.

Daarmee zou de heffing vooral leiden tot hogere kosten voor Noorse vissers, zonder dat daar een vergelijkbare milieuwinst tegenover staat. Fiskebåt stelt bovendien dat de belasting het bunkergedrag van vissers beïnvloedt.

Omvaren voor goedkopere brandstof

Vooral voor de vloot die in verre wateren vist, kan het verschil in brandstofbelasting volgens de Noorse sector een rol spelen. Schepen zouden vanwege de Noorse CO₂-heffing vaker kiezen voor bunkeren in buitenlandse havens. Dat kan leiden tot extra vaarbewegingen en daarmee juist tot meer brandstofverbruik en uitstoot.

Ook de Noorse regering erkent dat het bunkergedrag een belangrijk aandachtspunt is. In de toelichting op de begroting schrijft de regering dat de ervaringen met de tijdelijke opschorting van de CO₂-heffing in 2026 informatie kunnen opleveren over de invloed van de belasting op het bunkeren en het varen via buitenlandse havens.

De CO₂-heffing voor de visserij lag van 1 april tot en met 31 augustus 2026 tijdelijk op nul. De regering wil de effecten daarvan gebruiken bij de verdere vormgeving van het beleid.

Parlement zet regering onder druk

De Noorse regering had voor 2027 aanvankelijk juist hogere tarieven voorgesteld. Voor visserij in nabije wateren zou de heffing uitkomen op 5,13 Noorse kroon per liter, voor reizen in zowel nabije als verre wateren op 3,13 kroon en voor de verre visserij op 1,14 kroon per liter.

Het parlementaire besluit staat daar haaks op. De Noorse Vissersbond spreekt van een belangrijk signaal aan de regering en verwacht dat het tarief vanaf 2027 daadwerkelijk op nul wordt gezet. Volgens de organisatie is de heffing schadelijk voor de concurrentiekracht, de werkgelegenheid en de waard creatie langs de Noorse kust.

De definitieve beslissing is echter nog niet genomen. Het voorstel moet onderdeel worden van het uiteindelijke staatsbudget voor 2027. Ook Fiskebåt benadrukt dat de zaak pas definitief is wanneer daarover in de begrotingsbehandeling een besluit is genomen.

Europese vissers volgen discussie

De Noorse discussie is ook voor andere Europese visserijlanden interessant. Het belangrijkste argument van de Noorse sector is dat een nationale brandstofheffing haar doel voorbij kan schieten wanneer vissers de mogelijkheid hebben om buiten het eigen land goedkoper te bunkeren.

De komende begrotingsbehandeling in Noorwegen wordt daarom nauwlettend gevolgd. Als de CO₂-heffing daadwerkelijk wordt geschrapt, betekent dat een duidelijke koerswijziging in het Noorse klimaat- en visserijbeleid: niet langer een hogere brandstofheffing als stimulans voor verduurzaming, maar het wegnemen van een kostenpost die volgens de sector vooral de concurrentiepositie aantast.

Het bericht Noorwegen wil CO₂-heffing voor vissersvloot schrappen verscheen eerst op Visserij.nl.

Het ‘Project ST192’ schip is de zesde trawler die is gebouwd in het kader van een contract voor tien schepen, dat in oktober 2017 werd ondertekend. De order maakt deel uit van de Russische staatsinvesteringsregeling op basis van quota, die de binnenlandse bouw van vissersschepen en de vernieuwing van de vloot ondersteunt.

De Mekhanik Shcherbakov heeft een bruto tonnage van circa 9.055 GT en een draagvermogen van ongeveer 5.700 ton. De jaarlijkse vangstcapaciteit bedraagt maximaal 60.000 ton.

De fabriekstrawler is ontworpen om jaarlijks tot 60.000 ton vis te vangen. De fabriek aan boord kan dagelijks 60 tot 80 ton filets en 80 ton gemalen surimi produceren. De productiecapaciteit voor vismeel bedraagt 250 ton per dag.

De vriesinstallaties van het schip kunnen indien nodig dagelijks 400 ton verwerken en de laadruimen bieden 5.500 kubieke meter laadruimte. Door de vangst op zee te verwerken, kan de trawler producten met een hogere toegevoegde waarde produceren, terwijl restmateriaal uit de productie van filets en surimi wordt gebruikt voor de productie van vismeel.

Het schip heeft een totale lengte van 108,2 meter en een breedte van 21 meter. Het heeft een snelheid van maximaal 16 knopen en kan 45 dagen op zee verblijven. Er is accommodatie voor 155 bemanningsleden.

De classificatie van het Russian Maritime Register of Shipping omvat IA Super-rompversterking, Ice3-certificering van de machine-installaties en AUT1-automatisering. De ijsclassificatie maakt inzet in noordelijke visgebieden mogelijk.

Het ST192-ontwerp is ontwikkeld door het Russische Marine Engineering Bureau en het Noorse scheepsbouwkundige ontwerpbureau Skipsteknisk. [Bron: Fiskerforum]

Onder een video door PortNews TV

Het bericht Nieuwe Russische trawler met jaarlijkse vangstcapaciteit van 60.000 ton in de vaart verscheen eerst op Visserij.nl.