De Noorse haringvloot heeft inmiddels 83% van het totale quotum van 334.500 ton Noorse voorjaars haring opgevist. Daarmee resteert nog slechts 56.900 ton voor de rest van het jaar. Volgens Norges Sildesalgslag hebben in week 44 in totaal 59 schepen gezamenlijk 35.300 ton haring aangevoerd. Daarvan kwam maar liefst 33.000 ton uit Altafjorden.

Aanvankelijk werd er zowel in Kvænangen als in Altafjorden gevist. Doordat de haring in Kvænangen steeds moeilijker te vinden was, verplaatsten de schepen hun activiteiten naar Altafjorden. De ringzegenvisserij was goed voor 24.400 ton, terwijl de kustvloot 10.900 ton aanvoerde. De individuele vangsten varieerden van 7 tot 1.450 ton. Het vissersschip Kings Bay noteerde met 1.450 ton de grootste vangst. Ook het gemiddelde gewicht van de haring verschilde per gebied. In Altafjorden bedroeg dit 269 gram, tegenover 308 gram in Kvænangen.

Minder vangsten verwacht

Verschillende schepen hebben hun individuele quotum inmiddels volledig benut. Daarom wordt verwacht dat de wekelijkse aanvoer de komende periode zal afnemen. Norges Sildesalgslag verwacht daarnaast dat een deel van de vangsten, dankzij bestaande flexibiliteitsregelingen, ten laste zal worden gebracht van het quotum voor volgend jaar. Ook kleinere kust vissersschepen, die gebruikmaken van transportschepen, zullen naar verwachting aansluiten bij de visserij in het noorden van Noorwegen.

Makreelvisserij blijft doorgaan

Naast de haringvisserij ging ook de makreelvisserij door. Deze leverde in week 44 ongeveer 4.800 ton op. Zes schepen uit Shetland en Schotland voerden gezamenlijk 3.100 ton aan. Daarnaast vingen vier grotere Noorse kustvissersschepen 430 ton makreel in Britse wateren, ten oosten van Shetland. Verder werd 670 ton aangevoerd door 44 kleinere kustvissersschepen die actief waren tussen Rogaland en Øygarden.

De aanvoer van Noordzeeharing kwam uit op 120 ton. Tot slot vingen vier schepen gezamenlijk 100 ton horsmakreel in de Noorse fjorden. (Bron: Norges Sildesalgslag)

Het bericht Noorse haringvloot heeft al 83% van jaarquotum opgevist verscheen eerst op Visserij.nl.

Volgens de Noorse minister van Visserij en Oceaanzaken, Marianne Sivertsen Næss, is de samenwerking van groot belang voor de visserijsector en de kustgemeenschappen.

„De visbestanden in de Barentszzee zijn van groot belang voor de werkgelegenheid en de economische bedrijvigheid langs de kust. Al vijftig jaar zorgt de Noors-Russische samenwerking voor duurzaam en voorspelbaar beheer. Dit akkoord betekent veel voor de kustgemeenschappen, de vissers en Noorwegen”, aldus de minister.

De onderhandelingen verliepen dit jaar moeizaam. Ook de maatregelen tegen twee Russische visserijbedrijven drukten hun stempel op het overleg. Desondanks bereikten beide landen overeenstemming over de quota en het gezamenlijke beheer van de visbestanden.

Kabeljauwquotum stijgt met 14 procent

Het totale quotum voor Noordoost-Arctische kabeljauw bedraagt in 2027 325.000 ton. Dat is 14 procent meer dan het quotum voor 2026, dat op 285.000 ton was vastgesteld. Het Noorse aandeel komt uit op 156.997 ton.

De verhoging volgt op meerdere jaren waarin het kabeljauwquotum werd verlaagd. Volgens de Noorse minister draagt het nieuwe quotum bij aan het verdere herstel van het bestand.

„Voor het eerst in zes jaar zien we een verhoging van het kabeljauwquotum in de Barentszzee. Dat is zeer verheugend”, aldus Sivertsen Næss.

De verhoging betekent overigens niet dat het kabeljauwbestand volledig is hersteld. Het beheer blijft gericht op het herstel en de duurzame instandhouding van de populatie.

Hogere quota voor schelvis en Groenlandse heilbot

Ook voor andere vissoorten zijn de quota voor 2027 vastgesteld. Het totale schelvisquotum stijgt met 18 procent tot 180.336 ton. Noorwegen krijgt hiervan 88.973 ton toegewezen.

Voor Groenlandse heilbot bedraagt het totale quotum 21.000 ton, een stijging van 11 procent. Het Noorse aandeel komt uit op 10.695 ton.

Het quotum voor diepzee roodbaars (Sebastes mentella) daalt met 3 procent tot 67.090 ton. Daarvan is 46.305 ton bestemd voor Noorwegen. De loddevisserij blijft ook in 2027 gesloten. Daarmee wordt het beleid van de voorgaande jaren voortgezet.

Gezamenlijk onderzoek blijft belangrijk

Naast de quota hebben Noorwegen en Rusland afspraken gemaakt over wetenschappelijk onderzoek en technische regels voor de visserij.

De quota-adviezen zijn opgesteld door een bilaterale werkgroep van het Noorse Instituut voor Marien Onderzoek en het Russische onderzoeksinstituut VNIRO. Daarbij zijn internationaal erkende methoden gebruikt voor de beoordeling van visbestanden en het opstellen van wetenschappelijke adviezen.

De landen hebben afgesproken om in 2027 een gezamenlijk onderzoeksprogramma uit te voeren en de bestaande technische maatregelen voor de visserij voort te zetten. Ook worden de beheerregels voor kabeljauw en schelvis met vijf jaar verlengd.

Vijftig jaar Noors-Russische samenwerking

Noorwegen en Rusland werken al vijftig jaar samen aan het beheer van de visbestanden in de Barentszzee. De samenwerking is van belang omdat verschillende visbestanden door de wateren van beide landen trekken.

Dat geldt in het bijzonder voor de Noordoost-Arctische kabeljauw. Deze paait in Noorse wateren, terwijl belangrijke opgroeigebieden zich in de Russische zone bevinden. Volwassen vissen trekken vervolgens terug naar Noorse wateren.

De jaarlijkse onderhandelingen over de visserijquota zijn daarom van belang voor beide landen en voor de visserijsector in het noorden.

De onderhandelingen over het akkoord voor 2027 begonnen op 19 oktober en werden op 23 oktober in Istanbul afgesloten. De Noorse delegatie stond onder leiding van permanent secretaris Mette I. Wikborg en bestond uit vertegenwoordigers van de overheid, onderzoeksinstellingen en brancheorganisaties.

De landen hadden elkaar sinds 2019 niet meer fysiek ontmoet. De onderhandelingen vonden de afgelopen jaren digitaal plaats. Met het nieuwe akkoord zetten beide landen hun gezamenlijke beheer van de visbestanden voort.

Lees hier het bericht van de Noorse regering

Het bericht Noorwegen en Rusland bereiken visserijakkoord voor 2027 verscheen eerst op Visserij.nl.

De constructies zijn in China vervaardigd door het Noorse aquacultuurbedrijf Seafarming Systems. In Noorwegen worden de 18 onderdelen samengebouwd tot zes complete viskweekkooien. Volgens Boskalis zullen de installaties na voltooiing de grootste gesloten viskweekkooien ter wereld zijn.

Transport in afzonderlijke onderdelen

Voor het transport is gekozen voor een modulaire aanpak. In plaats van de complete viskweekinstallaties over zee te vervoeren, worden de constructies in afzonderlijke delen verscheept. Deze aanpak maakt het mogelijk om grote constructies efficiënter te vervoeren en op de eindbestemming samen te bouwen.

De Mighty Servant 3 is een afzinkbaar zwaar transportschip dat doorgaans wordt ingezet voor het vervoer van grote offshore constructies, boorplatforms en andere zware industriële installaties. De opdracht onderstreept dat dergelijke gespecialiseerde schepen ook een rol spelen bij de ontwikkeling van de aquacultuursector.

Boskalis heeft geen nadere informatie bekendgemaakt over het gewicht en de afmetingen van de afzonderlijke onderdelen, de laad- en loshavens of de financiële omvang van de transportopdracht.

Eerdere opdracht voor een viskweekinstallatie

Het transport is niet het eerste grote aquacultuurproject waarbij de zwaartransportvloot van Boskalis wordt ingezet. In 2020 vervoerde het bedrijf met de BOKA Vanguard de offshore viskweekinstallatie Havfarm 1, die 385 meter lang was, zie video onder.

Het bericht Boskalis vervoert onderdelen voor zes complete viskweekkooien van China naar Noorwegen verscheen eerst op Visserij.nl.

De CO₂-heffing werd in 2020 ingevoerd om de Noorse vissersvloot te stimuleren over te stappen op klimaatvriendelijkere brandstoffen. Volgens Fiskebåt is die omschakeling voor een groot deel van de vloot echter nog lang niet mogelijk. Voor grote vissersschepen bestaat op dit moment volgens de organisatie geen volwaardig alternatief voor diesel.

Daarmee zou de heffing vooral leiden tot hogere kosten voor Noorse vissers, zonder dat daar een vergelijkbare milieuwinst tegenover staat. Fiskebåt stelt bovendien dat de belasting het bunkergedrag van vissers beïnvloedt.

Omvaren voor goedkopere brandstof

Vooral voor de vloot die in verre wateren vist, kan het verschil in brandstofbelasting volgens de Noorse sector een rol spelen. Schepen zouden vanwege de Noorse CO₂-heffing vaker kiezen voor bunkeren in buitenlandse havens. Dat kan leiden tot extra vaarbewegingen en daarmee juist tot meer brandstofverbruik en uitstoot.

Ook de Noorse regering erkent dat het bunkergedrag een belangrijk aandachtspunt is. In de toelichting op de begroting schrijft de regering dat de ervaringen met de tijdelijke opschorting van de CO₂-heffing in 2026 informatie kunnen opleveren over de invloed van de belasting op het bunkeren en het varen via buitenlandse havens.

De CO₂-heffing voor de visserij lag van 1 april tot en met 31 augustus 2026 tijdelijk op nul. De regering wil de effecten daarvan gebruiken bij de verdere vormgeving van het beleid.

Parlement zet regering onder druk

De Noorse regering had voor 2027 aanvankelijk juist hogere tarieven voorgesteld. Voor visserij in nabije wateren zou de heffing uitkomen op 5,13 Noorse kroon per liter, voor reizen in zowel nabije als verre wateren op 3,13 kroon en voor de verre visserij op 1,14 kroon per liter.

Het parlementaire besluit staat daar haaks op. De Noorse Vissersbond spreekt van een belangrijk signaal aan de regering en verwacht dat het tarief vanaf 2027 daadwerkelijk op nul wordt gezet. Volgens de organisatie is de heffing schadelijk voor de concurrentiekracht, de werkgelegenheid en de waard creatie langs de Noorse kust.

De definitieve beslissing is echter nog niet genomen. Het voorstel moet onderdeel worden van het uiteindelijke staatsbudget voor 2027. Ook Fiskebåt benadrukt dat de zaak pas definitief is wanneer daarover in de begrotingsbehandeling een besluit is genomen.

Europese vissers volgen discussie

De Noorse discussie is ook voor andere Europese visserijlanden interessant. Het belangrijkste argument van de Noorse sector is dat een nationale brandstofheffing haar doel voorbij kan schieten wanneer vissers de mogelijkheid hebben om buiten het eigen land goedkoper te bunkeren.

De komende begrotingsbehandeling in Noorwegen wordt daarom nauwlettend gevolgd. Als de CO₂-heffing daadwerkelijk wordt geschrapt, betekent dat een duidelijke koerswijziging in het Noorse klimaat- en visserijbeleid: niet langer een hogere brandstofheffing als stimulans voor verduurzaming, maar het wegnemen van een kostenpost die volgens de sector vooral de concurrentiepositie aantast.

Het bericht Noorwegen wil CO₂-heffing voor vissersvloot schrappen verscheen eerst op Visserij.nl.

De discussie laaide opnieuw op nadat Trond Giske, visserijwoordvoerder van de Noorse Arbeiderspartij, stelde dat vissers een ruimtelijk plan voor de zee kunnen vergeten. Volgens Fiskebåt en Norges Fiskarlag is die uitspraak misleidend. De organisaties hebben naar eigen zeggen nooit gevraagd om een bindend zeeplan.

Wel dringt de visserijsector al sinds 2019 aan op duidelijke spelregels voor de combinatie van visserij, andere economische activiteiten en natuurbescherming op zee.

Windenergie

Volgens de sector laat de ontwikkeling van offshore wind zien dat overleg kan werken. Visserijorganisaties en andere betrokken partijen hebben afspraken gemaakt om belangrijke vis- en paaigebieden te ontzien bij de aanleg van windparken. Ook zijn richtlijnen opgesteld voor een betere samenwerking op zee.

De Noorse regering heeft daarnaast het Næringsplan for norske havområder opgesteld. Dat plan bevat algemene uitgangspunten voor het gebruik van de zee, maar legt volgens de visserijsector niet juridisch vast welke activiteiten waar mogen plaatsvinden.

Zorgen natuurbescherming

De grootste zorgen liggen volgens de vissers momenteel bij de uitbreiding van mariene beschermingsgebieden. De procedures daarvoor zouden volgens de sector onvoldoende voorspelbaar en transparant zijn.

De vissers wijzen erop dat er al veel maatregelen bestaan om het mariene milieu te beschermen. Daarbij gaat het onder meer om beschermingszones, beperkingen op vistuigen, bescherming van gebieden waar sleepnetvisserij niet is toegestaan.

Nieuwe beperkingen zouden volgens de sector daarom alleen moeten worden ingevoerd wanneer daar een duidelijke wetenschappelijke onderbouwing voor bestaat.

Visserij niet statisch

Een vaste ruimtelijke planning is volgens de Noorse vissers bovendien moeilijk te combineren met de praktijk op zee. Visbestanden veranderen voortdurend van omvang en verspreiding. Ook seizoenen, kosten en het type visserij bepalen waar vissers actief zijn.

Een gebied dat vandaag belangrijk is voor de visserij, kan daardoor in de toekomst minder belangrijk worden, terwijl elders nieuwe visgebieden ontstaan.

De sector waarschuwt dat Noorwegen moet voorkomen dat vissers, zoals volgens hen in delen van de EU en het Verenigd Koninkrijk gebeurt, geleidelijk uit traditionele visgebieden worden verdrongen door andere activiteiten.

De Noorse visserij benadrukt tegelijkertijd dat een gezonde zee van groot belang is voor de sector. Daarom ziet zij mogelijkheden voor samenwerking met milieuorganisaties en andere gebruikers van de zee.

De inzet is volgens de sector helder: meer kennis, betere afstemming en duidelijke spelregels, maar geen starre ruimtelijke planning die onvoldoende rekening houdt met de dynamiek van de visserij.

Bron: Fiskebat.no

Het bericht Noorse visserij waarschuwt voor bindend ruimtelijk plan op zee verscheen eerst op Visserij.nl.

Het casco van de Havbryn is gebouwd door Vard Group AS op de werf in het Roemeense Braila. Het schip, dat 16,7 meter breed is, is ontworpen door VARD en vervangt de vorige Havbryn van Strand Rederiet, die in 2013 werd opgeleverd.

Hybride installatie

Op het gebied van voortstuwing kiest de rederij voor een combinatie van een Bergen B33:45L9P hoofdmotor en een hybride dieselelektrisch systeem. De installatie is ontworpen om het energieverbruik zo laag mogelijk te houden.

Vard Electro leverde het SeaQ Energy Storage System (ESS) en het SeaQ Bridge-pakket. Deze systemen ondersteunen het energiemanagement aan boord en zijn gericht op het verlagen van het brandstofverbruik en emissies.

Verwerking aan boord

Aan boord bevindt zich een complete verwerkingsfabriek waarmee onder meer gestripte, H&G vis, vismeel en visolie kunnen worden geproduceerd.

Voor de opslag van de vangst zijn visruimen beschikbaar voor zowel gekoelde als diepgevroren producten. Met ensilage-tanks kan bovendien biomassa worden opgeslagen voor verdere verwerking aan land. Daarmee kan de beschikbare vangst zo volledig mogelijk worden benut.

Bij het ontwerp is nadrukkelijk aandacht besteed aan de behandeling van de vis. De systemen zijn ontwikkeld om de vis zo zorgvuldig mogelijk te verwerken, wat moet bijdragen aan een betere viskwaliteit en een efficiëntere bedrijfsvoering.

De romp is versterkt volgens Ice Class 1A, waardoor het schip geschikt is voor inzet onder koude en zware omstandigheden.

Ook voor de bemanning is het schip ingericht op lange reizen. De accommodatie omvat onder meer hutten, een dagverblijf, mess en fitnessruimte. Met de afronding van de proefvaarten komt de overdracht van de nieuwe Havbryn een stap dichterbij. Onder een X-video.

We are pleased to share another important milestone for NB 984, which has successfully completed sea trials in the beautiful Norwegian surroundings. Built by our subsidiary VARD for Havbryn, the vessel is now moving closer to delivery from Vard Brattvaag.

Based on the VARD 8 02… pic.twitter.com/oGRXfVgqoM

— Fincantieri (@Fincantieri) September 9, 2026

Het bericht Nieuwe Havbryn klaar voor de Noorse visserij verscheen eerst op Visserij.nl.

Volgens het overzicht van quota en vangsten van Sildelaget is inmiddels 19.090 ton makreel gevangen van het groepsquotum voor 2026. Daarmee resteert nog 26.175 ton van het beschikbare quotum.

De ringnetgroep heeft dit jaar bovendien toegang tot een vangstgebied in de Britse zone, waar maximaal 27.166 ton kan worden gevangen.

Belang van de Noorse zone

Audun Maråk van Fiskebåt spreekt van een positieve ontwikkeling. „Het is positief dat de visserij in de Noorse economische zone goed op gang is gekomen en we hopen dat het goede vangsttempo aanhoudt. Het is positief dat een zo groot mogelijk deel van het makreelquotum in de Noorse zone wordt gevangen.”

Fiskebåt is momenteel in overleg met het Noorse Directoraat voor Visserij (Fiskeridirektoratet). De organisatie heeft gevraagd om de toegang tot de verschillende visserijzones voor deze groep vaartuigen aan te passen. Daarmee moet worden bereikt dat de beschikbare toegang gedurende de rest van het seizoen zo efficiënt mogelijk kan worden benut.

Volgens Fiskebåt blijft het daarbij van groot belang dat Noorse vaartuigen een zo groot mogelijk deel van het totale makreelquotum in de Noorse economische zone kunnen vangen.

Ook in IJsland goede makreelvangsten

Ook in IJsland verloopt de makreelverwerking voorspoedig. Afgelopen weekend werd de vangst van het schip Beitir NK ingevroren bij de visverwerkingsfabriek van Síldarvinnslan in Neskaupstaður. Het schip had 650 ton makreel aangevoerd uit de internationale wateren tussen IJsland en Noorwegen.

In de daaropvolgende nacht arriveerde de Margrét EA met bijna 500 ton makreel. De verwerking van die lading begon direct na aankomst.

De makreelverwerking verloopt dit seizoen volgens Síldarvinnslan zeer goed. Ook de kwaliteit van de vis wordt als uitstekend omschreven. De fabriek heeft inmiddels ongeveer 5.600 ton makreel ontvangen.

Afwisseling met blauwe wijting

De verwerking van makreel werd af en toe onderbroken om blauwe wijting, ook wel kolmuni genoemd, in te vriezen. Deze vis was gevangen door de Bjarni Ólafsson AK. Tot nu toe heeft de fabriek daarvan ongeveer 1.300 ton ontvangen. Het schip zou later die avond opnieuw met een lading blauwe wijting arriveren.

Het grootste deel van de aangevoerde makreel wordt volledig ingevroren. Een kleiner deel wordt gekopt en slechts een klein gedeelte wordt gefileerd.

De geproduceerde makreelproducten vertegenwoordigen een aanzienlijke waarde. Bij de fabriek wordt dan ook met tevredenheid teruggekeken op het verloop van de productie en de kwaliteit van de aangevoerde vis. [Bron: Noorwegen en IJsland]

Het bericht Makreelvisserij Noorwegen en IJsland komt goed op gang verscheen eerst op Visserij.nl.

De Hargun heeft een lengte van 83 meter en een breedte van 16,20 meter. De romp werd gebouwd op de Poolse vestiging van Karstensens Shipyard, waarna het schip in Skagen werd afgebouwd. De oplevering vond later plaats dan oorspronkelijk gepland; aanvankelijk stond deze voor medio 2025 op de planning.

Het nieuwe schip is speciaal ontworpen voor de traditionele Noorse pelagische visserij en kan flexibel worden ingezet. De Hargun kan eenvoudig schakelen tussen de visserij op blauwe wijting en de ringzegenvisserij op haring en makreel, waardoor het schip optimaal inzetbaar is gedurende het pelagische seizoen.

De geschiedenis van Hargun Havfiske gaat terug tot 1955, toen de rederij werd opgericht door Jonn en Rolf Garvik. Inmiddels staat de tweede generatie, bestaande uit Jonny Garvik, Gunveig Seim en Rune Garvik, aan het hoofd van het familiebedrijf. De dagelijkse leiding aan boord van de nieuwe Hargun is in handen van de derde generatie: Torgeir Seim en Jonn Garvik.

Voor de uitrusting van het schip is gebruikgemaakt van een groot aantal Noorse leveranciers. Zo werden de deksystemen geleverd door Karmøy Winch en is de Hargun uitgerust met boeg- en hekschroeven van Brunvoll. De voortstuwing bestaat verder uit een reductiekast van Brunvoll Volda die een schroef met een diameter van 4.500 millimeter aandrijft.

Bij het ontwerp is veel aandacht besteed aan efficiëntie en duurzaamheid. Omdat het schip naar verwachting ongeveer 80 procent van de tijd varend is tussen de verschillende visgronden, is gekozen voor een voortstuwingsinstallatie met twee hoofdmotoren van elk 3.600 kW.

Tijdens de normale vaart kan de Hargun met één hoofdmotor varen, wat resulteert in een lager brandstofverbruik en een vermindering van de uitstoot van CO₂ en stikstofoxiden (NOx). Wanneer tijdens de visserij extra vermogen nodig is, kunnen beide hoofdmotoren gelijktijdig worden ingezet. Onder een paar videos.

Het bericht Nieuwe pelagische purse-seiner/trawler Hargun opgeleverd verscheen eerst op Visserij.nl.

De NOx-heffing en het bijbehorende NOx-fonds werden in 2008 ingevoerd als onderdeel van een overeenkomst tussen de Noorse overheid en de maritieme sector. Via het fonds konden bedrijven subsidie ontvangen voor investeringen die de uitstoot van stikstofoxiden verminderen.

Volgens Fiskebåt heeft de regeling aantoonbaar resultaat opgeleverd. De NOx-uitstoot van de Noorse vissersvloot daalde van 5.693 ton in 2018 naar 3.327 ton in 2025. Een belangrijk deel van deze reductie is gerealiseerd dankzij projecten die met steun van het NOx-fonds zijn uitgevoerd.

De organisatie verwacht echter dat toekomstige emissiereducties vooral zullen voortkomen uit strengere wettelijke milieueisen voor nieuwe scheepsmotoren, zoals de internationale Tier III-emissienormen. Daardoor is de huidige NOx-heffing volgens Fiskebåt niet langer noodzakelijk.

Daarnaast wijst de visserijorganisatie erop dat de uitsluitend in Noorwegen geldende NOx-heffing de concurrentiepositie van de Noorse vissersvloot verzwakt ten opzichte van buitenlandse concurrenten. Volgens Fiskebåt worden de hogere kosten verder versterkt door de Noorse CO₂-heffing en de verplichting om een minimumaandeel biobrandstof te gebruiken.

Het Noorse ministerie van Financiën stelt in een lopende consultatie dat Noorwegen al voldoet aan de internationale NOx-reductieverplichtingen die sinds 2020 gelden. Op basis van de huidige emissieprognoses verwacht het ministerie dat het land ook de doelstellingen voor 2030 zal halen. Daarom wordt onderzocht of de NOx-heffing vanaf 2028 of op een later moment kan worden beëindigd. Een definitief besluit is nog niet genomen en zal, na afronding van de consultatie, aan het Noorse parlement worden voorgelegd. (Bron: Fiskebat)

Het bericht Noorse visserijsector wil af van NOx-heffing vanaf 2028 verscheen eerst op Visserij.nl.

Volgens Pedersen heeft een aanzienlijk deel van de visverwerkende industrie de afgelopen jaren de productie aangepast aan het fileren van zeer kleine vis. Machines die oorspronkelijk werden ontwikkeld voor de verwerking van haring en makreel zouden nu op grote schaal worden ingezet voor jonge kabeljauwachtigen.

Tegelijkertijd lijkt ook een deel van de Noorse diepzeevloot haar visserijactiviteiten op deze ontwikkeling te hebben afgestemd. Daardoor ontstaat volgens de kustvissers een systeem waarin winstgevendheid steeds meer afhankelijk wordt van grote hoeveelheden kleine vis, in plaats van hoogwaardige producten en duurzaam beheer van de visbestanden.

Risico voor toekomstige visbestanden

De kritiek richt zich vooral op de gevolgen voor de vispopulaties op lange termijn. Wanneer jonge vis wordt gevangen voordat zij kunnen uitgroeien tot volwassen paaivissen, neemt het vermogen van de bestanden af om zich te vernieuwen.

Volgens Pedersen kan dit leiden tot een afname van de visstand in de toekomst en zelfs tot instorting van belangrijke visserijen. Hij benadrukt dat de gevolgen niet alleen ecologisch zijn, maar ook economisch en sociaal. Vooral kustgemeenschappen die traditioneel afhankelijk zijn van lokale visserij zouden hierdoor hun bestaansbasis kunnen verliezen.

Economische druk op de sector

De ontwikkeling vindt plaats in een periode waarin delen van de Noorse vissersvloot zwaar zijn gefinancierd door investeringen in quota en schaalvergroting. Door de hoge kapitaallasten zijn veel bedrijven afhankelijk geworden van grote vangstvolumes om rendabel te blijven.

Volgens Pedersen wordt de vangst van jonge vis daardoor voor sommige bedrijven een economische noodzaak. De korte termijn levert inkomsten op, maar de rekening wordt volgens hem doorgeschoven naar toekomstige generaties vissers en naar de visbestanden zelf.

Kritiek op het visserijbeleid

De kustvissersorganisatie wijst ook naar het overheidsbeleid. Jarenlang zou de Noorse visserijsector zijn gestimuleerd om te investeren in grotere schepen en efficiëntere productiesystemen. Hierdoor is volgens de organisatie een situatie ontstaan waarin economische belangen soms zwaarder wegen dan duurzaam beheer van de visbestanden.

Pedersen vindt het opvallend dat de discussie over de toenemende vangst van jonge vis nauwelijks wordt gevoerd in de nationale politiek. Hoewel er veel aandacht is voor technologie, efficiëntie en structuurveranderingen in de sector, wordt volgens hem weinig gesproken over de gevolgen voor de aanwas van nieuwe visbestanden en de toekomst van de Noorse visserij.

Toekomst van kustgemeenschappen

De kritiek sluit aan bij eerdere zorgen over de concentratie van visserijrechten en economische activiteiten in steeds minder handen. Volgens de kustvissers staat de huidige ontwikkeling op gespannen voet met de doelstellingen van de Noorse visserijwetgeving, die juist gericht is op het waarborgen van werkgelegenheid en bewoning langs de kust.

“Noorwegen behoort tot de grootste zee vis producerende landen ter wereld,” stelt Pedersen. “Dan zou het doel moeten zijn om zoveel mogelijk voedsel en economische waarde te halen uit vis die de kans heeft gekregen om volwassen te worden, niet uit een industrie die afhankelijk is van het vangen van vis voordat die volwassen is.” (Bron: Norges kystfiskarlag)

Noorwegen zit niet in het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) van de Europese Unie. Het land is geen lid van de EU en heeft daarom een eigen, onafhankelijk visserijbeleid dat wordt aangestuurd door het Noorse Directoraat voor Visserij.

Het bericht Noorse kustvissers: jonge vis steeds vaker grondstof voor industrie verscheen eerst op Visserij.nl.