De Hargun heeft een lengte van 83 meter en een breedte van 16,20 meter. De romp werd gebouwd op de Poolse vestiging van Karstensens Shipyard, waarna het schip in Skagen werd afgebouwd. De oplevering vond later plaats dan oorspronkelijk gepland; aanvankelijk stond deze voor medio 2025 op de planning.

Het nieuwe schip is speciaal ontworpen voor de traditionele Noorse pelagische visserij en kan flexibel worden ingezet. De Hargun kan eenvoudig schakelen tussen de visserij op blauwe wijting en de ringzegenvisserij op haring en makreel, waardoor het schip optimaal inzetbaar is gedurende het pelagische seizoen.

De geschiedenis van Hargun Havfiske gaat terug tot 1955, toen de rederij werd opgericht door Jonn en Rolf Garvik. Inmiddels staat de tweede generatie, bestaande uit Jonny Garvik, Gunveig Seim en Rune Garvik, aan het hoofd van het familiebedrijf. De dagelijkse leiding aan boord van de nieuwe Hargun is in handen van de derde generatie: Torgeir Seim en Jonn Garvik.

Voor de uitrusting van het schip is gebruikgemaakt van een groot aantal Noorse leveranciers. Zo werden de deksystemen geleverd door Karmøy Winch en is de Hargun uitgerust met boeg- en hekschroeven van Brunvoll. De voortstuwing bestaat verder uit een reductiekast van Brunvoll Volda die een schroef met een diameter van 4.500 millimeter aandrijft.

Bij het ontwerp is veel aandacht besteed aan efficiëntie en duurzaamheid. Omdat het schip naar verwachting ongeveer 80 procent van de tijd varend is tussen de verschillende visgronden, is gekozen voor een voortstuwingsinstallatie met twee hoofdmotoren van elk 3.600 kW.

Tijdens de normale vaart kan de Hargun met één hoofdmotor varen, wat resulteert in een lager brandstofverbruik en een vermindering van de uitstoot van CO₂ en stikstofoxiden (NOx). Wanneer tijdens de visserij extra vermogen nodig is, kunnen beide hoofdmotoren gelijktijdig worden ingezet. Onder een paar videos.

Het bericht Nieuwe pelagische purse-seiner/trawler Hargun opgeleverd verscheen eerst op Visserij.nl.

De NOx-heffing en het bijbehorende NOx-fonds werden in 2008 ingevoerd als onderdeel van een overeenkomst tussen de Noorse overheid en de maritieme sector. Via het fonds konden bedrijven subsidie ontvangen voor investeringen die de uitstoot van stikstofoxiden verminderen.

Volgens Fiskebåt heeft de regeling aantoonbaar resultaat opgeleverd. De NOx-uitstoot van de Noorse vissersvloot daalde van 5.693 ton in 2018 naar 3.327 ton in 2025. Een belangrijk deel van deze reductie is gerealiseerd dankzij projecten die met steun van het NOx-fonds zijn uitgevoerd.

De organisatie verwacht echter dat toekomstige emissiereducties vooral zullen voortkomen uit strengere wettelijke milieueisen voor nieuwe scheepsmotoren, zoals de internationale Tier III-emissienormen. Daardoor is de huidige NOx-heffing volgens Fiskebåt niet langer noodzakelijk.

Daarnaast wijst de visserijorganisatie erop dat de uitsluitend in Noorwegen geldende NOx-heffing de concurrentiepositie van de Noorse vissersvloot verzwakt ten opzichte van buitenlandse concurrenten. Volgens Fiskebåt worden de hogere kosten verder versterkt door de Noorse CO₂-heffing en de verplichting om een minimumaandeel biobrandstof te gebruiken.

Het Noorse ministerie van Financiën stelt in een lopende consultatie dat Noorwegen al voldoet aan de internationale NOx-reductieverplichtingen die sinds 2020 gelden. Op basis van de huidige emissieprognoses verwacht het ministerie dat het land ook de doelstellingen voor 2030 zal halen. Daarom wordt onderzocht of de NOx-heffing vanaf 2028 of op een later moment kan worden beëindigd. Een definitief besluit is nog niet genomen en zal, na afronding van de consultatie, aan het Noorse parlement worden voorgelegd. (Bron: Fiskebat)

Het bericht Noorse visserijsector wil af van NOx-heffing vanaf 2028 verscheen eerst op Visserij.nl.

Volgens Pedersen heeft een aanzienlijk deel van de visverwerkende industrie de afgelopen jaren de productie aangepast aan het fileren van zeer kleine vis. Machines die oorspronkelijk werden ontwikkeld voor de verwerking van haring en makreel zouden nu op grote schaal worden ingezet voor jonge kabeljauwachtigen.

Tegelijkertijd lijkt ook een deel van de Noorse diepzeevloot haar visserijactiviteiten op deze ontwikkeling te hebben afgestemd. Daardoor ontstaat volgens de kustvissers een systeem waarin winstgevendheid steeds meer afhankelijk wordt van grote hoeveelheden kleine vis, in plaats van hoogwaardige producten en duurzaam beheer van de visbestanden.

Risico voor toekomstige visbestanden

De kritiek richt zich vooral op de gevolgen voor de vispopulaties op lange termijn. Wanneer jonge vis wordt gevangen voordat zij kunnen uitgroeien tot volwassen paaivissen, neemt het vermogen van de bestanden af om zich te vernieuwen.

Volgens Pedersen kan dit leiden tot een afname van de visstand in de toekomst en zelfs tot instorting van belangrijke visserijen. Hij benadrukt dat de gevolgen niet alleen ecologisch zijn, maar ook economisch en sociaal. Vooral kustgemeenschappen die traditioneel afhankelijk zijn van lokale visserij zouden hierdoor hun bestaansbasis kunnen verliezen.

Economische druk op de sector

De ontwikkeling vindt plaats in een periode waarin delen van de Noorse vissersvloot zwaar zijn gefinancierd door investeringen in quota en schaalvergroting. Door de hoge kapitaallasten zijn veel bedrijven afhankelijk geworden van grote vangstvolumes om rendabel te blijven.

Volgens Pedersen wordt de vangst van jonge vis daardoor voor sommige bedrijven een economische noodzaak. De korte termijn levert inkomsten op, maar de rekening wordt volgens hem doorgeschoven naar toekomstige generaties vissers en naar de visbestanden zelf.

Kritiek op het visserijbeleid

De kustvissersorganisatie wijst ook naar het overheidsbeleid. Jarenlang zou de Noorse visserijsector zijn gestimuleerd om te investeren in grotere schepen en efficiëntere productiesystemen. Hierdoor is volgens de organisatie een situatie ontstaan waarin economische belangen soms zwaarder wegen dan duurzaam beheer van de visbestanden.

Pedersen vindt het opvallend dat de discussie over de toenemende vangst van jonge vis nauwelijks wordt gevoerd in de nationale politiek. Hoewel er veel aandacht is voor technologie, efficiëntie en structuurveranderingen in de sector, wordt volgens hem weinig gesproken over de gevolgen voor de aanwas van nieuwe visbestanden en de toekomst van de Noorse visserij.

Toekomst van kustgemeenschappen

De kritiek sluit aan bij eerdere zorgen over de concentratie van visserijrechten en economische activiteiten in steeds minder handen. Volgens de kustvissers staat de huidige ontwikkeling op gespannen voet met de doelstellingen van de Noorse visserijwetgeving, die juist gericht is op het waarborgen van werkgelegenheid en bewoning langs de kust.

“Noorwegen behoort tot de grootste zee vis producerende landen ter wereld,” stelt Pedersen. “Dan zou het doel moeten zijn om zoveel mogelijk voedsel en economische waarde te halen uit vis die de kans heeft gekregen om volwassen te worden, niet uit een industrie die afhankelijk is van het vangen van vis voordat die volwassen is.” (Bron: Norges kystfiskarlag)

Noorwegen zit niet in het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) van de Europese Unie. Het land is geen lid van de EU en heeft daarom een eigen, onafhankelijk visserijbeleid dat wordt aangestuurd door het Noorse Directoraat voor Visserij.

Het bericht Noorse kustvissers: jonge vis steeds vaker grondstof voor industrie verscheen eerst op Visserij.nl.

Het 76,4 meter lange vissersschip is ontworpen door Salt Ship Design en is bestemd voor de vangst van haring, makreel en blauwe wijting. Het schip werd gebouwd door Westcon Yards in opdracht van M.V. Quantus Ltd en Peter and J. Johnstone Ltd uit Schotland. Volgens de opdrachtgevers betreft het een vissersvaartuig voor de volgende generatie.

Met een breedte van 15,8 meter richt de Quantus zich op belangrijke pelagische visbestanden in de Noord-Atlantische Oceaan. Westcon benadrukt dat het project aansluit bij de strategie van het bedrijf om hoogwaardige schepen te leveren aan toonaangevende visserijbedrijven.

Schipper Ian Buchan en zijn zonen Mark en Stuart uitten hun tevredenheid over het bouwproces. Ze prezen de toewijding, professionaliteit en het vakmanschap van Westcon tijdens de realisatie van het schip.

Westcon heeft de afgelopen jaren meer dan 500 miljoen Noorse kronen (ongeveer 43 miljoen euro) geïnvesteerd in de modernisering van haar werven. Het bedrijf beschikt over faciliteiten in Ølen, Florø, Karmøy en Helgeland in Noorwegen. Endre Matre van Westcon gaf aan dat het bedrijf ook werkt aan groei buiten de offshore-sector en dat de oplevering van de Quantus aantoont dat de werf internationaal concurrerend blijft op het gebied van vissersschepen.

Westcon bouwt en verbouwt vissersschepen sinds de jaren zestig en is daarnaast actief in offshore-, energie- en maritieme projecten, waaronder scheepsreparaties en onderhoud aan boorplatformen. Onder een video van een proefvaart door Westcon Yards AS.

Het bericht Nieuw pelagische PD 379 Quantus klaar voor oplevering verscheen eerst op Visserij.nl.

De vangst werd geleverd aan Prima Protein AS in Egersund. In totaal voerden drie Faeröerse schepen tijdens week 19 samen 8.503 ton blauwe wijting aan.

Volgens de Noorse pelagische verkooporganisatie Sildelaget werd de vis gevangen in de Faeröerse zone. Christian í Grótinum nam ruim 40 procent van het totale volume voor haar rekening. De cijfers bevestigen de sterke aanwezigheid van de Faeröerse vloot in de Noord-Atlantische visserij op blauwe wijting tijdens het huidige lenteseizoen.

Start makreelseizoen voor kleine Noorse vissersschepen

Ondertussen zijn de kleinste Noorse kustvissers gestart met de makreelvisserij voor de vers markt. Acht schepen meldden in totaal 17,6 ton makreel. De vangsten vonden plaats langs de Noorse westkust, van Alver tot Strand. De makreel woog volgens Sildelaget tussen de 400 en 500 gram en werd via dagelijkse veilingen vers verkocht.

Noordzeeharing nog mager

Daarnaast werden kleine hoeveelheden horsmakreel en Noordzeeharing aangevoerd. Vetmetingen van haring die eind april werd gevangen, tonen aan dat de vis nog steeds relatief mager is. Volgens Sildelaget kan dat wijzen op koude omstandigheden in de Noordzee en beperkte beschikbaarheid van voedsel. (Bron: Sildelaget)

Het bericht Grootste blauwe wijting vangst van het jaar aangevoerd in Noorwegen verscheen eerst op Visserij.nl.

Kritische stemmen in Groot-Brittannië noemen hun regering de “domme buurman” die zijn energiezekerheid opoffert, om olie en gas vervolgens van de Noren te moeten kopen. Dankzij doorbraken in boortechniek kunnen velden vlak bij de Britse kust, die voorheen als onrendabel werden gezien, nu weer productie draaien. Het resultaat? De Noorse productie piekte vorig jaar op het hoogste niveau in 16 jaar.

Deze technologische triomf stelt Noorwegen in staat om de productie nog minstens tien jaar op hoog niveau te houden. Het VK blijft echter achter, met een energietransitie beleid dat de olieproductie de das omdoet. Sinds het boorverbod in 2024 krimpt de Britse oliesector snel, met verlies van duizenden banen per maand.

De timing voor de Noorse heropleving is slecht voor Groot-Brittannië: terwijl de Britse productie daalt, draait de Noorse output op volle kracht. In het afgelopen jaar gaf het VK maar liefst 23,77 miljard euro uit aan olie en gas… uit Noorwegen.

Bronnen: www.telegraph.co.uk en www.hln.be

Het bericht Noorwegen blaast oude Noordzee olievelden nieuw leven in verscheen eerst op Visserij.nl.

Dit is het laagste quotum sinds 1991. Tegelijkertijd stijgt het schelvisquotum voor 2026 met 18% naar 153.293 ton. De Noorse minister van Visserij, Marianne Sivertsen Næss, benadrukte de uitdagingen tijdens de gesprekken, die werden bemoeilijkt door de beursgang van Russische visserijbedrijven. Desondanks is ze tevreden met het resultaat.

De Russische onderhandelaars gaven aan dat de overeenkomst geen invloed heeft op de Noorse sancties tegen Russische visserijbedrijven, die sinds juli van kracht zijn. Ondanks politieke spanningen blijft de samenwerking tussen Noorwegen en Rusland in de visserij, een voorbeeld van duurzaam beheer, al meer dan vijftig jaar bestaan.

Wetenschappers van beide landen werkten samen om de nieuwe quota te onderbouwen, en in 2026 wordt een gezamenlijk onderzoeksprogramma uitgevoerd.

Het bericht Noorwegen en Rusland bereiken akkoord over visquota Barentszzee verscheen eerst op Visserij.nl.

De Europese visindustrie roept de EU op om alles in haar macht te doen om de ongelijkheid te herstellen, tegen geïnstitutionaliseerde overbevissing op te treden en een eerlijke en uitgebreide overeenkomst tussen alle kuststaten tot stand te brengen.

Op 16 december hebben het VK, Noorwegen, de Faeröer-eilanden en IJsland een gedeeltelijke overeenkomst bereikt over de verdeling van de vismogelijkheden voor makreel in de Noordoost-Atlantische Oceaan, evenals over het niveau van de Totale Toegestane Vangst (TAC) voor 2026. Deze uitkomst beloont effectief de unilaterale vaststelling van buitensporige en opgeblazen quota door niet-EU-landen in de afgelopen jaren, terwijl duurzame praktijken en de legitieme belangen van de EU en haar vissers worden genegeerd. Het gezamenlijke aandeel van de vier partijen bedraagt nu 79,45%, waardoor er niet genoeg ruimte is om de EU-claim op basis van historische, duurzame praktijken en legitieme economische belangen op te vangen. De overeenkomst sluit niet alleen de EU uit, maar ook Groenland, terwijl er niets wordt gedaan om overbevissing door Rusland te voorkomen.

De vier partijen kwamen overeen dat “299.010 ton de Totale Toegestane Vangst” voor 2026 moet vertegenwoordigen, waarmee ze afwijken van de benadering die door de EU wordt gevolgd. De TAC- en Quotaregeling bevat een voorlopige vangstlimiet van 156.921 ton, 90% van het ICES-advies voor de TAC, voor de eerste zes maanden van 2026.

De Europese vissers blijven de prijs betalen voor jaren van onverantwoord gedrag door andere landen, en krijgen te maken met een scherpe vermindering van de makreel quota voor 2026 en langdurige schade aan hun marktpositie. Daarom roept de EU-industrie de EU en andere kuststaten op om onverwijld opnieuw bijeen te komen en een eerlijke en rechtvaardige uitgebreide regeling tussen alle kuststaten te onderhandelen. De EU moet haar invloed als de belangrijkste markt voor vis export van andere kuststaten ten volle benutten. Concrete actie tegen de voortdurende overbevissing is dringend nodig, inclusief handelsmaatregelen. Dreigementen van actie zijn niet langer voldoende.

Tim Heddema, woordvoerder van de EU-pelagische visserijsector, reageert: “Deze ontwikkeling roept diepe zorgen op en roept veel vragen op. Is dit een schending van de EU-UK TCA door het VK? Hoe zal de EU omgaan met de verschillen in vangstlimieten en bescherming van EU-visrechten? In elk geval hebben we nu een koers van actie nodig van de EU. Het is uiterst verontrustend om te merken dat hoewel de EU nog steeds het voorzitterschap van de makreelconsultaties heeft, ze recentelijk niet betrokken is geweest bij de daadwerkelijke onderhandelingen. We bevinden ons in een diepe crisis.” (Bron: Europêche, 17 December 2025)

Het bericht Vierpartijenakkoord makreel beloont overbevissing en zet EU-buitenspel verscheen eerst op Visserij.nl.

Het nieuwe schip is ontworpen om deel te nemen aan de gangbare pelagische visserijen van de Noorse vloot, waaronder trawlvisserij op blauwe wijting. Daarnaast beschikt het over de capaciteit om met trawl- of ringzegenvistuig op haring en makreel te vissen. Het schip heeft een lengte van 74 meter en een breedte van 16 meter, met een capaciteit van 2815 kubieke meter in de RSW-tanks. De accommodatie aan boord biedt ruimte voor een bemanning van maximaal 15 personen.

Het staalwerk voor het schip werd afgerond op de Noorse werf in Turkije, waarna het casco naar de Westcon-werf in Olensvåg, Noorwegen werd gebracht voor de verdere afbouw en geplande aflevering in februari dit jaar, dit lukte echter niet door opgelopen levertijden van apparatuur en gestegen prijzen.

Het schip is uitgerust met een geavanceerd energiesysteem, waaronder een Wärtsilä 8V31 hoofdmotor van ongeveer 6500 pk voor zowel mechanische als dieselelektrische aandrijving. Ook is het schip voorzien van een batterijpakket van 1243 kW, wat bijdraagt aan het optimaliseren van het energieverbruik.

De relatie tussen Westcon en de familie Ulsund, eigenaar van Trønderbas AS, gaat ver terug. In 1977 werd de eerste Trønderbas uitgerust met een shelterdeck door dezelfde werf. In 1999 volgde de oplevering van het schip dat nu door het nieuwe vaartuig is vervangen.

“Wij zijn dankbaar voor het vertrouwen van de familie Ulsund en de uitstekende samenwerking tijdens de bouwperiode. We wensen het bedrijf, het schip en de bemanning veel succes met dit nieuwe schip van Westcon,” aldus een vertegenwoordiger van de werf bij de oplevering. Onder een video van de proefvaart.

Het bericht Nieuwe pelagische Trønderbas voor Noorwegen verscheen eerst op Visserij.nl.

Als dit niet lukt, zouden vissers een tijdelijke noodregeling voor 2026 verwelkomen. Ondertussen herinnert de industrie consumenten en detailhandelaren eraan dat makreel uit de EU nog steeds verantwoord verkregen makreel is.

De kuststaten van makreel (EU, VK, Noorwegen, Faeröer, IJsland, Groenland) komen op 16 en 17 oktober opnieuw bijeen voor overleg over de totaal toegestane vangst voor 2026 en een verdelingsregeling. Zoals vermeld in haar recente standpuntnota over de vangstmogelijkheden [1], ziet de EU-industrie geen andere optie dan het wetenschappelijk advies voor 2026 (174 357 ton, een daling met 70%) op te volgen, in het belang van het bestand en onze eigen toekomst als makreelvissers. De EU betaalt nog steeds de prijs voor de langdurige overbevissing – tot 40% – door andere vloten. Er moet onverwijld actie worden ondernomen tegen dit onverantwoordelijke gedrag, aangezien de belangrijkste en meest waardevolle pelagische visserij in de EU dreigt in te storten.

De industrie roept alle kuststaten op om hun uiterste best te doen om een uitgebreide deelregeling te creëren die echte, duurzame historische staat van dienst en belangen weerspiegelt. De huidige overbevissing mag niet worden meegeteld voor een betere visserijstaat van dienst voor de betrokken partijen. Een noodregeling zou kunnen worden geïnspireerd op de verdeelsleutel van de vorige verdelingsregeling, om de kansen van het bestand op herstel naar een veerkrachtigere biomassa te vergroten. Zowel een noodregeling als een definitieve regeling moet-bepalingen bevatten om de vangsten in internationale wateren te beperken en om deze vangsten ten volle in aanmerking te nemen bij de benutting van de quota van elke kuststaat.

Aangezien het wetenschappelijk verantwoord wordt geacht om in 2026 (en 576 958 ton in 2025) 174 357 ton makreel te vangen, en aangezien de EU de enige is die deze beperkingen nog handhaaft, is het een klap in het gezicht van de vissers in de EU dat sommige milieu-ngo’s detailhandelaren en consumenten in de EU oproepen om te stoppen met de verkoop en aankoop van alle makreel – inclusief die in de EU zijn gevangen – en dat detailhandelaren in sommige EU-lidstaten in feite dat precies doen.

Tim Heddema, woordvoerder van de pelagische visserijsector in de EU, licht toe: “Deze acties van NGO’s en retailers zijn buitengewoon teleurstellend en ongepast en doen geen recht aan het wetenschappelijke advies. De gevolgen zullen juist worden gevoeld door de vissers die het minst verantwoordelijk zijn voor de huidige achteruitgang van het bestand, terwijl deze oproepen tot een boycot ontbreken in de kuststaten die verantwoordelijk zijn voor overbevissing. Die partijen zullen hun houding niet ineens veranderen als Anna uit Amsterdam geen makreel meer kan vinden in haar plaatselijke supermarkt. De oplossing voor het probleem is een overeenkomst tussen de kuststaten en daar moet iedereen zich op richten. In de tussentijd blijft Europese makreel een verantwoorde keuze voor de consument.

[1] Standpuntnota van de EAPO-NPWG over de vangstmogelijkheden in 2026.

Persbericht: Europêche

Het bericht Kritieke behoefte aan regeling voor makreel verdeling, Europese makreel blijft verantwoord verscheen eerst op Visserij.nl.