De vangst is uitzonderlijk: bij boomkorsurveys van ILVO werd de soort volgens de projectinformatie sinds 1985 niet meer aangetroffen. De drie haaien, twee vrouwtjes en één mannetje, waren ongeveer 55 tot 60 centimeter lang. De ruwe haai kan bijna twee meter groot worden, maar groeit traag en plant zich relatief laat voort. Wereldwijd staat de soort op de Rode Lijst van de IUCN als ‘ernstig bedreigd’.

Met het ELASMON-project, gecoördineerd door ILVO en uitgevoerd door VLIZ en het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen (KBIN), willen onderzoekers beter begrijpen welke rol de Belgische Noordzee speelt in de levenscyclus van haaien en roggen. De zenders moeten inzicht geven in de verspreiding en verplaatsingen van de ruwe haai, zodat gerichte beschermingsmaatregelen mogelijk worden.

Blauwvintonijn

In dezelfde week meldde een onderhoudstechnicus bij een offshorewindpark op de Thorntonbank drie à vier grote vissen te hebben gezien die hij identificeerde als Atlantische blauwvintonijnen (Thunnus thynnus). De vissen zouden 1,5 tot 2 meter lang zijn geweest en dicht bij de waarnemer uit het water zijn gesprongen.

Blauwvintonijn kwam tot in de jaren 1960 geregeld voor in de Noordzee, maar verdween grotendeels uit de noordelijke wateren. Na internationale beheermaatregelen herstelde het bestand en verschenen de vissen opnieuw in verschillende Noord-Europese wateren.

Lees hier het bericht door VLIZ: Twee hoogst uitzonderlijke vismeldingen in Belgische Noordzee

Het bericht Waarnemingen van ruwe haaien en blauwvintonijn in Belgische Noordzee verscheen eerst op Visserij.nl.

Op beelden van het incident is te zien hoe de grote tonijn vlak achter een zwemmer door het water beweegt. De man schrikt zichtbaar en zwemt snel richting het strand. Hij weet het water veilig te verlaten.

Daarmee is het opmerkelijke voorval echter nog niet voorbij. Ook de tonijn belandt in het ondiepe water en raakt daar gestrand. Het dier spartelt hevig en lijkt er niet in te slagen om op eigen kracht terug naar dieper water te zwemmen.

Verschillende strandgangers besluiten daarop in actie te komen. Met onder meer ligbedden en stoelen proberen zij de enorme vis voorzichtig terug richting zee te duwen. Na meerdere pogingen lukt het uiteindelijk om deze weer naar dieper water te duwen.

Eenmaal terug in zee kan de vis zelf wegzwemmen. Voor de strandgangers zit de schrik er dan al goed in. De beelden van de tonijn en de reddingsactie verspreidden zich vervolgens snel via sociale media, zie onder.

Het bericht Tonijn van 300 kilo zorgt voor schrik op strand in Marbella verscheen eerst op Visserij.nl.

De populatie grijze zeehonden langs de Zweedse kust is inmiddels uitgegroeid tot meer dan 65.000 dieren. In de jaren zeventig waren dat er naar schatting slechts zo’n 2.000. De sterke groei heeft ervoor gezorgd dat de discussie over de gevolgen van de zeehondenpopulatie voor de visserij opnieuw hoog op de agenda staat.

Zweedse onderzoekers gaan de komende jaren onderzoeken of gerichte jacht op zeehonden een bijdrage kan leveren aan het verminderen van de problemen. Het onderzoek wordt uitgevoerd door de Sveriges lantbruksuniversitet (SLU) en staat onder leiding van zeehondenonderzoeker Sara Königson. Het project loopt van mei 2026 tot mei 2029 en wordt gefinancierd door het Zweedse Naturvårdsverket.

Schade aan netten en vangsten

Voor beroepsvissers vormen grijze zeehonden volgens de onderzoekers al langere tijd een probleem. De dieren kunnen hun netten beschadigen en gevangen vis opeten of verwonden. Daardoor kunnen vissers te maken krijgen met zowel verlies van vangst als schade aan hun vistuig.

Volgens Königson neemt de problematiek toe naarmate de zeehondenpopulatie groeit. Tegelijkertijd kunnen zeehonden volgens de onderzoekers ook druk uitoefenen op kwetsbare visbestanden.

De onderzoekers benadrukken daarbij dat zeehonden niet als enige oorzaak van de achteruitgang van visbestanden worden gezien. Het onderzoek richt zich juist op de vraag of de predatiedruk van zeehonden een aanvullende factor is die het herstel van bepaalde visbestanden bemoeilijkt.

Geen algemene jacht

Het Zweedse onderzoek gaat niet uit van een algemene vermindering van de zeehondenpopulatie. Het gaat om gerichte jacht op specifieke locaties waar zeehonden zich ophouden bij kwetsbare visbestanden of aanzienlijke schade aan de visserij veroorzaken.

Onderzoekers willen onder meer bekijken of gerichte jacht leidt tot minder schade voor vissers en of de druk op visbestanden daardoor afneemt. Ook wordt onderzocht hoe zeehonden reageren op de jacht en of zij bepaalde gebieden daarna minder vaak bezoeken.

Een onderdeel van het onderzoek vindt plaats langs de noordelijke Zweedse kust. Daar wordt onder meer gekeken naar gebieden bij riviermondingen waar vissen trekken. De Zweedse publieke omroep SVT volgde onlangs een van de deelnemers aan het onderzoeksproject tijdens de jacht.

Ook relevant voor Denemarken

De Zweedse ontwikkeling is ook interessant voor andere landen rond de Oostzee. De problemen die Zweedse kustvissers ervaren met zeehonden zijn namelijk vergelijkbaar met de klachten van vissers in Denemarken.

Als het onderzoek de komende jaren aantoonbare effecten laat zien, kan dat nieuwe informatie opleveren voor de discussie over het beheer van grijze zeehonden in de Oostzee.

Tegelijkertijd blijft de bescherming van de soort een belangrijk onderdeel van het debat. De grijze zeehond was in de jaren zeventig sterk in aantal teruggelopen, maar heeft zich sindsdien opmerkelijk hersteld. Het Zweedse onderzoek zoekt daarom naar een evenwicht tussen natuurbescherming, gezonde visbestanden en een levensvatbare kustvisserij.

Het onderzoek moet uiteindelijk duidelijk maken waar en wanneer gerichte jacht daadwerkelijk effect heeft, en of deze vorm van populatiebeheer een bruikbaar instrument kan zijn binnen het Zweedse beleid voor de grijze zeehond.

Het bericht Zweden onderzoekt gerichte zeehondenjacht verscheen eerst op Visserij.nl.

De riemvis, ook wel bekend als de haringkoning, leeft normaal op dieptes van ongeveer 1.000 meter in de mesopelagische zone van de oceaan en wordt zelden aan het oppervlak gezien. Dat maakt het verschijnsel van twee exemplaren op één plek ongekend.

Volgens ooggetuigen viel het vreemde tafereel op toen twee zussen iets opvallends in het ondiepe water zagen flitsen. Toen ze dichterbij kwamen, ontdekten ze tot hun verbazing de gigantische vissen.

Samen met andere strandgangers sprong een van de zussen snel het water in om de eerste riemvis terug naar dieper water te duwen. Nog voor ze klaar waren, ontdekten ze een tweede vis, die eveneens worstelde in de branding. Dankzij de gezamenlijke inspanning van de aanwezigen konden beide vissen uiteindelijk veilig terugkeren naar de oceaan, waar ze snel uit het zicht verdwenen. Onder de video.

Het bericht Twee 9 meter lange levende riemvissen spoelen aan op Mexicaans strand (Video) verscheen eerst op Visserij.nl.

Rood tij, een natuurlijk fenomeen veroorzaakt door algenbloei, wordt verwacht tot mei door te zetten. Het ministerie van Bosbouw, Visserij en Milieu in Zuid-Afrika heeft de lokale bevolking gewaarschuwd voor de gevaren van algenvergiften en bacteriële besmetting die gepaard gaan met de uitloop.

Er is een ernstig gezondheidsrisico. “De kreeften en vissen zijn niet veilig voor menselijke consumptie,” aldus de officiële waarschuwing. Het ministerie benadrukt dat consumptie van de aangespoelde dieren kan leiden tot ernstige ziekte of zelfs de dood. Het publiek wordt dan ook dringend verzocht om geen dieren te verzamelen, te verkopen of te consumeren.

In reactie op de situatie heeft het ministerie een plan geïnitieerd om de levende kreeften uit het getroffen gebied te verwijderen. Ze worden verplaatst naar gebieden met stabiele zuurstofniveaus. Dode kreeften worden opgeruimd, en zowel zuurstofniveaus als algenactiviteit worden nauwlettend gemonitord. Wetenschappelijke beoordelingen van de getroffen kreeftpopulaties worden uitgevoerd om de situatie beter te begrijpen.

De Westkust heeft in het verleden al meerdere keren met massale kreeftenuitlopen te maken gehad. In maart 2023 kwamen er 200 ton kreeften aan land, terwijl in 2002 meer dan 2200 ton kreeften door het rode getij uit de zee kwamen. Ook in februari 2015 spoelden 60 ton kreeften aan en in 2022 was dat aantal meer dan 500 ton.

Gezien de herhaling van deze uitlopen, wordt er steeds vaker gesuggereerd dat de Zuid-Afrikaanse overheid de vangstquota voor lokale kreeftenvissers zou moeten heroverwegen, en mogelijk verhogen, om de ecologische en economische gevolgen van deze grote uitlopen te verzachten.

De Zuid-Afrikaanse overheid blijft de situatie monitoren in de hoop verdere schade aan het ecosysteem en de lokale gemeenschappen te voorkomen.

Het bericht Alweer enorme uitloop van kreeft op Zuid-Afrikaanse westkust verscheen eerst op Visserij.nl.

De twee meter lange verpleegsterhaai onderscheidde zich van de gebruikelijke bruine kleur van de soort. De haai werd gevangen tijdens een sportvistocht in de buurt van Tortuguero National Park, op een diepte van 37 meter.

Onderzoekers denken dat het ongewone uiterlijk werd veroorzaakt door xanthisme – ook bekend als xanthochroïsme – een pigmentatieaandoening die overmatige gele of gouden kleuren in de huid van de dieren veroorzaakt door een gebrek aan rode pigmentatie. De opvallende witte ogen zouden dan weer het gevolg zijn van albinisme.

De aandoening is nog nooit eerder gezien bij kraakbeenvissen, een groep die haaien, roggen en vleten omvat, in het Caribisch gebied, volgens onderzoek van de Federale Universiteit van Rio Grande.

Het bericht Vissers verbaasd over feloranje haai met witte ogen verscheen eerst op Visserij.nl.

De meerval van meer dan twee meter lang, bracht vrijdagmiddag laat bijt- en vleeswonden toe aan vijf zwemmers, zo maakte de politie in Beieren zaterdagavond bekend. Volgens functionarissen woog de meerval ongeveer 90 kilogram. De verwondingen zijn behandeld door helpers van het Rode Kruis.

De opgeroepen politie heeft het zwemwater afgesloten om verdere verwondingen te voorkomen, en ook omdat er een muziekfestival aan het meer had plaatsgevonden. De muziek werd door de vis wellicht niet gewaardeerd waarna een politieman het dier met zijn dienstwapen heeft neergeschoten. Twee vissers haalden met een boot de zware vis uit de Brombachsee.

Meervallen kunnen tientallen jaren oud worden en dan behoorlijk groot worden, ze veroorzaken van tijd tot tijd opschudding in Duitsland. In Mönchengladbach, Noordrijn-Westfalen, bijvoorbeeld, verwierf een vis de naam “Kuno, de dodelijke meerval” meer dan 20 jaar geleden internationale mediafaam. Destijds zou het dier een jonge teckel hebben ingeslikt.

Het bericht Reuzenmeerval bijt vijf zwemmers in Duits meer verscheen eerst op Visserij.nl.

De vis meet van zwaardpunt tot staartpunt 2.54 meter en weegt zo’n 60 kilo. Door zijn lengte en bijzondere vorm is het een heel imposant dier. Het is zeldzaam dat een zwaardvis aanspoelt in Nederland, en voor het binnen waddengebied de eerste keer.

Zwaardvissen zijn roofvissen die wel 4,5 meter lang en meer dan 600 kilo zwaar kunnen worden. Hun bovenkaak is extreem verlengd, waardoor hij de vorm van een zwaard heeft gekregen. Ze eten voornamelijk scholenvormende vissen.

Zwaardvissen komen wereldwijd voor, behalve in koude streken. Ze leven ook in de Middellandse Zee. In de Nederlandse wateren zijn ze zeer zeldzaam; voor zover bekend zijn er sinds 1800 vier gevangen in ons deel van de Noordzee.

Conservator Pierre Bonnet van Ecomare heeft de zwaardvis, samen met vrijwilliger Adrie Vonk, opgehaald uit Den Oever. De vis wordt opgenomen in de collectie van Ecomare op Texel.

Zeer zeldzame #zwaardvis gevonden bij de Eemshaven. Keert nu ook de zwaardvis na de #blauwvintonijn terug in de Rijke Noordzee? https://t.co/W4lyjVqMMH #rtvnoord

— EMK-vissers (@EMKvissers) April 30, 2025

Het bericht Zeldzame zwaardvis gevonden bij de Eemshaven verscheen eerst op Visserij.nl.

Mede als slachtoffer van de Japanse sushi-miljoenenindustrie had de ‘reuzentonijn’ het sinds de jaren 1960 zwaar te verduren. Gelukkig blijkt het tij te keren en gaat het weer stukken beter op de paaigronden in de Middellandse Zee en de Golf van Mexico, en daarbuiten. Al blijft waakzaamheid geboden. Waarnemingen en resultaten van zenderonderzoek in Noordwest-Europa lichten een tip van de sluier op over het hoe en waarom van dit herstel.

De Noordzee terug in trek

Sinds 1963 waren ze als bij donderslag verdwenen. Maar de afgelopen tien jaar gaat het terug opvallend beter met de Atlantische blauwvintonijn  in de Noordzee en Baltische Zee. Doe een zoektocht op het internationale GBIF-biodiversiteitsplatform en je krijgt voor Nederland negen meldingen sinds 2013. De twee meest recente waarnemingen (24 september en 18 november 2023) vonden plaats in de Westerscheldemonding, op een stukje van de Belgische grens. Zelf kent België nog geen bevestigde meldingen van levende blauwvintonijn. Al zal dit ongetwijfeld niet lang meer op zich laten wachten.

Ondertussen duiken ook tal van YouTube-filmpjes op van uit het water springende blauwvintonijnen in het Engels Kanaal, de Ierse Zee en de Noordzee (Onder), veelal in de late zomer en herfst. Vaak krijg je deze oceaankampioenen energiek in en uit het water springend te zien, jagend op haringachtigen of andere pelagische vis…Lees hier verder op het digitale nieuwskanaal van het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ)

Video: UNBELIEVABLE Giant Bluefin TUNA chasing Garfish in South Devon

Het bericht Reuzentonijn in de Noordzee terug van weggeweest [video] verscheen eerst op Visserij.nl.

Robin Dejillo, een inwoner van de provincie Quezon, ten zuidoosten van Manilla, is sinds 4 augustus als vermist opgegeven nadat zijn boot zonder benzine kwam te zitten tijdens het vissen, zo meldde persbureau Xinhua.

Personeel van de kustwacht vond hem donderdag op zee bij de meest noordelijke provincie Batanes, meer dan 600 km van de provincie Quezon. Kustwacht personeel zag een witte motorboot met een oudere man aan boord. De man was Dejillo.

Dejillo overleefde meer dan een maand op zee door regenwater te drinken en vis te eten. Hij voedde zich ook met kokosnoten die op het water dreven.

De Kustwacht redde Dejillo en sleepte zijn boot naar een nabijgelegen haven.

Het is onduidelijk hoe Dejillo de tropische cyclonen had overleefd die de Filippijnen teisterden terwijl hij op zee was. Ten minste vier stormen hebben het archipelland de afgelopen weken geteisterd.

Dejillo werd naar een plaatselijk ziekenhuis gebracht voor medische behandeling. Na een grondige medische beoordeling zei de kustwacht dat het van plan is een vliegtuig te sturen om Dejillo naar zijn geboorteplaats in de provincie Quezon te vervoeren.

Het bericht Filipijnse visser na 47 dagen op drift uit zee gered verscheen eerst op Visserij.nl.