Het project onderzocht hoe uitdagingen zoals klimaatverandering en de toenemende, cumulatieve druk op de beschikbare ruimte op zee kunnen meegenomen worden in toekomstige plannen. Ook is gezocht naar mogelijkheden om uiteenlopende activiteiten zoals energieproductie, natuurbeheer en visserij beter te combineren op dezelfde ruimte.

Binnen dit Europees project onderzocht ILVO hoe de positie van de visserij sterker kan worden verankerd in de mariene ruimtelijke planning. Daarvoor werden de zogenaamde kernvisgronden in kaart gebracht: de gebieden waar vissers het vaakst actief zijn of waar zij de hoogste vangstwaarden realiseren.

Een belangrijk aandachtspunt was de wisselwerking tussen visserij en offshore windenergie. De analyses tonen aan dat de verdere uitbreiding van windparken op zee de beschikbare visgronden verkleint. Vooral de boomkorvisserij ondervindt hiervan een aanzienlijke impact. Verdere analyses moeten meer inzicht geven in hoe deze effecten zich in de toekomst zullen ontwikkelen.

De kennis en expertise uit NORSAIC worden vandaag ook ingezet binnen het traject van het Greater North Sea Basin Initiative (GNSBI). In dit samenwerkingsverband werken de negen Noordzeelanden samen aan een betere afstemming van hun mariene ruimtelijke plannen en de verschillende activiteiten die op de Noordzee plaatsvinden.

Op 9 september 2026 nam ILVO deel aan de MSP Interactive Experience in Breda (Nederland), het slotevenement van het Interreg-project NORSAIC. Tijdens deze bijeenkomst kwamen beleidsmakers, onderzoekers en praktijkexperten uit de Noordzeeregio samen om na te denken over de toekomst van de mariene ruimtelijke planning. Het congres bood een overzicht van de belangrijkste resultaten van NORSAIC.

Via interactieve sessies, demonstraties van innovatieve tools (MSP challenge; compendium Noordzee) en de uitwisseling van praktijkervaringen kregen deelnemers inzicht in hoe de beschikbare ruimte op de Noordzee in de toekomst beter en duurzamer kan worden beheerd. Daarbij stonden een goede afstemming tussen verschillende activiteiten op zee en een onderbouwde ruimtelijke planning centraal.

De kennis die binnen NORSAIC is opgebouwd, sluit nauw aan bij het onderzoek dat ILVO al jarenlang uitvoert rond ruimtegebruik op zee. Op de Belgische Noordzee vinden heel wat activiteiten plaats, zoals visserij, offshore energieproductie, natuurbeheer, scheepvaart, zandwinning en aquacultuur. ILVO onderzoekt hoe deze activiteiten op een duurzame manier naast elkaar kunnen bestaan en waar mogelijk ruimte kunnen delen, zonder het mariene ecosysteem uit het oog te verliezen. Zo draagt het onderzoek bij aan een evenwichtige en toekomstgerichte inrichting van de Noordzee.

Klik hier voor meer informatie op de website van ILVO

Het bericht NORSAIC: Ruimte op de Noordzee onder druk verscheen eerst op Visserij.nl.

De verkiezing is een initiatief van VLAM, het Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing, en de Vlaamse visserijsector. Het Instituut voor Landbouw-, Visserij- en Voedingsonderzoek (ILVO) beoordeelt daarbij of de gekozen soort niet met een risico op overbevissing te maken heeft.

Volgens Crevits is de zeekat een soort die nog relatief weinig bekend is bij het grote publiek. “We associëren de zeekat vaak met de zuiderse keuken, maar velen weten niet dat hij ook in groten getale wordt gevangen door onze eigen Vlaamse vissers“, aldus de minister.

Snelle groeier

De zeekat, ook wel sepia genoemd, is een inktvis met acht korte armen en twee langere vangarmen. De soort kan razendsnel van kleur, patroon en huidstructuur veranderen om zich aan de omgeving aan te passen. Overdag houdt de zeekat zich vaak schuil in het zand of tussen spleten. ’s Nachts gaat het dier op jacht naar onder meer vis, weekdieren en schaaldieren.

De soort heeft een korte levenscyclus van één tot twee jaar en kan zich snel voortplanten. Daardoor kunnen populaties zich relatief snel herstellen. Ook het klimaat lijkt de zeekat voorlopig gunstig gezind. De soort breidt haar verspreidingsgebied uit en wordt op steeds meer plaatsen talrijker.

Zeekatten komen voor in een groot deel van de noordoostelijke Atlantische Oceaan, van het zuiden van Noorwegen tot de wateren voor West-Afrika. Waar de soort voorkomt, kan van jaar tot jaar sterk verschillen, onder meer als gevolg van veranderende omstandigheden in zee.

Belangrijke vangst voor Vlaamse vissers

Voor de Vlaamse visserij is zeekat de afgelopen jaren uitgegroeid tot een belangrijke vangst. De eerste exemplaren worden soms al in oktober gevangen, maar de gerichte visserij komt vooral vanaf november op gang en loopt door tot het einde van de winter.

Verschillende Vlaamse reders richten zich in die periode bewust op zeekat. Dat gebeurt vooral in het oostelijke en westelijke deel van het Engelse Kanaal, waar de soort traditioneel overwintert.

De aanvoer is de afgelopen jaren sterk toegenomen. In 2024 werd 2.248 ton zeekat aangevoerd, 25 procent meer dan een jaar eerder. Daarmee was de soort goed voor 19 procent van de totale Belgische visaanvoer. Van alle aangevoerde inktvis soorten bestond 79 procent uit zeekat.

In 2025 liep de aanvoer verder op tot 2.525 ton, een stijging van 12 procent. Daarmee vertegenwoordigde zeekat 21 procent van de totale Belgische aanvoer. Ook in de eerste helft van 2026 bleef de soort sterk presteren: tot en met juni werd 1.129 ton aangevoerd, opnieuw goed voor 21 procent van de totale aanvoer.

Daarmee is de zeekat inmiddels de meest aangevoerde soort in de Belgische visserijhavens en krijgt de inktvis als Vis van het Jaar 2026 extra aandacht van de Vlaamse visserijsector

Het bericht Zeekat uitgeroepen tot Vis van het Jaar 2026 in Vlaanderen verscheen eerst op Visserij.nl.

Het gaat om Petitie 0620/2026, waarin Miracanarias aandacht vraagt voor de mogelijke gevolgen van offshore windparken voor de beroepsvisserij en het mariene milieu. De petitie werd op 28 september in Brussel besproken. Vertegenwoordigers van Miracanarias waren daarbij persoonlijk aanwezig.

De organisatie maakt zich onder meer zorgen over de mogelijke gevolgen voor traditionele visgronden. Daarnaast vraagt zij aandacht voor mogelijke effecten van onderzeese kabels, elektromagnetische velden, geluid en trillingen, veranderingen in sedimentatie en de ontwikkeling van ecosystemen rond windenergie-installaties.

Volgens Miracanarias bestaan er nog belangrijke onzekerheden in de beschikbare wetenschappelijke kennis over de effecten van offshore windenergie op het mariene ecosysteem. De organisatie vraagt daarom om inzicht in welke wetenschappelijke informatie bij de Spaanse autoriteiten beschikbaar was, wanneer die informatie bekend werd en hoe deze is meegenomen bij de besluitvorming.

Europese Commissie

Ook de Europese Commissie nam deel aan de bespreking. Een vertegenwoordiger van de Commissie erkende dat de petitie zorgen oproept over mogelijke gevolgen van offshore windprojecten voor de visserij, visgronden en het lokale mariene ecosysteem.

De Commissie wees tegelijkertijd op de bestaande Europese regelgeving. Daarbij gaat het onder meer om milieueffectbeoordelingen, de Habitatrichtlijn en Vogelrichtlijn, de Kaderrichtlijn Mariene Strategie en regels voor maritieme ruimtelijke planning.

Volgens de Commissie ligt een belangrijk deel van de concrete beoordeling van plannen, vergunningen, milieueffectrapportages en inspraakprocedures bij de bevoegde nationale autoriteiten.

Juist daar ziet Miracanarias een belangrijk aandachtspunt. De organisatie wil dat duidelijk wordt gemaakt hoe de belangen van de visserij en beschikbare wetenschappelijke onderzoeken in Spanje zijn meegewogen voordat besluiten over het gebruik van de zee worden genomen.

Petitie blijft open

Tijdens de vergadering vroegen Europarlementariërs uit verschillende politieke groepen om de petitie niet te sluiten. Jorge Buxadé van VOX vroeg onder meer om bestaande rapporten over de planning en administratieve beoordeling beschikbaar te stellen. Ana Miranda van BNG wees op de mogelijke gevolgen voor de kleinschalige visserij en benadrukte het belang van transparantie, inspraak en toegang tot documenten.

Aan het einde van de bespreking maakte de voorzitter van de Commissie verzoekschriften bekend dat Petitie 0620/2026 open blijft. PETI wacht op een schriftelijk antwoord van de Europese Commissie.

Dat betekent dat de Europese procedure nog niet is afgerond. Er is op dit moment ook geen Europees besluit genomen waarin wordt vastgesteld dat offshore windprojecten schadelijk zijn voor de visserij of dat Spanje Europese regels heeft overtreden.

Ook Nederlandse belangstelling

De kwestie heeft inmiddels ook buiten Spanje aandacht gekregen. In Nederlandse parlementaire documentatie van 24 september 2026 wordt verwezen naar de voorlopige behandeling van Petitie 0620/2026 en de betrokkenheid van de Europese Commissie.

De Nederlandse regering heeft daarbij aangegeven de Tweede Kamer te informeren wanneer het Europese onderzoek conclusies oplevert die relevant zijn voor offshore windparken in Nederland.

De discussie over de Canarische Eilanden raakt daarmee aan een bredere Europese discussie over de combinatie van offshore windenergie, visserij, natuur, wetenschappelijke onderbouwing en ruimtelijke planning op zee.

Voor Miracanarias is de volgende stap nu het schriftelijke antwoord van de Europese Commissie. De organisatie zegt de Europese instellingen aanvullende technische, wetenschappelijke en juridische documenten te willen verstrekken zolang de behandeling van de petitie voortduurt.

Lees ook: Brussel onderzoekt Spaanse windparken na protest visserij

Het bericht Petitie over offshore wind en visserij blijft op Europese agenda verscheen eerst op Visserij.nl.

Volgens de kustwacht van Dover en het kuststation North Foreland Radio vertrok het vissersschip medio februari 1980 vanuit het Britse Plymouth met Scheveningen als bestemming. Het kwam daar echter nooit aan.

Voor de Franse kust, bij Cap Gris-Nez, werd later een reddingsvlot gevonden met het opschrift Z.592. Aan de Engelse kant vond de Britse tanker Bencleuch bij de Goodwin Sands een tweede vlot met hetzelfde nummer. Dat vlot zat met een lijn vast aan iets onder water en er dreef een olielaag op het water. De kapitein liet de lijn doorsnijden, waardoor de exacte locatie van het wrak verloren ging.

Het gebied werd later met sonar afgezocht, maar daarbij werd niets gevonden. Op het moment van de verdwijning werd op de radar wel de echo van twee schepen gezien. Daardoor werd aangenomen dat de Hosanna mogelijk was overvaren door een ander schip en vervolgens was gezonken.

„We kunnen nu wel heel veel van die broodjeaapverhalen naar het land der fabelen verwijzen”, zegt Cees Meeldijk. Hij was erbij toen een duikteam het wrak op een diepte van 55 meter bereikte.

„Het is heel duidelijk, uit de beelden blijkt dat het schip een aanvaring heeft gehad terwijl het bezig was het Kanaal over te steken”, zegt Meeldijk tegen Focus & WTV.

„Aan de hand van de onderwaterbeelden hebben we de lier gevonden. Die hebben we vergeleken met foto’s en daaruit bleek dat het inderdaad om de Hosanna ging”, zegt Meeldijk. „We hebben ook een aantal spullen omhooggehaald, onder meer de radio. Daar stond ‘Oostende’ op.” Door de onderwaterbeelden en de gevonden voorwerpen kon het nu met zekerheid worden geïdentificeerd als de Hosanna.

„We hebben al contact gehad met de nabestaanden. Die zijn echt enorm emotioneel en opgelucht. Ze zijn blij dat het wrak nu eindelijk, na 46 jaar, is teruggevonden”

Aan boord van de kotter waren vijf bemanningsleden: de Belgen Germain Ackx, Piet Ackx en Hector Snauwaert en Scheveningers Piet Guyt en Pietje Guyt. Het is niet mogelijk het wrak te betreden, omdat het grotendeels is verzand. Voor de vijf bemanningsleden blijft het wrak hun zeemansgraf.

Ik wil iedereen ontzettend bedanken die ons de afgelopen jaren heeft gesteund en geholpen!

De ‘Hosanna’ is de dertiende viskotter die wij in drie jaar tijd hebben teruggevonden.

Volgend jaar is deze zoektocht te zien in het tweede seizoen van ‘Op zee gebleven’ bij de EO. https://t.co/2KygMrJHHF pic.twitter.com/fEZOSf0ssk

— Cees Meeldijk (@CeesMeeldijk) September 26, 2026

Het bericht Wrak van vermiste Z-592 Hosanna na 46 jaar geïdentificeerd verscheen eerst op Visserij.nl.

Staatssecretaris Silvio Erkens van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur wil in Brussel opnieuw steun vragen voor de meer duurzame en energiezuinige pulskorvisserij die in 2019 door de EU in de ban is gedaan, zo bleek op de eerste herfstdag. Hij zoekt medestanders in andere EU-lidstaten voor nieuwe proeven en wil een pilot met een paar schepen doen.

Erkens zegt ‘te hebben geleerd van het verleden’. Dat dank je de koekoek. De Nederlandse visserij is gedurende de afgelopen kwarteeuw voor een aanzienlijk deel gesloopt, en voor diegenen die toch door de mazen (sic) wilden kruipen is een zwaar apparaat van controles en sancties opgetuigd….

Lees hier het hele verhaal door Jan J.B. Kuipers op Wynia’s Week

Het bericht Wie stopt de sloop van de Nederlandse visserij? verscheen eerst op Visserij.nl.

De resolutie werd aangenomen met 476 stemmen voor, 92 tegen en 44 onthoudingen.

Volgens de Europarlementariërs moet bij het verdelen van de beschikbare vangstmogelijkheden beter worden gekeken naar de verschillen binnen de Europese vissersvloot. Daarbij moet onder meer rekening worden gehouden met kleinschalige vissersbedrijven en de specifieke omstandigheden waarin verschillende typen vissers werken.

Ook wil het Parlement vissers stimuleren om gebruik te maken van selectiever vistuig en technieken die minder energie verbruiken en minder schade aan het leefgebied van vissen veroorzaken.

Gelijke regels voor import

Een belangrijk onderdeel van de resolutie is de concurrentie met visproducten uit landen buiten de EU. Europese vissers en viskwekers moeten voldoen aan uitgebreide Europese regels. Volgens het Parlement kan daardoor een concurrentienadeel ontstaan wanneer geïmporteerde producten niet aan vergelijkbare normen hoeven te voldoen.

De Europese Commissie wordt daarom opgeroepen om in handelsakkoorden zogenoemde ‘spiegelmaatregelen’ op te nemen. Daarmee zouden voor geïmporteerde producten vergelijkbare eisen moeten gelden als voor Europese producten.

Het Parlement wil hiermee vooral voorkomen dat Europese producenten hogere kosten maken doordat zij aan strengere milieu- en sociale normen moeten voldoen, terwijl goedkopere producten uit landen met minder strenge regels op de Europese markt worden aangeboden.

Consument moet meer informatie krijgen

Ook de informatie op verpakkingen moet volgens het Parlement duidelijker worden. Naast de verplichte informatie zouden consumenten waar mogelijk informatie moeten krijgen over bijvoorbeeld de voedingswaarde en het gehalte aan omega-3.

Daarnaast moet duidelijk worden aangegeven of vis wild gevangen of gekweekt is. Het Parlement wil ook duidelijk onderscheid tussen visproducten en plantaardige producten die als alternatief voor vis worden verkocht.

Misleidende marketing waarbij de indruk wordt gewekt dat een product een bepaalde vissoort bevat terwijl dat niet het geval is, zou volgens de resolutie moeten worden verboden.

Veel vis wordt geïmporteerd

De discussie is voor de EU van belang omdat Europa een grote markt voor vis en aquacultuurproducten vormt. Volgens de cijfers die in de resolutie worden aangehaald, wordt ongeveer 80 procent van de aquatische producten die in de EU worden geconsumeerd geïmporteerd.

Tegelijkertijd nam de consumptie van aquatische producten in 2024 af. De prijs speelde daarbij een belangrijke rol. Volgens de aangehaalde consumentencijfers noemde 55 procent van de consumenten de prijs als belangrijkste factor bij de aankoop van vis en andere aquatische producten.

De Europarlementariërs benadrukken dat de toekomst van de Europese visserij volgens hen moet worden gebaseerd op drie pijlers: milieu duurzaamheid, economische levensvatbaarheid en sociale duurzaamheid. Daarbij moet volgens het Parlement ook de toekomst van vissers en kustgemeenschappen worden meegewogen.

Lees hier het persbericht van het Europees Parlement

Het bericht Europees Parlement wil concurrentiepositie Europese vissers versterken verscheen eerst op Visserij.nl.

Het rapport is het resultaat van een samenwerking tussen 33 internationale experts, waaronder wetenschappers van de Amerikaanse overheidsinstantie NOAA en diverse universiteiten, visserijbeheerders én vertegenwoordigers uit de visserijsector zelf. Omdat zowel natuurbeschermers als de industrie hebben meegewerkt, wordt het onderzoek gezien als een evenwichtige stem in het vaak gepolariseerde debat over bodemvisserij.

24 miljoen ton vis
De onderzoekers benadrukken in de eerste plaats het enorme economische en maatschappelijke belang van de visserijmethode. Jaarlijks levert de bodemvisserij wereldwijd zo’n 24 miljoen ton vis en schaaldieren op. Dit vormt een substantieel deel van de totale wereldwijde wildvangst.

Met een wereldbevolking die naar verwachting binnen dertig jaar de 10 miljard mensen bereikt, waarschuwen de auteurs dat het simpelweg verbieden of aan banden leggen van deze visserij grote gevolgen heeft. Het zou de wereldwijde voedselzekerheid ernstig in gevaar brengen en de druk op andere eiwitbronnen vergroten.

Balans tussen ecologie en economie
Hoewel milieuorganisaties al jaren actievoeren tegen de impact van netten op de zeebodem, stelt dit nieuwe rapport dat de claims van activisten stelselmatig worden ontkracht door de data. Het onderzoek roept op tot een constructieve dialoog om de visserijmethode verder te verduurzamen, in plaats van deze volledig in de ban te doen. Volgens de experts ligt de toekomst in het levensvatbaar houden van deze sector, mét oog voor gerichte fixes en het beheer van de visbestanden.

Het onderzoek “Challenges and Opportunities for Strengthening Bottom-Tow Fisheries Sustainability“, is eind mei dit jaar gepubliceerd en hier te vinden

Het bericht Nieuwe Studie: Bodemvisserij onmisbaar en minder schadelijk dan gedacht verscheen eerst op Visserij.nl.

De oprichting van MariControl is het resultaat van een samenwerking die al jarenlang bestaat. DBMatic is gespecialiseerd in hardware, sensoren en data-infrastructuur aan boord, terwijl Weforsea Shipping zich richt op software en digitale toepassingen voor de maritieme sector.

De technologie van beide bedrijven is inmiddels op meer dan 250 schepen geïnstalleerd. Een voorbeeld is de moderne viskotter UK225 Auke Senior. Aan boord zijn hardware en sensoren van DBMatic gekoppeld aan de software van Weforsea. De combinatie geeft de bemanning via één dashboard onder meer inzicht in reisoptimalisatie, energieverbruik, marktgegevens en weersinformatie.

Data combineren

Volgens de initiatiefnemers ontstond het idee voor MariControl doordat beide bedrijven steeds vaker aan verschillende onderdelen van dezelfde dataketen werkten. Door hardware, connectiviteit, software en kunstmatige intelligentie (AI) samen te brengen, wil MariControl één platform bieden voor het verzamelen en gebruiken van scheepsdata.

De toepassingen richten zich onder meer op het monitoren van scheepsprestaties, voorspellend onderhoud, weersafhankelijke routeplanning en het optimaliseren van brandstofverbruik en emissies. Ook digitale rapportage en het voldoen aan regelgeving maken deel uit van het aanbod.

Voor de visserijsector worden daarnaast AI-ondersteunde toepassingen ontwikkeld. Zo kan het systeem helpen bij het bepalen van een route die een optimale balans biedt tussen brandstofverbruik, weersomstandigheden en vaartijd.

Minder administratieve lasten

Een van de eerste aandachtspunten van MariControl is digitale rapportage en compliance. Door gebruik te maken van gegevens die al aan boord beschikbaar zijn, moeten rederijen en bemanningen minder tijd kwijt zijn aan administratieve werkzaamheden. Volgens het bedrijf zijn daarvoor niet in alle gevallen grote nieuwe hardware-installaties nodig.

“De toekomst van de maritieme sector ligt niet in losstaande systemen, maar in één intelligent ecosysteem waarin data, hardware en AI naadloos samenwerken”, zegt Louwe Post, Managing Director van MariControl. “MariControl brengt deze elementen samen in één platform.”

Eerst Nederland en Europa

MariControl richt zich in eerste instantie op klanten in Nederland en de rest van Europa. De onderneming heeft de ambitie om de activiteiten de komende jaren internationaal uit te breiden.

Het nieuwe bedrijf wordt binnenkort ook onder de aandacht gebracht van de internationale maritieme sector tijdens SMM Hamburg.

Voor bestaande klanten van DBMatic en Weforsea Shipping verandert er voorlopig niets. Huidige serviceovereenkomsten, geïnstalleerde systemen en bestaande contactpersonen blijven gehandhaafd.

Volgens mede-eigenaar Meindert-Jan de Boer is de oprichting van MariControl een logische volgende stap in de samenwerking. “De maritieme sector heeft meer nodig dan een technologieleverancier. Door onze kennis van hardware, software en AI te combineren, willen we bedrijven helpen hun eigen operationele data te gebruiken om betere beslissingen te nemen en zich voor te bereiden op de volgende fase van digitalisering.” [Bronnen: Dutchitchannel.nl en Ilnautilus.it]

Het bericht Urker bedrijven bundelen expertise in nieuw maritiem technologiebedrijf verscheen eerst op Visserij.nl.

De nieuwe werkwijze vloeit voort uit een overeenkomst tussen de stedelijke vismijn van Nieuwpoort en de Vlaamse Visveiling, die de visveilingen in Oostende en Zeebrugge exploiteert. Het gaat dus niet om een algemene nieuwe Belgische wet, maar om afspraken rond de afzet van vangsten via de betrokken veilingen.

De Vlaamse Visveiling verdedigt de maatregel. Volgens de organisatie is het belangrijk om voldoende vis in België te houden, onder meer om de Belgische visverwerkende sector van voldoende aanvoer te voorzien. De veiling vreest dat zonder voldoende binnenlandse aanvoer op termijn een sterke Belgische afzetmarkt verloren kan gaan.

Reders vrezen inkomstenverlies

De Belgian Fisheries Producers Organisation (BFPO), de vroegere Rederscentrale, is niet akkoord met de nieuwe afspraak. De organisatie vreest dat reders inkomsten kunnen mislopen omdat zij minder flexibel kunnen inspelen op prijsverschillen tussen verschillende markten.

De prijs van vis wordt immers bepaald door vraag en aanbod en kan per markt sterk verschillen. Een reder met een gemengde vangst, bijvoorbeeld met tong, schol en andere vissoorten, kan er economisch belang bij hebben om bepaalde soorten in België te verkopen en andere soorten naar een buitenlandse markt te brengen.

Volgens de BFPO is die mogelijkheid belangrijk. De organisatie noemt Spanje als voorbeeld van een markt waar bepaalde vissoorten meer kunnen opbrengen dan in België. Door de nieuwe afspraak verdwijnt die mogelijkheid wanneer een reder voor de Belgische veiling kiest.

De BFPO wil daarom opnieuw met de Vlaamse Visveiling rond de tafel om te bekijken of er een oplossing mogelijk is waarbij reders hun vangst flexibeler over verschillende markten kunnen afzetten.

Bezorgdheid in Nieuwpoort

Vooral in Nieuwpoort bestaat bezorgdheid over de mogelijke economische gevolgen. De gemeenteraad gaf onlangs groen licht voor de nieuwe overeenkomst met de Vlaamse Visveiling. Tegelijk vragen tegenstanders van de regeling om de economische impact ervan zorgvuldig te onderzoeken.

De vrees is dat sommige reders ervoor zouden kunnen kiezen om niet langer in Nieuwpoort te lossen als zij bepaalde vissoorten niet meer afzonderlijk op een buitenlandse markt kunnen aanbieden.

Een eventuele daling van de aanvoer zou niet alleen gevolgen hebben voor de vismijn. Ook activiteiten zoals het lossen van schepen, visverkoop, transport en logistiek kunnen daar indirect door worden geraakt. Het gaat daarbij voorlopig om mogelijke gevolgen; de daadwerkelijke economische impact van de nieuwe afspraak moet nog blijken.

De schaal van de Nieuwpoortse vismijn maakt de bezorgdheid extra relevant. Volgens recente berichtgeving bedraagt de omzet van de vismijn ongeveer 2 miljoen euro, tegenover ruim 70 miljoen euro voor de veilingen van Oostende en Zeebrugge samen.

Vlaamse Visveiling verdedigt keuze

De Vlaamse Visveiling ziet de nieuwe afspraak als een manier om de Belgische visserijsector als geheel te ondersteunen. Volgens de organisatie moet voldoende aanvoer in eigen land ervoor zorgen dat Belgische visverwerkers toegang houden tot vis en dat er een stevige binnenlandse markt blijft bestaan voor Belgische reders.

De organisatie wijst daarnaast op het belang van traceerbaarheid binnen de visserijketen. De Vlaamse Visveiling werkt aan systemen die de traceerbaarheid van vis van de aanvoer tot de verkoop moeten verbeteren.

De BFPO blijft echter van mening dat reders de vrijheid moeten behouden om hun vangst af te zetten op de markt die per vissoort de beste opbrengst biedt.

Daarmee staat de Belgische visserij voor een fundamentele keuze: moet de vangst zoveel mogelijk in eigen land worden verkocht om de Belgische markt en visverwerkende sector te ondersteunen, of moeten reders maximale vrijheid behouden om per vissoort de meest rendabele markt te kiezen?

Vooral in Nieuwpoort wordt gevreesd dat een maatregel die bedoeld is om de Belgische vismarkt te versterken, onbedoeld kan leiden tot minder aanvoer en minder economische activiteit in de haven. Of die vrees werkelijkheid wordt, zal de komende periode moeten blijken.

Kijk hier een reportage en lees op Focus-wtv.

Het bericht Nieuwe afspraken over visverkoop zorgen voor onrust in Belgische visserij verscheen eerst op Visserij.nl.

De regeling van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) wordt in twee aanvraagperiodes opengesteld. De eerste aanvraagperiode loopt van 20 augustus tot en met 3 september 2026. De steun in deze eerste periode heeft betrekking op de gasoliekosten die zijn gemaakt van 1 maart tot en met 30 juni 2026.

De regeling wordt in totaal twee keer opengesteld. Ook voor de tweede periode kan steun worden aangevraagd, maar de datum van openstelling is nog onbekend. Wie in de eerste aanvraagperiode een aanvraag indient, kan in de tweede periode echter geen steun meer krijgen voor gasoliekosten van vóór 1 juli 2026.

Voor beide aanvraagperiodes samen is € 13,5 miljoen beschikbaar. Het bedrag dat na de eerste aanvraagperiode overblijft, wordt ingezet voor de aanvragen in de tweede periode. Van het totale budget komt 70 procent uit het European Maritime Fisheries and Aquaculture Fund (EMFAF). De Nederlandse overheid betaalt de overige 30 procent.

De hoogte van de steun wordt onder meer bepaald aan de hand van het aantal gebunkerde liters gasolie. Voor de eerste aanvraagperiode bedraagt de steun per liter € 0,38 in maart, € 0,45 in april, € 0,38 in mei en € 0,21 in juni. Per categorie vissersvaartuig geldt daarnaast een maximumbedrag

Aanvragen kan vanaf vandaag, 20 augustus, om 09.00 uur tot en met 3 september 2026 om 17.00 uur. Kijk voor meer informatie en aanmelding op website van RVO hier.

Het bericht Steun voor hogere gasoliekosten visserij vanaf vandaag aan te vragen verscheen eerst op Visserij.nl.