Volgens de nieuwe beoordeling van de International Council for the Exploration of the Sea (ICES) bedraagt de huidige paaibiomassa van makreel ongeveer 3,2 miljoen ton. Daarmee ligt het bestand boven de zogenoemde biologische ondergrens, de Blim. Onder deze grens wordt het vermogen van een visbestand om zich voort te planten en te herstellen als verminderd beschouwd.

ICES verwacht bovendien dat de paaibiomassa verder zal toenemen. Voor 2028 wordt een niveau van ongeveer 3,34 miljoen ton voorzien. Een belangrijke factor daarbij is de relatief goede aanwas van jonge makreel.

Britse visserijsector positief

De Britse en Schotse makreelsector reageert positief op de nieuwe cijfers. Ian Gatt, voorzitter van de Scottish Pelagic Sustainability Group (SPSG), noemt de ontwikkeling goed nieuws, maar benadrukt dat het herstel nog niet voltooid is.

Volgens Gatt moet het bestand verder groeien richting het niveau dat wordt geassocieerd met de Maximum Sustainable Yield (MSY): het niveau waarbij een visbestand op lange termijn duurzaam kan worden bevist. Daarvoor is volgens de sector vooral een internationaal akkoord over de verdeling van de vangstmogelijkheden nodig.

Verdeling van quota blijft discussiepunt

Makreel wordt door verschillende landen bevist en beweegt zich door meerdere nationale en internationale wateren. Het Verenigd Koninkrijk, de Faeröer, IJsland en Noorwegen bereikten eind vorig jaar een nieuwe afspraak over de verdeling en het beheer van de makreelvisserij.

Volgens de Britse sector moeten ook de Europese Unie en Groenland zich bij een volledig akkoord aansluiten. Daarmee moet een gezamenlijk systeem ontstaan waarin de vangstmogelijkheden tussen alle belangrijke betrokken partijen worden verdeeld.

De discussie is belangrijk omdat een wetenschappelijk vangstadvies niet automatisch betekent dat ieder land die hoeveelheid ook daadwerkelijk mag vangen. De betrokken landen moeten gezamenlijk afspraken maken over de totale vangst en de verdeling daarvan.

Ook sociaal economische belangen spelen een rol

De Britse sector wijst erop dat bij eerdere besluitvorming niet alleen naar wetenschappelijke gegevens is gekeken. Ook de sociaaleconomische gevolgen voor vissers, visverwerkende bedrijven en kustgemeenschappen zijn meegewogen.

Daarnaast wordt gewerkt aan nieuwe maatregelen voor het beheer van pelagische visbestanden. Zo is de North-east Atlantic Pelagic Group opgericht, waarin vertegenwoordigers uit verschillende Europese landen samenwerken aan een beter beheer van onder meer makreel.

Schotland werkt ondertussen aan lange termijnplannen voor het beheer van pelagische visbestanden. Daarvoor geldt volgens de sector een wettelijke deadline van 31 december 2026.

Meer controle op makreelvisserij

Ook de controle op de visserij wordt verder uitgebreid. Vanaf 2027 moeten pelagische vissersvaartuigen die in Britse wateren actief zijn gedurende het hele jaar beschikken over Remote Electronic Monitoring (REM).

Met elektronische monitoring kunnen visserijactiviteiten beter worden gevolgd en gecontroleerd. Volgens de Britse sector onderstreept dit de inzet van het Verenigd Koninkrijk voor een duurzamer beheer van de makreelvisserij.

De komende jaren moeten verdere wetenschappelijke analyses en internationale afspraken duidelijk maken hoe het herstel van het makreelbestand zich ontwikkelt en hoeveel ruimte er structureel is voor de visserij.

Naar aanleiding van het meest recente advies van de International Council for the Exploration of the Sea (ICES) over een verhoging van de Total Allowable Catch for 2027 (TAC) voor makreel in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan voor 2027, heeft de Scottish Pelagic Sustainability Group haar ‘Mackerel Briefing Document’ bijgewerkt. Dit document geeft een overzicht van de huidige situatie en de vervolgstappen. Het document kan hier worden geraadpleegd.

Het bericht ICES adviseert forse verhoging vangstadvies makreel voor 2027 verscheen eerst op Visserij.nl.

Daniel Lawson, directeur van de Shetland Fishermen’s Association, zegt dat ICES de belangrijkste en feitelijk enige bron van wetenschappelijk advies voor de overheid over visbestanden is. Volgens hem betekent dat echter niet dat de adviezen altijd foutloos zijn.

„ICES is niet onfeilbaar”, aldus Lawson. Hij waarschuwt dat onzekerheden in wetenschappelijke beoordelingen door overheden vervolgens als vaststaande feiten kunnen worden gebruikt bij het vaststellen van quota.

Vissers zien een andere werkelijkheid

Volgens Lawson ervaren vissers regelmatig een verschil tussen de resultaten van wetenschappelijk onderzoek en de situatie die zij zelf op zee aantreffen.

Als voorbeeld noemt hij onderzoeken naar haring. Wetenschappers proberen volgens hem niet noodzakelijkerwijs zo veel mogelijk haring te vangen, maar voeren vooral gestandaardiseerde onderzoeken uit die al tientallen jaren volgens dezelfde methode worden uitgevoerd. Dat is wetenschappelijk noodzakelijk om de resultaten met eerdere metingen te kunnen vergelijken, maar kan volgens Lawson tegelijkertijd tot een ander beeld leiden dan de ervaringen van vissers.

„Je hoort vissers vaak zeggen dat het wetenschappelijke advies dat wij ontvangen absoluut geen enkele relatie heeft met wat zij op zee zien”, aldus Lawson.

ICES: verschillende waarnemingen zijn verklaarbaar

Colm Lordan, voorzitter van het adviescomité van ICES, erkent dat er verschillen kunnen bestaan tussen de ervaringen van vissers en de conclusies van wetenschappelijke beoordelingen.

Volgens Lordan kijken vissers vaak naar specifieke visgronden en bepaalde periodes van het jaar. Wetenschappelijke onderzoeken proberen daarentegen de omvang van een volledig visbestand te bepalen over een veel groter geografisch gebied en over een langere periode.

Lokale waarnemingen hoeven daardoor niet altijd een betrouwbaar beeld te geven van de totale omvang of toestand van een visbestand. De verspreiding van vis kan immers veranderen door onder meer milieuomstandigheden, migratie en veranderingen in het leefgebied.

Forse verlagingen van quota

De discussie komt op een moment dat verschillende visquota aanzienlijk zijn verlaagd. Zo is het voorgestelde quotum voor kabeljauw in de Northern Shelf met 44 procent verminderd en dat voor koolvis met 25 procent.

Ook voor makreel in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan en voor haring zijn forse verlagingen voorgesteld, van respectievelijk 48 en 22 procent.

De verlagingen hebben bovendien geleid tot nieuwe maatregelen van de Schotse regering. Pelagische vissersvaartuigen moeten ten minste 70 procent van hun vangst van deze soorten rechtstreeks in Schotse havens aanlanden.

Volgens Lawson hebben deze regels inmiddels geleid tot lange wachtrijen bij visverwerkingsbedrijven. Daardoor kan vis langere tijd aan boord van vissersschepen blijven, met mogelijk gevolgen voor de kwaliteit van de vangst.

Discussie over financiering van onderzoek

Lawson plaatst daarnaast vraagtekens bij de financiering van het wetenschappelijk visserijonderzoek. Volgens hem is er op langere termijn sprake geweest van een daling van de overheidsfinanciering. Daardoor zouden computermodellen steeds vaker aannames moeten gebruiken om ontbrekende gegevens aan te vullen.

ICES wijst die voorstelling van zaken van de hand. Volgens Lordan baseert de organisatie haar beoordelingen niet op één enkele informatiebron.

Bij de beoordelingen worden verschillende soorten gegevens gecombineerd. Het gaat onder meer om gegevens uit de commerciële visserij, onafhankelijke onderzoeken op zee, biologische bemonstering en geavanceerde computermodellen.

Wetenschappers verzamelen daarbij informatie over onder meer de lengte, leeftijd, het gewicht en de geslachtsrijpheid van vissen die door commerciële vissers worden aangeland. Deze gegevens worden gebruikt om de samenstelling van vispopulaties te bepalen en veranderingen in de omvang van bestanden door de jaren heen te schatten.

Daarmee blijft de discussie bestaan over een belangrijke vraag: in hoeverre sluiten wetenschappelijke modellen en metingen aan bij de werkelijkheid die vissers dagelijks op zee ervaren?

Shetland Fishermen’s Association questions data provided by International Council for the Exploration of the Sea to set quota cutshttps://t.co/gAIvSXHn2Z#eatmorefish #buylocal #supportUKIrishfishingindustry

— Trawlerphotos.co.uk (@Trawlerphotos) August 29, 2026

Het bericht Kritiek Shetlandse vissers op ICES na forse verlagingen van visquota verscheen eerst op Visserij.nl.

De jaarlijkse vangstadviezen van ICES zijn dinsdag gepresenteerd aan de Nederlandse visserijsector door Wageningen Marine Research.

Voor tong adviseert ICES een totale vangst van 24.638 ton. Dat is 98 procent meer dan het huidige vangstadvies. Tong is een van de belangrijkste doelsoorten voor de Nederlandse kottervloot, die ongeveer driekwart van het Noordzeequotum beheert.

De afgelopen jaren is het tongquotum echter bij lange na niet volledig benut. Alleen in 2024 lag het beschikbare quotum uitzonderlijk laag. In 2025 brachten Nederlandse vissers slechts 4.226 ton tong aan land. Volgens Wageningen Marine Research is de sterke afname van de kottervloot hiervan de belangrijkste oorzaak. Ook dit jaar wordt verwacht dat het beschikbare quotum niet volledig wordt benut.

Het tongbestand bevindt zich inmiddels op een gezond en duurzaam niveau. De biologen verwachten bovendien dat de populatie de komende jaren verder zal groeien.

Ook het scholbestand verkeert in goede staat en ligt ruim boven het gewenste niveau. Voor 2027 adviseert ICES een maximale vangst van ruim 160.000 ton. Net als bij tong wordt ook het scholquotum de laatste jaren slechts beperkt benut. In de afgelopen drie jaar is gemiddeld ongeveer 30 procent van de beschikbare quota opgevist.

Het haringbestand is de afgelopen jaren weliswaar iets afgenomen, maar blijft ruim boven het streefniveau en blijkt bovendien groter dan eerder werd ingeschat. Daarom adviseert ICES een vangst van bijna 429.000 ton, ruim 20 procent meer dan het huidige quotum.

Ook voor de meeste bijvangstsoorten zijn de vooruitzichten positief. ICES adviseert hogere vangsten voor onder meer tarbot en griet.

Voor wijting valt het advies juist lager uit. Dat komt doordat ICES de rekenmethode heeft aangepast, ondanks dat het bestand groot blijft. In de praktijk ligt de daadwerkelijke vangst al geruime tijd ruim onder het geadviseerde niveau.

Later dit jaar publiceert ICES ook de vangstadviezen voor onder meer kabeljauw, Noorse kreeft, makreel, horsmakreel en blauwe wijting.

De definitieve vangstquota voor 2027 worden eind 2026 vastgesteld door de EU-visserijministers, die zich daarbij onder meer baseren op de adviezen van ICES.

Lees hier de adviezen, ook voor andere soorten in de verschillende gebieden

Het bericht ICES: advies voor tongvangst in Noordzee bijna verdubbeld verscheen eerst op Visserij.nl.

Het advies komt van ICES en volgt het huidige beheerplan dat is afgesproken tussen de EU, het VK en Noorwegen.

Bestand boven kritische drempel
Volgens ICES wordt het bestand duurzaam bevist en ligt het nu boven het voorzorgs niveau voor paaibiomassa van 1,0 miljoen ton.

Volgens onderzoeker Gjert Dingsør weerspiegelt het advies voor een hogere quota een opwaartse bijstelling van het bestand. Dit is gebaseerd op verbeterde onderzoeksresultaten, waaronder akoestische monitoring. De visserijdruk in het advies is vastgesteld op F = 0,23 binnen het afgesproken beheerkader.

Haring in de Oostzee blijft zorgelijk
ICES benadrukt opnieuw dat de westelijke Oostzeeharing onder kritische niveaus blijft en dat er een nul vangst advies geldt.

Dit bestand wordt als bijvangst gevangen in delen van de Noordzeeharingvisserij, voornamelijk in Noorse wateren. De geschatte vangsten daalden tot 1.250 ton in 2025, wat mogelijk het gevolg is van verbeterde bemonstering en monitoring.

Forse verlaging aanbevolen voor sprot
Daarentegen adviseert ICES een aanzienlijke vermindering van de sprotvangsten in het Skagerrak, Kattegat en de Noordzee.

De aanbevolen vangst voor de periode van 1 juli 2026 tot 30 juni 2027 bedraagt 82.822 ton. Dit is een daling van 65% ten opzichte van het vorige advies.

De wijziging volgt op een grote herziening van beoordelingsmethoden en gegevens in 2025. Het verwachte Noorse quotum ligt rond de 6.750 ton, wat een kleiner aandeel van het bestand weerspiegelt. (Bron: Fishbreak)

Het bericht Wetenschappers adviseren hogere Noordzee haringquota voor 2027 verscheen eerst op Visserij.nl.

Tijdens een bezoek aan Denemarken benadrukte de Vlaamse sector de problemen in de visserij. In de haven van Gilleleje is de vloot gekrompen van 70 schepen in de jaren ’80 naar nog amper tien vandaag. Deense vissers voelen zich door strenge quota beperkt: haringvangen is in de Baltische Zee bijvoorbeeld verboden.

Het huidige systeem gebruikt vaak twee jaar oude wetenschappelijke data, terwijl vissers actuele inzichten hebben. Zowel Vlaamse als Deense sector pleiten voor een vernieuwende aanpak waarbij vissers zelf meer bijdragen aan dataverzameling, bijvoorbeeld via camera’s en AI aan boord.

ILVO-wetenschapper Hans Polet benadrukt dat Vlaanderen al veel vertrouwelijke visgegevens verzamelt in samenwerking met vissers, en dat dit indruk maakte bij het internationale ICES in Kopenhagen, dat openstaat voor samenwerking en verbeteringen.

Vlaams minister Hilde Crevits wil een Europees proefproject opstarten om real-time data te testen. Dit kan volgens haar helpen om sneller en nauwkeuriger in te spelen op wat er daadwerkelijk in zee gebeurt. Lees hier verder en zie reportage op Focus wtv

Lees ook: Minister Crevits wil Europees visserijbeleid grondig hervormen

Het bericht Vlaamse en Deense vissers willen Europees visserijbeleid hervormen verscheen eerst op Visserij.nl.

Het akkoord, dat de totaal toegestane vangsten (TAC’s) en nationale quota voor 2026 bepaalt, is grotendeels in lijn met het wetenschappelijk advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES). Dit betekent dat de maximale hoeveelheden vis die elke EU-lidstaat mag vangen, per visbestand zijn vastgesteld, op basis van wetenschappelijke gegevens.

De EU-ministers van Visserij hebben een evenwicht proberen te vinden tussen milieu- en sociaaleconomische overwegingen. De nadruk ligt op het waarborgen van duurzame visserij, terwijl tegelijkertijd het levensonderhoud van mensen die werkzaam zijn in de visserijsector wordt ondersteund.

Met dit akkoord zet de EU een belangrijke stap in de richting van een duurzame toekomst voor de Oostzeevissers.

De quota/ wijzigingen in de Oostzee voor 2026 zijn:

Kabeljauw in het westelijke deel van de Oostzee: 266 ton bijvangst (ongewijzigd)

Kabeljauw in het oostelijke deel van de Oostzee: 430 ton bijvangst (ongewijzigd)

Haring in het westelijke deel van de Oostzee: 788 ton voor bijvangst* (ongewijzigd)

Haring in de centrale Oostzee: 96.463 ton (+15 procent)

Haring in de Golf van Riga: 34.367 ton (-17,5 procent)

Haring in de Botnische Golf: 39.108 ton (-41 procent)

Sprot: 201.975 ton (+45 procent)

Schol: 10.973 ton (-3 procent)

Zalm: 25.537 stuks (-27 procent)

Zalm in de Finse Golf: 10.232 (+1 procent)

Het bericht Politiek akkoord vangstmogelijkheden Oostzee voor 2026 verscheen eerst op Visserij.nl.

Het advies kwam later dan gepland, omdat er vertraging was door extra kwaliteitscontroles. In juni meldde ICES al dat de berekeningen voor tong en kabeljauw later zouden komen. Deze vertraging volgde na een fout in 2023, toen een te laag advies voor 2024 werd gegeven. Het model is nu aangepast, en het advies voor 2025 is met 191 procent veel hoger.

Voor 2026 stelt ICES de totale vangst op 12.454 ton. Van het Nederlandse quotum van 6.830 ton is tot nu toe 32 procent gevangen door de kleinere boomkorvloot. In 2025 werd het vangstadvies al aangepast van 10.196 naar 10.696 ton, maar de Visserijraad besloot onder druk van Groot-Brittannië de limiet te verlagen naar 10.000 ton, wat lager is dan het wetenschappelijke advies.

Het voortdurend veranderen van vangstadviezen wordt opgemerkt in Den Haag. Staatssecretaris Jean Rummenie (BBB) zei in een debat dat deze wisselingen de betrouwbaarheid van de wetenschap aantasten.

Bron: Visserijnieuws

Het bericht Vangstadvies Noordzeetong met 25 procent omhoog verscheen eerst op Visserij.nl.

Kabeljauw is al jarenlang belangrijk in de discussie over de staat van het mariene milieu, meestal gepresenteerd in sombere termen.

In 2012 meldde The Sunday Times zelfs dat de kabeljauw vrijwel verdwenen was, met slechts 100 volwassen vissen over. Hoewel deze bewering onjuist bleek, is er opnieuw onrust ontstaan door het advies om in 2026 helemaal geen kabeljauw meer te vangen.

Dit heeft nu al geleid tot alarmistische berichtgeving, terwijl de kabeljauwpopulatie dit jaar nog steeds geschat wordt op zo’n 62.000 ton. Lees hier het complete artikel.

Lees ook op Visserijnieuws: Advies: kabeljauwvangst tot nul reduceren

Het bericht Nul vangstadvies voor Kabeljauw: Wat is er echt aan de hand? verscheen eerst op Visserij.nl.

Ian Gatt, voorzitter van de Schotse pelagische vissersvereniging (SPFA), zegt: “De aanbeveling naar een vermindering van 70% in de Totale Toegestane Vangst (TAC) in 2026 vergeleken met dit jaar wordt gepresenteerd als ‘de beste beschikbare wetenschap’. Het mag dan wel gebaseerd zijn op wetenschap, maar de conclusie is een enorme klap voor de industrie vanwege slechte aannames en giswerk.

“Het lijkt erop dat absurde, overdreven voorzichtige aannames het hebben gewonnen van hard bewijs. Het advies van ICES is de afgelopen jaren sterk variabel geweest en we begrijpen dat dit jaar een willekeurige keuze van een rekruteringsperiode voor de visserij weerspiegelt. Het is onaanvaardbaar dat de levensvatbaarheid van onze industrie in gevaar wordt gebracht door een beslissing van ICES die gewoon door een computermodel is uitgevoerd. Kortom, dezelfde wetenschap met betere aannames zou leiden tot een veel betere uitkomst voor onze industrie.”

Richard Williamson, de tweede schipper van de LK62 Research uit Shetland, wees erop dat het nieuwe advies totaal niet overeenkomt met wat hij en andere vissers overal in de makreel vangst gebieden van de Noordoost-Atlantische Oceaan zien. “We zijn het er niet mee oneens dat het bestand niet zo groot is als in 2015-16, maar we zien zeker dat het in betere staat is dan twee jaar geleden.”

“We zijn het ook niet oneens dat een alomvattende, langdurige verdelingsovereenkomst die alle spelers in de internationale makreelvisserij bindt, grotendeels gebaseerd op gebieds binding, in combinatie met een langtermijn beheersplan voor dit belangrijke bestand, allang al nodig is.”

“Vissers zijn de beheerders van de zee. We hebben absoluut geen interesse in het eisen van excessieve quota die onze bedrijven en de gemeenschappen die daarvan afhankelijk zijn, zouden verlammen. Dat is waarom we in het verleden bezwaar hebben gemaakt tegen ICES-adviezen wanneer we vonden dat deze te hoog waren, zoals bijvoorbeeld toen het ICES-advies voor de Noordzee-haring in 2024 met 32% werd verhoogd.”

Voor de Shetland Fishermen’s Association benadrukte Simon Collins dat de pelagische vissersvloot zelf de afgelopen jaren een belangrijke en geloofwaardige bijdrage heeft geleverd aan harde wetenschappelijke gegevens.

Hij zei: “Wij geloven in wetenschappelijke adviezen voor vangstbeperkingen wanneer deze worden ondersteund door echte gegevens en een rigoureus wetenschappelijk proces. Wij verwerpen deze nieuwe benadering van ICES volledig, waarin roekeloos giswerk en willekeurige keuzes bij de analyse van serieuze gegevens resulteren in aanbevelingen die een cruciaal deel van de Britse vissersvloot en alle aanverwante bedrijven bedreigen. Dit is niet de manier waarop een wetenschappelijke instelling zou moeten opereren.”

Lees hier: Scottish mackerel fishermen slam catch advice for 2026

Het bericht Kritiek Schotse makreelvissers op vangstadviezen ICES voor 2026 verscheen eerst op Visserij.nl.

Wel moest ICES besluiten om het advies voor Noordzee-tong en kabeljauw uit te stellen tot oktober as., voor kabeljauw zorgt dit voor onzekerheid, bij tong heeft het meer te maken met procedurele punten.

In het najaar zullen onderhandelingen tussen de Europese Unie (EU), het Verenigd Koninkrijk (VK) en Noorwegen (NOR) moeten leiden tot vaststelling van de nieuwe vangstquota, waarbij de vangstadviezen van ICES een belangrijke rol spelen.

De informatie over de voor de kottersector belangrijke visbestanden luidt als volgt:

Vangstadvies tong en kabeljauw uitgesteld wegens afronding berekeningen en kwetsbare bestanden

Door vertragingen bij het afronden van de berekeningen voor tong konden de noodzakelijke kwaliteitscontroles niet op tijd worden uitgevoerd. Daarom is de publicatie van het vangstadvies uitgesteld tot 10 oktober as.

Naar verwachting zal dit geen significante verandering teweegbrengen in de beoordeling: de toestand van het tongbestand wordt als goed beoordeeld en bevindt zich boven het biomassa-streefniveau voor een duurzame lange termijn vangst (MSY: maximaal duurzame oogst).

Het nieuwe advies voor tong al waarschijnlijk weinig afwijken van dat van dit jaar. Het vangstadvies voor 2025 was 10.196 ton.

Lees hier het complete ICES-advies 2026 op de website van VisNed.

Lees hier: Vangstadviezen voor tong en kabeljauw uitgesteld in Visserijnieuws

Het bericht ICES-advies 2026 toont robuuste visbestanden verscheen eerst op Visserij.nl.