Europêche dringt aan op gerichte herziening van Europees visserijbeleid in 2027
4 min gelezen
Teleurstelling over gepresenteerde Vision for Fisheries 2040
Brussel – Europêche wil dat de Europese Commissie een gerichte herziening van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) opneemt in haar werkprogramma voor 2027. Tijdens een overleg met Eurocommissaris voor Visserij en Oceanen Costas Kadis uitte de Europese brancheorganisatie haar teleurstelling over de gepresenteerde Vision for Fisheries 2040.
Volgens Europêche zijn praktische maatregelen voor de visserijsector noodzakelijk, maar kunnen deze niet in de plaats komen van aanpassingen van de bestaande wetgeving.
Kadis lichtte tijdens het gesprek toe welke maatregelen de Commissie binnen de huidige zittingsperiode wil uitwerken, waaronder overleg met de sector over de uitvoering van het visserijbeleid. Europêche verwelkomt die samenwerking, maar benadrukt dat vissers en visserijbedrijven snel concrete resultaten nodig hebben. Tegelijkertijd blijft volgens de organisatie onduidelijk hoe hardnekkige problemen, zoals de aanlandplicht, binnen de huidige regelgeving kunnen worden opgelost.
De organisatie wil daarom eerst meer duidelijkheid over de plannen van de Commissie voordat de sector opnieuw aan consultaties deelneemt.
Aandacht voor internationale visserijafspraken
Ook de internationale dimensie van het Europese visserijbeleid kwam aan bod. Europêche roept de Commissie op de verordening over duurzame visserij buiten de EU (Sustainable Management of External Fishing Fleets (SMEFF) te herzien, bestaande visserijovereenkomsten met derde landen nieuw leven in te blazen en protocollen tijdig te verlengen. Daarnaast moet de verwerking van maatregelen van regionale visserijorganisaties in Europese wetgeving sneller en eenvoudiger verlopen.
Bij de uitvoering van het BBNJ-akkoord over biodiversiteit op volle zee moet rekening worden gehouden met de bestaande internationale afspraken over visserijbeheer. Ook vindt Europêche dat transparantieverplichtingen over uiteindelijk belanghebbenden wereldwijd moeten gelden, in plaats van uitsluitend extra lasten op te leggen aan Europese bedrijven.
Een concreet aandachtspunt is het visserijprotocol tussen de EU en Mauritanië, dat op 14 november afloopt. Europêche vraagt Kadis zijn politieke invloed aan te wenden om het protocol met minimaal zes maanden te verlengen. Omdat de betrokken Europese vloot geen alternatieve visgronden beschikbaar heeft, is voortzetting van de toegang volgens de organisatie van groot belang zolang over een nieuwe overeenkomst wordt onderhandeld.
Als verlenging uitblijft, wil Europêche bovendien dat de financieringsregels worden aangepast, zodat getroffen visserijbedrijven aanspraak kunnen maken op compensatie.
Geschillen over vangstmogelijkheden
Bij de onderhandelingen met de kuststaten wil Europêche dat de EU haar bestaande vangstaandelen verdedigt en diplomatieke, handels- en marktmaatregelen inzet om tot een eerlijke en duurzame overeenkomst te komen. Eenzijdig vastgestelde quota mogen volgens de organisatie geen precedent scheppen.
Daarnaast moeten de geschillen over makreel, blauwe wijting en Atlantisch-Scandinavische haring (ASH) worden opgelost. Verder vraagt de organisatie om het volledige toegangsrecht van de EU-vloot tot de Noorse wateren voor de visserij op ASH te herstellen. Als die toegang niet terugkeert, moet de EU volgens Europêche worden gecompenseerd voor de toegang waarvoor zij heeft betaald.
Voor de Oostzee wijst de organisatie op het herstel van verschillende belangrijke bestanden, waaronder de centrale Oostzeeharing en sprot. Dat herstel weerspreekt volgens Europêche de beeldvorming dat de visstand in de Oostzee volledig is ingestort.
Voor de vangstmogelijkheden in 2027 moet de Commissie zich houden aan de wetenschappelijke adviezen van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES). Extreme voorzorgsmaatregelen die niet op wetenschappelijk bewijs zijn gebaseerd, moeten volgens de organisatie worden afgewezen.
Zorgen over Europese tonijnvloot
Europêche waarschuwt daarnaast voor de sterke krimp van de Europese Atlantische ringzegenvloot. Het aantal vaartuigen onder EU-vlag daalde van 21 in 2016 naar acht in 2025, een afname van 62 procent.
De organisatie wijst het FAD-moratorium aan als een belangrijke oorzaak van die terugval. Dit moratorium beperkt het gebruik van visaggregerende voorzieningen (Fish Aggregating Devices, FAD’s). Europêche pleit voor afschaffing ervan, omdat de biologische voordelen volgens de organisatie op basis van wetenschappelijk onderzoek beperkt zijn, terwijl de economische gevolgen aanzienlijk zijn.
Met het oog op de komende onderhandelingen binnen de Internationale Commissie voor de Instandhouding van Atlantische Tonijn (ICCAT) vraagt Europêche om een totaal toegestane vangst (TAC) voor geelvintonijn, een verhoging van de TAC voor grootoog tonijn, stabiele vangstmogelijkheden voor witte tonijn in de Noord-Atlantische Oceaan en een werkbare regeling voor het aanlanden van makreelhaai.
Mediterrane visserij en energietransitie
Voor de westelijke Middellandse Zee pleit Europêche voor een spoedige, gerichte herziening van het meerjarenplan, in lijn met de aanbevelingen van het Europees Parlement. De uitkomsten van de democratisch aangenomen resolutie moeten volgens de organisatie terugkomen in de besluiten van de Raad in december over de vangstmogelijkheden voor 2027.
Europêche wil voorkomen dat de vaststelling van de vangstmogelijkheden opnieuw verloopt zoals vorig jaar. Daarbij moet volgens de organisatie voldoende erkenning zijn voor de inspanningen die vissers al hebben geleverd om de visbestanden te beschermen. De sector heeft behoefte aan een werkbaar aantal visdagen.
Tot slot vraagt Europêche om meer ambitie bij de energietransitie van de visserijvloot. Technologische, financiële en wettelijke belemmeringen staan volgens de organisatie nog altijd een snelle verduurzaming in de weg. De Europese Commissie moet deze knelpunten aanpakken in haar routekaart voor de energietransitie, waaronder regels die het voor vaartuigen moeilijk maken om extra ruimte aan boord te creëren voor schonere technologieën.
Europêche benadrukt daarmee dat de Europese visserijsector niet alleen behoefte heeft aan overleg en uitvoeringsmaatregelen, maar ook aan concrete aanpassingen van het beleid en regelgeving die aansluiten bij de praktische en economische realiteit van de visserij.
