ma. nov 18th, 2019

Visserij.nl

Nieuws over de beroepsvisserij

Onderzoekers zien eerste spontaan afgerijpte aal ooit

2 min read

8-NOV-2019 – Voor de eerste keer in de geschiedenis is er een spontaan afgerijpte vrouwelijke Europese aal waargenomen. Dat is een aal die op natuurlijke wijze in de puberteit is gekomen en eitjes in haar buik heeft ontwikkeld. Onderzoekers van onder meer Wageningen University & Research hebben de aal in Finland bestudeerd om zo inzicht te krijgen in het natuurlijke proces van seksuele maturatie (afrijpen).

Op het eind van hun leven migreren wilde Europese alen van het Europese zoetwater naar de Sargassozee om zich voort te planten. Tenminste, dat is wat wordt aangenomen, er zijn namelijk nog nooit paaiende alen waargenomen.

Als ze het continent verlaten zijn ze vijf tot vijftig jaar oud, maar nog altijd pre-pubers. Na een vijf- tot zesduizend kilometer lange zwemtrip planten ze zich voort. Snel daarna sterven ze. De twee dagen oude larven die ooit zijn gevangen in de Sargassozee, zijn nog altijd het meest overtuigende bewijs dat ze zich daar zouden voortplanten.

Natuurlijk gerijpte alen zijn nog nooit gevangen, niet in de Sargassozee en niet ergens anders. Normaal kunnen alen alleen door langdurige hormonale behandeling kunstmatig tot afrijping komen in gevangenschap.

Arjen Palstra met een 43-jarige aal (foto: Pauline Jéhannet)

Tot nu. Deze aal is gevangen in 2002 en verbleef sindsdien in het Finse aquariumhuis Maretarium in Kotka. De spontaan afgerijpte aal was een 43 jaar oude vrouw, afgelopen zomer nam haar buikomvang toe. Uiteindelijk stierf ze bij een lengte van 114 centimeter en een gewicht van 3,3 kilo. De overige vrouwtjesalen van de groep zullen regelmatig worden onderzocht om te bepalen of ze ook eitjes in de buik hebben gekregen.

Dit onderzoek is van Wageningen University & Research, samen met collega’s van het Natural Resources Institute Finland en het aquariumhuis Maretarium in Kotka. Het is van belang voor het behoud van de natuurlijke populatie, maar ook voor het bijdragen aan het sluiten van de productiecyclus in de aquacultuur.

Tekst: Mark van der Meijs, Wageningen University
(Bron)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *