Herbeoordeling wijst uit dat makreel niet is overbevist

Een herbeoordeling van het makreelbestand in de Noordoost-Atlantische Oceaan, die teruggaat tot meer dan tien jaar geleden, heeft aangetoond dat makreel, zoals eerder beweerd, niet is overbevist. Dit komt doordat eerdere beoordelingen van het bestand aanzienlijk zijn herzien.

Volgens berichten van Fiskerforum, de Fishing Daily en de IJslandse krant Visir, stelt ICES (Internationaal Raad voor het Onderzoek van de Zee) dat de benchmarking in 2025 heeft geleid tot een opwaartse herziening van de geschatte bestandsgrootte en een neerwaartse herziening van de visserijsterfte. Dit is voornamelijk te danken aan de nieuwe aanname over natuurlijke sterfte, wat heeft geleid tot een opwaartse herziening van de biomassa en een neerwaartse herziening van de visserijsterfte referentiepunten.

In vergelijking met de cijfers uit de beoordeling van 2023, lijkt het erop dat de omvang van het makreelbestand systematisch is onderschat met miljoenen tonnen.

“Kort gezegd betekent dit dat het bestand veel groter is dan eerder werd aangenomen,” zegt de IJslandse parlementariër en bioloog Sigurjón Thórðarson. Dit is geen verrassing voor degenen die het ICES-advies in de afgelopen jaren hebben gevolgd. De bestandsevaluatie is zwak onderbouwd, met tellingen die alleen om de paar jaar plaatsvinden. Deze beoordeling is decennialang zwaar bekritiseerd door gerespecteerde wetenschappers, zoals Jens Christian Holst in Noorwegen.”

Thórðarson benadrukt dat de makreelpopulatie niet overbevist is en zelfs op haar hoogtepunt met maar liefst 1,4 miljoen ton onderbenut was. Hij wijst ook op het feit dat het bestand sinds 2014 snel is afgenomen, ondanks deze onderbenutting, wat suggereert dat de effecten van de visserij op de makreelpopulatie aanzienlijk zijn overschat.

“Nu er een overeenkomst is gesloten, zou het van belang zijn dat het advies de basis vormt voor de toegewezen vangstniveaus. Dit advies is echter duidelijk gebaseerd op giswerk, en de basis ervan wordt voortdurend herzien,” aldus Thórðarson.

“Het is essentieel dat de overheid zich bewust is van deze regelmatige retrospectieve herbeoordelingen. Bij het formuleren van advies moet er meer aandacht zijn voor de conditie van de vis, zoals gewicht, in plaats van vrijwel uitsluitend te vertrouwen op de berekening van het aantal individuele vissen. Dergelijke beoordelingen zijn zeer onzeker en grotendeels gebaseerd op giswerk.”