Dertig producentenorganisaties uit twaalf landen kwamen bijeen om hun prioriteiten voor het komende jaar vast te stellen. De bijeenkomst werd georganiseerd door het Franse EAPO-lid Les Pêcheurs de Bretagne. Ook Europarlementariër Isabelle Le Callennec, lid van de visserijcommissie van het Europees Parlement, en vertegenwoordigers van het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij (DG MARE) waren bij de gesprekken betrokken.

Volgens EAPO-voorzitter Jean-Marie Robert is samenwerking tussen de verschillende vissersvloten essentieel. „EAPO vertegenwoordigt van de kleinste vaartuigen tot de grootste. Die eenheid is onze kracht nu belangrijke besluiten over de visserij worden genomen.”

Beschermd budget noodzakelijk

Een van de belangrijkste aandachtspunten is de Europese meerjarenbegroting voor 2028–2034. EAPO vreest dat de visserijsector binnen de voorgestelde nationale en regionale plannen moet concurreren met andere sectoren, waardoor financiering voor de visserij onder druk komt te staan.

De Europese Commissie stelt voor om 2 miljard euro voor de sector te reserveren. Volgens EAPO is dat bedrag onvoldoende. De organisatie steunt daarom het standpunt van de visserijcommissie van het Europees Parlement om de beschikbare financiering ten minste op hetzelfde niveau te houden als in de periode 2021–2027 onder het Europees Fonds voor Maritieme Zaken, Visserij en Aquacultuur (EMFAF).

De leden willen de politieke druk op nationale overheden opvoeren om ervoor te zorgen dat de visserijsector ook in de volgende begrotingsperiode over voldoende financiële middelen beschikt.

Daarnaast waarschuwt EAPO voor een te strikte toepassing van het Europese beginsel ‘do no significant harm’. Volgens de organisatie kan een dergelijke interpretatie de toegang tot financiering voor bedrijven in de visserijsector onnodig beperken.

Herziening visserijbeleid moet sneller

EAPO vindt dat de herziening van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid gericht en tijdig moet plaatsvinden. De organisatie verwelkomt de oproep van het Europees Parlement tot een ambitieuze hervorming, maar benadrukt dat de Europese Commissie nu concrete stappen moet zetten.

Onderwerpen die volgens de producentenorganisaties aandacht verdienen, zijn onder meer een grondige herziening van de aanlandplicht, het bevorderen van de verduurzaming en modernisering van de Europese vissersvloot en een betere beoordeling van de sociaaleconomische gevolgen van het beheer dat is gericht op het bereiken van de maximale duurzame opbrengst (MSY).

Ook moet de regelgeving eenvoudiger worden. EAPO wil bijdragen aan de evaluatie van de gemeenschappelijke marktordening voor visserijproducten en steunt de oproep van het Europees Parlement om onder meer de controleverordening en de regels voor het EMFAF tegen het licht te houden.

Volgens de organisatie staat een deel van de recent ingevoerde wetgeving juist haaks op het streven naar minder administratieve lasten en lagere kosten.

Toenemende druk op visgronden

Naast regelgeving en financiering maken de producentenorganisaties zich zorgen over de toenemende ruimtelijke druk op zee. Offshore windparken, kabelroutes en beschermde natuurgebieden nemen steeds meer ruimte in beslag in gebieden waar vissers al generaties lang actief zijn.

Daardoor dreigen vissers hun traditionele visgronden te verliezen. Anders dan boeren beschikken vissers niet over eigendomsrechten op hun visgronden en kunnen zij relatief eenvoudig uit bepaalde gebieden worden verdrongen.

Met het oog op de aangekondigde Europese Ocean Act roepen de EAPO-leden de Europese Commissie op om de visserij nadrukkelijk te erkennen als een legitieme bron van voedsel en als een belangrijke bijdrage aan de Europese voedselzekerheid.

Visserijmogelijkheden voor 2027

Ook de wetenschappelijke adviezen over de visbestanden en de vaststelling van de vangstmogelijkheden voor 2027 kwamen aan bod. EAPO onderschrijft het gebruik van wetenschappelijk advies van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES), maar signaleert problemen met de voorspelbaarheid en consistentie ervan.

De organisatie wijst onder meer op vertragingen tussen gegevensverzameling en advisering, het opnieuw uitbrengen van adviezen en grote jaarlijkse schommelingen. Dit zorgt volgens EAPO voor onzekerheid bij vissers en visserijbedrijven.

De organisatie pleit daarom voor betere lange termijn beheerplannen en een duidelijk kader waarin zowel natuurbeschermingsdoelen als sociaaleconomische belangen worden meegewogen.

Daarnaast moet de Europese Unie volgens EAPO haar visserijrechten blijven verdedigen in afspraken over de verdeling van visbestanden met kuststaten buiten de EU.

Makreel en demersale bestanden

Bij de pelagische visserij, waaronder de makreelvisserij, laten de adviezen voor 2027 over de hele linie hogere niveaus zien. Voor makreel ligt het advies 102 procent boven dat van vorig jaar, maar 11 procent onder de verwachte vangsten voor 2026.

Tim Heddema, voorzitter van de Northern Pelagic Working Group van EAPO, benadrukt dat een eerlijke verdeling van de vangstmogelijkheden tussen de betrokken kuststaten noodzakelijk is voor duurzaam beheer. Hoewel het makreelbestand boven het referentiepunt voor de ondergrens ligt, is de situatie volgens hem niet ideaal.

Voor demersale visbestanden in onder meer de Keltische Zee, het Kanaal en de Noordzee zijn volgens EAPO verdere gesprekken tussen de betrokken beheerders noodzakelijk. Daarbij gaat het onder andere om tong in het oostelijke deel van het Kanaal, kabeljauw in de noordelijke wateren en koolvis.

Positiever is de beoordeling van het zeebaarsbestand in de noordelijke wateren. EAPO ziet aanleiding om met het Verenigd Koninkrijk afspraken te maken over het beëindigen van het moratorium. Ook moet bij het vaststellen van quota meer rekening worden gehouden met klimaatverandering en de praktijk van gemengde visserijen, waarbij meerdere soorten tegelijk worden gevangen.

De volgende bijeenkomst van EAPO staat gepland in Vigo, Spanje, in aansluiting op de algemene ledenvergadering van juni 2027.

Persbericht EAPO 14 oktober 2026

Het bericht Europese visserijsector vraagt om minder regels en meer financiële zekerheid verscheen eerst op Visserij.nl.

De vergadering bood de gelegenheid om de lastige en dringende kwesties van het moment te bespreken. Het was ook een kans om County Donegal te bezoeken en de bloeiende visserij-industrie van de regio aan de westelijke rand van ons continent te ontdekken. Onze gastorganisaties maakten een bijzonder sterke indruk dankzij een fantastisch programma dat diepgaande uitwisselingen en discussies mogelijk maakte, terwijl we ook genoten van de lokale cultuur, van heerlijke visproducten tot het ontdekken van de geheimen van de Ierse whisky productie. We ontmoetten ook lokale politici die al vele jaren betrokken zijn bij de visserij en die bijzonder gepassioneerd zijn over deze kwestie.

Statement van de voorzitter

“2025 is bijzonder intens geweest, zowel op het niveau van de Europese Unie als op het internationale toneel, wat een steeds groter aantal onderwerpen met zich meebrengt. Terwijl EAPO ongeveer 30 Producentenorganisaties in Europa vertegenwoordigt, evenals de bijna 4.000 vissersvaartuigen en 10.000 vissers die daarbij horen, zal onze nieuwe status als Internationale Non-profitorganisatie onze rol als de belangrijkste stem van de EU-visserij versterken.”

Besprekingen en uitdagingen

Dit jaarlijkse evenement stelt de leden in staat om elkaar te ontmoeten en de vele kwesties te bespreken die momenteel de Europese visserij beïnvloeden. De oprichting van het Europese Oceanenpact, dat moet worden omgezet in een Oceanenwet, zou gepaard moeten gaan met een herziening van de MSFD en MSPD, wat kan bijdragen aan een betere samenhang van de mariene milieubeleid.

De evaluatie van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) doet hoop ontstaan voor een toekomstige hervorming van dit kader. In dit verband hebben we de dringende vraag besproken over de vismogelijkheden voor 2026, met het toenemende aantal visbestanden dat wordt getroffen door een zero-TAC-advies en het schrijnende gebrek aan resultaten van de MSY-benadering, de hoeksteen van de hervorming van het GVB in 2013.

Het heikele onderwerp van de controle verordening en de bijbehorende uitvoerings- en gedelegeerde handelingen was uiteraard het onderwerp van diepgaande besprekingen, na een hectische zomer over dit onderwerp. Ten slotte hebben we de rol van de EU Seafood Alliance (EUSeA) belicht, die bestaat uit Europêche, AIPCE-CEP, FEAP en EAPO, en haar eerste verjaardag in 2025 viert. EUSeA roept momenteel op tot een EU-actieplan voor Blauwe Voeding (Blue food).

Interne zaken van EAPO

Vanaf 1 januari 2026 zal EAPO voortzetten als een Internationale Non-profitorganisatie onder Belgisch recht. Deze ontwikkeling zal ons in staat stellen om nauwer samen te werken met wetenschappelijke instellingen, collega’s in de Europese en wereldwijde visserijgemeenschap, autoriteiten en het maatschappelijk middenveld.

Na twee jaar mandaat, zoals gedefinieerd in de statuten van de vereniging, werden verkiezingen gehouden om een nieuwe voorzitter te kiezen. Het was tijd om onze oprechte dankbaarheid te uiten aan Esben Sverdrup-Jensen van de Deense Pelagische Producentenorganisatie voor zijn beslissende inzet en niet aflatende toewijding aan de vereniging en de benoeming van Jean-Marie Robert van Les Pêcheurs de Bretagne te verwelkomen. Dit zeer belangrijke evenement binnen EAPO was een gelegenheid om het belang van onze organisatie te bevestigen op het vlak van producentenorganisaties en de politieke, bestuurs- en adviesorganen van de EU, op een moment waarop het nodig is om verenigd te staan en visserij als een duurzame en vitale praktijk voor Europa te bevorderen en erkend te krijgen.

Persbericht Oostende, 17 september 2025

Het bericht EAPO wordt internationale non-profit voor Europese visserij verscheen eerst op Visserij.nl.

De oproep werd gedaan door EBCD, Europêche, EAPO, FEAP en AIPCE.CEP tijdens een evenement dat werd gehost door Carmen Crespo Diaz, voorzitter van de Visserijcommissie van het Europees Parlement.

De boodschap van de coalitie is duidelijk: aquatische voeding, zoals vis, schaal- en schelpdieren moeten een centrale plaats krijgen in het Europese voedsel- en duurzaamheidsbeleid. In een tijd van klimaatverstoringen, geopolitieke spanningen en druk op wereldwijde voedselsystemen, wordt een Europees actieplan voor Blue Foods niet langer als optie gezien, maar als noodzaak.

“Blue foods moeten de kern vormen van het Ocean Pact en de duurzame voedselstrategie van de EU,” aldus Crespo Diaz. “Ze zijn gezond, koolstofarm en essentieel voor de veerkracht van onze kustregio’s. Het is tijd voor actie: steun verantwoordelijke aquacultuur, eerlijke marktvoorwaarden en een toekomstbestendige visserijsector.”

Brede steun vanuit beleidsmakers en sector

Tijdens het evenement bevestigde Javier Garat, rapporteur voor het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC), dat het comité zich achter de oproep schaart. Hij ziet het actieplan als een noodzakelijke stap om de visserij- en aquacultuursector te moderniseren, de voedselzekerheid te versterken en kustgemeenschappen veerkrachtiger te maken.

De Europese Commissie, vertegenwoordigd door DG MARE’s Felix Leinemann, was eveneens aanwezig om de oproep in ontvangst te nemen en in te gaan op lopende beleidsontwikkelingen rond Blue Foods.

Blue Foods: gezond, duurzaam én strategisch

Blue foods uit visserij en aquacultuur leveren essentiële voedingsstoffen zoals omega-3 vetzuren, vitaminen en mineralen. Ze hebben vaak een lagere ecologische voetafdruk dan dierlijke eiwitten van het land. Daarnaast vormen ze een economische levensader voor miljoenen mensen in kust- en plattelandsgebieden.

Toch staat de sector onder druk. Volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) is Europa het enige continent waar de lokale productie van aquatische voeding daalt. Ook het verbruik van vis per hoofd van de bevolking is in de EU op het laagste punt in tien jaar beland, ondanks het feit dat de meeste Europese visbestanden duurzaam worden beheerd.

“Onze voedselsystemen moeten evolueren,” zegt Ilias Grampas (EBCD). “Blue foods spelen een sleutelrol in het combineren van ecologische veerkracht en voedselzekerheid.”

Sector roept op tot concrete actie

Diverse vertegenwoordigers uit de sector onderstrepen het belang van een actieplan:

• Tim Hedddema (Europêche): “Vis, schaal en schelpdieren zijn superfoods van de natuur: gezond, klimaatvriendelijk en geproduceerd binnen een van de beste beheersystemen wereldwijd.”
• Esben Sverdrup-Jensen (EAPO): “Een actieplan is essentieel om de sector toekomstbestendig te maken en nieuwe generaties aan te trekken.”
• Szilvia Mihalffy (FEAP): “Europa moet investeren in eigen productiecapaciteit. Aquacultuur is strategisch voor voedselzekerheid en werkgelegenheid.”
• Guus Pastoor (AIPCE.CEP): “We moeten de binnenlandse productie versterken, maar ook open en eerlijke handel waarborgen via internationale partnerschappen.”

Oproep aan de Europese Commissie

De initiatiefnemers roepen de Europese Commissie op om een toegewijd EU-Actieplan voor Blue Foods te ontwikkelen. Dit plan moet ervoor zorgen dat aquatische voeding een prominente rol speelt in het voedsel- en duurzaamheidsbeleid van de EU.

Het bericht Brede coalitie roept op tot Europees actieplan voor Blue Foods verscheen eerst op Visserij.nl.

Net als in het document van vorig jaar wordt de verbetering van de toestand van veel visbestanden in verschillende zeegebieden, waaronder de Noordoost-Atlantische Oceaan, benadrukt. De visserijsterfte blijft afnemen, wat de inspanningen weerspiegelt die de EU-visserijsector het afgelopen decennium heeft geleverd.

Tegelijkertijd wordt in de mededeling ook gewezen op andere toenemende drukfactoren naast de visserij, die visbestanden beïnvloeden. Hoewel dit in de aanhef wordt genoemd, wordt het onderwerp verder niet uitgewerkt. De effecten van klimaatverandering worden inmiddels duidelijk zichtbaar en moeten in de toekomst worden meegenomen bij het vaststellen van vangstmogelijkheden, evenals bij corrigerende maatregelen en mogelijke financiële ondersteuning. Proactief beleid moet nu worden ingevoerd om de impact van menselijke activiteiten op de kwaliteit van het mariene milieu te verminderen en om visserijbeheer aan te passen via ecosysteemgerichte benaderingen.

Bovendien worden de effecten van de ontwikkeling van hernieuwbare energie en van vervuiling op visbestanden en de visserij onvoldoende belicht in de mededeling.

Evaluatie van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB)

Met betrekking tot de evaluatie van de Verordening Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB), die moet dienen als basis voor het opstellen van een visie voor 2040 voor de visserij- en aquacultuursector, met inachtneming van andere beleidsinitiatieven zoals het Europees Oceaanpact en de Routekaart voor de energietransitie in de EU-visserij en aquacultuur, verwelkomt EAPO dit initiatief.

Deze evaluatie komt op een cruciaal moment en biedt een waardevolle kans om het beleid van het afgelopen decennium te beoordelen en de capaciteit ervan om nieuwe geopolitieke, ecologische en sociaaleconomische uitdagingen het hoofd te bieden. Het kader waarin het GVB opereert is aanzienlijk veranderd door geopolitieke ontwikkelingen zoals de Brexit, klimaatimpact en sociaaleconomische uitdagingen die de visserijsector hebben hervormd. Dit vraagt om een herziening van de opzet van het Europese visserijbeheer.

In het kader van het Europees Oceaanpact is het belangrijker dan ooit te benadrukken dat de visserijsector een essentiële garantie biedt voor voedselsoevereiniteit, aangezien deze een cruciale rol speelt in het voorzien van de bevolking van hoogwaardige eiwitten met een lage ecologische voetafdruk, en fungeert als fundament van de maritiem-industriële economie. Tevens moeten de inspanningen van vissers op het gebied van duurzaamheid worden erkend, zoals het toepassen van selectievere vangsttechnieken, deelname aan duurzaam beheer van visbestanden en de vermindering van koolstofemissies door modernisering van vistuig.

Om deze ontwikkeling voort te zetten, moeten de belangen van vissers worden meegewogen door een rationele benutting van visbestanden te garanderen zonder technologische ontwikkeling, verjonging van de arbeidsmarkt en aantrekkelijkheid van de sector in gevaar te brengen.

Een goed ondersteunde en bloeiende visserijsector is cruciaal voor het bereiken van voedselsoevereiniteit en strategische autonomie binnen de EU.

Maximum duurzame opbrengst (MSY) en vangstmogelijkheden

In het GVB van 2013 introduceerde de Commissie de MSY-benadering (maximum sustainable yield) voor het visserijbeheer. Deze invoering heeft geleid tot een afname van de visserijdruk binnen de EU, maar ook tot een gestage daling van de vangstmogelijkheden voor veel bestanden.

Hoewel het beheer op MSY-niveau vissers meer voorspelbaarheid biedt en heeft bijgedragen aan de verbetering van de visbestanden, heeft de strikte jaarlijkse vaststelling van quota op basis van FMSY, en het negeren van natuurlijke schommelingen in MSY, gecombineerd met een overdreven voorzichtige aanpak, ertoe geleid dat quota onder duurzame niveaus zijn vastgesteld. Dit veroorzaakt inefficiënties en economische uitdagingen.

Een meer gebalanceerde aanpak zou overwogen moeten worden, waarmee duurzame voedselproductie met lage koolstofuitstoot mogelijk blijft, zonder juridische verplichtingen te ondermijnen. Meer stabiliteit bij het vaststellen van vangstmogelijkheden zou vissers én markten ten goede komen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen door met een meerjarige tijdshorizon te werken en gemiddelden te gebruiken voor het vaststellen van doelstellingen.

De balans van het huidige GVB kan over het algemeen als positief worden beschouwd, met een significante toename van het aantal visbestanden dat op MSY-niveau wordt benut – een trend die zich sinds het midden van de jaren 2000 heeft voortgezet. Deze vooruitgang is mogelijk gemaakt dankzij structurele, technische, ecologische en economische aanpassingen door de sector.

Toch zijn de moeilijkheden rond gemengde visserijen nooit echt aangepakt. Bovendien moeten bestanden die al jaren op MSY-niveau worden bevist, maar waarvan de biomassa is afgenomen, nu nader worden bestudeerd. EAPO concludeert dat beheer op MSY niet altijd de verwachte stabiliteit of hoge TAC-niveaus oplevert.

De gelijktijdige invoering van de aanlandplicht heeft extra uitdagingen gecreëerd, vooral voor gemengde visserijen. MSY en de aanlandplicht botsen vaak. De verplichting om alle gemengde bestanden op MSY-niveau te beheren, heeft geleid tot “choke species” – soorten die door hun lage quota de rest van de vangst beperken. In werkelijkheid zijn er maar weinig visserijen die slechts op één soort vissen; meestal worden meerdere soorten gevangen, afhankelijk van seizoen en gebied. Dit kan tot onderbenutting van gezonde bestanden leiden.

Als dit leidt tot meer import van minder duurzaam gevangen vis van buiten de EU, werkt dit uiteindelijk de doelstellingen van duurzaam beheer tegen. EAPO pleit daarom voor een bredere interpretatie van MSY en meer gebruik van de toegestane FMSY-banden, zoals voorzien in het GVB en de meerjarenplannen.

Vissers zijn voor hun inkomsten afhankelijk van vangstmogelijkheden; veranderingen hierin hebben directe economische gevolgen. EAPO stelt voor een systeem in te voeren waarbij meerjarige TAC’s worden vastgesteld op basis van gemiddelden over de voorgaande jaren.

Balans tussen visserijcapaciteit en vangstmogelijkheden

Het GVB verplicht lidstaten ervoor te zorgen dat hun visserijcapaciteit in balans is met de vangstmogelijkheden. Elk jaar brengen lidstaten hierover verslag uit, op basis van historische gegevens en de effectiviteit van hun actieplannen.

Hoewel EAPO deze aanpak ondersteunt, wordt daarin alleen visserij als drukfactor op het mariene milieu gezien. Recente studies tonen aan dat ook andere maritieme activiteiten impact hebben, en deze moeten ook worden meegenomen bij het beoordelen van capaciteit.

Verder moet worden onderzocht wat het effect is van het beperken van visserijcapaciteit op de toestand van visbestanden. Voor een soortgerichte visserij onder een quotasysteem is een dubbele beperking (capaciteit én quota) vaak onnodig en inefficiënt. De motorcapaciteit van een schip zegt weinig over de hoeveelheid vis die wordt gevangen, omdat quota bepalend zijn.

Het STECF-rapport, waarop de Commissie haar beoordeling baseert, werkt met gegevens die twee jaar oud zijn en mogelijk niet representatief zijn voor de huidige vloot. EAPO ziet een stijgend aantal vlootsegmenten dat door lidstaten als “uit balans” wordt beoordeeld, en roept op tot overleg met de Commissie over de onderliggende principes van deze beoordeling.

Daarnaast werkt EAPO actief samen met de Commissie in het kader van het Partnerschap voor de Energietransitie, gericht op een routekaart tegen 2026 voor een duurzame modernisering van de EU-vloot. De huidige definitie van capaciteit (met tonnageplafond) belemmert echter innovaties zoals alternatieve brandstoffen, betere arbeidsomstandigheden en veiligheid. De regelgeving moet worden aangepast aan moderne behoeften en mag geen rem vormen op noodzakelijke vooruitgang.

Akkoorden met Noorwegen, het VK en andere kuststaten

De Brexit is een belangrijke veranderingsfactor geweest en heeft het regelgevingskader fundamenteel hertekend. Het EU-VK Handels- en Samenwerkingsovereenkomst (TCA) bevat nieuwe regels voor gezamenlijk beheer van bestanden, maar de uitvoering daarvan heeft geleid tot nieuwe beperkingen. Technische maatregelen en controlevoorschriften hebben de visserijinspanningen verder beperkt.

De Commissie moet zich aanpassen aan de nieuwe realiteit, rekening houdend met de verschillen in beheer tussen EU- en derde landwateren. Het is van vitaal belang dat de Commissie druk blijft uitoefenen op andere partijen die duurzaam beheer ondermijnen.

EAPO Oostende, 31 Augustus 2025

Het bericht EAPO-reactie op duurzaam vissen en oriëntaties voor 2026 verscheen eerst op Visserij.nl.

De EAPO, die 30 producentenorganisaties in 12 EU-lidstaten vertegenwoordigt, dringt er bij Europese beleidsmakers op aan ervoor te zorgen dat de visserij een kernpijler van de blauwe economie blijft, in plaats van te worden overschaduwd door nieuwe maritieme sectoren.

EAPO benadrukte de noodzaak van een evenwichtige benadering waarbij de visserij niet wordt opgeofferd voor andere belangen, met name offshore windparken en beschermde mariene gebieden. De organisatie bekritiseerde ook tegenstrijdige EU-regelgeving en riep op tot een betere afstemming van de regels voor visserijbeheer om onnodige complexiteit te voorkomen.

“Het Europees Oceanenpact biedt een unieke kans om strategieën te herdefiniëren door ervoor te zorgen dat visserij een centrale pijler van de blauwe economie blijft. Een goed ondersteunde en welvarende visserijsector is cruciaal voor het bereiken van voedselsoevereiniteit en strategische autonomie in de EU“, aldus een woordvoerder van EAPO.

De organisatie roept op tot een herbeoordeling van verschillende regels, waaronder de aanlandingsverplichting (LO) en regels voor kwetsbare mariene ecosystemen (VME’s), die oneerlijke en onwerkbare lasten voor vissers hebben gebracht.

EAPO benadrukte ook de reeks crises die de industrie hebben getroffen, waaronder Brexit, de COVID-19-pandemie, stijgende brandstofprijzen en de oorlog in Oekraïne, en waarschuwde dat nieuw beleid geen verdere druk mag uitoefenen op een toch al worstelende sector.

“Het ondersteunen van opkomende maritieme sectoren is belangrijk, maar niet ten koste van de visserij, die hoogwaardige, koolstofarme eiwitten levert en de ruggengraat is van kusteconomieën“, aldus EAPO.

De groep wees ook op de bedreigingen van de ontwikkelingen op het gebied van offshore windenergie en uitte zijn bezorgdheid over het voortdurende verlies van toegang tot traditionele visgronden zonder voldoende overleg.

EAPO steunt een EU-actieplan voor ‘Blue Food’ tegen 2026, dat tot doel heeft:

• Bevordering duurzame consumptie van visproducten.
• Verhoging van de financiering voor innovatie in de visserij en de aquacultuur.
• Zorgen voor een eerlijke regelgeving in de visserijsector.

“Visproducten zijn een essentieel onderdeel van de Europese cultuur en voedselzekerheid. Een actieplan voor Blue Foods zou verantwoorde en duurzame consumptie ondersteunen en tegelijkertijd de economische levensvatbaarheid van de sector versterken“, aldus de organisatie.

De vereniging riep ook op tot meer investeringen in duurzame visserij en drong er bij de Europese Commissie op aan meer geld uit te trekken voor de modernisering van de vloot, koolstofarme visserijtechnologie en wetenschappelijk onderzoek.

“Geen van deze kan worden bereikt zonder ambitieuze financieringsregelingen. We hebben betere toegang tot financiële steun nodig om vissers te helpen nieuwe technologieën toe te passen en door de energietransitie te komen“, aldus EAPO.

De organisatie waarschuwde verder voor een groeiende arbeidscrisis in de visserijsector, met het argument dat vergrijzende bemanningen en buitensporige bureaucratie het moeilijk maken om nieuwe werknemers te werven. Het riep op tot een EU-brede strategie om jong talent aan te trekken voor de industrie.

Met het Europees Oceanenpact dat in 2025 op de VN-oceaanconferentie in Nice zal worden gepresenteerd, geeft het EAPO een laatste duw om ervoor te zorgen dat visserij een topprioriteit blijft in de beleidsbesprekingen van de EU.

“Laten we ervoor zorgen dat het Europees Oceanenpact ook leidt tot een toekomst voor vissers en visserij“, concludeerde EAPO.

Bron: The Fishing Daily 7 maart 2025

Het bericht EAPO: Stel visserij centraal in Europees Oceanenpact verscheen eerst op Visserij.nl.

In het document worden de zorgen en standpunten van het EAPO belicht over verschillende belangrijke kwesties in verband met de toekomst van de Europese visserij, duurzaamheid en internationaal bestuur.

Overzicht van vangstmogelijkheden en duurzaamheid

De EAPO erkent de inspanningen van de Commissie om een overzicht te geven van de toestand van visbestanden en de vooruitgang die is geboekt op het gebied van duurzame visserij in Europa. EAPO benadrukt echter dat duurzaamheid niet alleen moet worden gedefinieerd door ecologische maatstaven, maar ook sociale en economische indicatoren moet omvatten.

De organisatie waardeert het dat de Commissie zich richt op het terugdringen van visserijsterfte en het vergroten van biomassa van de bestanden, maar uit haar bezorgdheid over de stagnatie van de visbestanden in regio’s als de Oostzee, de Keltische Zee en de Grote Noordzee. EAPO wijst ook op de mogelijke negatieve impact van offshore windparken op deze bestanden, zoals benadrukt in een recent Nature-artikel, en roept op tot zorgvuldige overweging van dergelijke ontwikkelingen.

Zorgen over ICES-advies en gegevenskwaliteit

EAPO heeft zijn bezorgdheid geuit over de kwaliteit van het advies van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES). Hoewel EAPO de ICES prijst voor zijn voortdurende inspanningen om de gegevensverzameling te verbeteren en nauwkeurig advies te verstrekken, merkt EAPO-discrepanties op tussen wetenschappelijke gegevens en observaties van vissers.

De organisatie pleit voor meer transparantie en kwaliteitsborging in het ICES-advies, met name over het gebruik van nieuwe modellen voor bestanden met weinig data. EAPO stelt dat de prioriteit moet liggen bij het verbeteren van de gegevenskwaliteit in plaats van te vertrouwen op voorzorg modellen die mogelijk niet de werkelijke toestand van de visbestanden weerspiegelen.

Vangstcapaciteit en sociaaleconomische indicatoren

Het EAPO is ingenomen met de werkzaamheden van de Commissie op het gebied van sociaaleconomische indicatoren, die van cruciaal belang zijn voor de beoordeling van de duurzaamheid van de visserijsector. De organisatie maakt zich echter zorgen over het toenemende aantal vlootsegmenten dat in de verslagen van de lidstaten over het evenwicht tussen vangstcapaciteit en -mogelijkheden als “onevenwichtig” wordt aangemerkt. EAPO stelt voor om de principes die zijn gebruikt om dit evenwicht te bepalen opnieuw te bekijken en pleit voor een flexibelere benadering van capaciteitsplafonds, met name in het licht van de overgang van de industrie naar alternatieve brandstoffen en energie-efficiëntere praktijken.

Internationaal bestuur en onderhandelingen over kuststaten

Het EAPO steunt de inspanningen van de Commissie om de internationale oceaan governance te versterken en een gelijk speelveld voor EU-vissers te waarborgen. De organisatie benadrukt het belang van het aanpakken van unilaterale acties van andere kuststaten, zoals het instellen van buitensporige quota, die kunnen leiden tot overbevissing. EAPO uit ook zijn bezorgdheid over de recente acties van het VK, waaronder het verbod op zandspiering en het verlenen van toegang tot hun wateren aan Noorse vaartuigen, wat volgens EAPO de handels- en samenwerkingsovereenkomst (TCA) tussen de EU en het VK ondermijnt.

Conclusie

De reactie van het EAPO op de raadpleging van de Commissie weerspiegelt de toezegging van de organisatie om ervoor te zorgen dat de toekomst van de EU-visserij wordt geleid door een evenwichtige benadering van duurzaamheid, waarbij ecologische, sociale en economische factoren worden geïntegreerd. Nu de onderhandelingen over de vangstmogelijkheden voor 2025 naderen, dringt EAPO er bij de Commissie op aan deze factoren in overweging te nemen en een zinvolle dialoog met belanghebbenden aan te gaan om de complexe uitdagingen waarmee de visserijsector wordt geconfronteerd, aan te pakken.

Download de reactie van EAPO door hier te klikken

Het bericht Reactie EAPO over status vangstmogelijkheden 2025 verscheen eerst op Visserij.nl.

De visserijsector, vertegenwoordigd door EAPO en Europêche, spreekt nogmaals hun waardering uit voor het werk dat de leden van het Europees Parlement (EP-leden) en de lidstaten de afgelopen jaren hebben verricht om het voorstel van de Commissie voor nieuwe controleregels flexibeler te maken en dichter bij de realiteit te brengen.

Net als bij de vorige regelingen zal de sector, zodra deze is aangenomen, ernaar streven het nieuwe controlesysteem na te leven en zal samenwerken om dit operationeel te maken.

De sector vraagt echter om transparantie en betrokkenheid bij het proces om de nieuwe controleapparatuur op de verschillende vloten te implementeren. De vertegenwoordigers van de Europese vissers stellen dat deze nieuwe technologische hulpmiddelen geen oplossing gaan brengen voor de problemen die worden veroorzaakt door de aanland verplichting van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB), waarvoor al herhaaldelijk om een herziening is gevraagd.

Een dergelijke herziening moet opnieuw gericht zijn op optimale selectiviteit en maximale vermijding van ongewenste vangsten zonder dat dit onwerkbaar is te handhaven.

Na vijf jaar van moeizame onderhandelingen zijn de nieuwe visserijcontroleregels vers van de pers en zullen de leden van het Europees Parlement volgende week moeten beslissen of ze de tekst al dan niet goedkeuren. De sector, vertegenwoordigd door Europêche en EAPO, vindt positieve punten in de tekst, zoals strengere bepalingen inzake traceerbaarheid om ervoor te zorgen dat ingevoerde en verwerkte visproducten dezelfde traceerbaarheidsvereisten hebben als in Europa.

Beide organisaties verwelkomen de vaststelling van specifieke tolerantiemarges voor kleine pelagische en tropische tonijnsoorten. Deze nieuwe regels houden rekening met de specifieke kenmerken van deze visserijtak bij het melden van hun vangst en zullen helpen oneerlijke sancties en strafpunten te voorkomen.

De nieuwe tekst versterkt ook het toezicht op de recreatieve visserij om de impact ervan op commerciële visbestanden beter te evalueren en te beheersen.

De verordening stelt echter zware en kostbare technologische eisen aan vissers. De sector betreurt dit, in plaats van te werken aan een oplossing voor de aanlandverplichting, is er gemeenschappelijk besloten om de handhaving en controle van dit niet uitvoerbare stuk wetgeving te verdubbelen.

De verplichte uitrol van CCTV zal de aanlandingsverplichting niet ineens werkbaar maken en evenmin voorkomen dat ongewenste vangsten in de netten komen. Dezelfde redenering geldt voor de verplichte invoering van bewakingsapparatuur voor het motorvermogen voor bepaalde schepen.

In dit verband vragen Europêche en EAPO om duidelijkheid op Europees en nationaal niveau over de toepassing van deze nieuwe digitale instrumenten, met name over hoe de risico gebaseerde aanpak in de praktijk gaat werken. Evenzo eisen vertegenwoordigers van de industrie hun betrokkenheid bij het beleidsuitvoeringsproces om een redelijke en haalbare aanpak.

Om te zorgen voor een gelijke en geharmoniseerde uitvoer van de nieuwe regels en vereisten in alle EU-lidstaten wordt niet duidelijk behandeld in de nieuwe voorgestelde verordening.

Wanneer de nieuwe verordening in Europa ten uitvoer wordt gebracht, roepen Europêche en EAPO op tot uitbreiding van deze regels en apparaten (met inbegrip van CCTV- en motorbewakingsapparatuur) tot de niet-EU-vloten die in EU-wateren actief zijn, in overeenstemming met de verordening inzake duurzaam beheer van externe vissersvloten, en om te voorkomen dat vrijstellingen worden verleend in het kader van handels- of visserijovereenkomsten.

Om een samenhang tussen de interne en externe dimensie van het GVB te behouden, moet de EU ernaar streven deze regels in internationale wateren uit te voeren. Daartoe moet de EU gebruikmaken van regionale organisaties voor visserijbeheer en visserijovereenkomsten met derde landen om een gelijk speelveld voor alle vissersvloten te creëren.

De sector is ingenomen met de harmonisatie van de handhavingsregeling, maar herinnert eraan hoe belangrijk redelijkheid is als het gaat om sancties om ervoor te zorgen dat vissers niet twee keer de prijs betalen.

Tot slot pleiten EAPO en Europêche voor een gelijk speelveld als het gaat om het maken van plannen, aangezien de verschillen in uitvoering tussen de lidstaten nadelig zijn voor EU-schepen die in andere lidstaten aanlanden.

Gezamenlijk persbericht Europêche en EAPO

??New fisheries control rules must be proportionate, harmonised and workable

?? https://t.co/w5tUkFzce5
EAPO and @EuropecheOrg published a joint press release prior to the vote on the control regulation in PECH on the 27th of June. pic.twitter.com/PGeEjAbtt5

— EU Association of fish Producers Organisation (@EAPO_EUfishPOs) June 23, 2023

Het bericht Nieuwe EU visserijcontroleregels moeten redelijk en werkbaar zijn verscheen eerst op Visserij.nl.

EBFA laat in een persbericht weten: De afgelopen week hebben vissers in heel Europa geprotesteerd tegen het EU-beleid dat de toekomst van de sector in gevaar brengt. Met name het “Actieplan ter bescherming van de mariene ecosystemen” van de Europese Commissie dat de bodemvisserij in 30% van onze zeeën wil verbieden en de Natuurherstelwet.

De oproep van de European Bottom Fishing Alliance (EBFA) en de European Transport Workers’ Federation (ETF), gesteund door Europêche, EAPO en Cogeca, heeft vandaag 9 mei, de dag van Europa, zijn hoogtepunt bereikt.

In plaats van de historische eenheid van de Europese volkeren en de sociale welvaart te vieren, lieten de vissers de hoorns van hun schepen klinken, als noodkreet, om duidelijk te maken dat de vissersvloot geleidelijk aan het verdwijnen is. De sector verwacht dat deze gezamenlijke oproep door de EU-beleidsmakers serieus wordt genomen en een einde maakt aan het beleid dat deze crisis veroorzaakt.

Op ongekende wijze hebben vissers en visserijgemeenschappen in heel Europa hun bezorgdheid geuit via lokale acties in havens en op zee. Het doel: de EU-autoriteiten een duidelijke boodschap sturen dat de bodemvisserij op de rand van de afgrond staat. Als het actieplan van de Europese Commissie en de natuurherstelwet worden uitgevoerd zoals voorgesteld, riskeert Europa 25% van haar visproductie, 7 000 vaartuigen en 20 000 vissers en vrouwen te verliezen.

De sector herinnert aan de enorme vooruitgang die de afgelopen 20 jaar is geboekt op het gebied van de bescherming van het mariene milieu en het herstel van de visbestanden. Zo is bijna 100% van de aanvoer uit door de EU beheerde bestanden in de Atlantische Oceaan duurzaam, is de uitstoot van broeikasgassen met 40% verminderd, zijn duizenden vierkante kilometers gesloten voor de bodemvisserij en is 28% van de vissersvloot verdwenen als gevolg van beperkingen en aanpassingen van de vangstcapaciteit.

In de westelijke Middellandse Zee is de activiteit van bodemtrawlers door zeedagen de afgelopen 4 jaar met 30 % verminderd, waardoor de meeste bedrijven, naast verdere gebiedssluitingen, tot onder hun break-even-point zijn gezakt.

Maar in de ogen van de Commissie is dit niet goed genoeg, vertegenwoordigers van de sector stellen: “De vissers en hun gemeenschappen hebben luid en duidelijk gesproken. We kunnen niet langer een beleid van de Europese Commissie tolereren dat onze manier van leven en toekomstige generaties in gevaar brengt. Het EU-beleid brengt de sector op de knieën. Als we zo doorgaan, zullen we alleen nog visproducten uit derde landen eten, waarvan de milieu- en sociale normen bijna altijd lager zijn dan die van de EU. Het wordt tijd dat de EU opnieuw gaat nadenken over de vraag waar visproducten vandaan moeten komen. De sector wil de commissaris herinneren aan haar mandaat om de rendabiliteit van de vloot te handhaven en de voedselproductie in de EU te maximaliseren, zoals duidelijk staat vermeld in de oprichtingsverdragen van de EU“.

Onder een paar video’s gemaakt door Nederlands en Belgische vissers op zee.

Het bericht Massaal internationaal visserijprotest tegen Europees beleid [video’s] verscheen eerst op Visserij.nl.

Het plan is goedgekeurd door de Europese Commissie op 21 februari.

Onder de acties die voor die dag gepland staan, zullen vissersschepen om 12 uur hun hoorns laten klinken en zullen in alle havens manifesten worden voorgelezen.

Het protest zal vissers, reders en vakbonden samenbrengen, vertegenwoordigd door de European Bottom Fisheries Alliance (EBFA) en Europêche, organisaties waartoe Cepesca behoort en de Nationale Federatie van Vissersverenigingen (FNCP), de Europese Vereniging van Visserijproducentenorganisaties (EAPO) en de Europese Federatie van Transportwerknemers (ETF), waarin Spaanse vakbonden zijn geïntegreerd.

Met deze acties willen de Europese vissers laten zien dat de visserij deel uitmaakt van Europa, de geschiedenis, cultuur en tradities en dat eenheid noodzakelijk is om de vissersgemeenschappen te verdedigen die naar mening van de sector door de besluiten van de Europese Commissie in gevaar worden gebracht.

Voor de sector is een van de belangrijkste bedreigingen in het pakket maatregelen de toename van beschermde mariene gebieden (MPA’s) van 12 % tot 30 % in de Europese wateren en de geleidelijke afschaffing van bodemvisserij in alle beschermde mariene gebieden tegen 2030.

Daarnaast wijst de sector erop dat het plan van de Europese Commissie is bodemvisserij niet toe te staan in een recent gecreëerde MPA. Om deze reden, en naar de mening van de sector, bevat het plan dus een expliciete wil om de Europese bodemvisserij, die momenteel 20.000 vissers tewerkstelt, geleidelijk af te bouwen, wat kan betekenen dat deze verdwijnt.

Het verbod op bodemvisserij in 30 procent van onze Europese zeeën treft 7 000 vaartuigen die 25 procent van de totale aanlandingen voor hun rekening nemen en 38 procent van de inkomsten van de EU-vloot genereren. Binnen de Spaanse vloot beoefenen 884 boten de trawlvisserij: 765 in nationale wateren, 41 in Europese wateren en 78 in internationale wateren. Volgens een interne studie van de Europese Commissie zou een verbod op bodemvisserij in beschermde mariene gebieden (die momenteel ongeveer 12% van de EU-wateren uitmaken) een impact hebben van meer dan 870 miljoen euro. Wanneer het 30% bereikt, zal die impact verdrievoudigen.

Afgezien van de sociale en economische gevolgen, wijst de sector ook op de impact ervan op de burgers zelf, die zullen lijden onder toename van de voedselzekerheidskloof (van de zee) ten gunste van landen waar milieu- en sociale duurzaamheidsnormen twijfelachtig en lager zijn dan die van de Europese vloot. De EU is al sterk afhankelijk van de invoer van vis die door bodemtrawlers uit derde landen is gevangen. Er moet aan worden herinnerd dat 70% van de visproducten die in Europa worden geconsumeerd, al wordt geïmporteerd.

Volgens Javier Garat, secretaris-generaal van Cepesca en voorzitter van Europêche, “is dit pakket maatregelen van de Europese Commissie een point of no return voor de Europese vangstcapaciteit, waarvan wij denken dat het onmogelijk zal zijn om deze te herstellen. Europa – vervolgt Garat – moet de toekomstige duurzaamheid van deze activiteit heroverwegen met een globale visie en het voedsel van burgers niet overlaten aan derden, zoals helaas al is gebeurd met andere industrieën, waardoor voedselzekerheid verder wordt verzwakt“.

Evenzo constateert de sector in het Europese plan dat er geen sprake is van een mogelijke herziening van de definitie van vangstcapaciteit om betere leef- en werkomstandigheden aan boord mogelijk te maken en aan te moedigen, wat de visserij aantrekkelijker kan maken voor nieuwe generaties.

Met deze mobilisatie willen de vissers de Europese Commissie ook herinneren aan haar volledige inzet om het evenwicht tussen de drie pijlers van duurzaamheid te bewaren om vooruitgang te boeken bij de opbouw van een ecologisch, sociaal en economisch duurzame visserijsector die trouw is aan de geest van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB). [Bron]

Cepesca se suma a las movilizaciones del 9 de mayo ##EuropeDay #DíaDeEuropa en rechazo al #PlandeAcción de la CE @EU_MARE @EU_Commission @VSinkevicius por considerarlo un punto sin retorno para el sector pesquero y los ciudadanos europeos #SOS_EU_Fishing
?https://t.co/BEwjlp4CAf pic.twitter.com/Bsxrmor3co

— CEPESCA (@CEPESCA) May 5, 2023

Het bericht Europees verbod op bodemvisserij treft 7000 vaartuigen verscheen eerst op Visserij.nl.

Wij herhalen onze oproep aan de Commissie en de Raad van de EU om snel en doortastend op te treden tegen dit roekeloze en onverantwoorde gedrag door gebruik te maken van de instrumenten waarover zij beschikken, zoals handelsmaatregelen en de illegale, ongemelde en ongereglementeerde (IOO) visserij-verordening.

In mei van dit jaar hebben eerst Noorwegen en vervolgens de Faeröer besloten hun aandeel in de makreelvisserij unilateraal met elk 55% te verhogen. Nu vissen de vloten van Noorwegen en de Faeröer, maar ook die van IJsland, Rusland en Groenland, massaal met zo veel mogelijk vaartuigen op makreel. De visserij vindt voor een groot deel ook plaats in internationale wateren.

Als dit roekeloze en onverantwoorde gedrag doorgaat en deze kuststaten hun zelf verhoogde, onterechte quota volledig benutten, zal de totale makreelvangst 42% hoger zijn dan het wetenschappelijk advies dat in november 2020 door alle partijen is overeengekomen.

Gerard van Balsfoort, voorzitter van de Europese pelagische industrie, georganiseerd onder de vlag van EAPO en Europêche, zegt hierover: “Europa kan en mag deze vorm van extreme overbevissing door deze kuststaten, die in strijd is met het VN-Verdrag inzake het recht van de zee en in het bijzonder met de overeenkomst inzake de grensoverschrijdende visbestanden van 1995, niet laten voortduren. Ik vind het ongelooflijk dat deze landen zich tegelijkertijd als duurzame en verantwoordelijke naties voordoen, terwijl zij zo onverantwoordelijk handelen. Noorwegen kan zich op geen enkele manier verdedigen voor het feit dat het bijna 300.000 ton of 35 % van het wetenschappelijk geadviseerde totale makreelquotum van 852.000 ton heeft gevangen en het grootste deel daarvan vervolgens heeft opgevist in de internationale wateren buiten haar eigen 200-mijlszone. Noorwegen gaat vrolijk door met het exporteren van enorme hoeveelheden van vis, met inbegrip van gekweekte zalm, naar de Europese-markt, alsof dit ‘business as usual’ is. De EU moet onmiddellijk gebruik maken van haar macht als ’s werelds grootste invoermarkt voor visproducten en actie ondernemen om een einde te maken aan dit roekeloze en onverantwoorde gedrag”.

[Persbericht Europeche/EAPO  2 September 2021]

Het bericht Stop overbevissing van makreel door Noorwegen en de Faeröer verscheen eerst op Visserij.nl.