Visserij.nl

Nieuws over de beroepsvisserij

Afscheid van Dirk Demaeght, steunpilaar van een vissersgemeenschap

2 min gelezen

Dirk Demaeght, emeritus aalmoezenier van de Belgische Zeevisserij

Met het overlijden van Dirk Demaeght verliest de vissersgemeenschap aan de Belgische kust een vertrouwd en gerespecteerd gezicht. Sinds 1992 was hij aalmoezenier van de zeevisserij, met Oostende en Oostduinkerke als belangrijke werkterreinen.

De uitvaartplechtigheid vindt plaats op vrijdag 8 mei om 10.00 uur in de Sint-Petrus-en-Pauluskerk in Oostende. Deze kerk heeft voor veel vissersfamilies een bijzondere betekenis als plek van afscheid en herdenking, nauw verbonden met het leven op zee.

Dirk Demaeght werd in 1949 geboren in Hulste, als jongste van vijf kinderen. In 1978 werd hij tot priester gewijd. Zijn loopbaan begon hij als godsdienstleraar aan het Sint-Amandscollege in Kortrijk.

Later volgde hij zijn roeping naar de kust, waar hij actief werd aan de visserijschool in Oostende en uiteindelijk directeur werd. Van daaruit groeide zijn sterke band met de zeevisserij. In 1992 werd hij aalmoezenier van de sector en later ook nationaal aalmoezenier van de Belgische vissersvloot.

Steun bij verlies en tegenslag

Demaeght stond bekend om zijn betrokkenheid bij vissers en hun families, vooral in moeilijke tijden. Hij begeleidde nabestaanden na ongevallen op zee en verzorgde uitvaarten voor vissers die tijdens hun werk om het leven kwamen. Ook bij herdenkingen was hij een vaste waarde.

Binnen de vissersgemeenschap werd hij gezien als iemand die het harde leven op zee door en door begreep: de risico’s, onzekerheid en het verdriet, maar ook de onderlinge solidariteit. Zijn rol was zo structureel dat hij in draaiboeken rond incidenten op zee werd opgenomen als vaste contactpersoon.

Zijn overlijden raakt niet alleen Oostende en Oostduinkerke, maar ook Knokke-Heist, waar hij jarenlang betrokken was bij de Vissersmis. Daarnaast zette hij zich in voor de centralisatie van het visserijonderwijs in Oostende, waar hij een tijdlang directeur was.

Na zijn pensionering in 2014 bleef hij nog enkele jaren vrijwillig actief. Ook daarna bleef zijn naam nauw verbonden met de Belgische zeevisserij. Met zijn overlijden verliest de kust een man die voor velen een steun en toeverlaat was, juist op de momenten waarop woorden vaak tekortschieten.